Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας

Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας

Σύμφωνα με τον νόμο 3418/2005 και ειδικότερα με τα άρθρα 8 «Η ιατρική ως σχέση εμπιστοσύνης και σεβασμού» και 9 «Υποχρεώσεις του γιατρού προς τον ασθενή» :

• Η συμπεριφορά του γιατρού πρέπει να είναι αρμόζουσα προς την επιστήμη και το λειτούργημά του.
• Ο γιατρός φροντίζει για την ανάπτυξη σχέσεων εμπιστοσύνης και σεβασμού των απόψεων και της αξιοπρέπειας του ασθενούς.
• Ο γιατρός δεν παρεμβαίνει στην ιδιωτική ζωή των ασθενών παρά μόνον όσον απαιτείται για την αποτελεσματική προσφορά των υπηρεσιών του.
• Ο γιατρός σέβεται τις θρησκευτικές, φιλοσοφικές, πολιτικές και ηθικές αντιλήψεις του ασθενούς και δεν επηρεάζεται από αυτές κατά την παροχή των υπηρεσιών του.
• Ο γιατρός δεν εκμεταλλεύεται την εμπιστοσύνη του ασθενούς, δεν δημιουργεί ανάρμοστες σχέσεις με τους ασθενείς ή τους συγγενείς τους, δεν ασκεί οικονομικές πιέσεις και δεν αποκαλύπτει εμπιστευτικές πληροφορίες.
• Όταν παραπέμπει τον ασθενή σε άλλον γιατρό φροντίζει να τον ενημερώσει πλήρως.
• Ο γιατρός είναι υποχρεωμένος να διευκολύνει τη σύγκλυση ιατρικού συμβουλίου ΑΝ το απαιτήσει ο ασθενής ή η οικογένειά του.
• Ο γιατρός δεν μπορεί να αρνηθεί την προσφορά των υπηρεσιών του για λόγους άσχετους με την επιστημονική του επάρκεια.
• Ο γιατρός παρέχει τις υπηρεσίες του σε επείγοντα περιστατικά ανεξάρτητα από την ειδικότητά του, την ύπαρξη κατάλληλων μέσων άσκησης της ιατρικής, μέχρις ότου να παραπεμφθεί ο ασθενής στον κατάλληλο γιατρό ή ίδρυμα.
• Ο γιατρός μπορεί να διακόψει την παροχή των υπηρεσιών του για λόγους προσωπικούς ή

Ο ηθικός προβληματισμός και η χριστιανική θεώρηση της ηθικής

Του Μάριου Μπέγζου 

Ηθικός προβληματισμός ονομάζεται ο προβληματισμός που σχετίζεται με το κατα πόσον είναι σωστές ή λανθασμένες οι απόψεις και οι ενέργειες που εξαρτώνται από την πρόθεση, την θέληση και την απόφαση του ανθρώπου.
Η ηθική εξετάζει τον τρόπο ζωής του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου

Ανθρωπολογία είναι η άποψη που έχει κάποιος για το ον που λέγεται άνθρωπος, γι' αυτό κάθε ηθική στηρίζεται σε κάποια ανθρωπολογία.

Για παράδειγμα: η χριστιανική ανθρωπολογία διαμορφώνει και χριστιανική ηθική: Αν για παράδειγμα κάποιος αποδέχεται τη χριστιανική ανθρωπολογία , αυτό σημαίνει πως δεν μπορεί να δεχτεί καταστάσεις όπως: φανατισμό, ανελευθερία, ανισότητα κ.α. , γιατί όλα αυτά είναι ενάντια στη χριστιανική ηθική

Από την άλλη, η ισλαμική ανθρωπολογία διαμορφώνει και ισλαμική ηθική.Παράδειγμα: η γυναίκα δεν απολαμβάνει ίσα κοινωνικά δικαιώματα με τον άνδρα αφού , σύμφωνα με το κοράνι, " οι άνδρες εξουσιάζουν τις γυναίκες επειδή ο Αλλάχ τους έκανε ανώτερους"

Έτσι, θα μπορούσαμε να πούμε πως και η ρατσιστική ανθρωπολογία διαμορφώνει αντίστοιχη ρατσιστική ηθική.

