Φράνσις Γκάλτον – Η στατιστική στη Ψυχολογία κι η θεωρία περί ευγονικής

Φράνσις Γκάλτον και Ευγονική

Σαν σήμερα, 16 Φεβρουαρίου 1822, γεννήθηκε ο βιολόγος και στατιστικός Φράνσις Γκάλτον, Ήταν αυτός που εισήγαγε τη στατιστική σκέψη στη βιολογία. Πρωτοπόρος σε πολλούς τομείς και, αν και κάποιες πλευρές του έργου του είναι παραπάνω από αμφιλεγόμενες, η γενικότερη συμβολή του στην επιστήμη δεν είναι αμελητέα.

Αυτός που εισήγαγε τη στατιστική σκέψη στη βιολογία ήταν ο πρώτος ξάδελφος του Κάρολου Δαρβίνου. Άνθρωπος με αρκετή οικονομική άνεση, ο Φράνσις Γκάλτον είχε γραφτεί στο Κολέγιο Τρίνιτυ του Καίμπριτζ το 1840.

Αρχικά σπούδασε ιατρική, αλλά στη συνέχεια ακολουθώντας τη συμβουλή του Δαρβίνου στράφηκε στα μαθηματικά. Ήταν είκοσι δύο ετών όταν ο πατέρας του πέθανε κληροδοτώντας του ένα αξιοπρεπές ποσό. Χωρίς να χρειαστεί ποτέ του να εργαστεί για να ζήσει, ο Γκάλτον έγινε ερασιτέχνης επιστήμονας.

Η εμμονή του ήταν οι μετρήσεις: μετρούσε τα κεφάλια των ανθρώπων, τις μύτες τους, τα άκρα τους, πόσες νευρικές κινήσεις έκαναν αυτοί που παρακολουθούσαν μια διάλεξη και πόσο ελκυστικές ήταν οι κοπέλες που συναντούσε στον δρόμο (τα κορίτσια του Λονδίνου πέτυχαν την ψηλότερη βαθμολογία, ενώ του Αμπερντήν τη χαμηλότερη). Μετρούσε τα χαρακτηριστικά των δακτυλικών αποτυπωμάτων, πρακτική που οδήγησε στην υιοθέτηση της αναγνώρισης μέσω δακτυλικών αποτυπωμάτων από τη Σκότλαντ Γιαρντ το 1901. Μετρούσε ακόμα και τη διάρκεια ζωής των ηγεμόνων και των ιερωμένων, η οποία όπως διαπίστωσε ήταν παραπλήσια με τη διάρκεια ζωής ανθρώπων από άλλους επαγγελματικούς κλάδους, γεγονός που τον οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η προσευχή δεν ωφελεί σε τίποτα.

Η στατιστική στη Ψυχολογία κι η θεωρία περί ευγονικής

Στο βιβλίο του Hereditary Genius («Κληρονομική ιδιοφυία»), που εκδόθηκε το 1869, ο Γκάλτον έγραψε ότι το ποσοστό του πληθυσμού που έχει ύψος εντός οποιουδήποτε συγκεκριμένου διαστήματος υψών θα πρέπει να είναι σχεδόν σταθερό με την πάροδο του χρόνου, και ότι η κανονική κατανομή διέπει τόσο το ύψος όσο και οποιοδήποτε άλλο φυσικό χαρακτηριστικό: την περίμετρο του κεφαλιού, το μέγεθος του εγκεφάλου, το βάρος της φαιάς ουσίας, το πλήθος των εγκεφαλικών ινών κ.ο.κ.

Όμως ο Γκάλτον δεν σταμάτησε εκεί. Πίστευε ότι και ο χαρακτήρας των ανθρώπων καθορίζεται από την κληρονομικότητα και ότι, όπως και τα φυσικά χαρακτηριστικά των ανθρώπων, ακολουθεί με κάποιο τρόπο την κανονική κατανομή. Έτσι, σύμφωνα με τον Γκάλτον, οι άνδρες δεν είναι όλοι «ίσης αξίας, ως κοινωνικές μονάδες, εξίσου ικανοί να ψηφίζουν και τα παρόμοια». Αντίθετα,

Οι πρακτικές της ευγονικής στις ΗΠΑ και τη Ναζιστική Γερμανία

Οι πρακτικές της ευγονικής

στις ΗΠΑ και τη Ναζιστική Γερμανία

Tην «ευγονική» ως επιστημονικό όρο συνέλαβε το 1883 ο Sir Francis Galton, ετεροθαλής εξάδελφος του Δαρβίνου, και την παρουσίασε δημοσίως ως τη «μελέτη των κοινωνικά ελέγξιµων παραγόντων που µπορούν να βελτιώσουν ή να µειώσουν τα φυλετικά προσόντα των µελλοντικών γενεών, τόσο σωµατικά όσο και νοητικά».

Αντικείμενο αφενός της θετικής ευγονικής ήταν η «βελτίωση» των χαρακτηριστικών ενός οργανισμού ή ενός είδους μέσω της επιλεκτικής διασταύρωσης, αφετέρου δε η αρνητική ευγονική αποσκοπούσε στη συστηματική εξάλειψη των αποκαλούμενων ανεπιθύμητων γενετικών χαρακτηριστικών.

Βέβαια, o όρος «ευγονική» έχει χρησιµοποιηθεί µε ποικίλες σηµασίες. Έχει συλληφθεί ως ιδανικό, ως δόγµα, ως επιστήµη αλλά και ως κοινωνικό κίνηµα. Η ευγονική στόχευσε στη δηµιουργία καλύτερων απογόνων και στη βελτίωση της γενετικής δεξαµενής της ανθρωπότητας.

Οι ΗΠΑ πρωτοπορούν στην ευγονική

 

Οι πρώτες πρακτικές εφαρμογής της ευγονικής ανιχνεύονται ήδη από τη δεκαετία του 1890 και κορυφώνονται μέχρι το 1930 στις ΗΠΑ, ενώ από το 1933 με την άνοδο του Χίτλερ στη Γερμανία, η ευγονική έμελλε να επηρεάσει τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων μέχρι το 1945.

Τα κινήµατα της ευγονικής έχαιραν της αποδοχής αλλά και του ενθουσιασµού µεγάλου µέρους επιστηµόνων οι οποίοι δραστηριοποιούνταν στο χώρο της γενετικής. Αποτέλεσαν κίνητρο για έρευνα, και στις Ηνωµένες Πολιτείες της Αµερικής χρηµατοδοτήθηκαν από µεγάλες και πλούσιες οικογένειες, όπως οι Rockfellers.

