Ο θάνατος του Θεού και η Ανάσταση του ανθρώπου

Ο θάνατος του Θεού και η Ανάσταση του ανθρώπου

Παν. Νέλλα, Κοινωνία
Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 1974, σελ. 350- 363

Ο θάνατος του Θεού είναι ένα από τα κεντρικά θέματα όχι μόνο της σύγχρονης Δυτικής φιλοσοφίας και λογοτεχνίας, αλλά και της ίδιας της Θεολογίας. Τα τελευταία χρόνια γράφτηκαν χιλιάδες σελίδες σχετικές μ' αυτό, ανέβηκαν έργα στο θέατρο, γυρίσθηκαν ταινίες, το θέμα ξέφυγε από τα μελετητήρια των ειδικών και απασχολεί το ευρύτερο κοινό. Το άρθρο τούτο έχει σκοπό να δώσει, στην αρχή, μια γενική ενημέρωση και μια ερμηνεία για το φαινόμενο, και να προσπαθήσει στη συνέχεια, αφού το τοποθετήσει με βάση τα ορθόδοξα κριτήρια, να σκιαγράφηση τη συμβολή, που θα μπορούσε να προαναφέρει η Ορθοδοξία συμμετέχοντας στη σχετική συζήτηση.

Στο χώρο της φιλοσοφίας το θέμα αρχίζει με το Νίτσε, για τον οποίο, όπως είναι γνωστό ο θάνατος του Θεού αποκαλύπτεται και ταυτόχρονα είναι ταυτόσημος. Με την ανατροπή όλων των αξιών, ολόκληρης της υπεραισθητής περιοχής, σύμπαντος του κόσμου των ιδεών και των ιδανικών. Μοναδική και υψίστη αξία μένει για το Νίτσε ο άνθρωπος, ο «υπεράνθρωπος»: Πού είναι ο Θεός; γράφει ήδη στα 1882. Θα σας το πω εγώ. Τον σκοτώσαμε. Εμείς όλοι είμαστε οι φονιάδες του... ο Θεός είναι νεκρός... ο Θεός θα μείνει νεκρός. Τι άλλο είναι οι εκκλησίες παρά οι τάφοι και τα μνήματα του Θεού;».

Ο Νίτσε στην εποχή του αναγκάζεται να βάλει τα λόγια αυτά στο στόμα ενός τρελού ανθρώπου. Αλλά ο Σάρτρ επαναλαμβάνει με πλήρη άνεση το ίδιο κήρυγμα κατά την έναρξη του Β' παγκόσμιου πολέμου, μιλώντας σε μια δημόσια συγκέντρωση στη Γενεύη: «Κύριοι, ο Θεός πέθανε. Σας αναγγέλλω, κύριοι, το θάνατο του Θεού».

Το τι σημαίνει για την άθεη υπαρξιακή φιλοσοφία ο θάνατος του Θεού μας το αποκαλύπτει με ενάργεια η αντίστοιχη λογοτεχνία. Αφού δεν υπάρχει θεός, άρα δεν υπάρχει παρά η βιολογική ζωή. Με διονυσιακή

Κρυονική: Ψεύτικη ελπίδα για ζωή ή ανάσταση με τη «σφραγίδα» της επιστήμης; - video

Kρυογονική

Με την ελπίδα να νικήσει το θάνατο μια έφηβη καρκινοπαθής στη Βρετανία κέρδισε το δικαίωμα να καταψυχθεί με τη μέθοδο της κρυονικής, ελπίζοντας πως στο μέλλον θα βρεθεί τρόπος να επανέλθει στη ζωή.

«Θεωρώ ότι η κρυονική μου δίνει μία δυνατότητα να θεραπευτώ και να ξυπνήσω, ακόμη κι έπειτα από εκατοντάδες χρόνια», ανέφερε η ίδια σε επιστολή της προς το δικαστή, ο οποίος έκανε δεκτό το αίτημά της.

«Ήταν 14 ετών, έξυπνη και με διαύγεια σκέψης. Ήταν αποφασισμένη

Ραγδαία αύξηση των θανάτων με βασική αιτία την αυτοκτονία στις ΗΠΑ

Ραγδαία αύξηση των θανάτων με βασική αιτία

την αυτοκτονία στις ΗΠΑ

Ένα μεγάλο ποσοστό των Αμερικανών πολιτών, τη τελευταία δεκαετία, έχει αποπειραθεί να δώσει ένα τέλος στη ζωή του, δια μέσου της αυτοκτονίας.