Η χριστιανική λοιπόν ηθική βασίζεται στην ανθρωπολογία του χριστιανισμού, με βάση την οποία η σχέση Θεού και ανθρώπου είναι σχέση ζωής.
Η χριστιανική ηθική έχει ως πρότυπο το θεανθρώπινο πρόσωπο του Χριστού.

Χρειάζεται όμως ιδαίτερη προσοχή στον διαχωρισμό της ηθικής από τον ηθικισμό και την ηθικολογία!!!
Διαβάστε παρακάτω ένα σχετικό κείμενο του Μάριου Μπέγζου:

"Το μυστικό της ανθρώπινης ύπαρξης είναι τούτο: «δε θέλει μονάχα να ζει, μα και να ξέρει γιατί ζει», μας εξομολογείται κάποιος ήρωας του Ντοστογιέφσκι. Δεν αρκεί μόνο ότι ζούμε, αλλά χρειάζεται να έχει νόημα ο βίος μας. Πέρα και πάνω από το «τί» είναι η ζωή, υπάρχει και το «γιατί» άραγε ζούμε. Κάθε απάντηση σε αυτό το τελευταίο ερώτημα διαμορφώνει έναν ορισμένο τρόπο ζωής.
Αυτό λέγεται ήθος: είναι ο τρόπος που ζούμε τη ζωή μας. Με αυτήν την έννοια το ήθος και η ζωή είναι σύμφυτα. Δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς ένα νόημα και δίχως κάποιο τρόπο εμβίωσης αυτού του νοήματος. Ίσα-ίσα μάλιστα, από τον τρόπο που ζούμε τη ζωή μας αποφαινόμαστε αν τη χαιρόμαστε ή όχι, αν ευτυχούμε ή δυστυχούμε, αν τελικά ο βίος μας είναι αβίωτος.
Όταν το ήθος συστηματοποιείται και θεωρητικοποιείται, τότε συγκροτείται ηθική. Πρόκειται για τη γενίκευση και την κωδικοποίηση του τρόπου της ζωής, που διατυπώνεται με απαγορεύσεις («ού», «μη»)

Η χριστιανική συνείδηση του Καβάφη

Καβάφης και Χριστιανισμός

Του Γεωργίου Τ. Τσερεβελάκη, φιλολόγου

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης ως ποιητής αλλά και ως προσωπικότητα παραμένει αινιγματικός. Όσον αφορά την ποίησή του πολλά μας διχάζουν και μας προβληματίζουν-κυρίως θέματα περιεχομένου αλλά και τεχνικής. Επίσης και ως προσωπικότητα , ως άνθρωπος δηλαδή, έχει χρεωθεί πολλούς χαρακτηρισμούς. Ασφαλώς και ήταν μια ιδιαίτερη περίπτωση στην ιστορία των γραμμάτων της χώρας μας , αλλά όμως έχει παραβλεφθεί η ανθρώπινη πλευρά του. Δεν έχει «ξεκλειδωθεί»πλήρως ο άνθρωπος Καβάφης. Η ψυχοσύνθεσή του ήταν και είναι ένα δυσεξήγητο μυστήριο. Πολλές απορίες μάς γεννώνται, όταν διαβάζομε τα ποιήματά του. Ποιος ήταν ακριβώς; Ποια ήταν η στάση ζωής του; Είχε χριστιανική συνείδηση ;Ένας ποιητής τέτοιου πνευματικού διαμετρήματος τι ηθική σκευή είχε; Εδώ είναι που αναδύεται το ερώτημα :Διακρινόταν ο Καβάφης από θρησκευτικότητα;

Οι περισσότεροι ποιητές , πριν από αυτόν, είχαν :ο Κορνάρος, ο Σολωμός, ο Παπατσώνης, ο Παλαμάς, ο Βάρναλης, ο Ρίτσος κ.ά. Το ερώτημα περί Καβάφη είναι καίριο , διότι ο ποιητής εξέφραζε μιαν πλήρη ερωτική ανορθοδοξία σε πολλά ποιήματά του η οποία δεν είναι διακριτό , αν εξέφραζε επίσης και μιαν ηθική ή και κοινωνική διαφοροποίηση, ή ακόμη και θρησκευτική.

