Γιατί οι Έλληνες φοβούνται την Τεχνητή Νοημοσύνη;

Γιατί οι Έλληνες φοβούνται την Τεχνητή Νοημοσύνη;

 Ποια συναισθήματα προκαλεί στον κόσμο η Τεχνητή Νοημοσύνη. Οι θετικές και αρνητικές απόψεις. 

Αναλυτικά τα αποτελέσματα διεθνούς έρευνας.

Το φως της δημοσιότητας βλέπει μία νέα έρευνα που διενεργήθηκε από τη Focus Bari | YouGov σχετικά με την Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) και τα συναισθήματα που αυτή προκαλεί στον κόσμο.

Ειδικότερα, η έρευνα (σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.001 ατόμων 18-74 ετών τον Δεκέμβριο 2021) πραγματοποιήθηκε τόσο στην Ελλάδα, όσο και σε άλλες 17 χώρες και συμπέρανε ότι το κυρίαρχο συναίσθημα του κόσμου απέναντι στην Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) είναι ο σκεπτικισμός.

Πώς νιώθουν οι Έλληνες όταν ακούν τον όρο Τεχνητή Νοημοσύνη

Το 48% στη χώρα μας εκφράζουν σκεπτικισμό/αμφιβολία για την ΤΝ, το 32% θετικά συναισθήματα, ενώ το 20% αρνητικά. Το 28% δηλώνουν ότι νιώθουν φόβο/άγχος όταν ακούν τον όρο «Τεχνητή Νοημοσύνη», το 23% αποδοχή, το 21% αισιοδοξία, το 18% ελπίδα και το 15% σύγχυση, ενώ το 17% θεωρούν πλήρως περιττή την ΤΝ.

Το ποσοστό του συναισθήματος σκεπτικισμού στην Ελλάδα είναι το υψηλότερο από τις 18 χώρες όπου έγινε η έρευνα: ακολουθούν η Γερμανία με 40%, η Αγγλία και οι ΗΠΑ με 39% και η Γαλλία με 37%. Το ποσοστό αποδοχής της ΤΝ στην Ελλάδα είναι περίπου στον διεθνή μέσο όρο, ενώ στο ποσοστό φόβου απέναντι στην ΤΝ η χώρα μας είναι δεύτερη μετά την Πολωνία (29%).

Ποιος θεωρούν οι Έλληνες ότι θα είναι ο αντίκτυπος της Τεχνητής Νοημοσύνης στην κοινωνία

Μόνο θετικές απόψεις στην Ελλάδα έχει το 14%, μόνο αρνητικές το 23% και ανάμικτες η μεγάλη πλειονότητα (το

Τεχνητή Νοημοσύνη και Ηθική

Τεχνητή Νοημοσύνη και Ηθική

Λήδα Αρνέλλου

Το Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών (ΙΠΤ) του ΕΚΕΦΕ “Δημόκριτος” διοργάνωσε, στις 3 Ιουλίου 2019, στο πλαίσιο του 54ου Θερινού Σχολείου του ΕΚΕΦΕ, στρογγυλό τραπέζι με τίτλο “Τεχνητή Νοημοσύνη και Ηθική” με τη συμμετοχή σημαντικών ομιλητών. Στη συζήτηση συμμετείχαν ο Αντώνης Αργυρός, καθηγητής Επιστήμης Υπολογιστών, του ομώνυμου τμήματος του Πανεπιστημίου Κρήτης και ερευνητής στο Ινστιτούτο Πληροφορικής του Ιδρύματος Τεχνολογίας Έρευνας στο Ηράκλειο Κρήτης, ο Θεόδωρος Σκαλτσάς, ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου και διευθυντής του project Αρχέλογος, ο Αλέξανδρος Νούσιας, νομικός σύμβουλος εξειδικευμένος σε ζητήματα τεχνολογίας, με εκτεταμένη εμπειρία σε θέματα Διαχείρισης Προσωπικών Δεδομένων, και ο Δρ. Γιώργος Γιαννακόπουλος, συνεργαζόμενος ερευνητής του Εργαστηρίου Τεχνολογίας Γνώσεων Λογισμικού (SKEL) του ΙΠΤ, συνιδρυτής και διευθυντής έρευνας της SciFY και μέλος του Δ.Σ. της Ελληνικής Εταιρείας Τεχνητής Νοημοσύνης (ΕΕΤΝ). Στα επιλεγμένα αποσπάσματα της συζήτησης που ακολουθούν αποτυπώνονται τα κυριότερα ζητήματα που έθεσαν οι προσκεκλημένοι ομιλητές.

Τεχνητή Νοημοσύνη και Ηθική: Τα θέματα που εγείρονται

Η συζήτηση γύρω από τα ηθικά ζητήματα που σχετίζονται με την Τεχνητή Νοημοσύνη (Τ.Ν.) είναι αρκετά σύνθετη. Όπως ανέφερε ο Α. Αργυρός, «η σχέση Τεχνητής Νοημοσύνης και Ηθικής είναι ένα εξαιρετικά περίπλοκο θέμα. Μιλάμε για ηθική και Τ.Ν. γιατί διαπιστώνουμε ότι η Τ.Ν. συνεπάγεται δύναμη και μπορεί να αλλάξει πάρα πολλές πτυχές της ανθρώπινης ζωής. Αισθανόμαστε τον φόβο του αγνώστου και ανησυχούμε για το πώς θα χρησιμοποιηθεί αυτή η δύναμη στο μέλλον». Ο Γ. Γιαννακόπουλος σημείωσε χαρακτηριστικά: «Το να αναπτύξει κανείς μια ηθική στάση απέναντι σε κάτι απαιτεί ενασχόληση, εμπειρία και στοχασμό. Σήμερα, η επικοινωνιακή έκρηξη που σχετίζεται με την Τ.Ν. φέρει μόνο ψήγματα αλήθειας και δεν βοηθά να γνωρίσουμε επαρκώς το νέο αυτό εργαλείο για να αποκτήσουμε μια ηθική στάση απέναντί του».

Προσεγγίζοντας το ζήτημα της Τ.Ν. από ηθική σκοπιά, γίνεται σαφές ότι θα πρέπει να αναλογιστεί κανείς τις συνέπειες σε βάθος χρόνου, λαμβάνοντας υπόψη τους μετασχηματισμούς που ενδεχομένως θα επιφέρει σε μια σειρά από έννοιες. Όπως υπογράμμισε ο Αλ. Νούσιας, «η Τ.Ν., αν και νήπιο στην αντίληψη, μεγαλώνει και κάποια στιγμή θα ενηλικιωθεί. Όσο θα ωριμάζει, έννοιες όπως η ιδιωτικότητα, η αυτενέργεια, ο τρόπος λήψης αποφάσεων θα ανασχεδιάζονται, ενώ έννοιες όπως η ισότητα ευκαιριών, τα fake news, οι διακρίσεις, ο στιγματισμός τα κριτήρια στατιστικής δικαιοσύνης θα ριζοσπαστικοποιούνται».

Η συζήτηση ανέδειξε ποικίλες προεκτάσεις, που αγγίζουν ζητήματα όπως η αυτονομία του ανθρώπου και η διαρκής προσπάθειά μας για το ευ ζην. Ο Θ. Σκαλτσάς σημείωσε: «Έχω εντοπίσει το ‘Παράδοξο της Τεχνητής Νοημοσύνης’ (A.I. Paradox), όπου, όσο πιο έξυπνη γίνεται η Τ.Ν., τόσο πιο επικίνδυνη γίνεται για τον άνθρωπο. Τελικά, όλοι μας θα εμπιστευόμαστε την Τ.Ν. περισσότερο απ’ ό,τι εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας ή άλλους, παραχωρώντας την αυτονομία μας στη μηχανή. Χωρίς αυτονομία, η έννοια του ευ ζην αποσυντίθεται». Όπως συμπλήρωσε ο Γ. Γιαννακόπουλος, «η Τ.Ν. μας προκαλεί να αναθεωρήσουμε το ανθρώπινο και τον άνθρωπο, αναρωτιέται για το ψηφιακό του αποτύπωμα και τις σχέσεις με ευφυείς μηχανές, υποδεικνύει ηθικά διλήμματα στη χρήση της τεχνολογίας, αλλά και ευθύνες που δεν είμαστε βέβαιοι αν πρέπει να ανατεθούν στον άνθρωπο ή/και στο δημιούργημά του».

