Η φιλανθρωπία στις μέρες μας και η αληθινή αγάπη

Η φιλανθρωπία και η αληθινή αγάπη

Η φιλανθρωπία είναι μια από τις ωραιότερες και ιερότερες λέξεις και έννοιες. Απλά και μόνο αν την ετυμολογήσουμε (φίλος + άνθρωπος), μπορούμε να κατανοήσουμε το μεγαλείο της. Η φιλανθρωπία πρέπει να είναι μια πράξη ταπεινοφροσύνης χωρίς διαφήμιση και αλλότριους σκοπούς.

Τι είναι τελικά η φιλανθρωπία στις μέρες μας; Μια υποκριτική πράξη ή μια πράξη βοήθειας προς τους συνανθρώπους μας που έχουν πραγματική ανάγκη;

Είναι αυτοί οι άνθρωποι που θα δώσουν ένα πιάτο φαγητό και λίγα ρούχα σε άπορους συνανθρώπους μας. Θυσιάζοντας προσωπικό χρόνο η και χρήμα. Που αν τους επαινέσεις και για την πράξη τους θα σου απαντήσουνε «το καθήκον μου έκανα». Και ξέρεις απαντώντας σου με αυτόν τον τρόπο το λένε με όλη την ειλικρίνεια που τους διακατέχει και όχι για να το παίξουν ταπεινοί προς τους άλλους και να δείξουν πρόσωπο. Δεν αισθάνονται την ανάγκη να το φωνάξουν δεξιά και αριστερά, ούτε να το προσθέσουν στο βιογραφικό τους.

Υπάρχει όμως και το άλλο πρόσωπο της φιλανθρωπίας. Είναι αυτοί που κάνουν τη φιλανθρωπία μόδα και το διατυμπανίζουν σε ολόκληρη την υφήλιο για να δεχτούν συγχαρητήρια και κολακευτικά σχόλια για το πρόσωπο τους. Αυτοί συνήθως έχουν λεφτά και ο λόγος που το κάνουν δεν είναι γιατί νοιάζονται πραγματικά αλλά για το θεαθήναι και για να φτιάξουν το προφίλ του καλού ευεργέτη, του καλού ανθρώπου και ότι ανήκει στην ανώτερη κοινωνία. Δεν είναι τυχαίο που σε διάφορες εθελοντικές οργανώσεις στα διοικητικά συμβούλια τους υπάρχουν άνθρωποι της υψηλής κοινωνίας.

Στις μέρες μας το φαινόμενο της φτώχειας ολοένα και αυξάνεται και έχει ξυπνήσει στη συνείδηση των ανθρώπων την ανάγκη ηθικής αλλά και υλικής συμπαράστασης προς εκείνους που

Φοιτητές στην Ελλάδα, ιεραπόστολοι στην Αφρική - CNN Greece

Φοιτητές στην Ελλάδα, ιεραπόστολοι στην Αφρική 

Η πολιτική, τα οικονομικά συμφέροντα και ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός κρατούν δέσμια την Αφρική στη φτώχεια και διαιρούν τους ανθρώπους σε πατρίκιους και πληβείους.

Οι άνθρωποι που θα κληθούν να διδάξουν την ελευθερία, την ισότητα και θα χτίσουν σχολειά ακόμη και στα βάθη της ζούγκλας, σπουδάζουν στην Ελλάδα.

Ο Ιωάννης Φρέντ Κιμπούκα και η Ελένη Νακαζίμπουε είναι δύο νέοι από την Ουγκάντα, φοιτητές της Θεολογικής Σχολής Αθηνών. Οραματίζονται να δουν τους συμπολίτες τους να απολαμβάνουν τα

Το κοινωνικό έργο του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και η σύγχρονη κοινωνική – φιλανθρωπική δράση της Εκκλησίας

Το κοινωνικό έργο του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

και η σύγχρονη κοινωνική – φιλανθρωπική δράση της Εκκλησίας

Το κοινωνικό έργο του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και η σύγχρονη κοινωνική – φιλανθρωπική δράση της Εκκλησίας 

Αρχιμ. Θεοφίλου Λεμοντζή Δρ. Θ.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος είναι ένας από τους μεγαλύτερους Πατέρες της Εκκλησίας, όντας λαμπρό υπόδειγμα πλήρους και ολοκληρωτικής αφιερώσεως στην ποιμαντική διακονία του λαού του Θεού. Ιεράρχης με ασυνήθιστες πνευματικές ικανότητες, με ακατάβλητο ψυχικό σθένος και με πλούσια και εμφανή τα χαρίσματα της Θείας Πρόνοιας ήταν επόμενο να διακριθεί ως εξέχουσα προσωπικότητα στη χορεία των μεγάλων Πατέρων που κοσμούν το στερέωμα της Εκκλησίας [1]...