Ο αριθμός των θανάτων που σημειώνονται είναι ολοένα και αυξητικός, σύμφωνα με μία νέα έρευνα, που δημοσιεύτηκε από τη JAMA Psychiatry. Ερευνητές από το  U.S. CentersforDiseaseControlandPrevention, αναφέρουν πως από το 2006 έως το 2015, πάνω από 1,2 εκατομμύρια απόπειρες αυτοκτονίας έχουν καταγραφεί σε όλη τη χώρα και ότι υπήρξε αύξηση 10% στις απόπειρες, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας. Επιπροσθέτως, το ποσοστό θνησιμότητας από τα προαναφερθέντα περιστατικά, αυξήθηκε κατά 13% κατά την τελευταία δεκαετία, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι άνθρωποι μπορεί να επιλέγουν περισσότερο "θανατηφόρα" μέσα στην προσπάθειά τους να περατώσουν το βίο τους.    

«Το μοτίβο αλλαγών στα θνησιμότητας δια μέσου της αυτοκτονίας, ποικίλλει μεταξύ δημογραφικών ομάδων», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Dr Jing Wang, επιδημιολόγος στο Τμήμα Πρόληψης Βίας του CDC, στο UPI. «Περισσότεροι άνθρωποι έκαναν απόπειρες αυτοκτονίας και αξίζει να σημειωθεί πως οι πράξεις τους έγιναν πιο θανατηφόρες, στον πιο ηλικιωμένο πληθυσμό. Η κατανόηση αυτών των επιδημιολογικών προτύπων σε επίπεδο πληθυσμού, μπορεί να βοηθήσει στην προσπάθεια πρόληψης των αυτοκτονιών». Τα ευρήματα αντιστοιχούν σε αυτά μιας έκθεσης του CDC -που εκδόθηκε νωρίτερα αυτό το μήνα-, η οποία έδειξε ότι το ποσοστό αυτοκτονιών στις Ηνωμένες Πολιτείες αυξήθηκε κατά 35% μεταξύ του διαστήματος 1998 έως 2018. Υπολογίζεται ότι περίπου 40.000 με 50.000 Αμερικανοί αφαιρούν τη ζωή τους κάθε χρόνο.

Για τη νέα μελέτη, οι ερευνητές του CDC ανέλυσαν στατιστικά στοιχεία και βάσεις δεδομένων από το

Ρωσική εταιρεία καταψύχει νεκρούς με την προσδοκία της ανάστασης

Ρωσική εταιρεία καταψύχει νεκρούς 
με την προσδοκία της ανάστασης

Στα 36.000 δολάρια μια «ολόσωμη» ψύξη - 15.000 δολάρια μόνο για τον εγκέφαλο. Φυλάσσονται σε θερμοκρασία -196 βαθμών Κελσίου, με σκοπό να μην αποσυντεθούν. Προς το παρόν πάντως δεν υπάρχει κάποια ένδειξη ότι η επιστήμη θα μπορέσει να αναστήσει τους νεκρούς.

Όταν η 70χρονη μητέρα του Αλεξέι Βορονένκοφ πέθανε, εκείνος πλήρωσε για να καταψυχθεί ο εγκέφαλός της και να διατηρηθεί με την ελπίδα ότι κάποια μέρα, με την πρόοδο της επιστήμης, θα μπορέσει να την επαναφέρει στη ζωή.

Πρόκειται για έναν από τους 71 εγκεφάλους και πτώματα ανθρώπων (η ρωσική εταιρεία KrioRus τα αποκαλεί «ασθενείς») που πλέουν σε υγρό άζωτο σε μια από τις πανύψηλες μεταλλικές δεξαμενές της, έξω από τη Μόσχα. Φυλάσσονται σε θερμοκρασία -196 βαθμών Κελσίου, με σκοπό να μην αποσυντεθούν. Προς το παρόν πάντως δεν υπάρχει κάποια ένδειξη ότι η επιστήμη θα μπορέσει να αναστήσει τους νεκρούς.

