Παλιά σχολικά βιβλία της Χριστιανική Ηθικής του Μαθήματος των Θρησκευτικών σε pdf. ΜΕΡΟΣ B΄

Χριστιανική ηθική συνταχθείσα κατά
το νεωτάτον του υπουργείου της παιδείας 
πρόγραμμα προς χρήσιν των μαθητών
των Γυμνασίων και των διδασκαλείων
 [1908] Αλέξανδρος Δ. Καθάρειος

Στην παρούσα ανάρτηση υπάρχουν 12  παλιά σχολικά βιβλία του μαθήματος της Χριστιανικής Ηθικής. Τα βιβλία αυτά χρονολογούνται από το 1880 έως το 1976. Πατώντας πάνω στην εικόνα του βιβλίου της Χριστιανικής Ηθικής που σας ενδιαφέρει  μπορείτε να το κατεβάσετε σε μορφή pdf. 

Τα περισσότερα βιβλία της Χριστιανική Ηθικής απευθύνονταν σε μαθητές της ΣΤ΄ Γυμνασίου  ή  της Γ΄ Λυκείου αντίστοιχα. Αξιοσημείωτο ενδιαφέρον έχει η Χριστιανική Ηθική του 1908, η οποία απευθύνονταν όχι μόνο στους μαθητές του Γυμνασίου, αλλά και στους σπουδαστές των  Διδασκαλείων.  Το βιβλίο αυτό τιτλοφορείται ως: «Χριστιανική ηθική συνταχθείσα κατά το νεωτάτον του υπουργείου της παιδείας πρόγραμμα προς χρήσιν των μαθητών των Γυμνασίων και των διδασκαλείων» με συγγραφέα τον  Αλέξανδρο Δ. Καθάρειο. Άξιο ιδιαίτερης μνείας είναι και το βιβλίο της Χριστιανικής ηθικής του   1948, το οποίο  συνδυάζονταν με τη φιλοσοφία. Το βιβλίο αυτό έχει ως τίτλο: «Ηθική χριστιανική και φιλοσοφική  προς χρήσιν των σπουδαστών των Παιδ. Ακαδημιών, ως και των της Μέσης και Εκκλησιαστικής εκπαιδεύσεως» με συγγραφέα τον Χρήστο Μ. Ενισλείδη.  

Επίσης, πατώντας  στο παρακάτω σύνδεσμο: Παλιά σχολικά βιβλία του Μαθήματος των Θρησκευτικών, μπορείτε να δείτε και να κατεβάσετε σε pdf, εκατοντάδες σχολικά βιβλία του Δημοτικού, του Γυμνασίου και του Λυκείου (τα οποία  σχετίζονται με το μάθημα των θρησκευτικών). Τα βιβλία αυτά  χρονολογούνται από το τέλος του 19ου αιώνα έως  και τις αρχές της δεκαετίας του 1980 και  είναι από την ιστορική συλλογή   του ΙΕΠ.

Τα προηγούμενα βιβλία των Θρησκευτικών (έως το 2016) 

Επιπρόσθετα, πατώντας στους παρακάτω συνδέσμους μπορείτε να δείτε και να κατεβάσετε σε pdf τα προηγούμενα βιβλία των Θρησκευτικών: (τα οποία ήταν σε ισχύ έως το διδακτικό έτος 2015 – 2016)

Παλιά σχολικά βιβλία (έως το 2016) του Μαθήματος των Θρησκευτικών του Δημοτικού
Παλιά σχολικά βιβλία (έως το 2016) του Μαθήματος των Θρησκευτικών του Γυμνασίου.
Παλιά σχολικά βιβλία (έως το 2016) του Μαθήματος των Θρησκευτικών του Λυκείου. 

Χριστιανική Ηθική δια την
ΣΤ΄ τάξιν των Γυμνασίων
[1966, 5η Έκδοση] 
Κ. Παπαπαναγιώτου, Π. Χ. Δορμπαράκης

Χριστιανική Ηθική Γ' Λυκείου 
[1976, 1η Έκδοση]  
Κωνσταντίνος Γρηγοριάδης

Η κατάκριση είναι εγωισμός

Η κατάκριση είναι εγωισμός

από τις «Πατρικές Νουθεσίες» του Γέροντος Εφραίμ, Καθηγουμένου Ιεράς Μονής Φιλοθέου

Να αγαπάτε ο ένας τον άλλο και να μην πικραίνεσθε λόγω εγωισμού. Η ταπείνωση είναι ασφαλής οδηγός · δεν αφήνει αυτόν που την έχει να προσκρούσει σε υφάλους απροσεξίας και να συντριβεί · αλλά ως οδηγός φωτεινός οδηγεί άπταιστα επί του ασφαλούς.