Η έρευνα του Galton για την ευγονική

 

Η έρευνά του έδειξε ότι κάποιες οικογένειες είχαν πολύ περισσότερες πιθανότητες να αφήσουν προικισµένους απογόνους από άλλες, γι’ αυτό και ο ίδιος πίστευε πως για να βελτιωθεί η διανοητική κατάσταση µιας κοινωνίας, η πολιτεία θα έπρεπε: α) να επιβάλει στα µέλη της κοινωνικής και πνευµατικής ελίτ να παντρεύονται νωρίς και να κάνουν όσο το δυνατόν περισσότερα παιδιά και β) να λάβει µέτρα για τον περιορισµό των γεννήσεων στα κατώτερα κοινωνικά στρώµατα, µε στόχο να αποφευχθεί η αναπαραγωγή ατόµων που υστερούν διανοητικά.

Με λίγα λόγια, θεωρούσε ότι ο έλεγχος των γεννήσεων δεν ήταν απλά εφικτό αλλά και απόλυτα επιθυµητό. Πρότεινε, ακόµα, τη στείρωση των ηλιθίων, των εγκληµατιών και των φτωχών που δεν µπορούσαν να ικανοποιήσουν τις επιτακτικές τους ανάγκες από µόνοι τους. Η πρόθεσή του ήταν να αναδείξει την ευγονική όσο το δυνατόν περισσότερο, καθώς πίστευε πως θα αποτελούσε τη θρησκεία του µέλλοντος. Έτσι, ίδρυσε το 1907 στο Λονδίνο το «Εργαστήριο Εθνικής Ευγονικής» µε στόχο τη µελέτη της σχέσης κληρονοµικότητας και κοινωνικού περιβάλλοντος, και το 1908 την «Εταιρία Ευγονικής Εκπαίδευσης».

Στην Αγγλία, αλλά και στις Ηνωµένες Πολιτείες της Αµερικής, η δουλειά του Galton έγινε ιδιαίτερα δηµοφιλής και συνεχίστηκε από τον συνεργάτη του Karl Pearson (1857–1936). Η ευγονική εκτός από ένα ερευνητικό πρόγραµµα έλαβε τις διαστάσεις ενός δηµοφιλούς κινήµατος. Επιστηµονικές οµάδες ερευνούσαν τα γενεαλογικά δέντρα και διασταύρωναν πληροφορίες, ενώ µαθήµατα ευγονικής εντάσσονταν στα εκπαιδευτικά προγράµµατα πολλών πανεπιστηµίων.

Με λίγα λόγια, το συµπέρασµα του Galton αλλά και του Pearson, ήταν το εξής: για να είναι λαµπρό το µέλλον της ανθρωπότητας, θα πρέπει κάποιες συγκεκριµένες τάξεις και φυλές ανθρώπων να µην έρχονται σε επαφή και να µην αναπαράγονται µε το «κατώτερο απόθεµα» ανθρώπων.

Στις Ηνωµένες Πολιτείες της Αµερικής, ειδικότερα, οι ευγονιστές υποστήριξαν τον περιορισµό της µετανάστευσης, ισχυριζόµενοι πως οι µετανάστες που έφταναν στις ακτές της στις αρχές του 20ου αιώνα από την νοτιοανατολική Ευρώπη ήταν υποδεέστεροι σε σύγκριση µε το «αµερικανικό απόθεµα» σε ό,τι αφορά την ευφυΐα αλλά και άλλες αρετές.

Εξαναγκαστικά μέσα στις επιταγές της ευγονικής και στην Ευρώπη

 

Ενεργώντας, µάλιστα, σύµφωνα µε τις επιταγές της θετικής ευγονικής, πολλοί στοχαστές δεν

Μπορώ να επιλέξω τα φυσικά χαρακτηριστικά των παιδιών μου πριν από τη γέννησή τους;

Μπορώ να επιλέξω τα φυσικά χαρακτηριστικά
των παιδιών μου πριν από τη γέννησή τους;

Βιδάλης Τάκης

 

Σήμερα, είναι τεχνικά δυνατόν να επιλέξουμε το φύλο του μελλοντικού μας παιδιού, μια συνεχώς εξελισσόμενη δυνατότητα που θέτει το ερώτημα της λεγόμενης «θετικής ευγονικής», δηλαδή της επιλογής εμβρύου με βάση επιθυμητά σε εμάς φυσικά χαρακτηριστικά του. Ο «σχεδιασμός» των απογόνων μας είναι πλέον καθ’ οδόν.

Με την ανάπτυξη σύγχρονων μεθόδων στην εξωσωματική γονιμοποίηση, έχει αρχίσει να γίνεται λόγος για δυνατότητες που ανοίγει η τεχνολογία να «σχεδιάζουμε» τα παιδιά μας, επιλέγοντας εμείς τα φυσικά τους χαρακτηριστικά. Σήμερα, εκείνο που μπορούμε να πετύχουμε είναι η εξακρίβωση γενετικών χαρακτηριστικών στα έμβρυα που δημιουργούνται εξωσωματικά για την αναπαραγωγή, πριν την εμφύτευσή τους στη μήτρα της μελλοντικής μητέρας. Η μέθοδος ονομάζεται «προεμφυτευτική γενετική διάγνωση» και χρησιμοποιείται προς το παρόν για την αποφυγή σοβαρών νοσημάτων με γενετική βάση (μεσογειακή αναιμία, κυστική ίνωση κ.λπ.).

Με βάση τα αποτελέσματά της, εντοπίζονται παθολογικές περιοχές στο DNA, που συνδέονται με τα συγκεκριμένα νοσήματα, και αποκλείονται από την εμφύτευση τα έμβρυα που τις εμφανίζουν («αρνητική ευγονική»). Πέρα όμως από αυτή την επιλογή, η προεμφυτευτική διάγνωση μας κάνει γνωστό το φύλο του εμβρύου, ήδη από τη στιγμή της γονιμοποίησης του ωαρίου. Είναι λοιπόν τεχνικά δυνατόν, να επιλέξουμε και το φύλο του μελλοντικού μας παιδιού, μια δυνατότητα που θέτει το ερώτημα της λεγόμενης «θετικής ευγονικής», δηλαδή της επιλογής με βάση επιθυμητά σε εμάς φυσικά χαρακτηριστικά του. Η δυνατότητα αυτή θα αναπτύσσεται, όσο διευρύνονται οι – πολύ περιορισμένες προς το παρόν – γνώσεις μας για τη σύνδεση συγκεκριμένων γονιδίων με εξωτερικά χαρακτηριστικά του ανθρώπου (ύψος, σωματική διάπλαση, χρώμα μαλλιών, ματιών κ.λ.π.).

