Ποινικοποίηση του ακρωτηριασμού γυναικείων γεννητικών οργάνων στο Σουδάν

Ποινικοποίηση του ακρωτηριασμού

 γυναικείων γεννητικών οργάνων στο Σουδάν

Το Σουδάν προχώρησε προσφάτως στην ποινικοποίηση του ακρωτηριασμού γυναικείων γεννητικών οργάνων, καθιστώντας την εν λόγω πράξη άξια ποινής τριών χρόνων φυλάκισης.

Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι σύμφωνα με τον ΟΗΕ, στο Σουδάν το 87% των γυναικών ηλικίας 14 έως 49 ετών έχουν υποστεί κάποια μορφή κλειτοριδεκτομής, εξαιτίας κυρίως της διαδεδομένης πολιτισμικής αντίληψης ότι είναι απαραίτητη για την φήμη των νεαρών γυναικών, αλλά και για τις βέλτιστες προοπτικές σχετικά με τον γάμο τους.

Η εν λόγω απαγόρευση έλαβε χώρα στα πλαίσια μιας ευρύτερης κίνησης κατά της κλειτοριδεκτομής. Ωστόσο, σύμφωνα με αναφορά της Unicef, λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα 29 χωρών της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, η συγκεκριμένη πρακτική παραμένει αρκετά διαδεδομένη, παρά το γεγονός ότι οι 24 από εκείνες έχουν προχωρήσει ήδη στην προώθηση σχετικής νομοθεσίας που επιβάλει την απαγόρευσή της.

Ειδικότερα, όσον αφορά το Σουδάν, ο ακρωτηριασμός γυναικείων γεννητικών οργάνων φαίνεται να ήταν ήδη απαγορευμένος σε κάποιες από τις πολιτείες του. Παρόλα αυτά, εξαιτίας της αντίθεσης του ηγέτη

Η γυναίκα και ο Χριστιανισμός

Η γυναίκα και ο Χριστιανισμός

Του Κωνσταντίνου Σουλιώτη, επ. λυκειάρχη 

 Στη ζωή της ανθρωπότητας συναντούμε διάφορες αντιλήψεις σχετικές με τη γυναίκα, τη θέση της στην κοινωνία, τη σχέση της προς τον άνδρα και προς την οικογένεια.

 Γενικά -εκτός από ορισμένες εξαιρέσεις- θρησκεία, πολιτεία και κοινωνία θεωρούσαν τη γυναίκα κατώτερη από τον άνδρα. Ανάλογη προς την αντίληψη αυτή υπήρξε η συμπεριφορά και η νομοθεσία όλων των εποχών μέχρι του σημείου που η γυναίκα να θεωρείται πράγμα με δικαίωμα του άνδρα να τη μεταχειρίζεται κατά βούληση ακόμη δε και να την πουλάει στα σκλαβοπάζαρα σαν κοινό αντικείμενο ή ζώο. Χαρακτηριστικά είναι το όσα ο Γιάννης Κορδάτος γράφει στην εισαγωγή του στον Ευριπίδη. «... Ας μη ξεχνούμε πόσο ψηλά είχε ανέβει στα χρόνια εκείνα ο Αθηναϊκός πολιτισμός και ακόμα πως ενώ οι άντρες (οι ελεύθεροι πολίτες Αθηναίοι) είχαν απεριόριστα πολιτικά δικαιώματα (χωρίς να λαμβάνεται καθόλου υπόψη η κοινωνική και περιουσιακή θέση και κατάστασή τους), οι γυναίκες -ακόμα και οι αρχόντισσες- δεν είχαν κανένα δικαίωμα ισοτιμίας με τους άντρες. Ήταν καταδικασμένες να μένουν στο σπίτι και να κάνουν μαζί με τις σκλάβες τις δουλειές του σπιτιού. Στη δημόσια ζωή δεν έπαιρναν καθόλου μέρος και ακόμα και για ζητήματα της οικογενειακής ζωής δεν έπρεπε να ρωτούνται».