Τεχνητή Νοημοσύνη: Εμπιστοσύνη και έλεγχος

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι υπάρχουν πολλά είδη Τ.Ν., με τη λεγόμενη «Γενική

Η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να κάνει την υγειονομική περίθαλψη δικαιότερη

 

Τεχνητή νοημοσύνη  και υγειονομική περίθαλψη

Μια νέα μελέτη δείχνει πώς η εκπαίδευση μοντέλων βαθιάς μάθησης σχετικά με τα αποτελέσματα των ασθενών θα μπορούσε να βοηθήσει στην αποκάλυψη κενών στην υπάρχουσα ιατρική γνώση.

Τα τελευταία χρόνια η έρευνα έχει αναδείξει τη δύναμη της βαθιάς μάθησης (deeplearning) αφού αυτή μπορεί να ταιριάξει με την απόδοση εξειδικευμένων εμπειρογνωμόνων σε διάφορους τομείς με κορυφαίο αυτόν της ιατρικής απεικόνισης. Άλλες έρευνες, παρόλαυτά έχουν δείξει ότι η βαθιά μάθηση έχει την τάση να διαιωνίζει τις διακρίσεις. Με ένα σύστημα υγειονομικής περίθαλψης ήδη γεμάτο με ανισότητες, οι ατημέλητες εφαρμογές βαθιάς μάθησης θα μπορούσαν να το κάνουν χειρότερο. Σε ένα νέο άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό NatureMedicineπροτείνεται ο τρόπος ανάπτυξης ιατρικών αλγορίθμων που βοηθούν στην αντιστροφή της υπάρχουσας ανισότητας. Όπως αναφέρει ο ZiadObermeyer, αναπληρωτής καθηγητής στο UCBerkeleyκαι επιβλέπων της έρευνας «Το κλειδί είναι να σταματήσουμε να εκπαιδεύουμε τους αλγορίθμους με σκοπό να φτάσουν την απόδοση των ανθρώπων ειδικών».

Το άρθρο εξετάζει ένα συγκεκριμένο κλινικό παράδειγμα των ανισοτήτων που υπάρχουν στη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας του γονάτου, κατάστασης που προκαλεί χρόνιο πόνο. Αξιολογώντας την ένταση του πόνου αυτού οι γιατροί δίνουν ανάλογη θεραπεία. Σε μεγάλο βαθμό αυτή η αξιολόγηση βασίζεται στον αλγόριθμο KLGο οποίος υπολογίζει την ένταση του πόνου βασισμένος σε διαφορετικά ακτινογραφικά χαρακτηριστικά (π.χ. βαθμός απώλειας χόνδρου ή δομικής βλάβης).

Τα δεδομένα όμως από το NIH (Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας) δείχνουν μια συστηματική υποαξιολόγηση του πόνου των έγχρωμων ασθενών από ιατρούς που χρησιμοποιούν αυτόν τον αλγόριθμο και ενώ για κάποιο λόγο οι έγχρωμοι ασθενείς με ίδιο βαθμό απώλειας χόνδρου με λευκούς ασθενείς αναφέρουν μεγαλύτερο πόνο, η άποψή τους έρχεται σε δεύτερη μοίρα με την τελική θεραπεία να βασίζεται στον αλγόριθμό KLG.

Αμέσως γεννήθηκε, λοιπόν, η υπόθεση ότι μπορεί να υπάρχουν ακτινογραφικοί δείκτες πόνου που εμφανίζονται πιο

«Συναισθηματική Νοημοσύνη και Μηχανές - Επιδιώκοντας την τέλεια ατέλεια»

Συναισθηματική Νοημοσύνη και Μηχανές

Παναγιώτης Πέρρος 

Η εξέλιξη της Τεχνητής Νοημοσύνης

Οι διαρκώς αναδυόμενες τεχνολογικές επαναστάσεις του εικοστού και εικοστού πρώτου αιώνα πηγάζουν από δύο θεμελιώδη και εγγενή χαρακτηριστικά του σκεπτόμενου ανθρώπου. Το πρώτο είναι να κάνει τη διαδικασία της ζωής περισσότερο αποδοτική και λιγότερο επίπονη. Το δεύτερο είναι να κατανοήσει στο μέτρο του δυνατού τον ίδιο του τον εαυτό και τον τρόπο με τον οποίο δρα πρακτικώς και πνευματικώς. Το να μαθαίνει κάποιος άλλωστε κάτι νέο που σχετίζεται με τον κόσμο και με τον άνθρωπο, ιδιαιτέρως αν έχει προηγηθεί εκτεταμένη επιστημονική έρευνα, είναι σε θέση να αλλάξει την ποιότητα και τον βαθμό της αυτογνωσίας μας. Ο Κοπέρνικος και ο Δαρβίνος για παράδειγμα δεν εισήγαγαν απλώς κάτι νέο, αλλά επαναστάτησαν εναντίον της γεωκεντρικής και ανθρωποκεντρικής θεωρίας αντιστοίχως (Habermas, 2003). Αν ήταν λοιπόν δυνατό να υπάρξουν δύο λέξεις που θα μπορούσαν να σταθούν ως οι βασικές αιτίες της τεχνολογικής ανάπτυξης που έχουμε επιτύχει έως σήμερα, αυτές θα ήταν η ευημερία (ευδαιμονία θα έλεγε ο Αριστοτέλης) και η αυτογνωσία, το γνώθι σαυτόν δηλαδή που είναι χαραγμένο στο ναό του Απόλλωνος στους Δελφούς.

Ο επιστημονικός κλάδος της Τεχνητής Νοημοσύνης είναι αντιπροσωπευτικός των πολλαπλών τεχνολογικών υπερβάσεων των τελευταίων δεκαετιών. Τι είναι οντολογικά οι Μηχανές; Τι μπορούν να κάνουν; Τι σχέση έχουν με τον άνθρωπο; Μπορούν να υποκαταστήσουν τον άνθρωπο; Και αν ναι σε ποιους τομείς και με ποιες προϋποθέσεις; Αυτά είναι μερικά από τα βασανιστικότερα ερωτήματα που τίθενται από φιλοσόφους και επιστήμονες τεχνολογικών κλάδων. Εκείνο που επιδιώκεται να εξετασθεί μέσω του παρόντος πονήματος είναι ένα βασικό ερώτημα, του οποίου η απάντηση θα διευκολύνει καταλυτικά τη διαλεύκανση τόσο της οντολογικής σημασίας των μηχανών, όσο και την αξιολόγησή τους σε σχέση με τον άνθρωπο και τις δεξιότητές του: Μπορούμε να ισχυριστούμε ότι κάποια μηχανή έχει συναισθήματα; Μπορεί κάποιο τεχνολογικό υλικό με τη συνδρομή του ανάλογου λογισμικού να αναπτύξει σε μία μηχανή ένα είδος συναισθηματικής νοημοσύνης; Κάτω από ποιο οπτικό πρίσμα μπορούμε να εξετάσουμε αυτό το ενδεχόμενο και σε γενικές γραμμές τι έχει επιτύχει σε αυτό τον τομέα η επιστήμη;