Στο δρόμο για τον «σχεδιασμό» των απογόνων μας: Προβληματισμοί  

Τα τελευταία χρόνια ωστόσο, ο «σχεδιασμός» φυσικών χαρακτηριστικών έχει συνδεθεί με νέες τεχνικές

Η επιβίωση του ισχυρότερου - video

Ευγονική:Η επιβίωση του ισχυρότερου

Το παρόν βίντεο  μας παρουσιάζει με συνοπτικό τρόπο τις απαρχές και  την ιστορία της εξέλιξης του ευγονικού κινήματος κατά το 19^ον  και 20^ον αιώνια. Μας διευκρινίζει πως η θεωρία της εξέλιξης  του Δαρβίνου διαστρεβλώθηκε και παρερμηνεύτηκε από ορισμένους  για πολιτικούς και κοινωνικούς λόγους, δημιουργώντας έτσι το κίνημα της ανθρωπινής ευγονικής, το οποίο γνώρισε την  υψίστη ακμή του με τις ναζιστικές θηριωδίες του Αδόλφου Χίτλερ. 

Ηθική, ευγονική και αναπηρία

Ηθική, ευγονική και αναπηρία

του Ηλία Παυλόπουλου

Στις 16 Φεβρουαρίου, ο Ρίτσαρντ Ντώκινς ξύπνησε ανήσυχος. Είχε βαρεθεί να ακούει ότι η ευγονική δε δουλεύει στους ανθρώπους και τι νόημα έχει να συζητάμε για το αν είναι ηθικό ή όχι, και είπε να ανοίξει μια κουβέντα. Μια κουβέντα που προκάλεσε για άλλη μια φορά θύελλα (twitter-storm) όταν κάποιος κατεβαίνει με αμφιλεγόμενη θέση σε θέματα υψηλής έντασης και επικινδυνότητας όπως οι αμβλώσεις, η ευγονική κλπ. Άσχετα από το προβοκατόρικο της άποψης του Ντώκινς που τελειώνει με το πιασάρικο «τα γεγονότα αγνοούν τις ιδεολογίες», η άποψη του είναι εκ πρώτης όψεως λογική: «αφού λειτουργεί η ευγονική στα ζώα γιατί να μη λειτουργεί στους ανθρώπους». Στην τουιτεροκαταιγίδα, πολλοί ευγενείς επιστήμονες καταθέσαν ότι δε λειτουργεί ακριβώς όπως το λέει στα ζώα μαζί με τους λοιπούς που τον στόλιζαν με διάφορα ωραία κοσμητικά. Αλλά νομίζω ότι το ανωτέρω αντεπιχείρημα είναι λάθος και δεν αποδομεί καθόλου τη θέση του Ντώκινς.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, για να καταλάβουμε λίγο για τι πράγμα μιλάμε. Ευγονική είναι ένας όρος με έντονες ιστορικές αρνητικές καταβολές. Κυριολεκτικά προέρχεται από τη λέξη ευγονία που σημαίνει «υγιείς απόγονοι» αλλά ιστορικά συνδέθηκε με προγράμματα στείρωσης, με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, με ιατρικά πειράματα και με τακτικές μαζικής εξολόθρευσης της ναζιστικής Γερμανίας και όχι μόνο. Η ευγονική σαν έννοια τέθηκε πρώτη φορά από τον Φράνσις Γκάλτον, ξάδελφο του Δαρβίνου, το 1883, ο οποίος ήθελε να «βελτιώσει το ανθρώπινο απόθεμα». Προγράμματα όπως αυτό στη Σουηδία που απαγόρευε το γάμο ανάμεσα σε επιληπτικούς υπήρχαν ήδη από τον περασμένο αιώνα. Οι ευγονιστές γενικά είχαν δύο στόχους έναν θετικό και έναν αρνητικό. Ο θετικός είχε να κάνει με την ενθάρρυνση των ατόμων με καλή υγεία να αναπαράγονται μεταξύ τους για να έχουν υγιείς απογόνους και ο αρνητικός με το να αποθαρρύνονται άτομα με συγκεκριμένες παθήσεις και αναπηρίες από το να αναπαράγονται έτσι ώστε να εκλείψουν αυτές οι παθήσεις. Ρατσιστικές, σεξιστικές και ταξικές θέσεις σιγά σιγά κυριάρχησαν στο διάλογο (γιατί οι λευκοί Αμερικανοί προτεστάντες έχουν χαμηλότερα ποσοστά γεννήσεων σε σχέση με το μεγάλο αριθμό Καθολικών Ιταλών και Ιρλανδών μεταναστών;). Γερμανοί επιστήμονες μελέτησαν τις αμερικάνικες μεθόδους και στη συνέχεια όταν οι Ναζί πήραν την εξουσία οργάνωσαν τη δική τους ευγονική (υποχρεωτική ευθανασία ατόμων σε ψυχιατρικά ιδρύματα, επιλεκτική αναπαραγωγή Άρειων χαρακτηριστικών, υποχρεωτικές στειρώσεις, απαγόρευση γάμων μεταξύ ατόμων από διαφορετικές κοινωνικές ομάδες και στρατόπεδα συγκέντρωσης για άτομα που ανήκουν σε «κατώτερες» ομάδες).

Αναμφίβολα είμαστε υποχρεωμένοι σήμερα να μην επιτρέψουμε την επανάληψη αυτής της φρίκης. Από

Είναι ηθικό να επιδιώκεται η ανοσία αγέλης για τον νέο covid 19;

Είναι ηθικό να επιδιώκεται
η ανοσία αγέλης για τον νέο covid 19;

Ο Βρετανός Πρωθυπουργός Boris Johnson, αλλοίωσε την κυβερνητική στρατηγική ενάντια στον Covid-19. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ανέφεραν ότι το Ηνωμένο Βασίλειο (και η Ολλανδία) υιοθέτησαν μια τακτική που φέρει το τίτλο «ανοσία αγέλης», για την καταπολέμηση της νόσου.