 Πρώτος ο Χριστιανισμός κήρυξε την ισότητα των δύο φύλων και έδωσε στη γυναίκα τη θέση που της ανήκει, γιατί αυτός ερμήνευσε σωστά την Αποκάλυψη του Θεού προς τον άνθρωπο. Στην Άγια Γραφή διαβάζουμε ότι ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο «άρρεν και θήλυ». Σύμφωνα με τη διδασκαλία αυτή ο άνδρας και η γυναίκα είναι πλάσματα του Τριαδικού Θεού, έχουν την ίδια φύση και ουσία και είναι πρόσωπα και οι δύο, αφού και στους δύο ο Θεός έδωσε τα ίδια προσόντα, δηλαδή λογικό, συνείδηση, βούληση, ελευθερία και τη δυνατότητα να κυριαρχούν πάνω σ’ όλα τα άλλα δημιουργήματα. Και το σπουδαιότερο έδωσε και στους δύο την δυνατότητα να πετύχουν το «καθ’ ομοίωσιν Θεού», να μοιάσουν δηλ. όσο είναι δυνατό με τον θεό, επιδίωξη που είναι και ο προορισμός και των δύο πάνω στη γη.

 Αυτή την ηγεμονική θέση πού είχαν και οι δύο μέσα στη δημιουργία την έχασαν με την είσοδο της αμαρτίας στη ζωή τους. Έχασαν την άξια της ύπαρξής τους και σαν συνέπεια αυτού του γεγονότος είναι ότι έχασαν και τη συναίσθηση της ισότητας ανάμεσά τους.

 Με την έλευση του Κυρίου και την αποκατάσταση του ανθρώπου στην προπτωτική του θέση αποκαταστάθηκε και η ισότητα των δύο φύλων. Η χριστιανική θέση, όπως διατυπώνεται στο κήρυγμα

Τα 30 Εκατομμύρια «Αγνοούμενα» Κορίτσια της Κίνας

Τα 30 Εκατομμύρια «Αγνοούμενα» Κορίτσια της Κίνας

Πρόσφατη μελέτη ανακάλυψε ότι εξαιτίας της πολιτικής του ενός παιδιού, εκατομμύρια κορίτσια δεν είναι εγγεγραμμένα στους καταλόγους.

Κείμενο Kimberly Lawson

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων, το πρόβλημα της δυσαναλογίας των φύλων στην Κίνα έχει αναφερθεί ευρέως από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ειδικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «λείπουν» από τον πληθυσμό 30 έως 60 εκατομμύρια κορίτσια, λόγω της πολιτικής του ενός παιδιού που αρχικά εφαρμόστηκε το 1979. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, υπήρχαν 118 αγόρια για κάθε 100 κορίτσια που γεννιoύνταν στην Κίνα, ενώ ο παγκόσμιος μέσος όρος είναι 105 κορίτσια. Φρίκη για τους οικονομολόγους και τους κοινωνιολόγους αποτελούν τα δύο σημαντικά ερωτήματα που προέκυψαν: τι συνέβη σε εκείνα τα «αγνοούμενα κορίτσια»; Και τι θα συμβεί στην πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου με μια τέτοια στρεβλή αναλογία των φύλων κατά τη γέννηση;

Ωστόσο, μελέτη που δημοσιεύτηκε τον περασμένο μήνα στο China Quarterly, υποδηλώνει ότι εκείνοι οι αριθμοί πιθανώς είναι υπερβολικοί. «Ο κόσμος πιστεύει ότι 30 εκατομμύρια κορίτσια λείπουν από τον πληθυσμό. Αυτός είναι ο πληθυσμός της Καλιφόρνιας και πιστεύουν ότι απλώς χάθηκαν» ανέφερε σε δελτίο Τύπου ο John Kennedy, αναπληρωτής καθηγητής πολιτικών επιστημών στο πανεπιστήμιο του Κάνσας και ένας από τους συντάκτες της μελέτης.

...πάρα πολλές νέες γυναίκες δεν είναι επισήμως καταγεγραμμένες μέχρι να φτάσουν στην εφηβεία τους.

Ο Kennedy και ο συνάδελφός του Shi Yaojiang, από το πανεπιστήμιο Shaanxi Normal, ενδιαφέρθηκαν

Η θέση της γυναίκας στο Χριστιανισμό

Η εξύψωση της γυναίκας βρίσκει την υψηλότερη
έκφρασή της στο πρόσωπο της Παρθένου Μαρίας