Ο εγωισμός είναι το κάκιστο των κακών · αυτός μας δημιουργεί όλα τα σφάλματα, με τους ανυπότακτους λογισμούς. Φοβηθείτε τον και προσπαθείτε να απαλλαγείτε απ’ αυτόν, καθώς όσο μένει μέσα μας αχτύπητος, τόσο θα μας πληγώνει με ανάλογους πόνους.

Παρακαλώ μην κατακρίνετε ο ένας τον άλλο, διότι είναι πέρα για πέρα εγωισμός · ας δικαιολογεί ο αδελφός του αδελφού το σφάλμα, κι αυτό είναι μαρτυρία ταπεινώσεως και αγάπης. Αυτός ο αδελφός που το κάνει αυτό θα βρει πολλή τη χάρη του Θεού · εκείνος όμως που κρίνει και σκανδαλίζει τον πλησίον του, πρέπει να γνωρίζει ότι όχι χάρη δε θα βρει, αλλά και αν κάτι έχει θα το χάσει, για να μάθει το μάθημα της ταπείνωσης διά του παθήματος.

Φοβηθείτε περισσότερο την εσωτερική κατάκριση, αυτή που γίνεται με τους λογισμούς · κι αυτό, γιατί δεν έρχεται στο φως με τον προφορικό λόγο, που ενδέχεται να διορθωθεί απ’ αυτόν που την ακούει. Προσέξτε, λέω, την ένδοθεν κατάκριση, που ανεπαίσθητα μας ενοχοποιεί θανάσιμα και μας στερεί τη ζωή της θείας χάριτος και μας προσφέρει ως ποτό πικρότατο, την ψυχική νέκρωση.

Πόσα και πόσα δε μας λένε το ιερό Ευαγγέλιο και οι Πατέρες περί κατακρίσεως. Καλύτερα να πέσει από

Η γονιδιακή θεραπεία διευκολύνει την νόσο Parkinson με την «επανασύνδεση» του εγκεφάλου

Η γονιδιακή θεραπεία διευκολύνει την νόσο Parkinson

Η γονιδιακή θεραπεία ανακουφίζει από τα συμπτώματα της νόσου Parkinson μέσω της επανασύνδεσης των «κυκλωμάτων» του εγκεφάλου, που έχουν σχέση με την κίνηση.

Το 2011, για πρώτη φορά δόθηκαν σε ασθενείς με Parkinson ενέσεις ενός γονιδίου που κωδικοποιεί το ένζυμο αποκαρβοξυλάση γλουταμικού οξέος (GAD) στους υποθαλμικούς πυρήνες (STN) των εγκεφάλων τους.

α αποτελέσματα ήταν θετικά καθώς οι ασθενείς που έλαβαν τη θεραπεία, είδαν βελτίωση στη κίνησή τους, η οποία διατηρήθηκε και ένα χρόνο μετά τη θεραπεία. Παρ’ όλα αυτά επιστήμονες του Ινστιτούτου Ιατρικών ερευνών στο Manhasset στη Νέα Υόρκη, θεωρούν πώς η βελτίωση στη κίνηση των ασθενών οφείλεται στο σχηματισμό νέων εγκεφαλικών κυκλωμάτων.

Σύμφωνα με τις σαρώσεις PET που ελήφθησαν από 15 ασθενείς οι οποίοι έλαβαν τη γονιδιακή θεραπεία και 20 ψευδοφάρμακα αποδείχθηκε πώς το νέο κύκλωμα του εγκεφάλου που δημιουργήθηκε, δε βρέθηκε σε υγιή άτομα.

Επιπλέον, φαίνεται πώς ενώ η θεραπεία είναι εν μέρη αποτελεσματική, ο καθηγητής Hideki Mochizuki στο Πανεπιστήμιο της Οσάκα, ο οποίος δεν συμμετείχε στην έρευνα υποστήριξε πώς « το κλινικό αποτέλεσμα της θεραπείας πρέπει να συγκριθεί με τη βαθιά εγκεφαλική διέγερση στα πλαίσια της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας προ της εφαρμογής ευρείας εμβέλειας».