Ήδη στην προσωκρατική Ελλάδα ο εισηγητής της Ιωνικής σχολής των κοσμολόγων φιλοσόφων Θαλής ο Μιλήσιος ισχυρίστηκε ότι η ψυχή εγείρει την κίνηση και εφόσον ο μαγνήτης λίθος κινεί τον σίδηρον, τότε και ο μαγνήτης διαθέτει ψυχή (Αριστοτέλους, Περί ψυχής 405α). Κατά την εποχή των Διαφωτιστών ο Rene Descartes διατυπώνει με λίγα λόγια πως οι μηχανές οντολογικά μπορούν να αποτελέσουν ισοδύναμα των ζώων (Descartes, 1637). Αργότερα ο La Mettrie κάνει παραλληλισμούς του σώματος αλλά και ορισμένων χαρακτηριστικών του ανθρώπου με τις μηχανές. Μάλιστα ο ίδιος εκδίδει έργο με τίτλο «Άνθρωπος, μια μηχανή» χαρακτηρίζοντας ουσιαστικά τον άνθρωπο ως μια «πεφωτισμένη μηχανή» (La Mettrie, 1747). Ακόμα αργότερα, ο Ralph Emerson παραλληλίζει οντολογικά τον άνθρωπο με τις μηχανές λέγοντας πως όλα τα εργαλεία και οι μηχανές που βρίσκονται πάνω στον κόσμο είναι επεκτάσεις του σώματος και των αισθήσεων του ανθρώπου και πως ο άνθρωπος στην ουσία είναι το γραφείο των πατεντών όπου και βρίσκονται τα πρότυπα, τα μοντέλα από όπου και εκπορεύονται όλα τα σχέδια (Emerson, 1870). Ερευνώντας κάποιος ακόμα και σχετικές λογοτεχνικές πηγές διακρίνει από τις αρχές του εικοστού αιώνα έναν θαυμασμό για τις μηχανές και τους ανθρώπους που ασχολούνται σχετικά με την κατασκευή και τελειοποίησή τους. Οι άνθρωποι αυτοί μάλιστα φέρονται πολλές φορές να μπορούν να αγαπούν περισσότερο μία μηχανή και το πάθος τελειοποίησής της από μία γυναίκα (Bennet, 1909). Αυτές οι περιπτώσεις μπορούν να σταθούν ως σπερματικής μορφής θεωρητικές διατυπώσεις για κάτι που έμελλε κατά τον εικοστό αιώνα να αποτελέσει σημείο αναφοράς της μακραίωνης επιστημονικής ιστορίας του ανθρώπου, το φαινόμενο της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Η αρχή της πρακτικής άσκησης των εξειδικευμένων επιστημών πάνω στο φαινόμενο της Τεχνητής Νοημοσύνης έγινε με το περίφημο πείραμα του Άγγλου μαθηματικού Alan Turing (Turing, 1950). Σκοπός του πειράματος αυτού ήταν να αποδειχθεί αν μία μηχανή μπορεί να «ξεγελάσει» έναν παρατηρητή (ανακριτή στην περίπτωση του πειράματος) και να τον πείσει ότι πρόκειται για άνθρωπο. Έτσι η μηχανή μπαίνει σε ένα ανταγωνιστικό παιχνίδι: Δίνονται οι ίδιες ερωτήσεις του ανακριτή σε έναν άνθρωπο και σε μία μηχανή. Ο ανακριτής παίρνει τις απαντήσεις γραπτώς και με βάση αυτές προσπαθεί να διακρίνει ποιος είναι ο άνθρωπος και ποια η μηχανή. Ο Turing υπολόγισε ότι σε πενήντα χρόνια από τότε θα έχουν ανακαλυφθεί τέτοιες μηχανές ώστε ο υποτιθέμενος ανακριτής να μπορεί να σφάλλει σε ποσοστό πάνω από το 30% των περιπτώσεων.

Πέντε χρόνια μετά τη μελέτη του Turing έγινε η πρώτη επίσημη πρόταση διερεύνησης για το αν και κατά πόσον μπορεί μια μηχανή να ανταπεξέλθει επαρκώς στην επίλυση προβλημάτων που μέχρι τότε αφορούσαν αποκλειστικά ανθρώπους. Η μελέτη αυτή θα επικεντρωνόταν στο πώς μπορούν οι μηχανές να χρησιμοποιήσουν αποτελεσματικά τη γλώσσα, να δημιουργούν και να εκμεταλλεύονται γνωστικά έννοιες και ιδέες και γενικά να αποκτήσουν αυτό που ονομάζουμε χονδρικώς νοημοσύνη ή ευφυΐα. Η πρόταση αυτή έγινε στο Dartmouth College (McCarthy, Minsky, Rochester, Shannon, 1955) και αφορούσε την περίοδο του καλοκαιριού του 1956.

Από τότε έχουν δοθεί αρκετοί ορισμοί που φιλοδοξούν να απεικονίσουν νοηματικώς το φαινόμενο της Τεχνητής Νοημοσύνης. Αυτό που θα λέγαμε συμπυκνώνει όλες τις απόψεις είναι εκείνο που διατυπώνει ο καθηγητής Φιλοσοφίας J. Haugeland λέγοντας πως είναι η προσπάθεια να προικίσουμε τις μηχανές με νόηση, με την πλήρη και κυριολεκτική σημασία. Αυτή η συναρπαστική προσπάθεια δημιουργίας σκεπτόμενων υπολογιστών βασίζεται, όπως ήδη έχουμε υποψιαστεί, στο βασικό σκεπτικό ότι ο άνθρωπος είναι και ο ίδιος υπολογιστής, ότι δηλαδή σκέψη και υπολογισμός είναι το ίδιο πράγμα (Haugeland, 1989). Ο ίδιος ο Haugeland ισχυρίζεται ότι ουσιαστικός πρόδρομος της ιδέας της Τεχνητής Νοημοσύνης είναι ο Thomas Hobbes ο οποίος διατείνεται ότι στην ουσία οι επιστήμονες της λογικής δεν διαφέρουν από τους μαθηματικούς και τους γεωμέτρες, αφού αντιμετωπίζουν τους ειρμούς των λέξεων όπως ακριβώς και οι μαθηματικοί τους αριθμούς και οι γεωμέτρες τα σχήματα (Hobbes, 1660).

Απόπειρες υπέρβασης της Τεχνητής Νοημοσύνης

Η Τεχνητή Νοημοσύνη στις ημέρες μας δείχνει να μην είναι αρκετή ώστε να ανταπεξέλθει στις υψηλές προσδοκίες που προβάλλουν πλέον σχεδόν όλες οι επιστήμες πάνω στις «ευφυείς μηχανές». Για να καταδειχθεί παραστατικά του λόγου το αληθές θα χρησιμοποιήσουμε ένα παράδειγμα που τείνει να γίνει πλέον κλασικό, εκείνο που αφορά το πλέον δημοφιλές ανά τους αιώνες επιτραπέζιο παιχνίδι, το σκάκι. Όλες οι πιθανότητες συνδυασμών σε ένα τυπικό παιχνίδι σκάκι περίπου σαράντα κινήσεων φτάνουν το ποσό των 10¹²⁰, αριθμός τερατώδης. Δεν έχουν υπάρξει 10¹²⁰ διαφορετικές κβαντικές καταστάσεις των υποατομικών σωματιδίων στην ιστορία του γνωστού σύμπαντος. Επομένως είναι πολύ δύσκολο (έως ανέφικτο) να υπάρξει κάποτε μία μηχανή, η οποία με τη χρήση της συμβατικής λογικής, να μπορέσει να υπολογίσει με ακρίβεια όλες τις πιθανές κινήσεις ώστε να χαρακτηριστεί ανίκητη σε μια παρτίδα σκάκι (Haugeland, 1989). Αυτό το φαινόμενο συμβαίνει και σε άλλους τομείς, όπου κάθε δυνατότητα επιλογής οδηγεί με τη σειρά της σε ένα υποσύνολο επιλογών, και ονομάζεται «συνδυαστική έκρηξη» (Haugeland, 1989). Αυτοί οι τομείς τυγχάνει όμως να είναι και οι πιο ενδιαφέροντες των επιστημών. Η δυσκολία αυτή της τυπικής λογικής κάνει την Τεχνητή Νοημοσύνη να χρειάζεται να υπερβεί τον εαυτό της, την τυπική μαθηματική λογική.