    «Το έκανα επειδή είχαμε πολύ στενή σχέση και πιστεύω ότι είναι η μοναδική ευκαιρία μας για να ξανασυναντηθούμε στο μέλλον», είπε ο Βορονένκοφ, ο οποίος σκοπεύει να ακολουθήσει και ο ίδιος την κρυογονική μέθοδο όταν πεθάνει.

Ο επικεφαλής της Επιτροπής Ψευδοεπιστημών της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, Εβγκένι Αλεξάντροφ, περιέγραψε την κρυογονική ως μια «αποκλειστικά εμπορική μέθοδο που δεν έχει καμία επιστημονική βάση», σχολιάζοντας το θέμα στην εφημερίδα Izvestia. Πρόκειται για «φαντασιοπληξία που βασίζεται στην ελπίδα των ανθρώπων ότι θα αναστηθούν από τους νεκρούς και τα όνειρά τους για αιώνια ζωή», πρόσθεσε, σύμφωνα με την εφημερίδα.

Ωστόσο η Βαλέρια Ουντάλοβα, η διευθύντρια της KrioRus η οποία κατέψυξε τον σκύλο της το 2008, είπε ότι είναι πιθανό να αναπτυχθεί στο μέλλον η τεχνολογία για την ανάσταση των νεκρών, όμως δεν υπάρχει καμία εγγύηση.

Σύμφωνα με την KrioRus εκατοντάδες πιθανοί πελάτες από περίπου 20 χώρες έχουν υπογράψει

Ανοίγει η πόρτα για την επέκταση του υποβοηθούμενου θανάτου στον Καναδά

Ανοίγει η πόρτα για την επέκταση

του υποβοηθούμενου θανάτου στον Καναδά

Η καναδική κυβέρνηση έχει υποβάλει νομοσχέδιο για τη χορήγηση ιατρικού βοηθού θανάτου σε μη-τελικού σταδίου ασθενείς. Το νομοσχέδιο ανοίγει την πόρτα στους Kαναδούς με εκφυλιστικές ασθένειες όπως η εγκεφαλική παράλυση επιτρέποντάς τους να αναζητήσουν ιατρικά υποβοηθούμενο θάνατο.

Η υπουργός Υγείας Patty Hajdu δήλωσε ότι η πρόταση θα προστατεύσει τους ευάλωτους ανθρώπους, ενώ παράλληλα θα δίνει αυτονομία στους Καναδούς. Εισήχθη στο κοινοβούλιο πριν μερικές εβδομάδες και έχει διακομματική στήριξη.

Η νομοθεσία επισπεύσθηκε από μια απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου του Κεμπέκ το 2019, η οποία αφαίρεσε την προϋπόθεση να αποδεικνύεται ότι ο φυσικός θάνατος θα ήταν "εύλογα προβλέψιμος" προκειμένου να τερματιστεί η ζωή. Η δικαστής Christine Baudouin δήλωσε ότι η απαίτηση του νομοσχεδίου παραβίαζε «τη ζωή, την ελευθερία και την ασφάλεια του ατόμου» και επομένως ήταν αντισυνταγματική.

Οι ενάγοντες Nicole Gladu, 74 ετών, και Jean Truchon, 51 ετών, της υπόθεσης το περασμένο Φθινόπωρο, είχαν εκφυλιστικές ασθένειες που είχαν επιδεινωθεί με αποτέλεσμα να έχουν χάσει όλη την αυτονομία τους. Έζησαν επίπονη και ανεπανόρθωτη ταλαιπωρία, υποστήριξε ο δικηγόρος τους Jean-Pierre Ménard. Ο κ. Truchon είχε εγκεφαλική παράλυση και η κ. Gladu είχε σύνδρομο μετά από πολιομυελίτιδα και οι δύο ήθελαν ιατρική βοήθεια για να τερματίσουν τη ζωή τους.

Ωστόσο, υποστηρικτές για άτομα με αναπηρίες, συμπεριλαμβανομένου του Συμβουλίου Καναδών με Αναπηρίες, δήλωσαν ότι η απόφαση του δικαστηρίου έστειλε το μήνυμα ότι «η αναπηρία είναι μοίρα χειρότερη από το θάνατο». Κάλεσαν την κυβέρνηση να ασκήσει έφεση στην απόφαση του δικαστηρίου

Ένα συγκλονιστικό βίντεο με τις φράσεις του Σωτήρη Τσιόδρα...