Πρέπει όμως να πούμε ότι ο Καβάφης ήταν ένας θερμός χριστιανός ο οποίος νοιαζόταν αρκετά για τα αμαρτήματά του και πίστευε σε μεταφυσικές δυνάμεις και στην μετά θάνατον ζωή. Εξωτερίκευε μιαν ειρωνεία προς την αμαρτία και αυτή φαίνεται εναργώς σε κάποια ποιήματα όπως στο «Μανουήλ Κομνηνός»:

Ο βασιλεύς κυρ Μανουήλ Κομνηνός
μια μέρα μελαγχολική του Σεπτεμβρίου

Βλαστοκύτταρα και διαβήτης: Η νέα ελπίδα

Βλαστοκύτταρα και διαβήτης: Η νέα ελπίδα

Ελπίδες για την αποτελεσματική θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 δίνει η χρήση βλαστοκυττάρων σύμφωνα με τους επιστήμονες. Αυτή τη στιγμή, διεξάγονται τέσσερις κλινικές μελέτες με τη χρήση αυτόλογων μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων. Οι τρεις εξ αυτών αφορούν τη ρύθμιση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού και η 4η τη θεραπεία της διαβητικής νευροπάθειας.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η χρήση των βλαστοκυττάρων αποδεικνύεται περισσότερο αποτελεσματική στη θεραπεία των επιπλοκών του διαβήτη.

Τα μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα χρησιμοποιήθηκαν σε 20 νέους διαβητικούς στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα και όπως διαπιστώθηκε, όλοι οι ασθενείς έναν χρόνο μετά τη θεραπεία διατήρησαν ή αύξησαν τα επίπεδα του C πεπτιδίου, η μέτρηση του οποίου χρησιμοποιείται για τη διερεύνηση της ικανοποιητικής παραγωγής ινσουλίνης.

Παράλληλα, παρατηρήθηκε και σημαντική πτώση των επιπέδων της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, τα επίπεδα της οποίας καθορίζουν τη μέση τιμή γλυκόζης στο αίμα τους τελευταίους τρεις μήνες.

Σημαντικό ρόλο, όπως λένε οι επιστήμονες, έπαιξε η έγκαιρη χρήση των μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων, καθώς έγινε μέσα σε έξι εβδομάδες από την εμφάνιση του διαβήτη.

Μια άλλη μεγάλη μελέτη η οποία διεξήχθη από τους ερευνητές του πανεπιστημίου του Σάο Πάολο στη Βραζιλία, σε συνεργασία με τους επιστήμονες από το πανεπιστήμιο Northwestern του Ιλινόις, αφορούσε μία άλλη προσέγγιση της θεραπείας του διαβήτη τύπου 1. Σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι ίσως αποτελεσματικότερη και μονιμότερη σε διάρκεια, αφού αποβλέπει στην επιθετικότερη ρύθμιση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού ώστε να καταστεί λιγότερο επιθετικό στα β κύτταρα του παγκρέατος, τα οποία παράγουν την ινσουλίνη.

Στην περίπτωση αυτή χρησιμοποιήθηκαν τα αυτόλογα αιμοποιητικά βλαστοκύτταρα του μυελού των οστών. Στους ασθενείς χορηγήθηκαν αρχικά χημειοθεραπεία και στη συνέχεια ενδοφλέβια τα αυτόλογα

Ethics Dumping: μια επιστημονική αποικιοκρατία

Ethics Dumping: μια επιστημονική αποικιοκρατία

Ethics dumping είναι ένας καινούργιος όρος ο οποίος χρησιμοποιείται όταν ερευνητές σε μια χώρα (συνήθως πιο εύπορη και με ποιο σκληρή νομοθεσία) πραγματοποιούν τις έρευνες τους σε μια δεύτερη χώρα (συνήθως λιγότερο εύπορη με πιο χαλαρή νομοθεσία), έρευνες για τις οποίες δεν θα κατάφερναν να πάρουν έγκριση στην χώρα όπου δραστηριοποιούνται, ή στην καλύτερη των περιπτώσεων θα δεχόντουσαν κριτική από την ακαδημαϊκή κοινότητα.

Αυτός ο όρος δημιουργήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την περιγραφή αυτού του φαινομένου. Από την στιγμή που το συγκεκριμένο φαινόμενο προσδιορίστηκε, ξεκίνησε ένα νέο έργο που ονομάστηκε TRUST. Στις αρμοδιότητες του καινούργιου αυτού έργου είναι η έρευνα και η αντιμετώπιση υποθέσεων ethics dumping και η προώθηση των ηθικών αξιών ανά τον κόσμο.