Τέλος, σύμφωνα με την AlzForum, μια βρετανική εταιρεία γονιδιακής θεραπείας έχει αγοράσει τώρα τα

Η γιορτή και ο υπολογισμός της ημερομηνίας του Πάσχα

Ο υπολογισμός της ημερομηνίας του Πάσχα

Ποιες οι διαφορές ανάμεσα στο εβραϊκό και Χριστιανικό Πάσχα;

 
Γιατί δε συμπίπτουν οι ημερομηνίες εορτασμού στους Ορθόδοξους και Καθολικούς

Το Πάσχα είναι η μεγαλύτερη και πλουσιότερη σε λαογραφικές εκδηλώσεις γιορτή των Ορθοδόξων Χριστιανών.

Η λέξη Πάσχα προέρχεται από την εβραϊκή «pesah» που σημαίνει “διάβαση” :
* Οι Εβραίοι γιόρταζαν το Πάσχα σε ανάμνηση της απελευθέρωσής τους από τους Αιγυπτίους και της διάβασης της Ερυθράς θάλασσας
* οι Χριστιανοί γιορτάζουν την ανάσταση του Σωτήρα και τη διάβαση από το θάνατο στη ζωή

Η αντίστοιχη ελληνική λέξη για το Πάσχα είναι Λαμπρή, διότι η ημέρα της Ανάστασης του Χριστού είναι μέρα ευφρόσυνη.
Το Πάσχα είναι κινητή γιορτή και γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο της εαρινής ισημερίας (δηλ. Κυριακή μετά την πανσέληνο του Μαρτίου).
Πληθώρα εθίμων και παραδόσεων αναβιώνουν κατά τη διάρκεια της εβδομάδας που προηγείται του Πάσχα (Μεγάλη Εβδομάδα) σε όλες τις περιοχές του ελληνικού χώρου.

Οι προετοιμασίες για τον εορτασμό της Ανάστασης ξεκινούν από τη Μεγάλη Πέμπτη. Την ημέρα αυτή οι νοικοκυρές κατά παράδοση ετοιμάζουν τα τσουρέκια και βάφουν αβγά με ειδικές βαφές κόκκινου χρώματος. Το αυγό συμβολίζει από την αρχαιότητα την ανανέωση της ζωής και το κόκκινο χρώμα το αίμα του Χριστού. Παλιότερα συνήθιζαν να τοποθετούν το πρώτο κόκκινο αβγό στο εικονοστάσι του σπιτιού για να ξορκίζουν το κακό. Σε κάποια χωριά, πάλι, σημάδευαν το κεφάλι και την πλάτη των μικρών αρνιών με την κόκκινη μπογιά που είχε χρησιμοποιηθεί για το βάψιμο των αβγών. Συνήθιζαν επίσης να φυλάσσουν μία από τις κουλούρες της Μεγάλης Πέμπτης στο εικονοστάσι για να προστατεύονται τα μέλη της οικογένειας από τα μάγια.

Την πιο ιερή μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας αποτελεί η Παρασκευή, μέρα κορύφωσης του θείου δράματος με την Αποκαθήλωση από το σταυρό και την Ταφή του Χριστού. Λόγω του πένθους της ημέρας οι νοικοκυρές δεν ασχολούνται με τις δουλειές του σπιτιού, αποφεύγοντας ακόμη και το μαγείρεμα. Με λουλούδια που μαζεύουν ή αγοράζουν, γυναίκες και παιδιά πηγαίνουν στις εκκλησίες για να στολίσουν τον Επιτάφιο. Το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής γίνεται στις εκκλησίες αναπαράσταση της ταφής του Χριστού και το ίδιο απόγευμα η περιφορά του Επιταφίου.

Από το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου ξεκινούν οι ετοιμασίες για το γιορτινό τραπέζι της Ανάστασης και οι νοικοκυρές μαγειρεύουν τη μαγειρίτσα. Λίγο πριν τα μεσάνυχτα οι πιστοί συγκεντρώνονται στις εκκλησίες

Μπορώ να θέλω; - Ψυχολογία και Θεολογία Βίντεο

Μπορώ να θέλω;