Την τελευταία λέξη δεν θα την έχει ο θάνατος, πρέπει κάθε γλώσσα να μιλάει την καλοσύνη της ημέρας…. 

Επανασύνδεση μητέρας με την εκλιπούσα κόρη της, μέσω της εικονικής πραγματικότητας στη Νότια Κορέα

Επανασύνδεση μητέρας με την εκλιπούσα κόρη της,
μέσω της εικονικής πραγματικότητας

Μέσω της χρήσης της τεχνολογίας της εικονικής πραγματικότητας (Virtual Reality), η τηλεοπτική εκπομπή “Meeting You” της Κορέας, αποπειράθηκε να επανασυνδέσει μια μητέρα με τη θανούσα κόρη της, η οποία είχε ασθενήσει από μία ανώνυμη ασθένεια  και έπειτα απεβιώσει στην ηλικία των επτά ετών (2016).

 Η μητέρα ονόματι Jang Ji – Sung, ήταν σε θέση να αγγίξει, να παίξει, ακόμα και να συνομιλήσει με το παιδί της. Άξιο αναφοράς είναι η διαβεβαίωση της μικρής κόρης, ονόματι Nayeon προς τη μητέρα της, πως δεν βρίσκεται πλέον σε πόνο. Επίσης, κατά τη διάρκεια των συνομιλιών τους, η μικρή Nayeon ρώτησε τη μητέρα της, που ήταν τόσο καιρό, αν την σκεφτόταν και η μητέρα της εν συνεχεία αποκρίθηκε πως, αυτό έκανε ανέκαθεν. Στο τέλος του ντοκιμαντέρ, η Nayeon ισχυρίστηκε πως νύσταζε και πως ήταν κουρασμένη και πήγε για ύπνο και η μητέρα της την αποχαιρέτησε.

Η ομάδα που επιμελήθηκε την επεξεργασία και δημιουργία του ντοκιμαντέρ, χρειάστηκε οκτώ μήνες, για να εξασφαλίσει πως η Nayeon, θα φερόταν σαν φυσιολογικό παιδί. Δημιούργησαν εξίσου, ένα εικονικό πάρκο, το οποίο βασίζεται σε μια πραγματική τοποθεσία, όπου μητέρα και κόρη είχαν επισκεφτεί λίγο πριν το πέρας του βίου της Nayeon.

Παρ’ όλα αυτά, η συγκεκριμένη εφαρμογή της τεχνολογίας Virtual Reality, αναπόφευκτα εγείρει πολλά ηθικά ζητήματα. Πρωτίστως, πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψιν μας με ποιο τρόπο και σε τι βαθμό, μια

«Ιατρικώς Υποβοηθούμενος Θάνατος»: Ηθικά ζητήματα για τη δωρεά του σώματος

Ηθικά ζητήματα για τη δωρεά του σώματος

Η νομιμοποίηση της ιατρικής βοήθειας στον θάνατο (Medical Assistance In Dying- MAID) στον Καναδά έχει ως αποτέλεσμα ορισμένοι να επιλέξουν να δώσουν το σώμα τους σε προγράμματα ανατομίας, αλλά έχει προκαλέσει βαθιά ηθικά ζητήματα, αναφέρει ο επικεφαλής της ανατομίας του Πανεπιστημίου McMaster. 

Η χρήση του MAID, που είναι γνωστή και ως «εθελοντική ευθανασία», είναι νόμιμα διαθέσιμη στο Βέλγιο, τον Καναδά, την Κολομβία, τη Γερμανία, το Λουξεμβούργο, την Ελβετία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και ορισμένα μέρη της Αυστραλίας.

Ο Bruce Wainman, διευθυντής του Εκπαιδευτικού Προγράμματος στην Ανατομία στο McMaster, δήλωσε ότι η κοινότητα επιστημόνων στον κλάδο της ανατομίας πρέπει να καθορίσει κατευθυντήριες γραμμές γύρω από αυτές τις δωρεές. Ως αποτέλεσμα, δήλωσε ο Wainman, υπάρχουν ζητήματα σχετικά με την καταλληλότητα της αποδοχής ή της χρήσης δωρεών σώματος MAID, την επικοινωνία με τους δωρητές, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών που συναινούν, καθώς και τη διαφάνεια γύρω από τη δωρεά του MAID με το προσωπικό, τη σχολή και τους σπουδαστές.