Στην Ορθοδοξία ανέκαθεν ίσχυε ο κανών του Αποστόλου Παύλου: Το σώμα έχει πολλά μέλη και το κάθε μέλος έχει τη δική του αποστολή, που εκπληρούμενη συμβάλλει, με την αξία και την μοναδικότητά της, στη γενική αρμονία. Το να θέλουν όλα τα μέλη να εκτελούν την ίδια λειτουργία στο σώμα αποτελεί ένδειξη σοβαρής ασθένειας των ίδιων και του σώματος. «Δεν είναι όλοι απόστολοι ούτε όλοι προφήτες ούτε όλοι διδάσκαλοι. Δεν είναι όλοι θαυματουργοί ούτε όλοι θεραπευτές ούτε όλοι λαλούν γλώσσες κι ούτε όλοι ξέρουν πως να τις εξηγούν» (Α΄ Κορ. 12, 29-31). Είναι επίσης γνωστό το του Αποστόλου Παύλου: «ουκ ένι άρσεν και θήλυ, πάντες γαρ υμείς είς εστέ εν Χριστώ Ιησού» (Γαλ. 3, 28). Ως εκ τούτου η παρουσία της γυναίκας στο σώμα της Εκκλησίας είναι ταυτόσημη και ισότιμη με εκείνη του άνδρα, διότι και οι δύο ως πιστοί και μέλη του ιδίου σώματος ενώνονται μεταξύ τους και μαζί με τη Θεία Κεφαλή του Σώματος σε μία «εν Χριστώ» ζωή.

          Η εξύψωση της γυναίκας βρίσκει την υψηλότερη έκφρασή της στο πρόσωπο της Παρθένου Μαρίας και ιδίως στη συμβολή της στην ενσάρκωση του Υιού και Λόγου του Θεού. Η Θεοτόκος Μαρία αποτελεί την θαυμαστή γυναίκα, το πρότυπο κάθε χριστιανού. Σε ολόκληρη όμως την ιστορία της Εκκλησίας μας συναντάμε γυναίκες-πρότυπα, γυναίκες Αγίες που με την αρετή τους υπηρέτησαν το Θεό και τον άνθρωπο.

          Ο Χριστιανισμός εξύψωσε πραγματικά και ουσιαστικά την γυναίκα. Δεν θα πρέπει να λησμονήσουμε τις μαθήτριες του Χριστού, όπως μας τις παρουσιάζουν οι ιεροί Ευαγγελιστές, είτε ως φιλόστοργους διακόνους του Χριστού, είτε ως αφοσιωμένες μαθήτριες, είτε ως τολμηρές μυροφόρες, είτε

Να λες στην γυναίκα σου ότι την αγαπάς και να της το δείχνεις! - Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Nα λες στην γυναίκα σου ότι την αγαπάς

του Άγιου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Θεού πλάσμα είναι η γυναίκα. Με την αποστροφή σου δεν προσβάλλεις εκείνην, αλλά το Δημιουργό της. Τι δικό της έχει; Ο Κύριος δεν της τα έδωσε όλα;
Μα και την όμορφη γυναίκα μην την παινέψεις, μην την θαυμάσεις. Ο θαυμασμός της μιας και η περιφρόνηση της άλλης δείχνουν άνθρωπο ακόλαστο. Την ομορφιά της ψυχής να ζητάς και το Νυμφίο της Εκκλησίας να μιμείσαι.
Η σωματική ομορφιά, πέρα από το ότι είναι γεμάτη αλαζονεία, προκαλεί ζήλεια, πολλές φορές μάλιστα και αβάσιμες υποψίες. Δεν χαρίζει, όμως ηδονή; Για λίγο, ναι· για ένα μήνα η δύο, η το πολύ για ένα χρόνο· ύστερα, όχι πια. Γιατί, λόγω της συνήθειας, δεν σου κάνει πια αίσθηση η ομορφιά, η οποία όμως διατηρεί την αλαζονεία της. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει στην περίπτωση μιας γυναίκας που δεν έχει εξωτερική ομορφιά, έχει όμως εσωτερική. Εκεί είναι φυσικό η ηδονή και η αγάπη του συζύγου να παραμένουν απ’ την αρχή ως το τέλος αμείωτες, γιατί προέρχονται από ομορφιά ψυχής και όχι σώματος…
Όπως ο Κύριος φροντίζει στοργικά την Εκκλησία, δηλαδή όλους εμάς, γιατί είμαστε μέλη Του, σάρκα Του και οστά Του- και αυτό το γνωρίζετε καλά όσοι συμμετέχετε στα ιερά μυστήρια-, έτσι και ο άνδρας οφείλει να φροντίζει στοργικά τη γυναίκα του, γιατί δημιουργήθηκε απ αυτόν, είναι κομμάτι του σώματός του.
“Γι’ αυτό”, λέει η Γραφή, “θα εγκαταλείψει ο άνδρας τον πατέρα του και τη μητέρα του, για να ζήσει μαζί με τη γυναίκα του καί (με τη συζυγία) θα γίνουν οι δυό τους μια σάρκα”, ένα σώμα, ένας άνθρωπος (Γεν. 2, 24 Ἐφ. 5, 31). Να και τρίτος λόγος. Δείχνει δηλαδή ότι, αφού εγκαταλείψει ο άνδρας εκείνους που τον γέννησαν, δένεται μ’ εκείνην. Από δω κι εμπρός η σάρκα, ο πατέρας και η μητέρα, δημιουργεί το παιδί, που γεννιέται από την ένωση των σπερμάτων τους. Ώστε και οι τρεις είναι μια σάρκα, όπως κι εμείς με το Χριστό είμαστε μια σάρκα, ένα σώμα.
Όση, λοιπόν, αγάπη έχεις στον εαυτό σου, τόση αγάπη θέλει ο Θεός να έχεις και στη γυναίκα σου. Δεν βλέπεις ότι και στο σώμα μας πολλές ατέλειες η ελλείψεις έχουμε; Ο ένας έχει πόδια στραβά, ο άλλος τα