Ο επικεφαλής επιστημονικός σύμβουλος της κυβέρνησης, Patrick Vallance, υποστήριξε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα επιτρέψει να μολυνθούν εκατομμύρια Βρετανοί, ενισχύοντας έτσι τη προαναφερθείσα τακτική. Η συγκεκριμένη προσέγγιση, η οποία ονομάστηκε «Keep Calm and Carry On» κατέστη κατακριτέα από τους επιδημιολόγους και χαρακτηρίστηκε ως «ανήθικη». Η ιδέα της «ανοσίας της αγέλης» βασίζεται σε μία προσέγγιση - που δεν έχει ακόμη αποδειχθεί για τον Covid-19 – πως οι άνθρωποι που έχουν μολυνθεί από τον ιό είναι ανοσοποιημένοι σε μελλοντικές λοιμώξεις. Εάν αρκετά άτομα του πληθυσμού αποκτήσουν ανοσία, οι ασθένειες σταματούν να εξαπλώνονται. Για μια εξαιρετικά μεταδοτική ασθένεια όπως η ιλαρά, το 95% του πληθυσμού πρέπει να αποκτήσει ανοσία, έτσι ώστε  να επιτευχθεί «ανοσία αγέλης» για το υπόλοιπο 5%. Για τον covid 19, μόνο το 60% (θεωρητικά) πρέπει να έχει ανοσία, για να σταματήσει η εξάπλωση της νόσου. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση ακολουθεί μια χαλαρή προσέγγιση, όσον αφορά την «κοινωνική απομόνωση». Οι αρχές δημόσιας υγείας θα επικεντρωθούν στην προστασία των ευάλωτων ατόμων, ιδίως των ηλικιωμένων, ενώ ο ιός θα εξαπλώνεται αργά δια μέσου του πληθυσμού. Ο απώτερος στόχος είναι να μην υπερφορτωθεί το νοσοκομειακό σύστημα με σοβαρά ασθενείς.

Αυτή η έννοια όμως, - όπως εκφράζεται στα μέσα ενημέρωσης - είναι ηθική; Η συγκεκριμένη τακτική

Πρωταθλητές με γενετικό ντόπινγκ...

Πρωταθλητές με γενετικό ντόπινγκ...

Του Γιάννη Ελαφρού

H νέα απειλή που αιωρείται πάνω από τον διεθνή αθλητισμό είναι το γενετικό ή γονιδιακό ντόπινγκ. Ξεχάστε τα μπουκαλάκια, τα χαπάκια και τα άλλα σκευάσματα. Δεν πρόκειται για αναβολικά και στεροειδή, τα συστατικά που «έφτιαξαν» πολλούς πρωταθλητές τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά για ό,τι πιο σύγχρονο δημιουργεί η βιοτεχνολογία και η γονιδιακή ιατρική. H κατασκευή του μεταλλαγμένου σούπερμαν, που θα σαρώνει τα χρυσά μετάλλια, ίσως δεν είναι τόσο μακριά... Οπως και οι κίνδυνοι για την υγεία των αθλητών και για το όποιο κύρος των Αγώνων. Από το 1998, ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του Σίδνεϊ, εμφανίστηκε η ανησυχία για τον κίνδυνο γενετικού ντόπινγκ. Η εξέλιξη της γενετικής τα χρόνια που πέρασαν, η κατ' αρχήν αποκωδικοποίηση του ανθρώπινου DNA και τα πρώτα βήματα στην ανάδειξη γονιδίων με συγκεκριμένες αποστολές, έχουν πολλαπλασιάσει τους εφιάλτες. Το γενετικό ντόπινγκ, αόρατο και «καθαρό», στοιχειώνει τον ύπνο των «αθανάτων» της ΔΟΕ, χωρίς όμως να είναι σίγουρο ότι τον διακόπτει κιόλας...

Οι τεχνικές γενετικής βελτίωσης προορίζονται επίσημα για άτομα με ανεπάρκειες (π.χ. νεφροπαθείς) ή με δυσμορφίες. Αλλά όλο και περισσότερο καταλήγουν στον λαμπερό (όσο και σκοτεινό) κόσμο των πρωταθλητών. «Οταν η επιστήμη αναπτύσσεται χωρίς να υπάρχουν κανόνες και ηθικοί φραγμοί, υπάρχει κίνδυνος. H επιστήμη είναι πιθανό να αξιοποιηθεί λάθος», τονίζει ο Ντικ Πάουντ, πρόεδρος της Παγκόσμιας Υπηρεσίας αντι-ντόπινγκ.

Σε τι όμως συνίσταται το γενετικό ντόπινγκ; Πρόκειται για τη χορήγηση σε έναν αθλητή, με ενέσιμη βασικά μορφή, κατάλληλου γενετικού υλικού, που τροποποιεί τη γενετική του δομή, έτσι ώστε να ενισχύεται η παραγωγή μιας ορμόνης ή μιας πρωτεΐνης που βελτιώνει τις αποδόσεις του ανθρώπινου οργανισμού. Το ανησυχητικό είναι ότι τα τελευταία χρόνια, οι ερευνητές αρχίζουν να απομονώνουν τα γονίδια που συμβάλλουν στην υπερφυσική παραγωγή των ουσιών, οι οποίες χορηγούνταν με το κλασικό ντόπινγκ. Ετσι, θα μπορούσε να αντικατασταθεί πλήρως από το γενετικό!

Μεγαλύτερη αντοχή

Για παράδειγμα, πρόσφατα, ερευνητές απομόνωσαν το γονίδιο που συνδέεται με την ορμόνη

Το ντόπινγκ του μέλλοντος

Το ντόπινγκ του μέλλοντος

Του Θανάση Τσιγγάνα

. Το ντόπινγκ στον αθλητισμό με την μορφή που το ξέρουμε ώς σήμερα και το «γνωρίσαμε» στους αγώνες και στην Ολυμπιάδα σε λίγα χρόνια ίσως να είναι παρελθόν. Κι αυτό γιατί θα αντικατασταθεί από το γονιδιακό ντόπινγκ που θα δημιουργεί σούπερ-αθλητές. Ηδη στα εργαστήρια οι επιστήμονες έχουν δημιουργήσει σούπερ-ποντίκια οι επιδόσεις των οποίων… τρομάζουν.

Ακόμη και οι βιοηθικοί πιστεύουν ότι σε 20 χρόνια το γενετικό ντόπινγκ θα έχει ευρεία χρήση και ίσως θα είναι ευρύτατα αποδεκτό και από την κοινωνία που διψά για πανηγυρισμούς..

Σε μια τέτοια περίπτωση οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα διεξάγονται «εις τριπλούν»: Κλασικοί Ολυμπιακοί, Παραολυμπιακοί και Ολυμπιακοί με τους «γενετικά τροποποιημένους» αθλητές.