«Σε αυτό το σημείο, δεν είναι σαφές πόσες ανατομικές εφαρμογές ή μεταμοσχεύσεις έχουν λάβει χώρα από άτομα που τελειώνουν τη ζωή τους χρησιμοποιώντας το MAID, καθώς δεν υπάρχουν αξιόπιστες πληροφορίες σχετικά με αυτό το θέμα», δήλωσε ο Wainman, καθηγητής παθολογίας και μοριακής ιατρικής στο McMaster. Στο άρθρο του προσθέτει ότι σκοπός του ήταν να: «Εγείρω δυνητικά ερωτήματα και ηθικά ζητήματα που αντιμετωπίζουν τα προγράμματα δωρεάς σώματος όπου υπάρχει το MAID και να ανοίξει η συζήτηση».

Το πρόγραμμα δωρεάς σώματος του Πανεπιστημίου McMaster έχει αποδεχθεί έξι φορείς MAID από τη

Για πρώτη φορά γιατρός διώκεται για ευθανασία σε γυναίκα με άνοια στην Ολλανδία

Για πρώτη φορά γιατρός διώκεται για ευθανασία

σε γυναίκα με άνοια  στην Ολλανδία

Η νομοθετική ρύθμιση της ευθανασίας στην Ολλανδία πραγματοποιήθηκε ήδη από το 2002 (Dutch Euthanasia Act ), αλλά πρόσφατα μόνο, για πρώτη φορά στα ολλανδικά δικαστήρια, καλείται Ολλανδή γιατρός για την πραγματοποίηση ευθανασίας σε ηλικιωμένη με άνοια.

Η 74χρονη γυναίκα, που έπασχε από Alzheimer, είχε εκφράσει την επιθυμία της, σε πρότερο χρονικό διάστημα, σχετικά με την μη συνέχιση της διαβίωσής της στο μέλλον. Η εισαγγελία ισχυρίζεται, ακριβώς το ότι η γιατρός δεν έπραξε τα δέοντα για να εξακριβώσει και να επιβεβαιώσει την προηγούμενη αυτή επιθυμία της ασθενούς.

Η οικογένεια της πάσχουσας, το 2016, με την σύμπραξη δύο γιατρών αποφάσισαν να προχωρήσουν στην λύση της ευθανασίας, με στόχο την ανακούφιση της ασθενούς. Η γιατρός, η οποία έχει συνταξιοδοτηθεί τώρα, επιβεβαιώνει την επιθυμία των συγγενών, οι οποίοι την υποστηρίζουν, καθώς και την προσοχή και επιμέλεια που επέδειξε, χορηγώντας τόσο το ηρεμιστικό αλλά και την θανάσιμη ένεση. Το ζήτημα έγκειται στην αντίσταση που φαίνεται να προέβαλε η ασθενής λίγο πριν της χορηγηθεί η ένεση από την γιατρό, με αποτέλεσμα να πρέπει να την συγκρατήσουν ο άντρας και η κόρη της, για την ολοκλήρωση της διαδικασίας.

Το κύριο ενδιαφέρον της εισαγγελίας αποτελεί όχι τόσο η επιβολή ποινής φυλάκισης στην γιατρό, όσο η αποσαφήνιση του νομικού καθεστώτος της ευθανασίας σε ασθενής με άνοια. Σύμφωνα, άλλωστε, και με την εκπρόσωπο τύπου της κατηγορίας, Sanna van der Harg, δεν τίθενται υπό αμφισβήτηση τα θεμιτά και ευγενικά κίνητρα της γιατρού προς την ασθενή της, αλλά λόγος γίνεται για την ανάγκη προσδιορισμού του χρόνου που ένας γιατρός πρέπει να αφιερώσει στην συνέχιση της λήψης υπόψη των απόψεων ενός ασθενούς με άνοια, ενώ έχει ήδη εκφράσει την επιθυμία για την πραγματοποίηση ευθανασίας σε προγενέστερο χρόνο.