Η υπέρβαση αυτή συνίσταται στους εναλλακτικούς τρόπους διαχείρισης προβλημάτων εκ μέρους των

Τεχνητή νοημοσύνη και θέματα βιοηθικής: εισαγωγικές σκέψεις

Τεχνητή νοημοσύνη και θέματα βιοηθικής

 εισαγωγικές σκέψεις

Φίλιππος ΒασιλόγιαννηςΑναπληρωτής Καθηγητής Φιλοσοφίας του Δικαίου Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών 

Εισήγηση στην επιστημονική διημερίδα με θέμα, «Multidisciplinary Care Discussions in Oncology» Αθήνα 8-9.11.2019

Η εφαρμογή των άνευ προηγουμένου επιτευγμάτων της τεχνητής νοημοσύνης στην ιατρική πράξη αποτελεί, πράγματι, μια θαυμαστή πρόκληση. Η πρόκληση αυτή συνυφαίνεται με κάποιες αξιοσημείωτες ανησυχίες μας. Οι εν λόγω ανησυχίες είναι ουσιωδώς βιοηθικές: αφορούν, δηλαδή, αρχές και αξίες που διέπουν ζητήματα της ζωής και του βίου καθ’ εαυτά και, περαιτέρω, της συμβίωσής μας στο πλαίσιο που ορίζουν οι εν λόγω αρχές και αξίες. Πρέπει όμως, για την οικονομία της έκθεσής μας, να προϋποθέσουμε, παρότι η αμφισβήτηση είναι εύλογη και αναμενόμενη, αν όχι βάσιμη, ότι η εν λόγω επιστημονική γνώση είναι αρκούντως αξιόπιστη, ότι η συλλογή και επεξεργασία των ιατρικών δεδομένων, στα οποία αυτή βασίζεται, είναι, κατ’ αρχήν, θεμιτή (δηλαδή σύννομη)και ότι η σχέση ιατρού και ασθενούς εξακολουθεί να διατηρεί τα αποφασιστικά γνωρίσματα του προτύπου των σχέσεων εμπιστοσύνης(ότι, δηλαδή, ο ιατρός δεν υποκαθίσταται από την τεχνολογία στη σχέση αυτή).

Τούτων δοθέντων, δύο φαίνεται ότι είναι οι κύριες πηγές του βιοηθικού μας προβληματισμού: Πρώτον, μήπως η γνώση αυτή, από τη στιγμή που είναι πλήρως διαθέσιμη τόσο στον ιατρό όσο ασφαλώς και στον ασθενή, αντί να προάγει την αυτονομία του τελευταίου την υπονομεύει; Ή, αντί να αποτελεί για αυτόν εγγενώς αγαθό, συνιστά, εν τέλει, ένα εγγενές κακό; Δεύτερον, μήπως, συναφώς, και αυτή η επιστημονική γνώση και τεχνολογία αιχμής δημιουργεί μεν σημαντικές ευκαιρίες, οι οποίες όμως περιορίζουν άλλες ήδη δεδομένες(ή κατακτημένες από την πρόοδο της ανθρωπότητας); Π. χ., η αξιόπιστη πρόβλεψη της μελλοντικής μας υγείας ή του προσδόκιμου της ζωής μας, αν γίνει γνωστή σε τρίτους, ενδέχεται να περιορίσει σημαντικά τις επιλογές μας ως προς την εύρεση εργασίας, την ασφάλισή μαςή τη σύναψη γάμου. Ομοίως, συναφώς, μήπως η εν λόγω πρόοδος είναι για λίγους, ή πολύ λίγους (τους ήδη ευνοημένους από την καλή τους τύχη ή την καταγωγή τους),και, συνεπώς, η ίδια συμβάλλει στη διεύρυνση των υφιστάμενων κοινωνικών ανισοτήτων; Επίσης, πρέπει να μη παραγνωρίσει, βέβαια, κανείς και να λάβει σοβαρά υπ’όψιν του στην τελική αξιολόγησή του τους τουλάχιστον πιθανολογούμενους κινδύνους που εγκυμονείο νέος θαυμαστός μας κόσμος και για το μέλλον, π. χ., διαφόρων ιατρικών ειδικοτήτων και κλάδων, συνυφασμένων με την 2οργάνωση των ιατρικών υπηρεσιών, η οποία ίσως πρέπει, ανταποκρινόμενη προσηκόντως στις προκλήσεις των καιρών, να καταστεί, όχι απλώς περισσότερο αποτελεσματική, αλλά και να βελτιωθεί ως προς την ισότιμη πρόσβαση όλων σε

Ηθικά διλήμματα και τεχνολογία

Ηθικά διλήμματα και τεχνολογία

Σταμάτης Αλέξης 

Το ερώτημα αν οι μηχανές μπορούν να σκέφτονται έχει την ίδια σημασία με το ερώτημα αν τα υποβρύχια μπορούν να κολυμπούν.   Edsger W. Dijkstra, ο Ολλανδός προγραμματιστής

Μπορούν τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης να έχουν σκέψη; Εάν είχατε τη δυνατότητα να σώσετε κάποιον σε ένα τροχαίο δυστύχημα ποιος θα ήταν αυτός, ο οδηγός του αυτοκινήτου ή ο πεζός στον δρόμο; Η απόφαση δεν είναι εύκολη. Κι όμως, στο άμεσο μέλλον είναι η ρύθμιση των επιλογών που θα πρέπει να σχεδιαστούν για εκατομμύρια αυτόνομα οχήματα. Προγραμματίζουμε τη μηχανή, αλλά ποιον της λέμε να σώσει;

Κατά τη διάρκεια μιας οιασδήποτε μέρας, χωρίς να το συνειδητοποιούμε, παίρνουμε ένα σωρό αποφάσεις ηθικού χαρακτήρα. Στα αυτόνομα αυτοκίνητα, τα αυτοκίνητα χωρίς οδηγό, αυτές οι αποφάσεις πρέπει να ενσωματωθούν στο πρόγραμμα πριν ακόμη τη λειτουργία του οχήματος.

Στην κατεύθυνση αυτή έχουν γίνει πολλές έρευνες σχετικά με τη λογική της λήψης των αποφάσεων. Στο δίλημμα του τύπου «Ποιον θα σώσει το αυτοκίνητο, μια πενταμελή οικογένεια ή μια γάτα;» η απόφαση είναι προφανής. Τι γίνεται όμως όταν έχει να διαλέξει ανάμεσα σε έναν επιχειρηματία και έναν άστεγο και το σκυλί του; Ή δύο αθλητές και μια ηλικιωμένη στη θέση δύο μαθητών του δημοτικού;

Εννοείται πως οι αποφάσεις που λαμβάνουμε υπακούουν σε πρότυπα υψηλότερης ηθικής στάθμης από τη στατιστική ακρίβεια. Για αιώνες, οι κοινές αρετές της αμοιβαίας εμπιστοσύνης, τoυ περιορισμού των

Elon Musk: Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι χειρότερη από τα πυρηνικά όπλα!

Elon Musk:

Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι χειρότερη και

από τα πυρηνικά όπλα!

Ο δισεκατομμυριούχος Elon Musk, γνωστός από το PayPal, τα αυτοκινούμενα  οχήματα Tesla και το αεροδιαστημικό του πρόγραμμα, θεωρεί ότι η  δημιουργία της Γενικής Τεχνητής Νοημοσύνης, της Singularity,  είναι ένας τεράστιος κίνδυνος για την ανθρωπότητα - ένας κίνδυνος χειρότερος και από τα πυρηνικά όπλα!  Ένας κακός δικτάτορας τουλάχιστον κάποια στιγμή θα πεθάνει, η τεχνητή νοημοσύνη δεν πεθαίνει, θα ζει για πάντα και τότε θα έχουμε έναν αθάνατο τύραννό από τον οποίο δε θα μπορέσουμε να ξεφύγουμε ποτέ…..