DΝΑ και επιδόσεις

Ο καθηγητής Γενετικής και Γενετικής του Ανθρώπου στο ΑΠΘ κ. Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης -στον οποίο ανήκει η παραπάνω διατύπωση- μιλώντας χθες βράδυ σε επιστημονικό συμπόσιο στη Θεσσαλονίκη με θέμα «Ιατρικές επιπτώσεις του Doping» στον αθλητισμό ανέφερε ότι «σήμερα η γενετική με τις σύγχρονες μεθοδολογίες ανάλυσης του DNA, «εισβάλλει» πολλαπλά στον αθλητισμό παρέχοντας τη δυνατότητα να διερευνηθεί αν οι επιδόσεις των πρωταθλητών είναι «γραμμένες» στο DNA τους». (Αυστραλοί και Ρώσοι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι ορισμένες παραλλαγές του DNA υπάρχουν σε διακεκριμένους αθλητές, αλλά όχι στους αθλητές μέτριου επιπέδου απόδοσης ή στο γενικό πληθυσμό). Μπορεί να διερευνήσει επίσης την παραγωγή και χορήγηση φυσιολογικών ανθρώπινων ουσιών (δηλαδή τα συνθετικά βιοτεχνολογικά προϊόντα που έχουν ίδια η παρόμοια δομή με φυσικές ανθρώπινες ορμόνες ή άλλες ουσίες όπως η τεστοστερόνη, η αυξητική ορμόνη, η ερυθροποιητίνη κ. ά.) και λαμβάνονται από αθλητές για να συμβάλλουν στην απόδοσή τους, δεν ανιχνεύονται εύκολα αλλά εγκυμονούν πολλές ανεπιθύμητες και σοβαρές επιπλοκές.

Εναλλακτικά, η δυνατότητα ρύθμισης της λειτουργίας των γονιδίων παρέχει απεριόριστες δυνατότητες

Πόλεμος ενάντια στον αδύναμο ή αλλιώς η Ευγονική στην Αμερική

Ιστορία της Ευγονικης

Στις αρχές του εικοστού αιώνα, το κίνημα της ανθρώπινης ευγονικής γνώρισε μεγάλη άνθηση  στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.  Στο ντοκιμαντέρ μπορούμε να δούμε την ευγονική νομοθεσία των Η.Π.Α η οποία μεταξύ των άλλων υποχρέωσε δεκάδες χιλιάδες Αμερικάνους πολίτες να υποστούν την υποχρεωτική στείρωση.  Το παρόν ντοκιμαντέρ με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ: «Buck εναντίον Bell» αναλύει το πλαίσιο της αρνητικής ευγονικής. Επίσης παρουσιάζεται η στενή σχέση αλλά και τις ομοιότητες που είχε η ευγονική πρακτική των Η.Π.Α με τις ευγονικές πρακτικές της ναζιστικής Γερμανίας πριν από το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο.

Στο τέλος, το ντοκιμαντέρ  διαπραγματεύεται  επιγραμματικά και το ζήτημα της νέας ευγονικής κίνησης, η οποία εν πολλοίς  είναι η επιστήμη της γενετικής. Η νέα ευγονική από τη μία πλευρά μας δίνει το ελπιδοφόρο μήνυμα ότι θα βελτιωθεί θεαματικά η κατάσταση της υγείας των συνανθρώπων μας, από την

Ευγονική: Το βασίλειο των γονιδίων (Μαθητικό ντοκιμαντέρ)

Ιστορία  της Ευγονικής

Το ντοκιμαντέρ  της ανάρτησης έχει ως θέμα του το επίκαιρο ζήτημα της ευγονικής. Διαπραγματεύεται κυρίως την ιστορική εξέλιξη της παλαιάς ευγονικής κίνησης αλλά δεν αποσιωπά και  τον κρυπτοευγονισμό της εποχής μας, ο οποίος εμφανίζεται κυρίως μέσω της ανάπτυξης της γενετικής και της βιοτεχνολογίας.  Το ντοκιμαντέρ αυτό είναι ο καρπός μιας εξαιρετικής δημιουργικής προσπάθειας των μαθητών και των εκπαιδευτικών του 1^ου ΓΕΛ της Αλεξανδρούπολης. Συμμετείχε μάλιστα και στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ιστορικού Ντοκιμαντέρ: «Προσεγγίζουμε κριτικά το παρελθόν: Πρόσωπα, γεγονότα και ιδέες από τη νεότερη και τη σύγχρονη ελληνική, ευρωπαϊκή και

O γενετικός έλεγχος εμβρύων ενδέχεται να μην οδηγήσει σε «πιο έξυπνα μωρά»

O γενετικός έλεγχος εμβρύων ενδέχεται να μην οδηγήσει σε «πιο έξυπνα μωρά»

Η δημιουργία παιδιών «κατά παραγγελία», δηλαδή η «επιλογή» απογόνων στο πλαίσιο της αναπαραγωγικής διαδικασίας, είναι μάλλον απίθανο να γίνει πραγματικότητα, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μίας πρόσφατης μελέτης.

Μια νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Cell, δείχνει ότι τα χαρακτηριστικά, όπως το ύψος ή το IQ, είναι αποτέλεσμα πολλαπλών γονιδίων που συνεργάζονται μαζί με άλλους, μη γενετικούς παράγοντες. Η εν λόγω μελέτη καταδεικνύει ότι υπάρχουν παράγοντες που εμπλέκονται στην κληρονομικότητα σύνθετων χαρακτηριστικών εκτός από τα γονίδια δηλαδή.

Συγκεκριμένα, παρά την τεράστια πρόοδο στην κατανόηση των συνδυασμένων αποτελεσμάτων των πολλαπλών γονιδίων σε σύνθετα χαρακτηριστικά στους ανθρώπους, ερευνητές στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, στο Ισραήλ, κατέδειξαν ότι η επιλογή εμβρύων με βάση τη γενετική τους προδιάθεση σε χαρακτηριστικά, όπως είναι το ύψος και ο δείκτης νοημοσύνης, δεν είχε τα αναμενόμενα πλεονεκτήματα.

Οι ερευνητές διεξήγαγαν προσομοιώσεις υπολογιστών χρησιμοποιώντας γενετικά δεδομένα ανθρώπων για να δημιουργήσουν γονιδιωματικά προφίλ υποθετικών εμβρύων. Η ομάδα εργάστηκε με την υπόθεση ότι κάθε ζευγάρι θα έχει 10 έμβρυα για να επιλέξει και το ένα με την «κορυφαία βαθμολογία» θα επιλεγεί τελικώς για εμφύτευση.Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα αναμενόμενα πλεονεκτήματα ήταν σχετικά μικρά, με το IQ να αυξάνεται κατά τρία σημεία κατά μέσο όρο και το ύψος να αυξάνεται κατά τρία περίπου εκατοστά. Σε ένα πιο ρεαλιστικό σενάριο, όπου ένα ζευγάρι έχει πέντε έμβρυα, αυτά τα αριθμητικά

Η Ευγονική Εγκληματολογία: μια δυσάρεστη παρένθεση

Η Ευγονική Εγκληματολογία

του Χρήστου Τσουραμάνη, Ομότιμος Καθηγητής 

Ο όρος "ευγονική" (ευ + γένεση) χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Άγγλο στατιστικολόγο και ανθρωπολόγο, Sir Francis Galton (1822 - 1911) στο έργο του  "Hereditary Genius"  που εκδόθηκε το 1883. Tην προσδιόρισε δε ως τη "μελέτη των συνθηκών κάτω από τις οποίες οι άνθρωποι επιζητούν να αναπαραχθούν" (Galton, 1909). Στο ιατρικό λεξικό προσδιορίζεται ως "Η μελέτη για τη βελτίωση ενός πληθυσμού μέσω επιλεγμένης αναπαραγωγής με την πεποίθηση ότι τα επιθυμητά χαρακτηριστικά θα επικρατήσουν και τα ανεπιθύμητα θα εξαλειφθούν".