Στο βίντεο μπορούμε να ακούσουμε την ομιλία του Ψυχολόγου Νικήτα Καυκίου με θέμα την ελευθερία  κατά τη διαδικασία της Ψυχοθεραπείας  σε σχέση και με την Ορθόδοξη Θεολογία.  Ορμώμενος από τη φράση του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου «Έκαστος αυτεξούσιος εστί της εαυτού σωτηρίας ή απωλείας» αναπτύσσει το παραπάνω θέμα προσπαθώντας να απαντήσει στο ερώτημα  αν μπορώ να κάνω αυτό που θέλω ή θέλω να κάνω αυτό που μπορώ; Ο προσωπικότητα του ατόμου σίγουρα δε διαμορφώνεται αποκλειστικά από την κληρονομικότητα που φέρει   ή από το περιβάλλον που μεγαλώνει. Ο άνθρωπος κάνοντας ορθή χρήση του αυτεξουσίου του μπορεί να αντιπαλέψει ως ένα βαθμό και την κληρονομικότητα και το περιβάλλον, χαράσσοντας τη δική του πορεία. Προς αυτή την κατεύθυνση ο Νικήτας Καυκιός τονίζει τη σημασία του αυτεξουσίου, της ταπείνωσης της προσευχής και της αγάπης  ώστε ο άνθρωπος να προκόψει πνευματικά. Στην ομιλία του, τονίζει ιδιαιτέρα τον ρόλο του

Ανθρώπινα Δικαιώματα και η Ορθόδοξη Εκκλησία - Χρήστος Γιανναράς

Ανθρώπινα Δικαιώματα και η Ορθόδοξη Εκκλησία

Χρήστος Γιανναράς

 Τί ἐννοοῦμε ὅταν λέμε «ἀνθρώπινα δικαιώματα»;

Μὲ τὸ ἐπίθετο «ἀνθρώπινα» ἀποδίδεται κάτι σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους ἐν γένει. Τὰ «δικαιώματα» ἀνήκουν σὲ κάθε ἄνθρωπο ἀτομικά, ἀπροϋπόθετα καὶ ἀνεξαίρετα. Κάθε ἀτομικὴ ὕπαρξη, ἐφόσον εἶναι ἀνθρώπινη, ἀποτελεῖ φορέα δικαιωμάτων.

Ἡ λέξη «δικαίωμα» ἀναφέρεται στὴν ἀξίωση-ἀπαίτηση ἑνὸς ἀτόμου, τὴν ὁποίαν καθιστᾷ ἐφικτὴ ἕνας ἀποδεκτός ἀπ' ὅλους (καί, ὡς ἐκ τούτου, ὑποχρεωτικός γιὰ ὅλους) νομικός κώδικας. Ὁ νομικὸς κώδικας (τὸ «κοινωνικὸ συμβόλαιο») ἐξασφαλίζει ὅτι τὸ δικαίωμα εἶναι νόμιμο , δηλ. ἐξαναγκαστὴ κατὰ πάντων ἀτομικὴ ἀξίωση.

Ἡ νομική (μέσω νομικῶν κωδίκων) διασφάλιση τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων συνιστᾷ θεμελιῶδες γνώρισμα τῆς Νεωτερικότητας. Ἡ θεωρητική της ἑδραίωση ἀνάγεται στὴν φιλοσοφία τοῦ Διαφωτισμοῦ (τέλη 18ου αἰ.). Ἡ ἔννοια τοῦ δικαιώματος εἶναι γνωστὴ στὴν Δύση ἀπὸ τὸν Μεσαίωνα ἤδη, ἔστω κι ἂν δὲν εἶναι ξεκάθαρο τὸ πότε ἀκριβῶς χρησιμοποιεῖται γιὰ πρώτη φορά. Ὡστόσο, τὰ δικαιώματα κατὰ τὸν Μεσαίωνα ἀφοροῦσαν σὲ συγκεκριμένα ἄτομα ἢ κοινωνικὲς τάξεις. Ἡ ριζικὴ τομὴ ποὺ ἐπέφερε ἡ Νεωτερικότητα ἔγκειται στὸ γεγονὸς ὅτι αὐτή ἔκανε τὰ δικαιώματα «ἀνθρώπινα», δηλ. κοινὰ γιὰ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, χωρίς διακρίσεις. 