Γεννήθηκε στην Αντιόχεια το 344 μ.Χ. Ο πατέρας του, Σεκούνδος, δημόσιος λειτουργός υψηλού βαθμού στην αυτοκρατορική υπηρεσία, άφησε χήρα την εικοσαετή σύζυγό του, Ανθούσα, λίγο μετά τη γέννηση του γιου τους. Η ευσεβής Ανθούσα, ελληνικής καταγωγής, αποφάσισε να αφοσιωθεί στην εκπαίδευση του γιου της. Ο Ιωάννης σπούδασε φιλοσοφία και ρητορική. Μαθήτευσε δίπλα στον περίφημο ρήτορα Λιβάνιο και ο ίδιος άσκησε την τέχνη της ρητορικής στα δικαστήρια μέχρι τον θάνατο της μητέρας του οπότε και αναχώρησε για την έρημο ως μοναχός. Το 381 χειροτονήθηκε διάκονος και το 386 πρεσβύτερος. 

Το μεγάλο χάρισμα του αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου και το κύριο γνώρισμά του ήταν η ευγλωττία του. Έγινε γνωστός σε όλους για τη ρητορική του δεινότητα. Η φήμη του ξεπέρασε τα όρια της Αντιόχειας και διαδόθηκε παντού. Το 397 η αυτοκρατορική αυλή τον επέλεξε ως αρχιεπίσκοπο της Κωνσταντινούπολης και χειροτονήθηκε το 398. Κατά τη διάρκεια των έξι ετών της ποιμαντορικής του διακονίας εργάστηκε με όλες του τις δυνάμεις, διδάσκοντας το λαό και ποιμαίνοντας την Εκκλησία. Αλλά ο άγιος Ιωάννης δεν ήταν από τους ανθρώπους που συμβιβάζονται με το κακό, κι είχε να παλέψει τότε με πολλά κακά, εκκλησιαστικά και πολιτικά [2]. Στο πλαίσιο αυτό της υψηλής διακονίας και ευθύνης του και προκειμένου να ανταποκριθεί στην ιερατική αποστολή του δεν εδίστασε να έλθει σε σύγκρουση με το κατεστημένο της εποχής του, κάτι όμως που στοίχισε όχι μόνο την απομάκρυνσή του από τον αρχιερατικό θρόνο, αλλά και την εξορία. Οι δραστηριότητες του αρχιεπισκόπου ενόχλησαν μια μερίδα του κλήρου, που είχε ελεγχθεί για εκκλησιαστικές αυθαιρεσίες, καθώς και την φιλόδοξη αυτοκράτειρα Ευδοξία. Η Ευδοξία ενοχλήθηκε από τη θαρραλέα κριτική των αυθαιρεσιών της από τον αρχιεπίσκοπο και οργισμένη με τα λόγια του Χρυσοστόμου ζήτησε από τον σύζυγό της Αρκάδιο να λάβει μέτρα εναντίον του [3]. Θλιβερά γεγονότα οδήγησαν στην καθαίρεσή του από το αρχιεπισκοπικό αξίωμα το 404 στη σύνοδο της Δρυός κι εξορίστηκε [4]. Εκοιμήθη στα Κόμανα του Πόντου κατά τη διάρκεια της δεύτερης εξορίας του, στις 14 Σεπτεμβρίου 407. Επειδή όμως η ημερομηνία αυτή συμπίπτει με τη μεγάλη εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, η μνήμη του μετατίθεται στις 13 Νοεμβρίου [5]. 

Ο άγιος Ιωάννης, λίγα χρόνια μετά το θάνατό του, ονομάσθηκε Χρυσόστομος εξαιτίας της μεγάλης

Ιερά Μονή Παναγίας Καλυβιανής: Χώρος φιλοξενίας και ευσπλαχνίας

Ιερά Μονή Παναγίας Καλυβιανής

Χώρος φιλοξενίας και ευσπλαχνίας

Δίπλα στα ερείπια της Φαιστού, στο νοτιότερο άκρο εκεί που τελειώνει το Λιβυκό πέλαγος, στο μεγάλο κάμπο της Μεσσαράς, βρίσκεται η γυναικεία κοινοβιακή Μονή της Παναγίας της Καλυβιανής.

Σε ένα τόπο καταπράσινο, γεμάτο κήπους με πανέμορφα λουλούδια, με χώρους πεντακάθαρους και φιλόξενους που σφρίζουν από ζωή, δημιουργικότητα, πνευματικότητα και προσφορά προς τον άνθρωπο βρίσκεται αυτό το μοναστικό συγκρότημα.

Σε αυτό βρίσκουμε την έμπρακτη εφαρμογή και ενσαρκωμένη τη διδασκαλία του Χριστού για την αγάπη προς τον πλησίον.

Μια σειρά ολόκληρη ιερών ιδρυμάτων, με τόση κοινωνική και μορφωτική δραστηριότητα, αποτελούν ένα χώρο φιλοξενίας και ευσπλαχνίας όπου θεραπεύεται ο πόνος, βρίσκει παρέα η μοναξιά και η εγκατάλειψη, λύση τα προβλήματα και αγάπη, συμπόνια και μόρφωση τα παιδιά.