Από τους  Έλληνες συγγραφείς, ο Σαρειδάκης χρησιμοποιεί τον όρο "ευγονισμός" με τον οποίο "...μπορεί να ορισθεί κάθε προσπάθεια, μέθοδος ή επιστήμη, που έχει ως στόχο την απόκτηση απογόνων με ΄καλά΄  - σωματικά, διανοητικά, ψυχικά ή και ηθικά - χαρακτηριστικά..." (Σαρειδάκης, 2005 : 171). Τέλος, πιο πρόσφατη άποψη αναφέρει πως "Ευγονική είναι η επιστήμη της βελτίωσης του ανθρώπινου είδους μέσα από επιλεγμένες διασταυρώσεις, προκειμένου να επιτευχθούν τα επιθυμητά χαρακτηριστικά ή να αντιμετωπιστούν κάποια άλλα." (Παπαδοπούλου, 2015 : 45).

Με βάση και τα σχετικά σημερινά επιστημονικά δεδομένα γνωρίζουμε πως η ευγονική  αποτελεί κλάδο της Βιολογίας που συνεργάζεται με τη Γενετική και μελετά τις μεθόδους βελτίωσης του ανθρώπινου είδους. Οι οπαδοί της υποστηρίζουν την απαγόρευση του πολλαπλασιασμού ανθρώπων που παρουσιάζουν βασικές νοητικές και ψυχικές ανωμαλίες καθώς και την εν γένει βελτίωση του ανθρώπινου είδους, με την παραγωγή υγιών απογόνων.

Πού αποσκοπεί η ευγονική

Οι παραδοσιακά εξάλλου εκφρασθέντες σκοποί της ευγονικής ήσαν οι εξής δύο: Πρώτον, η απομόνωση ή η παρεμπόδιση της αναπαραγωγής (με στείρωση) γενετικά ελαττωματικών ατόμων και  η ενθάρρυνση της αναπαραγωγής σωματικά και διανοητικά άρτιων ατόμων.

Ο πρώτος σκοπός έχει χαρακτηρισθεί ως αρνητική ευγονική, αλλά είναι βασικά η επικρατούσα άποψη στις περισσότερες, αν όχι σε όλες τις ευγονικές κινήσεις. Ένα παράδειγμα ευγονικής από την ελληνική

Η Ιαπωνία έδωσε χρηματικές αποζημιώσεις σε άτομα που υπέστησαν υποχρεωτική στείρωση

Η Ιαπωνία έδωσε χρηματικές αποζημιώσεις σε άτομα

που υπέστησαν υποχρεωτική στείρωση

Από το 1948 έως το 1996 τέθηκε σε ισχύ στην Ιαπωνία ένας νόμος περί ευγονικής (Eugenic Protection Law) που οδήγησε στη στείρωση 25.000 κατοίκων της χώρας, 16.500 από τους οποίους στειρώθηκαν χωρίς τη συγκατάθεσή τους.

Ο νόμος αυτός επέβαλε, σε πολλές περιπτώσεις, την υποχρεωτική στείρωση ατόμων με διανοητικές αναπηρίες, ψυχικές ασθένειες ή γενετικές διαταραχές. Κατά το χρόνο ισχύος του νόμου, οι γιατροί μπορούσαν να πραγματοποιούν στειρώσεις, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των ασθενών, όταν το έκριναν αναγκαίο "για το δημόσιο συμφέρον, έτσι ώστε να αποφευχθεί η κληρονομική μετάδοση διαφόρων ασθενειών".

Η σχιζοφρένεια, η επιληψία, η μυϊκή δυστροφία, ο αλβινισμός, ακόμη και οι μη συνηθισμένες σεξουαλικές επιλογές των ατόμων αυτών ήταν κάποιοι από τους λόγους για τους οποίους επιβλήθηκαν οι ασθενείς σε αναγκαστικές στειρώσεις. Πολλές από αυτές τις επεμβάσεις διεξήχθησαν μέσα στα ψυχιατρικά νοσοκομεία ή στα ιδρύματα όπου διέμεναν άτομα με διανοητικές αναπηρίες, με τους ασθενείς να μην έχουν ξεκάθαρη γνώση και αντίληψη του τι ακριβώς υφίστανται.

Η Ιαπωνική κυβέρνηση, μετά την κατάργηση του νόμου, απολογήθηκε και πρόσφερε αποζημιώσεις στα θύματα. Ο πρωθυπουργός της χώρας, Shinzo Abe, ζήτησε δημόσια συγγνώμη για την πρόκληση στειρότητας σε τόσο μεγάλο αριθμό κατοίκων της χώρας του. Σύμφωνα με νομοσχέδιο που ψηφίστηκε από το Κοινοβούλιο της Ιαπωνίας τον περασμένο Απρίλιο, η κυβέρνηση θα προσφέρει 3,2 εκατομμύρια γιεν, ή περίπου 28.600 δολάρια, σε κάθε έναν από τους επιζώντες που υπέστησαν τις συνέπειες του νόμου αυτού ως αποζημίωση.

Ο καινούριος νόμος σε μεγάλο βαθμό ψηφίστηκε διότι ασκήθηκε πίεση από τα ίδια τα θύματα του

Η ιστορία της Ευγονικής και η πρόκληση Γουότσον

James Dewey Watson

Του John Joe McFadden* / The Guardian

 