Ένα καλό επίκαιρο παράδειγμα ethics dumping είναι η περίπτωση του Κινέζου επιστήμονα He Jiankui ο οποίος τροποποίησε το γονιδίωμα σε δυο βρέφη πριν από την γέννησή τους. Στην προκειμένη περίπτωση φαίνεται ότι κάποιοι Αμερικανοί επιστήμονες είχαν γνώση αυτής τις έρευνας και δεν το ανακοίνωσαν στις αρχές. Επίσης στην συγγραφή τις ερευνητικής του εργασίας φαίνεται να έχει βοηθήσει ο Michael Deem, καθηγητής του Rice University. Επίσης, φαίνεται να γνώριζαν για την συγκεκριμένη έρευνα και 3 ερευνητές του πανεπιστημίου του Stanford, με ποιο τρανταχτό παράδειγμά τov Craig Mello ερευνητή στο πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης, ο οποίος έχει τιμηθεί και με βραβείο Nobel.

Αυτό το παράδειγμα όμως υστερεί σε σχέση με τις 400 έρευνες για μεταμοσχεύσεις οργάνων που

Οι έφηβοι των Αντι-Vaxxers επαναστατούν για τον εμβολιασμό τους

Αντι-Vaxxers, εμβολιασμός και εφηβεία

Συνήθως, τα παιδιά δεν ενθουσιάζονται στο άκουσμα του τυπικού εμβολιασμού τους, για την αποφυγή ασθενειών, από τον γιατρό. Ωστόσο, υπάρχουν παιδιά, οι γονείς των οποίων υποστηρίζουν το αντιεμβολιαστικό κίνημα (πρεσβεύουν την αντι- VAΧ), ενώ τα ίδια επιθυμούν τον εμβολιασμό.

Σε μια προσπάθεια τους να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους, κάποιοι έφηβοι αναζητούν οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με τον τρόπο που μπορούν να εμβολιαστούν χωρίς την γονική συγκατάθεση.

Παράδειγμα τέτοιου εφήβου αποτελεί ο 18χρονος Ethan Lindenberger, που αναζήτησε βοήθεια στο Reddit, τον περασμένο Νοέμβριο. Ως κάτοικος του Οχάιο, όπου οι γονείς μπορούν να επιλέξουν εάν θα εμβολιάσουν τα παιδιά τους, δεν είχε σκεφτεί ποτέ την απόφαση της μητέρας του, σχετικά με τον μη εμβολιασμό του. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας του, παρατήρησε, πως δεν είχε λάβει την προστασία, για την αποφυγή ασθενειών, που παρέχεται μέσω του εμβολιασμού, σε αντίθεση με άλλους συνομηλίκους του. Στην άποψή του σχετικά με το θέμα, που καλύφθηκε ευρέως από τις εκδόσεις των Washington Post και την ιστοσελίδα της επιστημονικής δημοσιογραφίας Undark, ο Lindenberger γράφει, πως οι γονείς του πιστεύουν ότι τα εμβόλια αποτελούν ένα είδος «καθεστώτος » από την κυβέρνηση, άποψη που δημιούργησε πλήθος αντιδράσεων.

Λίγες μέρες πριν την ημέρα των Ευχαριστιών, ο Lindenberger γράφει: «Εξαιτίας των πεποιθήσεων των

Φυσικό και ηθικό κακό σε σχέση με το οικολογικό πρόβλημα

Φυσικό και ηθικό κακό

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Ομότιμος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

Εἰσαγωγική ἐπικαιροποίηση

Οἱ μεγάλες φυσικές καταστροφές, λόγῳ τῆς ἀναστάτωσης πού προκαλοῦν στήν λειτουργία τῶν φυσικῶν νόμων ἡ ἀκόρεστη πλεονεξία καί ἡ ὑπερεκμετάλλευση τῶν φυσικῶν πόρων τῆς γῆς, πλήττουν πλέον πολύ συχνά τόν πλανήτη, τώρα δέ καί τήν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία μέχρι τώρα ἐσκέπετο ἀπό τόν Θεό καί εἶχε «εὐκρασίαν ἀέρων, εὐφορίαν τῶν καρπῶν τῆς γῆς καί καιρούς εἰρηνικούς», ὅπως εὔχεται καί ζητεῖ καθημερινά ἡ Ἐκκλησία στίς προσευχές της.