Εκπαιδευτικό πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης για κορίτσια.

Τεχνητή νοημοσύνη και εκπαίδευση

Στα τέλη Αυγούστου, διοργανώθηκε από τη Microsoft στην Αθήνα, τετραήμερο εκπαιδευτικό σεμινάριο για κορίτσια με τίτλο: «Η Αλίκη οραματίζεται το μέλλον – Πώς η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο θέασης του κόσμου» -  (Alice envisions the future – How Artificial Intelligence can impact the way we see the world). Στο σεμινάριο αυτό συμμετείχαν 160 μαθήτριες, ηλικίας 15 – 17 ετών, μαζί με τους δασκάλους τους και κορυφαίους επιστήμονες, από 14 χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.[1]

Σκοπός, του εν λόγω εκπαιδευτικού προγράμματος ήταν να ενθαρρύνει και να εμπνεύσει τις μαθήτριες να ακολουθήσουν το ενδιαφέρον τους για την επιστήμη και την τεχνολογία, καταρρίπτοντας τα υπάρχοντα κοινωνικά  στερεότυπα περί αντρικών επαγγελμάτων. Όσοι συμμετείχαν στο πρόγραμμα εκπαιδεύτηκαν σε θέματα  τα οποία σχετίζονται με τη συνεργασία  μέσα στην ομάδα, την ταξινόμηση της εικόνας, τη χρησιμοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης ως διαγνωστικό εργαλείο, την ενσυναίσθηση και την εθελοντική προσφορά, την κατασκευή αισθητήρων, τον προγραμματισμό στο Minecraft, και σεμινάρια που αφορούν το Hacking STEM και τη δικτύωση.

Σύμφωνα με παγκόσμια έρευνα, την οποία πραγματοποίησε η  Microsoft, παρά το γεγονός της ραγδαίας ανάπτυξης της  τεχνολογίας και του γεγονότος ότι αυτή δημιουργεί εξαιρετικές ευκαιρίες επαγγελματικής εξέλιξης, μόνο το 42% των κοριτσιών που συμμετείχαν  στην έρευνα θα επέλεγαν μελλοντικά να ακολουθήσουν επαγγέλματα σε αυτήν την κατεύθυνση. Το 60% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι οι άντρες και οι γυναίκες δεν αντιμετωπίζονται ισάξια σε επαγγέλματα που έχουν ως κεντρικό άξονα την επιστήμη και την τεχνολογία.[2] Η έρευνα επίσης διαπίστωσε ότι ενώ τα κορίτσια ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τα STEM  στην ηλικία 11-12 ετών, αυτό το ενδιαφέρον, όταν φτάσουν στην ηλικία των 15-16 ετών ατονεί