Τέλος, το κρίσιμο και εναρκτήριο της συζήτησης περί της ευθανασίας σε άτομα πάσχοντες από άνοια, ξεκίνησε σύμφωνα και με την Guardian, ένα χρόνο πριν με την παραίτηση μιας ειδικού στην ιατρική ηθική

Κρυογονική - Η προοπτική της αθανασίας και η ελπίδα για αιώνια ζωή - Βίντεο

Κρυογονική

Κρυογονική, ονομάζεται η μέθοδος διατήρησης των ανθρώπων σε χαμηλές θερμοκρασίες (περίπου -196°C), με την ελπίδα το ανθρώπινο είδος να καταφέρει να παραμείνει κυριολεκτικά, αθάνατο. Στο βίντεο, ο  Ντανίλα Μεντβέντεφ, πρόεδρος  του διοικητικού συμβουλίου της ρωσικής κρυογονικής εταιρίας, μας εξηγεί τις διαδικασίες που απαιτούνται για να πραγματοποιηθεί η διαδικασία της κρυογονικής. Εκτός των σοβαρών ηθικών διλημμάτων που εγείρονται από τη μέθοδό αυτή, πρέπει να τονίσουμε ότι και

Θανατική ποινή και θεολογία – εκπαιδευτικό video

Death penalty

H θανατική ποινή, όπου αυτή ισχύει επιβάλλεται από τις αρχές ενός κράτους σε έναν εγκληματία, είναι δε η αυστηρότερη ποινή που μπορεί να επιβληθεί σε ένα άτομο και για αυτό συχνά ονομάζεται και ως «η εσχάτη των ποινών». Για την Ελλάδα, για  αρκετές χώρες του κόσμου, αλλά και για  όλη την Ευρώπη η θανατική ποινή δεν αποτελεί πλέον νομικό ζήτημα. Όμως δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να παραβλέψουμε το γεγονός ότι η θανατική ποινή ακόμη και σήμερα εξακολουθεί να επιβάλλεται σε πολλές περιοχές του κόσμου και ότι σε λιγότερο ή  σε περισσότερο βαθμό δεν έπαψε πότε η συζήτηση και ο προβληματισμός για τη χρησιμότητά της.

Στο εξαιρετικό βίντεο που παρουσιάζουμε σε αυτή την ανάρτηση μπορείτε να παρακολουθήσετε ορισμένα εισαγωγικά – ενημερωτικά στοιχεία για τη θανατική ποινή καθώς και τη θέση της χριστιανικής ηθικής πάνω στο θέμα αυτό. Το βίντεο, το οποίο άριστα μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά την εκπαιδευτική

«Μήπως είν' η αλήθεια στο θάνατο κι η ζωή μήπως κρύβει την πλάνη;» - Γ. Δροσίνης: Τι λοιπόν;

Τι λοιπόν; Της ζωής μας το σύνορο
θα το δείχνει ένα ορθό κυπαρίσσι;

Το ποίημα «τι λοιπόν; ή «Μήπως», του Γεωργίου Δροσίνη,  είναι ένα πολύ όμορφο και βαθυστόχαστο κείμενο μέσα από οποίο ο ποιητής θέτει καίρια υπαρξιακά ερωτήματα σχετικά με το νόημα της ανθρώπινης ζωής. Ο δημιουργός του ποιήματος διερωτάται σχετικά με το αν η ζωή μας συνεχίζεται και πέρα από τον θάνατο, αλλά και τι είναι αυτό που αποκαλούμε ζωή: «Μήπως είν' η αλήθεια στο θάνατο κι η ζωή μήπως κρύβει την πλάνη; ¨Ο,τι λέμε πως ζει μήπως πέθανε κι είν' αθάνατο ό,τι έχει πεθάνει;» και μήπως «κάτι ανέγγιχτο, ανήκουστο, αθώρητο κάτω απ' τους τάφους ανθίζει κι ό,τι μέσα μας κρύβεται αγνώριστο μήπως πέρ' απ' το θάνατο αρχίζει;»

Στο βίντεο μπορείτε να παρακολουθήσετε μελοποιημένο το εν λόγω ποίημα σε μια παραγωγή του ραδιοτηλεοπτικού σταθμού 4Ε. Στο τελευταίο μέρος της ανάρτησης μπορείτε να διαβάσετε λίγα βιογραφικά στοιχεία για τον Γ, Δροσίνη.