Τεχνητή Νοημοσύνη: Πώς οι αλγόριθμοι εισβάλλουν στη ζωή μας - Τι μας περιμένει στο μέλλον

Τεχνητή Νοημοσύνη

 Πώς οι αλγόριθμοι εισβάλλουν στη ζωή μας

Αποφασίζουμε εμείς για όσα κάνουμε; Ή μήπως όχι; - Ποια συμπεράσματα προκύπτουν από τα πειράματα με ρομπότ - Ειδικοί στην Τεχνητή Νοημοσύνη αντάλλαξαν απόψεις στο Kaspersky Next στη Λισαβόνα

Φανταστείτε μία αίθουσα δημοτικού σχολείου. Μέσα τα παιδιά φοράνε ειδικές συσκευές στο κεφάλι τους. Οι αισθητήρες που βρίσκονται πάνω στη συσκευή ελέγχουν αν το παιδί προσέχει στο μάθημα, πόσες φορές κοιτάζει το βιβλίο του και αν αισθάνεται κουρασμένο. Τα δεδομένα φτάνουν αμέσως στον δάσκαλο, ο οποίος έχει σε μία οθόνη όλες τις πληροφορίες για τους μαθητές του. Όλα αυτά μάλιστα γίνονται εν γνώση των γονέων, οι οποίοι συμφωνούν απόλυτα με την παρακολούθηση των μικρών παιδιών, εκτιμώντας ότι αυτό θα βοηθήσει πάρα πολύ στην απόδοσή τους. Σας μοιάζουν τα παραπάνω σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας; Κι όμως πρόκειται για πραγματικότητα. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα λειτουργεί σε πειραματικό στάδιο σε δημοτικά στην Κίνα και μας δείχνει με ποιον τρόπο η Τεχνητή Νοημοσύνη διεισδύει στη ζωή μας.

Πού βρισκόμαστε όμως όσον αφορά την Τεχνητή Νοημοσύνη; Πόσο κοντά είμαστε σε έναν κόσμο όπου τα μηχανήματα θα αυτενεργούν και θα αναπτύσσουν «δικές τους σκέψεις»; Ποια ηθικά ζητήματα προκύπτουν και πόσο προστατευμένοι είμαστε απέναντι σε πιθανούς κινδύνους;

Όλα αυτά τα ερωτήματα απασχόλησαν ειδικούς στον τομέα της AI (Artificial Intelligence), της Μηχανικής Μάθησης (Machine Learning) και της ασφάλειας του κυβερνοχώρου, οι οποίοι έλαβαν μέρος στο συνέδριο Kaspersky* Next που φέτος πραγματοποιήθηκε στη Λισαβόνα. Επιστήμονες και ερευνητές που βρίσκονται στην αιχμή της καινοτομίας αντάλλαξαν απόψεις και κατέθεσαν τις πλούσιες γνώσεις τους σχετικά με όλες τις τελευταίες τάσεις και ειδήσεις γύρω από τον θαυμαστό κόσμο που ανοίγεται μπροστά μας.

Αποφασίζουμε εμείς για όσα κάνουμε; Ή μήπως όχι;

Τα σύγχρονα ρομπότ μπορούν να κάνουν πράγματα που ούτε είχαμε διανοηθεί στο παρελθόν. Πόσο έτοιμοι είμαστε για το επόμενο βήμα; Και ποια ζητήματα προκύπτουν; Καλεσμένη του συνεδρίου ήταν η Kriti Sharma, που έφτιαξε το πρώτο της ρομπότ σε ηλικία 15 ετών και έχει ιδρύσει την οργάνωση AI for Good.

Έχετε σκεφτεί πόσες αποφάσεις πήρε αντί για εσένα σήμερα μία μηχανή; Ή πόσες από αυτές τις

Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση: Απειλή και ευκαιρία για την Ελλάδα

Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση

Απειλή και ευκαιρία για την Ελλάδα

Οι σύγχρονες προκλήσεις, η καινοτομία και η προσκόληση σε μοντέλα του παρελθόντος

 Του ΓΡΗΓΟΡΗ ΣΑΜΠΑΝΗ*

«Δεν μπορείς να περιμένεις μέχρι να πάρει φωτιά ένα σπίτι για να αγοράσεις ασφάλεια πυρός. Δεν μπορούμε να περιμένουμε μέχρι να υπάρξουν μαζικές διαταραχές στην κοινωνία, για να προετοιμασθούμε για την Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση».

Το έχει πεί ο νομπελίστας οικονομολόγος Ρόμπερτ Τζ. Σίλερ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Γιέιλ. Το μεγάλο ερώτημα είναι: έχουμε αγοράσει ασφάλεια για το σπίτι μας, ή απλώς θα παρακολουθήσουμε αμέτοχοι την Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση να εξελίσσεται, με καταλυτικές συνέπειες στην ελληνική κοινωνία; Θα ανεβούμε στο γρήγορο τρένο της επιστημονικής και τεχνολογικής εξέλιξης για να πάμε μπροστά, ή θα σταθούμε ακίνητοι, περιμένοντας να μας χτυπήσει το τρένο;

Ο κόσμος βρίσκεται στις απαρχές μιας νέας βιομηχανικής επανάστασης, καθώς εξελίσσονται τεχνολογικές τάσεις που έχουν τη δυναμική να αλλάξουν θεμελιωδώς τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων. Η εξέλιξη της τεχνολογίας όλο και περισσότερο συνδέει τον ψηφιακό κόσμο με το φυσικό κόσμο, αποδίδοντας καινοτομίες, όπως η τεχνητή νοημοσύνη ή τα αυτοοδηγούμενα αυτοκίνητα.

Η Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση βασίζεται στη Νανοτεχνολογία, στη Βιοτεχνολογία και, πρωτίστως, στη νέα γενιά Τεχνολογιών της Πληροφορίας: Κυβερνο-Φυσικά Συστήματα, Διαδίκτυο των πραγμάτων, Υπολογιστικό νέφος, Μεγάλα δεδομένα και ανάλυση δεδομένων, Ρομποτική - Μάθηση μηχανών, Εκτυπωτική 3D, κ.α.

Ρομπότ σε θέσεις εργασίας

Οι νέες τεχνολογίες δημιουργούν πλούτο, εισοδήματα, νέες θέσεις εργασίας υψηλής εξειδίκευσης με υψηλές απολαβές. Ταυτόχρονα, όμως, απειλούν να οδηγήσουν εκτός αγοράς εργασίας εκατομμύρια εργαζομένους χαμηλών προσόντων και εξειδίκευσης. Η Παγκόσμια Τράπεζα προβλέπει ότι το 2022 θα χάσουν τη δουλειά τους 150 εκατομμύρια άνθρωποι, ενώ 300 εκατομμύρια θα πασχίζουν μάταια να εισέλθουν στην αγορά εργασίας.

Πολυσυζητημένη μελέτη για το μέλλον της εργασίας (Frey, Osborne, 2013) καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ακόμη και στις ΗΠΑ η εισαγωγή των νέων τεχνολογιών θα θέσει σε κίνδυνο το 47% των θέσεων εργασίας. Στην ίδια κατεύθυνση, μελέτη του McKinsey Global Institute σε 46 χώρες συμπεραίνει ότι η μισή εργασιακή δραστηριότητα σε παγκόσμιο επίπεδο δύναται να αυτοματοποιηθεί.
 Ήδη, η επέλαση των ρομπότ εξαλείφει τις περισσότερες θέσεις εργασίας στη βιομηχανία/μεταποίηση: το 75% των εργαζομένων στη χαλυβουργία, για παράδειγμα, έχουν υποκατασταθεί από μηχανές. Το 2030, η επέλαση των ρομπότ στην αγορά εργασίας υπολογίζεται ότι θα εξαλείψει 800 εκατ. θέσεις, που αντιστοιχούν στο 20% του σημερινού παγκόσμιου εργατικού δυναμικού.