Φύλο και ψυχολογία

Φύλο και ψυχολογία

του Ηρακλή Γρηγορόπουλου

Η έννοια του φύλου είναι σήμερα πολύπλοκη και έχει οριστεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους από την ψυχολογία. Άλλοι την έχουν ορίσει ως προσωπικά χαρακτηριστικά συνδεδεμένα με τη βιολογία και το σώμα ή ως το αποτέλεσμα μιας διαπροσωπικής σχέσης ή ως ένα τύπο κοινωνικής οργάνωσης ή ως μια κοινωνική ιδεολογία. Άλλοι ως αποτέλεσμα της γλώσσας που χρησιμοποιούμε για να περιγράφουμε τα φύλα ή ως τη βάση κατανομής κοινωνικής εξουσίας ή ως αποτέλεσμα μαθημένης συμπεριφοράς ( Αρσέλ, 2008: σελ. 26) Η εμπειρική ψυχολογική έρευνα για το φύλο ξεκινά με τη μελέτη της διχοτομίας των χαρακτηριστικών της προσωπικότητας. Από το 1890, οι ψυχολόγοι μετρούν τα διάφορα χαρακτηριστικά με τεστ και κλίμακες και συγκρίνουν τα αποτελέσματα των μετρήσεων για τις γυναίκες με αυτά για τους άνδρες. Το σύνολο αυτής της έρευνας, γνωστό ως «έρευνα για τη βιολογική έμφυλη διαφορά», είναι τεράστιο. Οι ψυχολόγοι Maccoby & Jackson (1974) στο έργο τους, «Η ψυχολογία των διαφορών του φύλου», μελέτησαν πάνω από 1400 δημοσιευμένες μελέτες σε σχέση με ένα σύνολο ανθρώπινων δραστηριοτήτων, γνωστικών λειτουργιών, προσωπικών χαρακτηριστικών και κοινωνικών συμπεριφορών. Τουλάχιστον ο ίδιος αριθμός νέων ερευνών έχει δημοσιευτεί από τότε μέχρι το τέλος του 20ου αιώνα. Η έμφυλη διαφορά είναι ένα από τα θέματα που έχει ερευνηθεί περισσότερο από κάθε άλλο στην ψυχολογία (Connell, 2006). Συνοψίζοντας τα ευρήματα τους οι Maccoby & Jackson (1974) κατέληξαν σε έναν κατάλογο «αβάσιμων πεποιθήσεων για τις έμφυλες διαφορές»^[1]. Το ξεκίνημα αυτής της έρευνας περιγράφεται στη μελέτη της Rosalind Rosenberg, Beyond Separate Spheres (1982), σύμφωνα με την οποία η πρώτη γενιά ψυχολόγων ερευνητριών/τών βρήκε, αντίθετα με την επικρατούσα βικτοριανή αντίληψη, ότι οι πνευματικές ικανότητες των ανδρών και των γυναικών ήταν λίγο- πολύ ίδιες. Μετέπειτα προσπάθειες να βρεθούν έμφυλες διαφορές σε αυτό το πεδίο δεν κατέληξαν πουθενά (Halpern & Lamay, 2000). Mετά από εκατό χρόνια έρευνας πάνω στις έμφυλες διαφορές, το αδιαφιλονίκητο συμπέρασμα είναι ότι οι άνδρες και οι γυναίκες δεν είναι καθόλου διαφορετικοί σε μια μεγάλη ποικιλία χαρακτηριστικών που εξετάστηκαν από την ψυχολογία. Το βασικό εύρημα είναι ότι οι γυναίκες και οι άνδρες είναι ψυχολογικά πολύ όμοιοι, ως ομάδες (Connell, 2006). Οι ψυχολόγοι, σήμερα, διακρίνουν και καταγράφουν τη διαφορά ανάμεσα στο βιολογικό φύλο [sex] και στο κοινωνικό φύλο [gender] ενός ανθρώπου (Turner, 1998). Tο βιολογικό φύλο είναι ένα ορατό και συνήθως μόνιμο χαρακτηριστικό, το οποίο αποκτά κανείς με τη γέννηση του και αναφέρεται στα αναπαραγωγικά όργανα και στις λειτουργίες του άνδρα και της γυναίκας, δηλαδή στις ορμόνες και στα φυσιολογικά χαρακτηριστικά που καθορίζονται με τη γέννηση (Doyle, 1985). Το κοινωνικό φύλο [gender] αναφέρεται σε κοινωνικά, πολιτισμικά και ψυχολογικά χαρακτηριστικά, στερεότυπα^[2] και ρόλους των φύλων, οι οποίοι θεωρούνται τυπικοί και επιθυμητοί για αυτούς που η κοινωνία καθορίζει πλέον ως «γυναίκες» ή «άνδρες» (Doyle, 1985). Η διάκριση αυτή είναι πολύ σημαντική, καθώς συχνά υποθέτουμε, εσφαλμένα, ότι οι πολιτισμικές νόρμες του ανδρισμού και της θηλυκότητας είναι φυσιολογικές, δηλαδή καθορίζονται άμεσα από τη βιολογία (Turner, 1998). Ακολουθεί μια συνοπτική παρουσίαση των σημαντικότερων ψυχολογικών προσεγγίσεων για την ανάπτυξη της ταυτότητας φύλου [gender identity]^[3].