Ἡ προστασία τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων ἔγινε τὸ σύμβολο τοῦ σύγχρονου (νεωτερικοῦ) δυτικοῦ πολιτισμοῦ. Μαζί μὲ τὴν υἱοθέτηση τῆς τεχνολογικῆς ἐξέλιξης, ἡ ἀνάληψη τῆς νομικῆς δέσμευσης (διεθνεῖς συνθῆκες) γιὰ τὴν προστασία τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων θεωρεῖται σήμερα ὡς ἡ ἀπόδειξη ὅτι μιὰ κοινωνία εἶναι πολιτισμένη. Βέβαια, οἱ χῶρες ποὺ ἔχουν ὑπογράψει αὐτὲς τὶς διεθνεῖς συνθῆκες καὶ τὶς ἔχουν ἐνσωματώσει στὸ δικαιϊκό τους σύστημα δὲν εἶναι πάντοτε συνεπεῖς μὲ τὶς ὑποχρεώσεις στὶς ὁποῖες ἔχουν δεσμευτεῖ. Ἀκόμα περισσότερο τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα δὲν γίνονται σεβαστὰ στὸ πεδίο τῶν διεθνῶν σχέσεων καὶ τῶν στρατηγικῶν σχεδιασμῶν ἀπὸ τὶς Μεγάλες Δυνάμεις. 

Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ προστασία τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων παραμένει ἕνα ἠθικὸ πρόβλημα. Ἡ δὲ ἠθικὴ πάντοτε καὶ ἄμεσα συνοδεύεται ἀπὸ τὸ ἐρώτημα: ποιός καὶ μὲ ποιά ἐξουσία ὁρίζει τὸ ἠθικό, ποιός

Μια γυναίκα εξομολογείται πως επέζησε από μια άμβλωση. – Βίντεο.

Αμβλώσεις

Στο βίντεο[1] μπορείτε να παρακολουθήσετε μια ομιλία της Gianna Jessen με θέμα τις αμβλώσεις. Η Gianna Jessen επέζησε από άμβλωση... Η μητέρα της, ενώ η εγκυμοσύνη της ήταν ήδη σε προχωρημένο στάδιο αποφάσισε να πραγματοποιήσει άμβλωση, τελικά όμως δεν πρόλαβε, γιατί η Gianna γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της άμβλωσης… Η Gianna Jessen συμμετέχει ενεργά στο κίνημα κατά των αμβλώσεων και μέσα από τις ομιλίες της καταθέτει την προσωπική της εμπειρία. Η Gianna Jessen είχε δηλώσει παλαιότερα ότι: «Είμαι κατ 'εικόνα του Θεού. Αυτό μου δίνει αξία».

Αξίζει επιπλέον να σημειώσουμε, ότι ο γιατρός που είχε προσπαθήσει να πραγματοποιήσει την έκτρωση

Η αυτοκτονία και η θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας

Η αυτοκτονία και η θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας

Σπυρίδωνος Κοντογιάννη, 

Η αυτοκτονία και η θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας,
Αθήνα 2001, σελ. 9-15

1. Ορισμός της αυτοκτονίας.

Αυτοκτονία ονομάζεται η ανθρώπινη εκείνη πράξη, κατά την οποία ο ίδιος ο άνθρωπος τερματίζει την ζωή του. Κατά κυριολεξία αυτοκτονία είναι η ολοκληρωμένη εκείνη ανθρώπινη πράξη, η οποία έχει ως επισφράγισμα τον θάνατο του αυτόχειρα. Και αυτό σε σχέση πάντοτε με την λεγόμενη απόπειρα αυτοκτονίας, που είναι πράξη ανολοκλήρωτη, δεν έχει δηλαδή ως αποτέλεσμα τον θάνατο αυτού ο όποιος αποπειράται να αυτοκτονήσει. Διάκριση επίσης γίνεται μεταξύ αυτοκτονίας και της τάσης προς αυτοκτονία, μιας ενέργειας δηλαδή που μόλις έχει εκδηλωθεί ή και της ιδέας της αυτοκτονίας που είναι μια απλή νοητική αφετηρία, μια επιθυμία για να πεθάνει κανείς, άλλοτε έντονη και άλλοτε όχι.