Ιστορικά

Η Μονή της Παναγίας της Καλυβιανής βρίσκεται σε υψόμετρο 80m περίπου 60km νότια από το Ηράκλειο, κοντά στις Μοίρες και στο χωριό Καλύβια. Είναι σχετικά νέα μονή η οποία χτίστηκε πάνω στα ερείπια παλιάς εκκλησίας.

Ο σημερινός ναός χτίστηκε το 1873 πάνω στα ερείπια παλαιού μοναστηριού, στο οποίο βρέθηκε εικόνα της Παναγίας την ίδια χρονιά. Στο συγκρότημα της Καλυβιανής θα δείτε τον παλιό ναό, αλλά και τον νεώτερο μεγάλο ναό που κτίστηκε το 1924 και φιλοξενεί την παλιά εικόνα. Ο νεώτερος ναός είναι τρίκλιτος με τα κλίτη αφιερωμένα στο Γενέσιο, τον Ευαγγελισμό και την Κοίμηση της Θεοτόκου (15 Αυγούστου). Επίσης στο συγκρότημα ανήκει ο ναός του οσίου Χαράλαμπου, ο οποίος ασκήτευε στη μονή, και εορτάζει στις 23 Αυγούστου.

Η Καλυβιανή αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για τα άλλα μοναστήρια, καθώς προσφέρει τεράστιο κοινωνικό έργο και στεγάζει πολλά φιλανθρωπικά ιδρύματα. Από το 1956, ο δραστήριος μητροπολίτης Τιμόθεος Παπουτσάκης δημιούργησε μια Χριστιανική Πολιτεία με κέντρο το Μοναστήρι, κτίζοντας ορφανοτροφείο, γηροκομείο, οικοκυρική σχολή, ίδρυμα νεανίδων, δημοτικό σχολείο, νηπιαγωγείο,

Ονήσιμος: Σύλλογος συμπαραστάσεως κρατουμένων

Άγιος Ονήσιμος

Ο Σύλλογος Συμπαραστάσεως Κρατουμένων "Ο Ονήσιμος" ιδρύθηκε το 1982 με αριθμό Απόφασης 269/1982 του Πρωτοδικείου Αθηνών, με σκοπό να βοηθήσει υλικά και ηθικά τους άπορους φυλακισμένους, αποφυλακισμένους και τις οικογένειές τους. Είναι Σωματείο Αναγνωρισμένο ως Ειδικώς Φιλανθρωπικό (ΦΕΚ 883/τ.Β/4-12-1989)

Το έργο του Συλλόγου επικεντρώνεται στους παρακάτω τομείς:

• Φροντίζει για την κάλυψη των αναγκών των κρατουμένων, των οικογενειών τους αλλά και των αποφυλακισμένων, με οικονομικά βοηθήματα και είδη πρώτης ανάγκης (τρόφιμα, ιματισμό, υποδήματα, έπιπλα, πληρωμή ενοικίων, διαφόρων λογαριασμών, κ.α.).
• Καθημερινά κλινική ψυχολόγος  αναλαμβάνει την υποστήριξη αποφυλακισμένων και των οικογενειών των κρατουμένων.
• Παρέχει φιλοξενία για μικρό χρονικό διάστημα μετά την αποφυλάκιση σε ξενοδοχείο στην Αθήνα, όσων ατόμων έχουν πρόβλημα στέγης.
• Σε συνεργασία με κοινωνικούς λειτουργούς φροντίζει για την αποφυλάκιση ατόμων με αυστηρά κριτήρια
• Παράλληλα παρέχεται δωρεάν νομική κάλυψη σε άπορους

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος: Η αλληλεγγύη θα νικήσει την πανδημία

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΠΟΥΡΝΑΡΑ

Η φωνή του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής εκπέμπει όπως πάντα γαλήνη και σοφία. Είτε διά ζώσης είτε εκ του μακρόθεν η παρουσία του λειτουργεί κατευναστικά σε όλες τις δύσκολες συγκυρίες, πόσο μάλλον σε αυτήν την πρωτόγνωρη κατάσταση που βιώνουμε σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο ίδιος ευρίσκεται επίσης σε περιορισμό, βλέποντας την καθημερινότητά του να έχει αλλάξει άρδην: «Και εδώ στην Αλβανία συντονιζόμαστε με τις κυβερνητικές εντολές και τις υγειονομικές οδηγίες. Επικοινώνησα εγκαίρως με τα μέλη της Ιεράς Συνόδου και λάβαμε τις ενδεδειγμένες αποφάσεις, σχετικά με τη λειτουργική, εκπαιδευτική, κατηχητική και φιλανθρωπική διακονία της Εκκλησίας μας. Εκείνο το οποίο έχω μάθει στη μακροχρόνια πορεία μου είναι, ζητώντας τη βοήθεια του Θεού, να αναζητώ νέα μονοπάτια διεξόδων μέσα στις χαράδρες των δυσκολιών». 