Η Ψυχαναλυτική Θεωρία

Σύμφωνα με το Freud κάθε ένας από εμάς- από τη γέννηση του- είναι πρωταρχικά αμφισεξουαλικός, εφόσον κληρονομεί σε διάφορες αναλογίες βιολογικά χαρακτηριστικά και από τα δύο φύλα. Η φροϋδική θεωρία, αν και ερμηνεύει την ταύτιση με το γονέα του ίδιου φύλου μέσα από διαφορετικές διαδικασίες για τα κορίτσια και τα αγόρια, το αποτέλεσμα είναι η ταύτιση με τα χαρακτηριστικά του ομόφυλου γονέα (Doyle, 1985) Η περίοδος των έξι πρώτων χρόνων είναι πολύ σημαντική για την ψυχοσεξουαλική ισορροπία του παιδιού και ειδικότερα η περίοδος μεταξύ τριών και έξι ετών οπότε και διανύεται το πιο κρίσιμο στάδιο της ψυχοσεξουαλικής ανάπτυξης [psychosexual stages]^[4]: το φαλλικό στάδιο [phallic stage], στο οποίο προεξάρχει το ονομαζόμενο Οιδιπόδειο σύμπλεγμα [Oedipal complex], κατά το οποίο το αγόρι, στην ηλικία αυτή, αναπτύσσει ερωτικά συναισθήματα απέναντι στη μητέρα του και αντιμετωπίζει τον πατέρα του ως αντίζηλο. Αυτό έχει ως συνέπεια να θεωρεί τον πατέρα

Η συμμετοχή των γυναικών στις Εκκλησιάστηκες δραστηριότητες του Νομού Ρεθύμνης. (εκπαιδευτικό πρόγραμμα)

Αφίσα  -

Ισοτιμία δύο φύλων

Στα χρόνια, που ο Χριστός ήρθε πάνω στη γη, η θέση της γυναίκας ήταν πολύ υποτιμημένη. Οι γυναίκες ζούσαν ως επί το πλείστον απομονωμένες μέσα στο σπίτι.  Μάλιστα, επειδή οι γυναίκες θεωρούνταν ανεύθυνες, σύμφωνα  με την τότε ισχύουσα νομοθεσία   η μαρτυρία τους  δεν υπολογίζονταν  στα δικαστήρια και κατά κανόνα δεν είχαν επίσης ούτε και κληρονομικά δικαιώματα. Το να απευθύνει τον λόγο ένας άντρας σε μια γυναίκα στον δρόμο, θεωρούνταν μεγάλη απρέπεια. Επίσης στον ναό υπήρχε ειδική αυλή για τις γυναίκες και στη συναγωγή αυτές στέκονταν στην πίσω  πλευρά και μόνο άκουγαν, χωρίς να μπορούν να διαβάσουν τη Γραφή ή να διδάξουν. Σε μια καθημερινή προσευχή κάποιοι άντρες έλεγαν: «Σ΄ ευχαριστώ Θεέ μου, που δε με έκανες γυναίκα»!

Ο Χριστός,  υπό αυτές τις συνθήκες, κήρυξε ευθύς εξαρχής την πλήρη ισοτιμία  όλων των ανθρώπων. Στο πρόσωπο του κάθε ανθρώπου, ανεξάρτητα από τη φυλή, το φύλο, την κοινωνική, θρησκευτική και πολιτιστική προέλευσή του,  πρέπει να βλέπουμε το πρόσωπο του Χριστού. Ο Ιησούς μας καλεί  φερθούμε  σε όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους όπως θα συμπεριφερόμαστε στο ίδιο το Θεό.  

Ο Απόστολος Παύλος επισημαίνει ότι ο Χριστός με το έργο Του καταργεί την ανισότητα του άντρα και της γυναίκας «οὐκ ἔνι ᾿Ιουδαῖος οὐδὲ ῞Ελλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ» (Γαλ. 3,28 ). Ο άγιος Γρηγόριος ο θεολόγος (4ος αιώνας) καυτηριάζοντας αντιλήψεις που παραχωρούσαν στον άντρα το δικαίωμα να μοιχεύει, ενώ τιμωρούσαν