Η αυτοκτονία είναι «φόνος», και είναι «εκ προαιρέσεως αφαίρεσις υφ' ημών της ιδίας ημών ζωής» γι' αυτό και διαφέρει από τον κοινό φόνο, την αφαίρεση δηλαδή της ζωής του άλλου από κάποιον. Και ακόμη, η αυτοκτονία διακρίνεται σε άμεση και έμμεση. ’μεση αυτοκτονία καλείται η εκ προαιρέσεως βίαιη, με φονικό όργανο η κίνηση, αφαίρεση της ίδιας μας της ζωής, ενώ έμμεση είναι η αυτοκτονία που πραγματοποιείται εν γνώσει μας μεν, αλλά και εκ προθέσεως βαθμιαία, σιγά-σιγά, αφαίρεση της ζωής μας (π.χ. η άρνηση τροφής, η λήψη ναρκωτικών ουσιών ενώ γνωρίζουμε το τέλος της πράξεως αυτής, η ευθανασία, η εκ προθέσεως δηλαδή διακοπή της ζωής του ασθενούς όταν αυτή ζητηθεί από τον ίδιο τον ασθενή ή τον ιατρό ή από τους συγγενείς του, η συνειδητή και χωρίς κανένα λόγο έκθεση της ζωής μας σε κίνδυνο, όπως η παράλογη ταχύτητα με μηχανές ή αυτοκίνητο κ. α.).

Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειωθεί τι εννοούμε όταν λέμε προαίρεση για την αυτοκτονία. Αναλύοντες τον όρο προαίρεση πρέπει να πούμε πως αυτός δηλώνει την πηγή και το κριτήριο των πράξεων του ανθρώπου, τη γενική κατεύθυνση της σκέψης, και του θυμικού (= το σύνολο των συναισθημάτων και των διαθέσεων) του ανθρώπου, βάσει της οποίας ο ίδιος ο άνθρωπος κρίνει τις πράξεις του αλλά και τις πράξεις των άλλων από ηθικής απόψεως. Πρόκειται δηλαδή, για το σύνολο των εσωτερικών κινήσεων του ανθρώπου ή καλύτερα για το σύνολο των βουλητικών του προδιαθέσεων, οι οποίες του υπαγορεύουν το τι πρέπει να κάνει σε κάθε περίπτωση, χωρίς όμως πολλή και μακρά σκέψη και έρευνα.

2. Στην αρχαία Ελλάδα

Στην αρχαία Ελλάδα υπήρχε νόμος σύμφωνα με τον όποιο οι αυτόχειρες δεν τύχαιναν της ίδιας ταφής όπως οι άλλοι, των όποιων η ζωή τελείωνε φυσιολογικά, αλλά εθάπτονταν εκτός του κοινού νεκροταφείου

Ο Νίκος Καζαντζάκης περιγράφει τι είναι ο Θεός (ηχητικό ντοκουμέντο)

Ο Νίκος Καζαντζάκης  περιγράφει τι είναι ο Θεός

Το ηχητικό ντοκουμέντο που παρουσιάζουμε σήμερα είναι απόσπασμα από μια ομιλία  που έδωσε ο Νίκος Καζαντζάκης στην Ελληνική υπηρεσία του BBC το 1953.Σε αυτό ο Νίκος Καζαντζάκης προσπαθεί να μας περιγράψει πως ο ίδιος εκλαμβάνει την έννοια του Θεού.   

Το απομαγνητοφωνημένο κείμενο του ηχητικού αποσπάσματος είναι: 

Γιατί υπάρχει κάτι το επικίνδυνο, σοφιστικό και σαρκοβόρο στον αγαθό τούτο θεό που δεν τρώει κρέας. Στην αρχή νιώθουμε μπροστά του κάποια δυσφορία, μπορεί και αντιπάθεια, μια κρυάδα, σαν να πλησιάζουμε το άλλο πρόσωπο του θεού, τον σατανά. Μας φαίνεται πως παίζει, πως καταδέχεται την

παραδοξολογία και την υπερβολή για να κάνει πνεύμα, πως παραμορφώνει και παραφουσκώνει την αλήθεια, για να μας κάνει να γελάσουμε και να ντραπούμε. Μα σιγά - σιγά νιώθουμε, όλα τούτα είναι το σκληρό τσόφλι και μέσα βαθιά

Ρομπότ εμπνευσμένα από ζώα και έντομα…

Robot insect

Στο βίντεο μπορείτε να δείτε εντυπωσιακά ρομπότ τα οποία είναι εμπνευσμένα από το βασίλειο των ζώων και των εντόμων. Τα εν λόγω ρομπότ έχουν πολλές μορφές και μιμούνται τόσο το σχήμα όσο και την  κίνηση των ζώων 