Φαίνεται ὅμως ὅτι ἡ ἁμαρτία, τό ἠθικό κακό, πλεονάζει πλέον καί στήν Ἑλλάδα, ἐνισχυμένο ἀκόμη καί μέ ἀνήθικους νόμους, πού ψηφίζονται ξεδιάντροπα ἀπό τήν ἑλληνική Βουλή, πού γιά πρώτη φορά ἔφθασε σέ τέτοιο σημεῖο ἠθικῆς καταπτώσεως. Καί ἐπειδή κύριος τῆς πορείας τοῦ σύμπαντος κόσμου, δημιουργός καί προνοητής εἶναι ὁ Θεός, μέ τήν ἐπίβλεψη τοῦ ὁποίου λειτουργοῦν οἱ φυσικοί νόμοι, καί στή θέληση τοῦ ὁποίου ὑποτάσσεται ἡ κτίση, εἶναι χρήσιμο καί ἐπωφελές νά γνωρίζουμε γιατί ἐπιτρέπει ὁ Θεός τίς ποικίλες φυσικές καταστροφές, πλημμύρες, πυρκαγιές, ξηρασίες, ἀσθένειες κ.ἄ.

1. Ἡ ἱστορία κατευθύνεται ἀπό τό Θεό

Κατά τήν χριστιανική διδασκαλία ἡ ἱστορία κατευθύνεται ἀπό τό Θεό, ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ ἐδημιούργησε τόν κόσμο, δέν τόν ἄφησε στήν τύ­χη του ἀλλά προνοεῖ γι᾽ αὐτόν, ὡς σοφός συντηρητής καί κυβερνήτης. Ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ γιά τόν κόσμο εἶναι βασικό δόγμα τῆς Ἐκκλησίας, τό ὁποῖο σέ ἐμβριθῆ καί σοφά συγγράμματα προέβαλαν καί ἀνέπτυξαν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, γιά νά ἀντιμετωπίσουν ἄλλες σχετικές διδασκαλίες, πού προσπαθοῦσαν νά ἐξηγήσουν τήν ὕπαρξη τοῦ κακοῦ, ἀποδίδοντάς το σέ δράση ἀνεξάρτητης ἀπό τό Θεό ἀρχῆς ἤ στήν εἱ­μαρμένη καί στήν τύχη.

Προϊόν τῆς ἀγαθότητος καί τῆς σοφίας τοῦ Θεοῦ ὁ κόσμος παρου­σιάζεται ὡς ἔξοχο δημιούργημα, ὡς καλός λίαν, μέ παραδειγματική τά­ξη καί ἁρμονία στή λειτουργία καί τοῦ σύμπαντος καί τῶν ἐπί μέ­ρους, ἀπό τόν ἀστρικό κόσμο μέχρι καί τό πιό φτωχό λουλουδάκι καί τό πιό ἄσημο ζωύφιο. Ἀκραῖα σημεῖα τῆς κοσμικῆς αὐτῆς πορείας εἶ­­ναι ἡ δημιουργία τοῦ κόσμου, πού περιγράφεται στό πρῶτο βιβλίο τῆς Ἁγίας

Οριοθέτηση: πώς βάζουμε όρια στα παιδιά

Πώς βάζουμε όρια στα παιδιά

του Χάρη Πίσχου - Ψυχολόγος ΜSc - Υπαρξιακός Συστημικός Ψυχοθεραπευτής

Ποια είναι άραγε η πρώτη σκέψη που μας έρχεται στο μυαλό όταν ακούμε τη λέξη "όρια"; Αυθόρμητα θα μας έρθει η απαγόρευση,  ο περιορισμός, η άρνηση σε κάτι που επιθυμούμε αλλά δεν μπορούμε να έχουμε. Και γιατί γίνεται αυτό;

Γιατί κάποιος ή κάτι έχει βάλει όρια στην επιθυμία μας. Φανταστείτε λοιπόν ότι αν είναι απογοητευτικό για τους ενήλικες να βάζουν όρια στις επιθυμίες τους, πόσο μάλλον για τα παιδιά ειδικά όταν βρίσκονται σε αναπτυξιακή φάση που περικλείεται από έντονο συναισθηματισμό, αυθορμητισμό και παρορμητισμό για ικανοποίηση των επιθυμιών τους. Και μετά σκεφτείτε τους γονείς τους, που καλούνται να εφαρμόσουν και να στηρίξουν αυτά τα όρια στα παιδιά τους. Όχι και ό,τι πιο εύκολο.