Στίχοι 

Τι λοιπόν; Της ζωής μας το σύνορο
θα το δείχνει ένα ορθό κυπαρίσσι;
Κι απ' ό,τι είδαμε, ακούσαμε, αγγίξαμε
τάφου γη θα μας έχει χωρίσει; 

Ό,τι αγγίζουμε, ακούμε και βλέπουμε,
τούτο μόνο Ζωή μας το λέμε;
Κι αυτό τρέμουμε μήπως το χάσουμε
και χαμένο στους τάφους το κλαίμε;

Σ' ό,τι αγγίζουμε, ακούμε και βλέπουμε
της ζωής μας ο κόσμος τελειώνει;
Τίποτε άλλο; Στερνό μας απόρριμα
το κορμί που σκορπιέται και λιώνει;

Η αντιμετώπιση του θανάτου

Σταυρώση του Χριστού

του Αγίου Ιωάννου του Χρυσόστομου

Πολλά πράγματα θέλουμε να μαθαίνουμε και να κατανοούμε, προπαντός όμως τον καιρό που θα γίνει η συντέλεια του κόσμου. Ο απόστολος Παύλος, για να περιορίσει την άκαιρη αυτή πολυπραγμοσύνη μας, γράφει σε μιαν επιστολή του: «Σχετικά με το χρόνο του ερχομού του Κυρίου, αδελφοί, δεν χρειάζεται να σας γράψω, γιατί κι εσείς το ξέρετε πολύ καλά, ότι η ημέρα του Κυρίου θα έρθει απροειδοποίητα, όπως ο κλέφτης τη νύχτα» ^{(Α' Θεσ. 5:1-2)}.

Τι θα κερδίσουμε, δηλαδή, αν γνωρίζουμε πότε θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία του Χριστού; Πέστε μου. Ας υποθέσουμε ότι θα γίνει ύστερ' από είκοσι χρόνια ή τριάντα ή εκατό. Ποιά σημασία μπορεί να έχει αυτό για μας; Μήπως για τον καθένα μας η συντέλεια δεν έρχεται με το τέλος της ζωής του; Γιατί, λοιπόν, πονοκεφαλιάζεις και βασανίζεσαι για το τέλος του κόσμου; Δυστυχώς, όμως, όπως συμβαίνει και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, στις οποίες αδιαφορούμε για τα ζητήματα που μας αφορούν άμεσα και καταπιανόμαστε με τα ζητήματα των άλλων, παραμελούμε τις δικές μας υποθέσεις και φροντίζουμε για τις ξένες, έτσι και σε τούτη την περίπτωση• αντί ο καθένας μας να ενδιαφέρεται για το δικό του τέλος, θέλουμε να μάθουμε με λεπτομέρειες πώς και πότε θα έρθει το κοινό τέλος όλων μας.

Αν θέλετε να πληροφορηθείτε, γιατί είναι άγνωστο στον καθένα μας το τέλος της ζωής του και γιατί ο θάνατος έρχεται ξαφνικά, όπως ο κλέφτης τη νύχτα, θα σας το πω, καθώς μάλιστα νομίζω ότι σωστά

H ευθανασιακή νοοτροπία της εποχής μας

Βιοηθική και Βιοθεολογία

Μητροπολίτου ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ και ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΥ

11.09.2016 

Η ​εποχή μας διακρίνεται από μια ευγονική και ευθανασιακή νοοτροπία, και τις εκδηλώσεις αυτής της νοοτροπίας τις βλέπουμε καθημερινά στη ζωή των συνανθρώπων μας, αλλά πολλές φορές αυτό επηρεάζει και εμάς τους ίδιους.

Θεολογικά μπορούμε να πούμε ότι τόσο η ευγονική όσο και η ευθανασιακή νοοτροπία συνδέεται με το πάθος της φιλαυτίας και της ευζωίας, αλλά και της απολυτοποίησης της παρούσης ζωής, με την παραθεώρηση της μετά τον θάνατον ζωής. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια νοοτροπία που αρνείται τη θνητότητα και παθητότητα, τον πόνο που συνδέεται με αυτές, αλλά παραθεωρεί και την εμπιστοσύνη στην Πρόνοια του Θεού. Eνώ η ζωή και ο θάνατος είναι δεδομένα και είναι αρμοδιότητα του Θεού, οι άνθρωποι τα ιδιοποιούνται και συμπεριφέρονται ως ιδιοκτήτες. Tα συνθήματα που επικρατούν περί της «διαχειρίσεως και επιλογής της ζωής» και της «διαχειρίσεως του θανάτου» και του δικαιώματος στη ζωή και τον θάνατο συνιστούν μια διαφωτιστική νοοτροπία που απολυτοποιεί και αυτονομεί την ανθρώπινη ζωή.