Ο Τζέιμς Γουότσον, ο 79χρονος γενετιστής που την περασμένη εβδομάδα δήλωσε ότι οι Αφρικανοί είναι λιγότερο έξυπνοι από τους Ευρωπαίους ακολουθεί μια μακρά και αμφιλεγόμενη παράδοση γενετιστών και οπαδών της ευγονικής. Μετά το θάνατο της μικρότερης κόρης του, ο Δαρβίνος είπε ότι η φυσική επιλογή «έκανε ένα τραγικό και φρικτά βάρβαρο λάθος». Ισως όμως η ανθρώπινη επιλογή θα μπορούσε να τα καταφέρει καλύτερα. Το βήμα της ευγονικής δεν το πρότεινε ο ίδιος ο Δαρβίνος. Ομως το 1930 έξι συγγενείς του ήταν μέλη της Βρετανικής Εταιρείας Ευγονικής, και ο γιος του ήταν πρόεδρος της το 1911-1928. Ο εξάδελφος του Δαρβίνου, Φράνσις Γκάλτον, έπλασε τον όρο «ευγονική» και πρότεινε να τελειοποιηθεί το ανθρώπινο είδος με την αναπαραγωγή «μόνο των καλύτερων», ώστε τα «αδύναμα έθνη» να δώσουν τη θέση τους «στις πιο ευγενικές ποικιλίες του ανθρώπινου είδους». Στις αρχές του 20ού αιώνα Ενώσεις Ευγονικής ξεπήδησαν σε πολλές δυτικές χώρες με στόχο την προώθηση προγραμμάτων σωστού ανθρώπινου ζευγαρώματος. Ως νεαρός υπουργός, ο Γουίνστον Τσόρτσιλ υποστήριξε την υποχρεωτική στείρωση των «πτωχών τω πνεύματι και παρανοϊκών τάξεων».

Στις Ενώσεις Ευγονικής δεν μετείχαν μόνο επιστήμονες, αλλά επίσκοποι, καλλιτέχνες, πολιτικοί και συγγραφείς. Τα γραπτά των τελευταίων προδίδουν τις πραγματικές ρίζες της σκέψης τους. Το φόβο. Το 1915, η Βιρτζίνια Γουλφ έγραψε στο ημερολόγιό της: «Συναντήσαμε και χρειάστηκε να προσπεράσουμε μια μακριά γραμμή ηλιθίων. Ηταν φρικτό. Θα έπρεπε σίγουρα να εξολοθρευτούν». H ευγονική έβρισκε

Λογισμικό της τεχνητής νοημοσύνης αναγνωρίζει ποια είναι τα σωστά έμβρυα για εξωσωματική γονιμοποίηση

Λογισμικό της τεχνητής νοημοσύνης αναγνωρίζει ποια είναι τα σωστά έμβρυα…

Ερευνητές έχουν εκπαιδεύσει λογισμικό που αφορά την τεχνητή νοημοσύνη για να μπορεί να κρίνεί βαθμολογικά τα έμβρυα, με υψηλό βαθμό ακρίβειας.

Σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο NPJ Digital Medicine, μια διεπιστημονική ομάδα με επικεφαλής ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Cornel της Νέας Υόρκης, υπέδειξε ένα δίκτυο τεχνητής νοημοσύνης της Google, για την αξιολόγηση εμβρύων μόλις πέντε ημερών. Ο αλγόριθμος, που ονομάζεται STORK, αναπτύχθηκε βασιζόμενος σε ηχογραφήσεις ανάπτυξης περισσότερων από 10.000 έμβρυα. Η ταξινόμησή εμβρύων αποτελεί ένα τυπικό εργαλείο για την επιλογή κάποιων εξ αυτών στην εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF), - τα έμβρυα που χρησιμοποιούνται πρώτα έχοντας υψηλή βαθμολογία, είναι όσα παρουσιάζουν συμμετρία, υψηλό αριθμό κυττάρων και χαμηλό κατακερματισμό. Ωστόσο, αυτές οι μορφολογικές εκτιμήσεις είναι χρονοβόρες και υποκειμενικές, με πληθώρα εμβρυολόγων να καταλήγουν σε διαφορετικά συμπεράσματα. Τα συστήματα εμβρυακής βαθμολόγησης δεν διαθέτουν τυποποίηση σε ολόκληρο τον τομέα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη(AI) ενδέχεται να είναι σε θέση να ξεπεράσει αυτούς τους περιορισμούς.

Ο Δρ. Olivier Elemento, συγγραφέας και διευθυντής της Weill Cornell’s Englander Institute of Precision Medicine, δήλωσε: «Ήταν μια ευκαιρία για να αυτοματοποιήσουμε μια διαδικασία που ήταν χρονοβόρα και επιρρεπής σε λάθη, κάτι που δεν είχε γίνει έμπρακτα σε ανθρώπινα έμβρυα στο παρελθόν».

Η κατάταξη των εμβρύων σε κακής, σωστής και υψηλής ποιότητας πραγματοποιήθηκε συγκριτικά με το STORK και πέντε εμβρυολόγους προερχόμενοι από τρεις διαφορετικές ηπείρους. Τα αποτελέσματα του

Βιοτεχνολογία: Φραγμός στα «μωρά κατά παραγγελία»

«Μωρά κατά παραγγελία»

Του Κώστα Δεληγιάννη

Μία απόφαση - ορόσημο για τη γενετική τροποποίηση ελήφθη σε συνέδριο κορυφαίων γενετιστών στην Ουάσιγκτον, καθώς στην ανακοίνωση που εκδόθηκε αναφέρεται ότι, προς το παρόν τουλάχιστον, είναι εξαιρετικά πρόωρη οποιαδήποτε συζήτηση για την παρέμβαση στο DNA ανθρώπινων εμβρύων τα οποία πρόκειται να έρθουν στη ζωή.

Τέτοιες παρεμβάσεις θα δήλωναν ανευθυνότητα ακόμη και στην περίπτωση που ο στόχος είναι η θεραπεία κάποιας ασθένειας. Κι αυτό γιατί, σύμφωνα με την ανακοίνωση, παραμένουν άγνωστοι οι κίνδυνοι που μπορεί να προκληθούν στο έμβρυο.

Το συνέδριο οργανώθηκε από τις εθνικές ακαδημίες των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Κίνας, με σκοπό να διερευνηθούν οι προοπτικές που ανοίγουν νέες και εξαιρετικά ακριβείς τεχνικές για την τροποποίηση του γενετικού υλικού. Μία τέτοια τεχνική, η οποία ονομάζεται Crispr-Cas9, επιτρέπει στους επιστήμονες να παρέμβουν «στοχευμένα» στο γενετικό υλικό, με σκοπό να αφαιρέσουν ή να αντικαταστήσουν ένα ελαττωματικό γονίδιο.

Η Crispr-Cas9 είναι τόσο φθηνή και αποτελεσματική, που τα τελευταία δύο χρόνια έχει χρησιμοποιηθεί σε αναρίθμητα πειράματα, σε εργαστήρια από όλο τον κόσμο. Έτσι, η τόσο μεγάλη διάδοσή της ώθησε τους

ΗΠΑ: Εκτρώσεις και ευγονική μια λεπτή γραμμή

 Εκτρώσεις και ευγονική μια λεπτή γραμμή

Τον περασμένο Φεβρουάριο, στην Utah των Η.Π.Α. πέρασε από την Επιτροπή της Γερουσίας ένας καινούργιος νόμος που απαγορεύει την έκτρωση σε περιπτώσεις στις οποίες υπάρχει έγκυρη διάγνωση για σύνδρομο Down.