Τεχνητή νοημοσύνη: Όταν οι άνθρωποι δε θα είναι απαραίτητοι - ντοκιμαντέρ

Όταν οι άνθρωποι δε θα είναι απαραίτητοι

Πέραν των άλλων βιοηθικών ζητημάτων που προκύπτουν από την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης, υπάρχει έντονος προβληματισμός ότι η ανάπτυξή της θα οδηγήσει εκτός της εργασίας το μεγαλύτερό μέρος του παγκοσμίου εργατικού δυναμικού. Βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας επανάστασης στον τομέα της ρομποτικής και της τεχνητής νοημοσύνης που θα βάλει εκατομμύρια θέσεις εργασίας σε κίνδυνο και πολύ πιθανόν να απειλήσει τη συνολική οικονομική ευημερία μας. Μια μελέτη που έγινε στις Βρυξέλλες έδειξε ότι μεταξύ 50% και 60% των θέσεων εργασίας στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες μπορούν σύντομα να αντικατασταθούν από ρομπότ, αυτοματισμούς και αλγόριθμους. Εάν, λοιπόν, τα έξυπνα ρομπότ και η πλήρης αυτοματοποίηση των εργασιών είναι μη αναστρέψιμη, ίσως θα έπρεπε να σκεπτόμαστε από τώρα για το τι πρέπει να γίνει

Εκπαιδεύοντας τους μαθητές στη βιοηθική

Εισαγωγή στη Βιοηθική

Η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής[1] προσπαθώντας να μυήσει τους μαθητές των σχολείων σε θέματα που άπτονται της βιοηθικής και να τους εμφυσήσει το βιοηθικό προβληματισμό, ξεκίνησε από τον Νοέμβριο του 2011 μια σειρά ενημερωτικών εκδηλώσεων σε μαθητές των Γυμνασίων και  των Λυκείων της χώρας μας. Συνεργάτες της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής συνδράμουν τα σχολεία στην προσπάθειά τους να προσεγγίσουν τα πράγματι δυσεπίλυτα ζητήματα της Βιοηθικής.

Στο πλαίσιο αυτό και μετά τη μεγάλη ανταπόκριση που συνάντησε η προσπάθεια αυτή, η επιτροπή εκπόνησε ένα βοήθημα το όποιο απευθύνεται τόσο στους μαθητές, όσο και στους εκπαιδευτικούς. Ο σκοπός του εν λόγω βοηθήματος  είναι η συνοπτική παρουσίαση της βασικής θεματολογίας της Βιοηθικής, ώστε να   ενθαρρυνθεί ο βιοηθικός προβληματισμός μέσα στην τάξη, στο πλαίσιο βέβαια της ευχέρειας που παρέχει το αναλυτικό πρόγραμμα του κάθε μαθήματος. Στόχος της έκδοσης δεν είναι απλά να επιχειρηματολογήσει υπέρ της μιας ή της άλλης άποψης, αλλά να παρουσιάσει τα ερευνητικά δεδομένα ώστε ο μαθητής να πληροφορηθεί και με βάση αυτή τη γνώση να αναπτύξει και να αποκτήσει την προσωπική  του άποψη.

Πατώνοντας στον παρακάτω σύνδεσμο ή στην εικόνα του εξωφύλλου του βιβλίου που υπάρχει στην ανάρτηση μπορείτε να  το κατεβάσετε σε μορφή PDF.

http://www.bioethics.gr/images/pdf/Booklet_for_schools_final.pdf

Η Μηχανή της Ευτυχίας: Θα παίρνατε την απόφαση να συνδεθείτε με αυτή;

Η Μηχανή της Ευτυχίας 
Θα παίρνατε την απόφαση
να συνδεθείτε με αυτό το μηχάνημα;

Με τον Θωμά Γιούργα

Η θεωρία του Ωφελιμισμού στην Ηθική Φιλοσοφία είναι μία από τις τρεις σημαντικότερες κανονιστικές ηθικές θεωρίες -οι άλλες δύο είναι η (Καντιανή) Δεοντολογία και η (Αριστοτελική) Αρεταϊκή Ηθική. Σκοπός μιας κανονιστικής ηθικής θεωρίας είναι να προτείνει τον καλύτερο τρόπο ώστε να ζήσουμε μια ηθική και ευτυχισμένη ζωή. Ο Ωφελιμισμός είναι μια συνεπειοκρατική ηθική θεωρία, που σημαίνει ότι το ηθικό βάρος και η ηθική αξία εντοπίζονται στις συνέπειες των πράξεων και όχι στις καλές προθέσεις ή στο σεβασμό τον κανόνων και των δικαιωμάτων.