Κάθε μέρα, αμέτρητες φορές ο γονιός θα προσπαθήσει να βάλει όρια στο παιδί του. Ενώ παλιότερα η πειθαρχία εμφανίζονταν να έχει πολύ στενή σχέση με την τιμωρία, σήμερα συνδέουμε την οριοθέτηση με την πειθαρχία και την μετάδοση αξιών και γνώσεων στα παιδιά για να έχουν αρμονική σχέση με το κοινωνικό τους περιβάλλον.

Όταν οι γονείς θέτουν όρια, δεν επιβάλλουν στα παιδιά τους τι να πουν ή πως να συμπεριφερθούν μόνο, αλλά πώς να αναγνωρίζουν τις παρορμήσεις και το άγχος τους. Τα όρια με αυτόν τον τρόπο, εσωτερικεύονται στο παιδί και το κάνουν να νιώθει περισσότερη ασφάλεια. Για αυτό είναι σημαντικό να ξεκινήσει η οριοθέτηση από νωρίς.

Αν θέλουμε να αποσαφηνίσουμε την έννοια όρια, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι κανόνες και διεργασίες που ορίζονται από τις αξίες της οικογένειας και που επιτελούνται μέσα από ορισμένους ρόλους με τη στάση και τη συμπεριφορά των γονέων.

Θέτοντας τις βασικές αρχές οριοθέτησης, θα μετατρέπαμε παρελθοντικά στερεότυπα και απόλυτους απολιθωμένους κανόνες, σε οικογενειακές αξίες και στάσεις που συμβαδίζουν με τη διαμόρφωση του

Το νόημα του Πόνου στον Χριστιανισμό

Το νόημα του Πόνου στον Χριστιανισμό

της Βασιλικής Κατσαούνη 

Η οδύνη της ψυχής και του σώματος είναι σύμφυτη της οντολογικής αλήθειας του ανθρώπου. Ο δημιουργημένος άνθρωπος επέλεξε να διαρρήξει τη σχέση κοινωνίας με το Δημιουργό επιτρέποντας στην αμαρτία να εισβάλλει στη ζωή του. Ο άνθρωπος δε δημιουργήθηκε με την προοπτική της φθοράς και του θανάτου. Η απομάκρυνση από τον Θεό έφερε πόνο129. Ως δώρο του Θεού η αιώνια ζωή δεν αφαιρέθηκε από τον άνθρωπο. Η υπέρβαση των περιορισμών της κτιστότητας υπάρχει ως δυνατότητα ώστε ο άνθρωπος να υπάρξει με τον τρόπο130 που υπάρχει ο Θεός.

Στη χριστιανική διδασκαλία ο άνθρωπος είναι η  ένωση του σώματος, της ψυχής και του πνεύματος. Ως ψυχοσωματική131 υπόσταση πάσχει και ως τέτοια μετέχει στη θέωση. Το Θεό δεν τον αναζητά ο άνθρωπος μόνο πνευματικά αλλά και σωματικά εφόσον τα δύο μέρη ολοκληρώνουν την ύπαρξη. Λόγω της σάρκωσης του Υιού του Θεού δεν κοινωνεί132 ο άνθρωπος πνεύμα ή εντολές Θεού αλλά σώματος και αίματος του Χριστού.

Με τον πόνο ο άνθρωπος κατανοεί την πεπερασμένη του φύση και αναζητά το νόημα της ύπαρξής του. Ο Θεός δεν απέκλεισε ούτε τον Υιό του από τη δοκιμασία

του πόνου133. Ο φυσικός όπως και ο υπαρξιακός πόνος ανοίγει τα όρια της ύπαρξης ως μέσο άσκησης134 προς την ταπείνωση, την υπομονή και την αγάπη. Η θετική ή αρνητική λειτουργία του πόνου εξαρτάται από την προσωπική τοποθέτηση του ανθρώπου απέναντί του. Ευζωία135 και ευθανασία κοντά στον Χριστό σημαίνει ζωή και θάνατος με νόημα και προοπτική.