Αυτή η νομοθεσία είχε ξαναέρθει στο προσκήνιο το 2018, κατά την διάρκεια της συζήτησης μια παράγραφος είχε προστεθεί στην πρόταση νόμου η οποία αναφέρει ότι ήταν αναγκαία μια περαιτέρω διαβούλευση για την συνταγματικότητα του νόμου. Oι αλλαγές πρέπει να υιοθετηθούν από την πολιτεία της Utah και μετέπειτα από την Γερουσία πριν ενεργοποιηθεί ο νόμος. Αυτές οι νέες ρυθμίσεις προτείνονται επειδή υπάρχουν επιχειρήματα τα οποία υποστηρίζουν ότι κάποιος άνθρωπος με σύνδρομο Down παραμένει ικανός και έχει ένα μεγάλο προσδόκιμο ζωής και μια

Ανησυχία για τις συσκευές διέγερσης εγκεφάλου που διατίθενται άμεσα στους καταναλωτές.

Ανησυχία για τις συσκευές διέγερσης εγκεφάλου

Η βιοεπιστήμη του «κάντο μόνος σου» έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον πολλών, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, λόγω των επιτευγμάτων που παρουσιάζει. Μία από τις τελευταίες ανακαλύψεις, αφορά συσκευές εγκεφαλικής διέγερσης, που παρέχονται απευθείας στον καταναλωτή.

Μεγάλος αριθμός νευροδιεγερτικών συσκευών έχουν εμφανιστεί στην αγορά, οι οποίοι υποτίθεται πως παρακολουθούν τη δραστηριότητα του εγκεφάλου ή παρέχουν σε χαμηλά επίπεδα, απευθείας διακρανιακή διέγερση ηλεκτρικά (tDCS). Λέγεται, πως οι συσκευές αυτές κάνουν τα πάντα, από αύξηση της συγκέντρωσης μέχρι μείωση του άγχους, ακόμη και βελτίωση της ικανότητας των χρηστών για ορθολογική σκέψη.

Παράδειγμα αποτελούν το δημοφιλή ακουστικά neuropriming, που πωλούνται από την εταιρεία τεχνολογίας, Halo. Η σπορ έκδοση του ακουστικού, λέγεται ότι βελτιώνει την απόδοση των αθλητών, κατά τη διάρκεια των αθλημάτων που συμμετέχει έκαστος. Στην ιστοσελίδα της εταιρείας, μία επιστημονική έρευνα αναφέρει, πως το ακουστικό βελτίωσε τις επιδόσεις των αθλητών που ασχολούνται με την ποδηλασία κατά 17%.

Οι εταιρείες τεχνολογίας είναι ενθουσιασμένες με τις απεριόριστες δυνατότητες που προσφέρουν οι διάφορες συσκευές νευροδιέγερσης που κυκλοφορούν στην αγορά και η απευθείας αγορά τους από τους

Η ιστορία της ευγονικής

Βραβείο ευγονικής στην Αγγλία

Από τα αρχαία χρόνια, στους Ναζί και τις αναγκαστικές στειρώσεις στις ΗΠΑ

Η ευγονική είναι ένας κλάδος της Βιολογίας, ο οποίος έχει σκοπό να βελτιώσει την βιολογική υπόσταση του ανθρώπου. Στο πέρασμα των αιώνων ο κλάδος αυτός είχε πολλούς υποστηρικτές, ανάμεσα στους οποίους συμπεριλαμβάνονται μερικά από τα σπουδαιότερα μυαλά που έχουν υπάρξει ποτέ, καθώς επίσης ορισμένοι από τους χειρότερους εκπροσώπους του ανθρώπινου είδους, όπως αναφέρει δημοσίευμα της ιστοσελίδας todayifoundout.com.

Αρχαία ευγονική

Η ευγονική είναι τόσο παλιά όσο ο Πλάτωνας, ο οποίος στην «Πολιτεία» υποστηρίζει ότι η πολιτεία θα έπρεπε να ελέγχει την αναπαραγωγή στις κυρίαρχες τάξεις:

«Η κατάργηση του πλούτου οδηγεί στην παρακμή της παραδοσιακής οικογένειας: κανένα παιδί δε θα πρέπει να γνωρίζει τους γονείς του και το αντίστροφο, προκειμένου να αποφευχθεί η κληροδότηση, η προσωπική περιουσία και ο νεποτισμός στα δημόσια αξιώματα. Οι άρχοντες σχηματίζουν ζεύγη για αναπαραγωγή, φροντίζοντας όμως να μην υπάρχει ερωτική ασυδοσία. Έτσι, παράγεται σταθερός πληθυσμός μέσω της ευγονικής, ενώ παράλληλα η κοινωνική συνοχή αυξάνεται, καθώς οι οικογενειακοί δεσμοί εκφράζονται προς όλα τα μέλη της Πολιτείας» αναφέρει η Wikipedia.

Παρότι οι απόψεις του άλλαξαν με τα χρόνια, ακόμη και στο τέλος πίστευε ότι οι γάμοι στην άρχουσα τάξη θα πρέπει να διεξάγονται «υπό την εποπτεία ενός συμβουλίου, που θα διορίζεται από δικαστικούς λειτουργούς» προσθέτει ο αρθρογράφος.

Ευγονική στον 19ο και 20ο αιώνα

Ανθρώπινη Επιλογή

Οι ιδέες γύρω από την επιλογή και την επιβίωση του τελειότερου έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλείς στα μέσα και προς το τέλος του 1800, χάρη στο έργο του Κάρολου Δαρβίνου «Περί της Καταγωγής των Ειδών»

Η ευγονική και ο Francis Galton

Francis Galton

Μετά τις εντυπωσιακές ανακαλύψεις του Δαρβίνου, αρκετοί άνθρωποι θέλησαν να χρησιμοποίησαν τη θεωρία του  προτείνοντας την ευγονική ιδεολογία. Ο Francis Galton και μερικοί άλλοι,  υποστήριξαν ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τους νόμους της  φυσικής επιλογής για να δημιουργήσουμε το τέλειο σωματικά και πνευματικά άνθρωπο και να βελτιώσουμε την ποιότητα της ανθρώπινης ράτσας. Έτσι δημιουργήθηκε το λεγόμενο κίνημα της παλιάς ευγονικής κίνησης το οποίο σάρωσε τα πάντα έως το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Το βίντεο αυτό μας παρουσιάζει την ιστορία του Francis Galton και τις βασικές αρχές της ευγονικής του θεωρίας.[1] Εάν επιθυμείτε, έχετε τη δυνατότητα να