Άρα ένας ωφελιμιστής, γενικά μιλώντας, πιστεύει ότι για να διάγουμε μια ηθική ζωή θα πρέπει να επιλέγουμε εκείνες τις πράξεις που αυξάνουν το γενικότερο όφελος για τον μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα παραβιάζονται τα δικαιώματα μειονοτήτων ή συγκεκριμένων ανθρώπων. Το όφελος συνήθως ταυτίζεται με την ηδονή ή την ευτυχία στις περισσότερες ωφελιμιστικές θεωρίες.

Ο «πατέρας» του Ωφελιμισμού είναι ο Τζέρεμι Μπένθαμ, ένας ιδιοφυής διανοητής, ο οποίος πίστευε ότι το καλό ταυτίζεται με την ηδονή. Άρα, μια πράξη είναι τόσο καλή όσο το συνολικό όφελος που παράγει σε ηδονή. Το φιλοσοφικό εγχείρημα του Μπένθαμ στόχευε στην ποσοτικοποίηση του «καλού», του «ηθικού» ώστε η Ηθική να γίνει περισσότερο μετρήσιμη και άρα «περισσότερο επιστήμη».

Επίσης, στόχευε στην εγκαθίδρυση των ωφελιμιστικών ιδεών οι οποίες θα οδηγούσαν στην αύξηση της συλλογικής ευτυχίας και στην μείωση του συλλογικού πόνου. Όπως σημείωνε χαρακτηριστικά ο Μπένθαμ, «…η φύση έχει θέσει τους ανθρώπους υπό την κυριαρχία δύο ισχυρών αφεντάδων, του πόνου και της ευχαρίστησης. Μόνο από αυτούς εξαρτάται τι πρέπει να κάνουμε…». Πραγματικά, η

Το πάθος της τελειότητας

Το πάθος της τελειότητας

της Ντενίζ Βεβζήογλου - Ψυχολόγος

Η αναζήτηση της τελειότητας και του ιδανικού δεν αφήνει περιθώρια για αυτοβελτίωση, για αποδοχή του διαφορετικού.

Στην καθημερινή μας ζωή, πιθανόν συναντάμε πολλά σχετικά άρθρα περί της τελειότητας συμπεριφορών ή ανθρώπων. Γραμμένο στην καθαρεύουσα, επιστημονικά γραμμένο με διάφορες παραπομπές ή γραμμένο στην απλή λαϊκή καθομιλούμενη γλώσσα. Όλα αυτά τα άρθρα προσπαθούν να κάνουν κατανοητό στον αναγνώστη ότι Ο ΤΕΛΕΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ δεν υπάρχει.

Δεν είναι και τόσο δύσκολο να το πιστέψει κάποιος, αν απευθύνει τις εξής ερωτήσεις προς τον εαυτό του: Είμαι εγώ τέλειος; Τα κάνω όλα σωστά στην ζωή μου; Συμπεριφέρομαι πάντα βάσει των κανόνων της τελειότητας στην οικογένεια μου; Στα παιδιά μου; Στους φίλους μου; Στους συνεργάτες μου; Όλες οι αποφάσεις και οι κινήσεις μου συνοδεύονται από επαίνους και επιτυχίες; Δεν έχω μετανιώσει για καμία απόφαση στη ζωή μου;

Οι πιθανότητες να απαντήσει κάποιος σε όλα τα ερωτήματα καταφατικά, είναι απειροελάχιστες εώς μηδαμινές. Ιδανικά ένα τέτοιο σενάριο ακούγεται φανταστικό. Η απλή αλήθεια είναι ότι, ακόμα και αν επιλέξουμε να αφιερώσουμε όλη μας τη ζωή στο βωμό της τελειότητας, δεν θα καταφέρουμε να γίνουμε τέλειοι για τους άλλους. Άλλωστε, πως θα μπορούσαμε σε έναν πλανήτη που είμαστε δισεκατομμύρια άνθρωποι, κουλτούρες, νοοτροπίες, ήθη, έθιμα, θρησκείες και ποικίλες προσωπικότητες, να καταφέρουμε κάτι τέτοιο;

Παρ΄όλο που υπάρχουν όλα αυτά τα άρθρα και η ενημέρωση, συνεχίζω να εκπλήσσομαι από το πόσο συχνά ο όρος της τελειότητας καταπιέζει τους ανθρώπους, πόσο πολύ φοβούνται να εκφραστούν για να