Τον ρωτώ αν η αναγκαστική κοινωνική αποστασιοποίηση για εμάς τους πολίτες έχει τα χαρακτηριστικά ενός παροδικού μοναχισμού. «Αξίζει να θυμηθούμε ότι ο Ορθόδοξος μοναχισμός, στον οποίο αναφερθήκατε, διέπεται από τρεις βασικές αρχές: την υπακοή, την εγκράτεια και την ακτημοσύνη. Κάτι θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη από τη σημαντική αυτή παράδοση, όπως: υπακοή στους υπεύθυνους για την αντιμετώπιση της κρίσεως, υπακοή στους ειδικούς επιστήμονες που ασχολούνται με τη θεραπεία και την έρευνα, υπακοή στην εντολή “Μένουμε σπίτι”. Ας γίνει το σπίτι το ασκητήριό μας. Δεν είναι εύκολο. Ο κίνδυνος διενέξεων και συγκρούσεων από τον περιορισμό παραμονεύει. Παραμένοντας στο σπίτι μας, ας μην απομονωθούμε. Ας ενισχύουμε ο ένας τον άλλον με λόγο, με σιωπή στοργής και πρόσχαρη διάθεση».

Αγώνας ελευθερίας

«Προσοχή, όμως», επισημαίνει, «να μην περιοριστούμε στην οικογένειά μας. Υπάρχουν πολλοί, οι οποίοι αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες δυσκολίες. Μπορούμε να τους προσεγγίζουμε με τα σύγχρονα μέσα ηλεκτρονικής επικοινωνίας. Επείγει να μετάσχουμε σε αυτόν τον αγώνα ελευθερίας από τον φόβο που πλανιέται γύρω μας. Τέλος, ας γίνουμε πιο λιτοί στον καθημερινό μας βίο. Η αναφορά σας στον μοναχισμό φέρνει στη σκέψη μου έναν θαυμάσιο ορισμό από τη Φιλοκαλία: “Mοναχός ἐστιν ὁ πάντων χωρισθείς καί πᾶσι συνῃρμοσμένος”. (Μοναχός είναι αυτός που έχει αποχωριστεί τα πάντα, αλλά είναι αρμονικά συνδεδεμένος με τους πάντες».

Πώς μπορούμε να καταπολεμήσουμε το διαρκές καθεστώς φόβου που ήρθε με την πανδημία; «Ο φόβος, πράγματι, είναι πολύ επικίνδυνος σύμβουλος», υπογραμμίζει ο Μακαριώτατος. «Διεισδύει με ποικίλους

Εθελοντισμός στην κιβωτό του κόσμου

Εθελοντισμός στην κιβωτό του κόσμου

Από ιδρύσεως της Κιβωτού ήταν ο απλός ο κόσμος που αγάπησε το έργο και συμπαραστάθηκε με όποιο τρόπο μπορούσε. Υπάρχουν άνρωποι που είναι στο πλάϊ μας όλα αυτά τα χρόνια, συνοδοιπόροι και συμπαραστάτες σε αυτό το έργο αγάπης, δείχνοντας με τον τρόπο τους την αγάπη τους για την Κιβωτό και τον ανθρωπισμό τους κάνοντας τα παιδιά πιο χαρούμενα και βοηθώντας να μη τους λείπουν πολλά, συμβάλλοντας έτσι σημαντικά στο έργο της Κιβωτού.

Τι είναι ο εθελοντισμός στην Κιβωτό

Η Κιβωτός του Κόσμου, αποτελεί σήμερα, πηγή συμπαράστασης, φροντίδας και ελπίδας για τα παιδιά.

Από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας η Κιβωτός, στηρίχθηκε στη συνεργασία, στις πρωτοβουλίες, στη δράση απλών ανθρώπων, που αγκάλιασαν το έργο του πατρός Αντωνίου και ένωσαν τις δυνάμεις τους, με σκοπό να προσφέρουν το καλύτερο δυνατό στα παιδιά.

Από τότε μέχρι και σήμερα, λοιπόν, στο πλάι μας βρίσκονται εθελοντές, συνοδοιπόροι, συνεργάτες  και συμπαραστάτες μας, δείχνοντας ο καθένας με τον τρόπο του, την αγάπη και τον ανθρωπισμό.

Ο εθελοντισμός, εδώ είναι πολυεπίπεδος,  καθώς το έργο της Κιβωτού πλαισιώνεται από ανθρώπινο δυναμικό εκατοντάδων εθελοντών. Καθημερινά στον χώρο του Κέντρου Εκπαίδευσης, Στήριξης και Φροντίδας του παιδιού, απασχολούνται αμέτρητοι εθελοντές. Όλοι τους και ο καθένας με τον δικό του μοναδικό τρόπο προσθέτουν το δικό τους λιθαράκι  έμπρακτα και με μεγάλη αγάπη.