Πίσω από τον πόνο η Εκκλησία διακρίνει και μια ευλογία136. Ο πόνος, όπως και κάθε δοκιμασία, είναι συνεργός προς τη σωτηρία. Στο σημείο αυτό σκόπιμο είναι να αναφερθεί ότι ο πόνος δεν είναι εξ

Εγκρίθηκε το Ευρωπαϊκό συντονισμένο σχέδιο για την τεχνητή νοημοσύνη (Artificial Intelligence)

Εγκρίθηκε το Ευρωπαϊκό συντονισμένο σχέδιο για την τεχνητή νοημοσύνη

Η νομοθεσία θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις ευκαιρίες και προκλήσεις που προκύπτουν από την τεχνητή νοημοσύνη, όπως η προστασία της ιδιωτικής ζωής και η ευθύνη από δράσεις που αναλήφθηκαν χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση

Το Συμβούλιο ενέκρινε τα συμπεράσματα σχετικά με το συντονισμένο σχέδιο για την ανάπτυξη και τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης «με τη σφραγίδα της Ευρώπης».

Στα συμπεράσματά του το Συμβούλιο υπογραμμίζει ότι έχει ζωτική σημασία να προωθήσουμε την ανάπτυξη και τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης στην Ευρώπη αυξάνοντας τις επενδύσεις, ενισχύοντας την αριστεία στην τεχνητή νοημοσύνη τεχνολογιών και εφαρμογών και ενδυναμώνοντας τη συνεργασία στην έρευνα και την καινοτομία περί τεχνητής νοημοσύνης μεταξύ βιομηχανίας και πανεπιστημιακής κοινότητας στον τομέα αυτόν.

Μεταξύ άλλων, το Συμβούλιο τονίζει την επείγουσα ανάγκη να προωθηθεί βαθύτερη κατανόηση των βασικών εννοιών της ψηφιοποίησης και της τεχνητής νοημοσύνης, που να ενσωματώνει ψηφιακές δεξιότητες με ιδιαίτερη έμφαση στην τεχνητή νοημοσύνη σε όλα τα επίπεδα εκπαίδευσης, και να αυξηθεί η διαθεσιμότητα υψηλής ποιότητας προγραμμάτων, με εστίαση στην αυτοματοποίηση, τη ρομποτική και την τεχνητή νοημοσύνη, καθώς και την αξιοπιστία και την ασφάλεια του λογισμικού, στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Παράλληλα, τονίζει την ανάγκη για συγκεκριμένες δράσεις σε ενωσιακό επίπεδο, συμπληρωματικές των εθνικών μέτρων, προκειμένου να παραμείνουν στην Ευρώπη ερευνητές και ειδικοί στην τεχνητή νοημοσύνη, ενώ ζητεί μια ευρύτερη προσέγγιση προς μια εκπαίδευση στην τεχνητή νοημοσύνη, την επιστήμη, την τεχνολογία, τη μηχανική και τα μαθηματικά σε όλα τα επίπεδα και την κατάρτιση επαγγελματιών στη σημερινή αγορά εργασίας.

Τεχνητή νοημοσύνη στη Δημόσια Διοίκηση και το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο

 

Στο κείμενό του το Συμβουλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενθαρρύνει τις δημόσιες διοικήσεις των κρατών μελών να συμβάλουν στην ανάπτυξη λύσεων και υπηρεσιών τις οποίες καθιστά δυνατές η τεχνητή

Ναρκωτικά: Η χριστιανική θέση στο πρόβλημα των ναρκωτικών

Η χριστιανική θέση στο πρόβλημα των ναρκωτικών

Ομιλία του Πρωτοσύγκελου π. Ειρηναίου Λαφτσή, στο Πνευματικό Κέντρο στην Ημερίδα της ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ στις 25-01-2018