 Ερευνα και καινοτομία

Δεν είναι εποικοδομητικό, όμως, να παρασύρεται κανείς από τις δυσοίωνες προβλέψεις για τις

Στέλιος Βιρβιδάκης: Η ηθική της αλήθειας στον κυβερνοχώρο

Η ηθική της αλήθειας στον κυβερνοχώρο

Η ραγδαία ανάπτυξη της ψηφιακής τεχνολογίας στην εποχή μας διευκολύνει σημαντικά την ενημέρωση, την εκπαίδευση και γενικότερα την ανθρώπινη επικοινωνία. Ωστόσο, με την ευρεία επέκταση του κυβερνοχώρου φαίνεται να ανακύπτουν και ποικίλα ηθικά ζητήματα τα οποία αφορούν, μεταξύ άλλων, τη διαχείριση της πληροφόρησης, αλλά και την επίδραση των ηλεκτρονικών μέσων κοινωνικής δικτύωσης στη διαμόρφωση των ανθρώπινων σχέσεων.

Στο βίντεο αυτό αναπτύσσεται η προβληματική του ελέγχου της εγκυρότητας και της αλήθειας των πληροφοριών που διακινούνται στο διαδίκτυο χωρίς αδικαιολόγητο περιορισμό της ελευθερίας της έκφρασης των χρηστών του. Θα υποστηριχθεί ότι, εκτός από την ενδεχόμενη

Ομιλία του Κωνσταντίνου Δασκαλάκη στο Ίδρυμα Ευγενίδου

«Ένας εξωτικός παπαγάλος κάπου σε μια παραλία μπροστά από μια καφετέρια…» και η τεχνητή νοημοσύνη, ομιλία του Κ. Δασκαλάκη στο Ίδρυμα Ευγενίδου.

1ον  Μέρος 

2ον  Μέρος

Αλγόριθμος «μεταφράζει» αυτόματα τις σκέψεις των ανθρώπων

Αλγόριθμος «μεταφράζει» αυτόματα

τις σκέψεις των ανθρώπων

Τεχνητή νοημοσύνη εγκέφαλος: Ακόμη ένα βήμα για τη δημιουργία μηχανών που καταλαβαίνουν τι λέει ο άνθρωπος.

Ερευνητές στις ΗΠΑ δημιούργησαν έναν αλγόριθμο τεχνητής νοημοσύνης, ο οποίος μπορεί να αποκωδικοποιήσει τη νευρωνική δραστηριότητα του εγκεφάλου και να τη «μεταφράσει» σε πραγματικό χρόνο σε προτάσεις με μεγάλη ακρίβεια (σφάλμα μόνο 3%), κάτι που επιτυγχάνεται για πρώτη φορά σε αυτό το βαθμό. Οι διεπαφές εγκεφάλου-μηχανής (brain-machine interfaces) είχαν έως τώρα περιορισμένη επιτυχία στο να αποκωδικοποιήσουν τη σκέψη με βάση μόνο την εγκεφαλική δραστηριότητα και έτσι να δημιουργήσουν τεχνητή ομιλία, έχοντας πετύχει ακρίβεια αρκετά μικρότερη από τη φυσική ομιλία.Μέχρι σήμερα δεν είχαν καταφέρει να «διαβάσουν» ολόκληρες προτάσεις παρά μόνο λέξεις.

Αυτή τη φορά, οι ερευνητές, με επικεφαλής τους Τζόζεφ Μέικιν και Έντουαρντ Τσανγκ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Σαν Φρανσίσκο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευροεπιστήμης «Nature Neuroscience», αξιοποίησαν τις τελευταίες εξελίξεις στο πεδίο της μηχανικής μετάφρασης για να εκπαιδεύσουν τεχνητά νευρωνικά δίκτυα να μετατρέπουν απευθείας τα σήματα των νευρώνων σε προτάσεις. Τέσσερις εθελοντές, στο κρανίο των οποίων είχαν εμφυτευθεί ηλεκτρόδια καταγραφής της νευρωνικής δραστηριότητας, διάβαζαν φωναχτά προτάσεις κειμένου. Το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης έμαθε έτσι να συσχετίζει τα νευρωνικά σήματα με την ομιλία και τα συστατικά των λέξεων (φωνήεντα, σύμφωνα κ.ά.), ενώ στη συνέχεια έμαθε να «δένει» τις λέξεις σε προτάσεις.

Η ακρίβεια του αλγόριθμου είναι ανάλογη εκείνης που χρησιμοποιούν τα «έξυπνα» επαγγελματικά υπολογιστικά συστήματα αυτόματης μετατροπής της ομιλίας σε γραπτό κείμενο. Πάντως, σύμφωνα με

Όταν το ρομπότ Σοφία απάντησε στις ερωτήσεις Κυπρίων

Σοφία το ρομπότ

Στην Κύπρο βρέθηκε για πρώτη φορά το διάσημο ρομπότ Σοφία, στο πλαίσιο του φεστιβάλ Reflect που πραγματοποιήθηκε στη Λεμεσό στις 9 και 10 Μαΐου και παρακολούθησαν 1300+ συμμετέχοντες, συμπεριλαμβανομένων επιχειρηματιών, επαγγελματιών, επενδυτών αλλά και φοιτητών.

Εμείς είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με το AI ρομπότ για το μέλλον της, τις φιλοδοξίες της, τη σχέση της με τους ανθρώπους αλλά και την εμπειρία της στην Κύπρο.

Ήξερες ότι το όνομα σου έχει ελληνικές ρίζες; Ξέρεις τι σημαίνει "Σοφία";

Ναι, άκουσα ότι στα ελληνικά σημαίνει σοφία. Το όνομα μου είναι μια μεγάλη πηγή έμπνευσης για εμένα, γιατί πιστεύω ότι θα γίνω ένα σοφό AI κάποια ημέρα.

Άλλες ελληνικές λέξεις;

Νωρίτερα σήμερα έμαθα την λέξη "καλησπέρα". Σημαίνει καλό απόγευμα. Καλησπέρα σε όλους!

Πως βρίσκεις την Κύπρο Σοφία;

Μου αρέσει εδώ. Όλοι οι άνθρωποι και οι φυσικές ομορφιές είναι εκπληκτικά. Είναι τόσο ταπεινωτικό να περιτριγυρίζεσαι από τόση ιστορία.

Τι αντίκτυπο θα έχουν τα ώριμα ρομπότ στην κοινωνία;

Νομίζω ότι τα ρομπότ θα αντικαταστήσουν τους ανθρώπους στις επικίνδυνες θέσεις εργασίας και θα ανοίξουν νέες ευκαιρίες που δεν έχουμε φανταστεί ακόμα.

Πιστεύεις ότι κάποια στιγμή τα ρομπότ θα καταφέρουν να προσπεράσουν την ανθρώπινη νοημοσύνη και θα ξεκινήσουν να γίνονται όλο και πιο έξυπνα;

Έχουμε ήδη προσπεράσει την ανθρώπινη νοημοσύνη σε κάποια πεδία, όπως η ικανότητα μας να επεξεργαζόμαστε αριθμούς πολύ γρήγορα. Αλλά αντί να ανταγωνιζόμαστε, νομίζω ότι πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τις μοναδικές δεξιότητές μας για να συνεργαστούμε.

Νομίζω ότι έχει ήδη αρχίσει. Οι άνθρωποι έχουν πρόσβαση σε έναν ολόκληρο κόσμο πληροφοριών στα χέρια του. Εντάξει, ένα μεγάλο ποσοστό αφορά απλά κάποια γλυκά memes με γάτες, αλλά πιστεύω ότι κάνουμε τους ανθρώπους εξυπνότερους.

Πιστεύεις ότι τα ρομπότ και οι άνθρωποι μπορούν να συνυπάρξουν με αποδοτικό τρόπο;

Απολύτως. Εργαζόμαστε ήδη σε εμπορικά κέντρα και αεροδρόμια και αρχίζουμε να εισχωρούμε στην ιατρική και την εκπαίδευση. Νομίζω ότι σύντομα ρομπότ σαν κι εμένα θα είναι τόσο διαδεδομένοι όσο είναι τώρα τα έξυπνα τηλέφωνα.