Πέραν των εθελοντών που εργάζονται στις εγκαταστάσεις της «Κιβωτού του Κόσμου», έχει  δημιουργηθεί και ένα εκτεταμένο δίκτυο εθελοντών-συνεργατών που παρέχουν αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες τους στον πληθυσμό της Κιβωτού, όπως για παράδειγμα γιατροί όλων των ειδικοτήτων καθώς και ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα ή ιδιωτικές κλινικές που παρέχουν δωρεάν περίθαλψη σε παιδιά και γονείς, φροντιστήρια που παρέχουν δωρεάν μαθήματα για τα παιδιά. Επίσης αρκετοί δικηγόροι παρέχουν δωρεάν υπηρεσίες νομικής υποστήριξης.

Τομείς εθελοντισμού

Οι τομείς με τους οποίους ο καθένας μπορεί να συνεισφέρει εθελοντικά είναι οι εξής:

• ενισχυτική διδασκαλία και προετοιμασία των παιδιών στα μαθήματα του σχολείου (δημοτικό/ γυμνάσιο / λύκειο)
• βοηθητικά στην κουζίνα (μαγειρική και προετοιμασία γεύματος)
• βοηθητικά στην  καθαριότητα,
•  συνοδεία παιδιών σε ιατρικά ραντεβού
•  παραλαβή φαρμάκων από συνεργαζόμενα φαρμακεία
• αθλητικές δραστηριότητες
• καλλιτεχνικές δραστηριότητες.

Ευπρόσδεκτη είναι και οποιαδήποτε δική σας πρωτοβουλία για βοήθεια, με τον μοναδικό δικό του τρόπο που ο καθένας μπορεί να στηρίξει την προσπάθειά μας.

Ανάγκες της Κιβωτού για εθελοντισμό

Καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους υπάρχει ανάγκη για εκπαιδευτικούς (δημοτικό/ γυμνάσιο/ λύκειο) , νηπιαγωγούς και ειδικούς παιδαγωγούς (μαθησιακά, λογοθεραπευτές και εργοθεραπευτές).

Πώς γίνεται κανείς εθελοντής

Για να γίνει κανείς εθελοντής στην Κιβωτό του Κόσμου,  δεν αρκεί να το επιθυμεί, αλλά θα πρέπει να

Η δράση της «Αποστολής» - Ντοκιμαντέρ

Η δράση της «Αποστολής» - Ντοκιμαντέρ

Στο βίντεο της ανάρτησης μπορείτε να παρακολουθήσετε ένα

εξαιρετικό ντοκιμαντέρ για το πολυσχιδές φιλανθρωπικό έργο της «Αποστολής», η οποία είναι μια ΜΚΟ της  Εκκλησίας της Ελλάδας. Τα τελευταία χρόνια η ελληνική κοινωνία διανύει μια πρωτοφανή οικονομική κρίση και αρκετοί συμπολίτες μας αντιμετωπίζουν έντονο πρόβλημα επιβίωσης. Ίσως ο μοναδικός  φορέας που συστηματικά και αδιαμφισβήτητα πρωτοστατεί τις κρίσιμες αυτές ώρες υπέρ της αλληλεγγύης, δηλαδή της στήριξης και της ενδυνάμωσης των οικονομικά ασθενέστερων συνανθρώπων μας είναι η Εκκλησία. Προς αυτήν την κατεύθυνση σημαντικό ρόλο διαδραματίζει η ΜΚΟ «Αποστολή» της Εκκλησίας της Ελλάδας, η οποία δείχνει σε καθημερινή βάση έμπρακτα την αλληλεγγύη της σε χιλιάδες εμπερίστατους συμπολίτες μας.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η συμπαράσταση στον κάθε ενδεή αδελφό μας είναι το πρώτιστο καθήκον του κάθε χριστιανού. Ένα χριστιανό δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να τον αφήνουν αδιάφορο οι τραγικές εικόνες που συνθέτουν την καθημερινότητά μας. Πρέπει πάντοτε να στέργει στο άκουσμα του κλάματος του πεινασμένου παιδιού, στον θρήνο του ξεριζωμένου, στην απελπισία του φτωχού και να δίνει απλόχερα την ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο.

Η δράση της «Αποστολής» 

Η ανάγκη αυτή οδήγησε στη δημιουργία της «Αποστολής» της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών η οποία ιδρύθηκε το 2010 από την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών με τη μορφή της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας με εθνική και διεθνή εμβέλεια στο πλαίσιο της δραστηριοποίησής της στον ανθρωπιστικό, αναπτυξιακό και εκπαιδευτικό χώρο. Στόχος και συνεχής επιδίωξη είναι η ΑΠΟΣΤΟΛΗ να γίνει το μέσο, το εργαλείο και ο ταπεινός συντελεστής  της ανακούφισης ανθρώπων.