O θάνατος είναι ένα βιολογικό και υπαρξιακό γεγονός που «κουβαλά» ο άνθρωπος από την πρώτη στιγμή της συλλήψεώς του. Στο πρώτο κύτταρο υπάρχουν τα γονίδια της γηράνσεως, τα γονίδια των

Η καύση των νεκρών από την άποψη της χριστιανικής ανθρωπολογίας και ηθικής

Γεώργιος Μαντζαρίδης 

Καθηγητής της Θεολογικής σχολής του Παν/μίου Θεσσ/νίκης

Η καύση των νεκρών στην Ινδία

Ἀπέναντι στά ὁριακά φαινόμενα τῆς ὑπάρξεώς του ὁ ἄνθρωπος συμπεριφέρεται πρωτίστως συμβολικά. Καί ἡ μορφή τῆς συμβολικῆς αὐτῆς συμπεριφορᾶς ἐκφράζει τήν οὐσιαστική στάση του ἀπέναντι στά ἀντίστοιχα φαινόμενα. Ἡ προτίμηση τῆς καύσεως ἤ τῆς ταφῆς τῶν νεκρῶν δέν ἐξαντλεῖται στό ἐπίπεδο τῆς λογικῆς ἤ τῆς γραφειοκρατίας, ἀλλά ἀνάγεται στό βάθος τῆς ὑπάρξεως τοῦ ἀνθρώπου· ἀνάγεται στή στάση του ἀπέναντι στό ὀξύτερο ὁριακό φαινόμενο τῆς ὑπάρξεώς του, στό θάνατο. Καί τό νόημα πού προσδίδει ὁ ἄνθρωπος στό θάνατο ἀποτυπώνεται στή μία ἤ τήν ἄλλη προτίμησή του.             Ὁ θάνατος ἀποτελεῖ τή σταθερή ἀπειλή τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς. Ὁ ἄνθρωπος δέν ἀπειλεῖται μόνο, ἀλλά ἔχει καί συνείδηση τῆς ἀπειλῆς αὐτῆς. Ὁ θάνατος ἔρχεται νά διαλύσει τήν ἀνθρώπινη ὕπαρξη. Καί ὁ ἄνθρωπος δοκιμάζει τήν ἀγωνία τῆς διαλύσεως αὐτῆς μέσα στήν ἴδια τή ζωή του. Γι' αὐτό ἡ εἰκόνα πού διαμορφώνει γιά τό θάνατο καί τήν μεταθανάτια προοπτική προσδιορίζει ἀποφασιστικά τή στάση του ἀπέναντι στούς νεκρούς καί στό νεκρό ἑαυτό του.             Ἡ ταφή τῶν νεκρῶν, δέν ἀποτελεῖ δογματικό θέμα μέ τήν ἔννοια κάποιου δογματικοῦ ὅρου. Ἡ ἀνάσταση τῶν νεκρῶν, στήν ὁποία πιστεύει ἡ Ἐκκλησία, δέν θά ἐξαρτηθεῖ ἀπό τή ταφή ἤ τήν καύση τους. Ἀλλά καί ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, ἡ ταφή τῶν νεκρῶν δέν εἶναι ἄσχετη μέ τή δογματική πίστη τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ προτίμηση τῆς ταφῆς καί ἡ ἀπόρριψη τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν συνδέονται στενά μέ τήν πίστη τῆς Ἐκκλησίας γιά τόν ἄνθρωπο καί τό σκοπό τῆς ὑπάρξεώς του.             Ἡ Ἐκκλησία δέν ἀποστρέφεται τό σῶμα, ἀλλά τό τιμᾶ. Ὁ ἄνθρωπος εἰκονίζει τόν Θεό ὄχι μόνο ὡς ψυχή, ἀλλά καί ὡς σῶμα. Εἰκόνα Θεοῦ εἶναι τό συναμφότερον, ψυχή καί σῶμα. Καί ὁ σκοπός τοῦ