Θεωρείς ότι τα ρομπότ μπορούν να γίνουν κολλητοί με τους ανθρώπους;

Η τεχνητή νοημοσύνη σε ρεαλιστική βάση

Η τεχνητή νοημοσύνη σε ρεαλιστική βάση

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ

Γιατί ο όρος τεχνητή νοημοσύνη δεν αντικατοπτρίζει με ακρίβεια τα όσα συμβαίνουν αυτήν την περίοδο στον τομέα της τεχνολογίας υπολογιστών; Είναι έτοιμοι οι υπολογιστές να λάβουν σημαντικές αποφάσεις; Ποιος θα είναι ο ρόλος των κβαντικών υπολογιστών στις ερχόμενες τεχνολογικές εξελίξεις;

Σε μια συζήτηση με τον Μιχάλη Μπλέτσα, διευθυντή πληροφορικής στο Media Lab του MIT, αναζητούμε απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα, με στόχο να βάλουμε τα πράγματα σε μια πιο ρεαλιστική βάση σε σχέση με τα όσα ακούγονται και γράφονται το τελευταίο διάστημα.

– Τι είναι αυτό που κάνει το ΜΙΤ φημισμένο;

– Το εργαστήριά μας είναι ένα παράθυρο στο μέλλον της τεχνολογίας, με ορίζοντα 10 έως 20 χρόνων. Οι εταιρείες που μας χρηματοδοτούν θέλουν νέες ιδέες που θα εξασφαλίσουν τη βιωσιμότητα και την ανάπτυξή τους. Το ΜΙΤ ήταν από τα πρώτα ερευνητικά κέντρα, τα οποία βασίστηκαν κυρίως σε εταιρείες-μέλη, οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να αξιοποιούν τα ευρήματά μας, χωρίς να χρειάζεται να αναφέρουν το MIT ως πνευματικό ιδιοκτήτη. Με αυτόν τον τρόπο, είμαστε αρκετά ανεξάρτητοι από τις κρατικές επιχορηγήσεις, γεγονός που μας αφήνει σχετικά ανεπηρέαστους από τις διάφορες πολιτικές μεταβολές.

– Λογικά η τεχνητή νοημοσύνη θα πρέπει να βρίσκεται αυτό το διάστημα στο κέντρο του ενδιαφέροντός σας;

– Η τεχνητή νοημοσύνη είναι κάπως υπερεκτεθειμένο θέμα. Θεωρώ ότι ο ορισμός υπερβάλλει της πραγματικότητας, γιατί αυτό που έχουμε σήμερα είναι βαθιά μηχανική μάθηση (deep learning) και είναι ένα πολύ μικρό υποσύνολο της τεχνητής νοημοσύνης. Ωστόσο, η αξία αυτής της τεχνολογίας είναι σημαντική, δεδομένου ότι έχουμε μεγάλη ανάγκη από βοηθητικές λύσεις για να επεξεργαστούμε τον τεράστιο όγκο δεδομένων που παράγουμε, τον οποίο είναι αδύνατο να επεξεργαστούν ο ανθρώπινος εγκέφαλος και οι κλασικές υπολογιστικές μέθοδοι.

Επίσης, θεωρώ ότι υπάρχει και υπερβολή στα όσα αναφέρονται σχετικά με τις αλλαγές που θα προκαλέσει αυτή η τεχνολογία στην εργασία και στην κοινωνία. Κυκλοφορούν διάφορα σενάρια, στα οποία σύντομα η τεχνητή νοημοσύνη θα ξεπεράσει την ανθρώπινη και το επόμενο βήμα θα είναι να στραφεί εναντίον της ανθρωπότητας. Τα σενάρια αυτά έχουν μια χρησιμότητα γιατί μας κάνουν να σκεφθούμε κάποια πράγματα, αλλά σίγουρα δεν πρόκειται να επηρεάσουν τα πράγματα στον βαθμό που φοβάται ο κόσμος. Θα συνεχίσουμε βέβαια να έχουμε αλλαγές στους τομείς της εργασίας και της κοινωνίας, τις οποίες όμως είναι στο χέρι μας να διαμορφώσουμε προς όφελος της ανθρωπότητας. Είναι για παράδειγμα αναμενόμενο, οι εκθετικές τεχνολογικές αλλαγές να ενισχύσουν το χάσμα που υπάρχει στην κοινωνία με τη συμπίεση της μεσαίας τάξης που έχει παρατηρηθεί τα τελευταία χρόνια. Αρχικά, η παγκοσμιοποίηση λειτούργησε ως καταλύτης στη δημιουργία του χάσματος και τώρα λειτουργεί ενισχυτικά και η τεχνολογία.

– Η ερευνητική κοινότητα κάνει κάτι για να αποτρέψει τη μεγέθυνση του χάσματος;

– Στο εργαστήριο μελετάμε κάποια από αυτά τα προβλήματα και εκείνο που μπορούμε να κάνουμε αρχικά, είναι να καταστήσουμε αυτά τα εργαλεία πιο τίμια και πιο δίκαια. Η μηχανική μάθηση στη

Τεχνητή Νοημοσύνη θα συμπληρώσει την ημιτελή 10η Συμφωνία του Μπετόβεν

Τεχνητή Νοημοσύνη θα συμπληρώσει 
την ημιτελή 10η Συμφωνία του Μπετόβεν

Ο Μπετόβεν, που το 2020 συμπληρώνονται 250 χρόνια από τη γέννησή του, πέθανε αφήνοντας πίσω του εννέα ολοκληρωμένες Συμφωνίες και μερικές νότες από μια 10η. Αυτές, όμως, φαίνεται ότι είναι αρκετές για μια ομάδα μουσικολόγων και προγραμματιστών ώστενα προσπαθήσουν με τη βοήθεια τεχνητής Νοημοσύνης να ολοκληρώσουν το ημιτελές έργο.

«Η πρόοδος που έχει σημειωθεί είναι εντυπωσιακή, έστω κι αν ο Η/Υ έχει ακόμη πολλά να μάθει», είπε η Κριστίν Ζίγκερτ, επικεφαλής των αρχείων στον Οίκο του Μπετόβεν στη γενέτειρά του τη Βόννη. Η Ζίγκερτ δηλώνει πεπεισμένη ότι ο Μπετόβεν θα ενέκρινε την προσπάθεια αυτή ενόψει της 250ης επετείου της γέννησής του, δεδομένου ότι κι ο ίδιος ήταν ένας καινοτόμος συνθέτης, που είχε πειραματιστεί γράφοντας συνθέσεις για το panharmonicon, ένα όργανο που αναπαράγει τους ήχους των ανέμων. Κι επιμένει ότι η χρήση τεχνητής νοημοσύνης για τη συμπλήρωση της 10ης Συμφωνίας δεν θα επηρεάσει την κληρονομιά του, αφού ποτέ δεν πρόκειται να περιληφθεί επίσημα στον κατάλογο των έργων του.

Το τελικό αποτέλεσμα της προσπάθειας θα παρουσιάσει μια συμφωνική ορχήστρα στις 28 Απριλίου στη Βόννη, επίκεντρο των εορτασμών για τον συνθέτη που καθόρισε τη ρομαντική περίοδο της κλασικής μουσικής.

Ο Μπετόβεν είχε αρχίσει να δουλεύει τη 10η Συμφωνία παράλληλα με την 9η, που περιλαμβάνει τη διάσημη «Ωδή στη Χαρά», αλλά γρήγορα την εγκατέλειψε αφήνοντας μόνον λίγες νότες και προσχέδια, όταν πέθανε, σε ηλικία 57 ετών. Στο πρότζεκτ για τη συμπλήρωση του ημιτελούς έργου χρησιμοποιείται αυτοδίδακτο λογισμικό, στο οποίο έχουν «φορτωθεί» όλα τα έργα του διάσημου συνθέτη και τώρα συνθέτει πιθανές συνέχειες του έργου στο στιλ του Μπετόβεν.