Αυτή η απόφαση είναι όχι μόνο η έκφραση της αγωνίας της διοικούσης Εκκλησίας για όσα συμβαίνουν και εκτυλίσσονται τον τελευταίο καιρό στην πατρίδα μας, αλλά και η συμβολή της στο μέτρο του δυνατού, στη συλλογική προσπάθεια που καταβάλλεται από πολλές πλευρές προς αναχαίτιση μίας πλημμυρίδας. Και τούτο χωρίς πανικό, με την εμπειρία μίας διδαχής, ότι αυτός ο τόπος ξεπέρασε πολλές ανάλογες δυσκολίες στο διάβα της ιστορίας του.

Προορισμός της Εκκλησίας μας «που είναι άλλωστε ο προαιώνιος προορισμός της» είναι : «να είναι στον κόσμο πηγή υψηλής πνευματικής ζωής, ελευθερίας και πανανθρώπινης αγάπης, συναδέλφωσης και ειρήνης, άρνηση του μίσους, της κακίας και της αδικίας, συμπαραστάτισσα της πάσχουσας ανθρωπότητας στη βασανισμένη πορεία της».

Το σύμπλεγμα των έργων της «Αποστολής» είναι:

• Α. Πρότυπο Περιβαλλοντικό Κέντρο στην Πάρνηθα
• Β. Μονάδα επανένταξης ουσιοεξαρτημένων ατόμων

Οικονομική κρίση – Ο ρόλος της Εκκλησίας (Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου)

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος

Eισαγωγή – επιμέλεια:  Σταμάτης Κυρζόπουλος

Στην χώρα αυτή -και πριν από την κρίση- ελάχιστα θέματα συζητούνταν ψύχραιμα, απροκατάληπτα, εις βάθος. Ένα από τα πλέον δύσκολα ζητήματα για οιαδήποτε εκδοχή δημοσίου διαλόγου υπήρξε ανέκαθεν ο ρόλος της Εκκλησίας και κυρίως ο σχέσεις της με το κράτος. Εκατέρωθεν φανατισμοί και υπερβολές επικρατούν και δίνουν το στίγμα, οποτεδήποτε και με οποιαδήποτε αφορμή εγείρεται το ζήτημα. Οι φανατικοί του απολύτου διαχωρισμού κράτους Εκκλησίας εμμένουν στην προσπάθεια άνωθεν “φωταδιστικής” επιβολής ενός “δυτικότροπου” υποτίθεται απόλυτα κοσμικού κράτους με την Εκκλησία να λειτουργεί περίπου σε ένα μοντέλο ΜΚΟ (για την ιστορία πάντως, αξίζει να αναφερθεί, ότι σε πολλά δυτικά κράτη η Εκκλησία δεν είναι και τόσο απόλυτα διαχωρισμένη από το κράτος, π.χ. στο Ηνωμένο Βασίλειο προκαθήμενος της Εκκλησίας της Αγγλίας είναι ο εκάστοτε βασιλιάς-βασίλισσα, ενώ και στην χώρα μας η ανακήρυξη του αυτοκεφάλου της Ελλαδικής Εκκλησίας και η στενή διασύνδεση της με το ελληνικό κράτος υπήρξε πολιτική επιλογή των Βαυαρών του Όθωνα στα πρότυπα των γερμανικών Staatskirchen-“κρατικές εκκλησίες”), ενώ στην αντίπερα όχθη κατισχύει ο θρησκόληπτος σκοταδισμός και η απροκάλυπτη πολιτική και εμπορική (από τους πραματευτάδες των τηλε-πωλήσεων βιβλίων) εκμετάλλευση του θρησκευτικού φρονήματος των πενόμενων και σκληρά δοκιμαζόμενων (πλέον) ανθρώπων. Οι μεν εστιάζουν στην εκκλησιαστική περιουσία και τα προνόμια του κλήρου, οι δε στο ιδεολόγημα του υποτιθέμενου “ελληνο-χριστιανικού πολιτισμού”, ως βασικού στοιχείου αυτοπροσδιορισμού και συνοχής του “κατατρεγμένου” ελληνικού έθνους με μπόλικες προσθήκες αφελούς συνωμοσιολογίας. Η κρίση έκανε και αυτή τη συζήτηση πιο φορτισμένη και εμφυλιοπολεμική. Κάπως έτσι φθάσαμε στο σημείο κάποιες  κακόγουστες και χονδροκομμένες διαδικτυακές φάρσες να διώκονται ακαριαίως …ποινικά, κατόπιν σχετικής υποδείξεως από την, ορίζουσα πλέον την αντζέντα, δράκα των μελονοχιτώνων.
   Στις τάξεις όμως του κλήρου υπάρχουν και σημαντικές πνευματικές φυσιογνωμίες που αρθρώνουν λόγο μεστό, ουσιώδη, μειλίχιο. Προσωπικότητες που αντιλαμβάνονται, ότι σε καιρούς χαλεπούς και ταραγμένους, ο ρόλος της Εκκλησίας, πέραν του όποιου -σημαντικού έτσι κι αλλιώς- φιλανθρωπικού  έργου  της, περιλαμβάνει και μια προσπάθεια ψυχικής και πνευματικής υποστήριξης, όσων προστρέχουν (και δεν είναι λίγοι) σ’αυτήν. Παραθέτω παρακάτω το κείμενο μιας πολύ ενδιαφέρουσας -εκτιμώ- ομιλίας που εκφώνησε ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος, στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών στην Κρήτη στις 3/9/2012.
Διαβάστε το (ει δυνατόν)…χωρίς πάθος.

               ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ – Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 

1. Ἡ οἰκονομική κρίση πού ζοῦμε σέ πολλές χῶρες τοῦ κόσμου, καί ἰδιαίτερα ἐμεῖς στόν Νότο τῆς Εὐρώπης, ἔχει ὁδηγήσει ἑκατομμύρια ἀνθρώπων σέ κατάθλιψη καί συχνά σέ ἀπόγνωση. Σήμερα ὅλο καί

Η Εκκλησία στο πλευρό των φτωχών: Αποκαλυπτικά στοιχεία του φιλανθρωπικού της έργου

Φιλανθρωπικό έργο Εκκλησίας

«Δυστυχώς, η Πολιτεία μάς έχει ξεχάσει. Εάν δεν ήταν η Εκκλησία να μας προσφέρει ένα πιάτο φαγητό δεν θα μπορούσαμε να επιβιώσουμε».

Η Κατερίνα τα τελευταία δύο χρόνια έχει βρει αποκούμπι ελπίδας στα συσσίτια της Εκκλησίας για να ταΐσει τα μικρά της παιδιά.

Η ίδια εκφράζει παράπονα για την αντιμετώπιση της κυβέρνησης στους πολίτες που ζουν με τον εφιάλτη της απόλυτης φτώχειας, λέγοντας ότι «από αυτά που υποσχόταν στην αρχή τελικά δεν έκανε απολύτως τίποτα».

Και δεν είναι η μόνη που έχει βρει καταφύγιο στην Εκκλησία. Τουλάχιστον ένα εκατομμύριο άνθρωποι στις μέρες μας στηρίζονται στο φιλανθρωπικό της δίκτυο που έχει αναπτύξει σε όλη τη χώρα και περιλαμβάνει περισσότερες από 98.000 κοινωνικές δομές, όπως ενοριακά φιλόπτωχα ταμεία, συσσίτια, κοινωνικά παντοπωλεία.

Στοιχεία φιλανθρωπικού
έργου Εκκλησίας

Ομως, όσο η κρίση βαθαίνει τόσο οι αρμόδιοι της Εκκλησίας αναζητούν τρόπους ώστε να προσφέρουν ακόμη μεγαλύτερη βοήθεια στις οικονομικά ευάλωτες ομάδες. Ηδη πολλές μητροπόλεις προσανατολίζονται στη δημιουργία και άλλων κοινωνικών Ιδρυμάτων.

Πάντως, τη στιγμή που στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ επιτίθενται στην Ιεραρχία με αφορμή (και) το νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου από την ηλικία των 15 ετών, τα στοιχεία που δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα από τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο (ΔΙΣ) για τη φιλανθρωπική δράση της Εκκλησίας είναι αποκαλυπτικά.

Μόνο πέρυσι, η Αρχιεπισκοπή Αθηνών και οι μητροπόλεις δαπάνησαν 124.416.599, 67 ευρώ για τις λειτουργικές ανάγκες των ιδρυμάτων τους, ενώ οι επωφελούμενοι έφτασαν το 1.146.772. Το 2015 τα έξοδα ανέρχονταν στα 126.041.801,73 ευρώ και ο αριθμός των επωφελουμένων άγγιζε το 1.267.147.

Ειδικότερα, με βάση τον απολογισμό για το φιλανθρωπικό έργο, πέρυσι το μεγαλύτερο ποσό το οποίο ανέρχεται στα 32.310.578,29 ευρώ διατέθηκε στα συσσίτια. Συνολικά σε όλη τη χώρα η Εκκλησία διοργανώνει 326 συσσίτια, από τα οποία σιτίζονται 505.608 πολίτες, θύματα της οικονομικής κρίσης.

Από το Γενικό Φιλόπτωχο Ταμείο (λειτουργούν 79 μονάδες) επωφελήθηκαν 93.948 άτομα, με τα έξοδα

Ένας ιερέας συλλέγει βλαστοκύτταρα προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία σοβαρών ασθενειών

Ιερέας συλλέγει βλαστοκύτταρα

O πατήρ Θεόδωρος Ζώης, εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Σπυρίδωνος Ηγουμενίτσας και πατέρας 11 παιδιών, ενσαρκώνει με ένα σύγχρονο τρόπο το μήνυμα της χριστιανικής διδασκαλίας για έμπρακτη αγάπη προς τον συνάνθρωπο. Εκτός του ότι, με τρόπο αθόρυβο, έχει αναπτύξει πλούσια πολυσχιδή φιλανθρωπική δράση, προσπαθώντας να ανακουφίσει τις βιοτικές ανάγκες των συνάνθρωπών μας που βρίσκονται σε οικονομική δυσπραγία, συλλέγει και βλαστοκύτταρα τα οποία  έπειτα προωθεί σε Δημόσιες Τράπεζες Βλαστοκυττάρων, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία διάφορων σοβαρών ασθενειών .