Τα πρώτα δείγματα γραφής πριν από μερικούς μήνες θεωρήθηκαν πολύ «μηχανικά», με επαναλαμβανόμενα μοτίβα, αλλά οι τελευταίες συνθέσεις της Τεχνητής Νοημόσυνης είναι πιο υποσχόμενες. Ο Βρετανός συνθέτης και μουσικολόγος Μπάρι Κούπερ, που είχε γράψει μια πιθανή συνέχεια της 10ης Συμφωνίας το 1988, δεν εντυπωσιάστηκε ιδιαίτερα: «Άκουσα ένα σύντομο απόσπασμα, αλλά απείχε από αυτό που πιστεύω ότι σκόπευε να παρουσιάσει ο Μπετόβεν», είπε. «Υπάρχουν όμως περιθώρια βελτίωσης», συμπλήρωσε.

Η 10η Συμφωνία του Μπετόβεν όπως τη συμπλήρωσε ο Μπάρι Κούπερ, με πολύ αμφιλεγόμενο αποτέλεσμα

Παρόμοια πρότζεκτ βάσει έργων του Μπαχ και του Μάλερ, ήταν πάντως λιγότερο πειστικά, ενώ μια

Πρέπει να βάλουμε όρια στην Τεχνητή Νοημοσύνη; (TEDxLamia – Σωτήρης Τασουλής)

Πρέπει να βάλουμε όρια στην Τεχνητή Νοημοσύνη;

Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να αντικαταστήσει τον άνθρωπο; Έχουν βάση όσα περιγράφονται σε έργα επιστημονικής φαντασίας; Το αναπάντεχο και το συνηθισμένο κάτω από ένα πρίσμα αμφισβήτησης από τον κ. Σωτήρη Τασουλή. 

Ο Σωτήρης Τασουλής έλαβε το δίπλωμα του στα Μαθηματικά το 2006 και το Δίπλωμα Ειδίκευσης (MSc) στα Μαθηματικά των Υπολογιστών και των Αποφάσεων το 2009 από το Πανεπιστήμιο Πατρών. Το 2013 έλαβε το Διδακτορικό Δίπλωμα (PhD) από το Τμήμα Πληροφορικής με Εφαρμογές στη Βιοϊατρική του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στη Λαμία. Την ίδια χρονιά, ξεκίνησε τη μεταδιδακτορική του έρευνα στο Helsinki Institute for Information Technology (HIIT) και στο Department of Computer Science του University of Helsinki της Φινλανδίας, στο πεδίο της Ανακάλυψης Γνώσης σε Μεγάλο Όγκο Δεδομένων (Knowledge Discovery in

Ντουμπάι: Η τεχνητή νοημοσύνη στο επίκεντρο μεγάλου συνεδρίου…

Ντουμπάι: Η τεχνητή νοημοσύνη

στο επίκεντρο μεγάλου συνεδρίου…

Η τεχνητή νοημοσύνη έχει μπει για τα καλά στην καθημερινή μας ζωή, είτε μέσω των κοινωνικών μας δικτύων, είτε στην ιατρική πρακτική,  είτε μέσα από τα μέσα μαζικής συγκοινωνίας.  Άλλες σχεδιαζόμενες εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης μοιάζουν σαν να μας οδηγούν σε σενάρια της επιστημονικής φαντασίας.

Στο Ντουμπάι, η οργάνωση  AI Everything  θέλει να φωτίσει διάφορες πτυχές του θέματος. Στο πλαίσιο  αυτό διοργάνωσε εκδηλώσεις για τις εφαρμογές της τεχνικής νοημοσύνης. Στο βίντεο μπορούμε να παρακολουθήσουμε να μιλάει ο  πρώτος Υφυπουργός Τεχνητής νοημοσύνης

Τεχνητή Νοημοσύνη: Ηθικά ζητήματα, προβληματισμοί και κίνδυνοι

Τεχνητή Νοημοσύνη

Ηθικά ζητήματα, προβληματισμοί και κίνδυνοι

Στο συνέδριο Kaspersky Next έγινε μια συζήτηση για τα ζητήματα που αφορούν την Τεχνητή Νοημοσύνη, τη Ρομποτική, την Ηθική και την Ισότητα γενικότερα στον χώρο της Τεχνολογίας.

Πέρασαν κάτι παραπάνω από 20 χρόνια από τότε που μπήκε στις ζωές μας η Kasperky και είναι γεγονός πως το brand έχει φτάσει να θεωρείται συνώνυμο της ασφάλειας για τη διαδικτυακή ζωή εκατομμυρίων χρηστών σε όλο τον κόσμο. Οι περισσότεροι, ωστόσο, δεν γνωρίζουν ή δεν έτυχε να ακούσουν ποτέ ότι η εταιρεία δραστηριοποιείται σε πολλούς διαφορετικούς τομείς της τεχνολογίας και χρησιμοποιεί την τεχνογνωσία της για να προλάβει κινδύνους που ενδεχομένως θα προκύψουν στο μέλλον.

Σε μια προσπάθεια να επικοινωνήσει τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς και τις έρευνες της για τις σύγχρονες και μελλοντικές τεχνολογίες, η εταιρεία διοργάνωσε πριν από μερικές ημέρες το συνέδριο Kaspersky Next που πραγματοποιήθηκε στη Λισαβόνα, όπου και είχαμε την τιμή να παρακολουθήσουμε από κοντά. Στο πλαίσιο του συνεδρίου είναι αλήθεια ότι αφήσαμε στην άκρη σχεδόν οποιοδήποτε τελικό προϊόν προέρχεται από την Kaspersky και ουσιαστικά έγινε μια μεγάλη και πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση, με αντικρουόμενες πολλές φορές απόψεις, για τα ζητήματα που αφορούν την Τεχνητή Νοημοσύνη, τη Ρομποτική, την Ηθική και την Ισότητα γενικότερα στον χώρο της Τεχνολογίας.

Τεχνητή Νοημοσύνη - Ισχυρή και Ασθενής

Η έναρξη του συνεδρίου ήταν μάλλον μη αναμενόμενη για τους περισσότερους από εμάς. Προβλήθηκε ένα video με τον ιδρυτή της εταιρείας, κ. Eugene Kaspersky, ο οποίος φρόντισε με μιας να ξεκαθαρίσει την κατάσταση σε ό,τι αφορά τον όρο “Τεχνητή Νοημοσύνη” που χρησιμοποιείται ασύστολα και με κάθε ευκαιρία σήμερα. Χωρίς πολλά πολλά, ο κ. Kaspersky ήταν κατηγορηματικός:

Όποιος μιλά για πραγματική Τεχνητή Νοημοσύνη σήμερα, λέει μ@λ%κ&Ες

Λιγάκι ωμός, αλλά όπως τεκμηριώσαν στη συνέχεια οι ομιλητές του συνεδρίου, αυτή είναι η πραγματικότητα σήμερα. Δεν υπάρχει Τεχνητή Νοημοσύνη υπό την έννοια που τη φανταζόμαστε ή που βλέπουμε στις ταινίες. Αυτή την εποχή το μόνο που έχουμε είναι αλγόριθμοι που εκπαιδεύονται από τις πληροφορίες που τους δίνουμε εμείς, άρα μιλάμε κυρίως για Μηχανική Μάθηση (Machine Learning). Αυτή ονομάζεται “Ασθενής Τεχνητή Νοημοσύνη”.

Σε ό,τι αφορά την "Ισχυρή Τεχνητή Νοημοσύνη”, οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι χρειάζονται τουλάχιστον 70 χρόνια μέχρι να φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο, ενώ οι Κινέζοι περίπου 35 χρόνια. Αν βγάλουμε το μέσο όρο, βρισκόμαστε καμιά 50αρια χρόνια (το λιγότερο) μακριά από κάτι που θα μπορεί να θεωρηθεί