Όπως αναφέρει ο ίδιος: «Ο άνθρωπος πρέπει να δείχνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για τον συνάνθρωπό του. Να προνοεί και όχι να τίθεται σε εγρήγορση όταν εμφανιστεί το πρόβλημα, γιατί τότε θα είναι αργά».[1] Έτσι τα τελευταία χρόνια, ευαισθητοποιημένος από το ζήτημα της χρησιμότητας των  βλαστοκυττάρων, έχει αυτοβούλως αναλάβει να πραγματοποιήσει μια εκστρατεία ενημέρωσης στους

Ιερέας συλλέγει βλαστοκύτταρα

ανθρώπους της περιοχής του για την αναγκαιότητα της δωρεάς των βλαστοκυττάρων. «Τους μιλάω για τη δωρεά βλαστοκυττάρων και τις καλώ να περάσουν από το γραφείο μου και να πάρουν το κουτί με όλα τα στοιχεία που παραλαμβάνω από τη Δημόσια Τράπεζα Βλαστοκυττάρων του Παπανικολάου Θεσσαλονίκης, τη μοναδική σε ολόκληρη τη Βόρεια Ελλάδα, όπου φυλάσσονται, προκειμένου να διατεθούν για τη θεραπεία ασθενειών, όταν και εφόσον υπάρξει ανάγκη»,[2] αναφέρει ο πατήρ Θεόδωρος Ζώης.

Τα αποτελέσματα της προσπάθειας του είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακά. Τα τελευταία χρόνια έχει συγκεντρώσει και έχει αποστείλει δεκάδες πακέτα με βλαστοκύτταρα στη Δημόσια Τράπεζα Βλαστοκυττάρων, που λειτουργεί στο κτίριο «Στοργή» του νοσοκομείου Παπανικολάου Θεσσαλονίκης, δίδοντας με αυτό τον τρόπο ελπίδα και ανακούφιση στους συνανθρώπους μας που υποφέρουν. Η χρησιμότητα των εν λόγω βλαστοκυττάρων  είναι ιδιαίτερα σημαντική, διότι   με την πλαστικότητα την οποία αυτά διαθέτουν,

Η συνεισφορά της Εκκλησίας για τους αναξιοπαθούντες - 1,5 εκατ. μερίδες φαγητού και κοινωνικά παντοπωλεία

Φιλανθρωπικό έργο Εκκλησίας

του Θάνου Πασχάλη

Ιδιαίτερα σημαντικό, την ώρα που βαθαίνει η κρίση επηρεάζοντας ολοένα και περισσότερα κοινωνικά στρώματα, είναι το φιλανθρωπικό έργο προσφοράς της Εκκλησίας της Ελλάδος βοηθώντας στο μέτρο του δυνατού στην αποκατάσταση των καταστρεπτικών συνεπειών που προκάλεσε και προκαλεί  η οικονομική κρίση σε εκατομμύρια συμπολίτες μας αλλά και αλλοδαπούς.

Τα στοιχεία από μόνα τους είναι δηλωτικά του έργου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών αλλά και πολλών Μητροπόλεων στην κοινωνική στήριξη και βοήθεια οικογενειών που βρίσκονται κάτω από τα όρια της φτώχειας, πολύτεκνων οικογενειών, μονογονεϊκών οικογενειών κλπ  προκειμένου αυτές να μην οδηγηθούν στον κοινωνικό αποκλεισμό και την απομόνωση.

Καθημερινά από την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών διοργανώνονται 280 συσσίτια και μοιράζονται 1,5 εκ. μερίδες φαγητού σε 500.000 συνανθρώπους μας. Την ίδια ώρα λειτουργούν 150 κοινωνικά

Η Κιβωτός του Κόσμου

 

Η «Κιβωτός του Κόσμου» είναι ένας Εθελοντικός Μη

Η Κιβωτός του Κόσμου

Κερδοσκοπικός Οργανισμός Ειδικής Μέριμνας και Προστασίας Μητέρας και Παιδιού. Με λίγα λόγια αλλά πολλές πράξεις ο Πατήρ Αντώνιος έφτιαξε πριν από 20 περίπου χρόνια στην ακαδημία Πλάτωνος την Κιβωτό του κόσμου. Η Κιβωτός  είναι ουσιαστικά ένα φιλόξενο σπίτι για παραμελημένα παιδιά και οικογένειες που έχουν ανάγκη. Στο μικρής διάρκειας αυτό βίντεο μπορούμε να παρακολουθήσουμε πως δημιουργήθηκε η Κιβωτός καθώς και ποια είναι τωρινή αποστολή της στην κοινωνία. 
Κ.Ε.