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της κοινωνίας είναι η εξάπλωση των ναρκωτικών ουσιών και, κυρίως, η ανικανότητα για επίλυση αυτού του προβλήματος. Ο αριθμός των εξαρτημένων από ναρκωτικές ουσίες, των τοξικομανών στη χώρα μας, άρχισε να παρουσιάζει σημαντική αύξηση από το τέλος της δεκαετίας του ‘70, με παράλληλη αύξηση της κατανάλωσης οπιούχων, που η χρήση τους γίνεται κυρίως ενδοφλεβίως.
Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας (EMCDDA) που έχει έδρα τη Λισσαβόνα, στην έκθεσή του για την κατάσταση των ναρκωτικών στην Ευρώπη κατά το έτος 2017 κρούει τον κώδωνα του κινδύνου της συνεχιζόμενης αύξησης κατά 8% χρήσης ουσιών στις ηλικίες 15 και 16 ετών στην Ευρώπη τα τελευταία 10 χρόνια, με πρώτη ευρύτερα διαδεδομένη ουσία την κοκαΐνη.
Και για να μην πάμε μακριά, θυμόμαστε όλοι το καλοκαίρι του 2016 τα τοπικά και εθνικά ΜΜΕ μιλούσαν για 40 συλλήψεις εμπόρων και χρηστών ναρκωτικών στην πόλη μας με πρωτοσέλιδα του στυλ «Στον Έβρο μπορείς να βρεις παντού ναρκωτικά».
Υπάρχουν ποικίλες ενδείξεις για συνεχή αύξηση των χρηστών. Ο πληθυσμός αυτός των τοξικομανών αποτελεί σημαντική πηγή διασποράς του ιού της ηπατίτιδας Β και του AIDS. Εξάλλου κάθε τρίτη ημέρα περίπου πεθαίνει ένας τοξικομανής που, συνήθως είναι νέος.
Η αντίληψη ότι είναι ένα πρόβλημα κάποιων περιθωριακών ατόμων είναι τελείως λαθεμένη. Σκοπός μας είναι να θεωρήσουμε το πρόβλημα από την ιατρική και τη χριστιανική του πλευρά. Να κάνουμε κάποιες διαπιστώσεις και επισημάνσεις. Να ομολογήσουμε το ποσοστά ευθύνης που βαραίνει όλους μας. Να τονίσουμε τον μεγάλο κίνδυνο που παραμονεύει δίπλα μας και απειλεί ιδιαίτερα τα παιδιά μας.
Αλλά και να τονίσουμε τις ανάγκες που υπάρχουν. Να ενεργοποιήσουμε όσο γίνεται πιο πολλούς σε μία εκστρατείας πρόληψης. Η πρόληψη είναι αναμφισβήτητα πολύ καλύτερη από οποιαδήποτε μέθοδο

Δωρεά Ιστών & Οργάνων και Μεταμόσχευση: Πώς λειτουργεί; - video

Δωρεά Ιστών & Οργάνων

Κάθε χρόνο, χιλιάδες άνθρωποι στον κόσμο δέχονται ένα δώρο ζωής λαμβάνοντας ένα σωτήριο μόσχευμα που τους διατηρεί στη ζωή. Η δωρεά οργάνων και ιστών, εκτός του ότι είναι μια υπέρτατη ένδειξη ανιδιοτελούς αγάπης προς τον συνάνθρωπο, είναι παράλληλα και ένα μείζον βιοηθικό ζήτημα, αφού εγείρονται πλείστα ηθικά διλήμματα σχετιζόμενα, τόσο με τις μεταμοσχεύσεις, όσο και με τη δωρεά των οργάνων.

Το ενημερωτικό βίντεο της ανάρτησης είναι μια παραγωγή του Εθνικού Οργανισμού των Μεταμοσχεύσεων και επιχειρεί να μας δώσει απαντήσεις σε κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τις μεταμοσχεύσεις των ιστών και των οργάνων. Προσπαθεί να δώσει απαντήσεις σε ερωτήματα του τύπου: Ποιος και υπό ποιες συνθήκες μπορεί κάποιος να γίνει δότης; Πόσες ζωές σώζονται από έναν και μόνο δότη; Τι είναι το Εθνικό Μητρώο Ληπτών Μοσχευμάτων, ή αλλιώς η «Λίστα»; Πώς ζητείται η συναίνεση της οικογένειας; Από ποιους αφαιρούνται και πως με ποια κριτήρια και προϋποθέσεις κατανέμονται τα

Ηθικά διλήμματα στην καθημερινή ζωή

Ηθικά διλήμματα στην καθημερινή ζωή

της Τασούλας Καραϊσκάκη

Σήμερα, που τα επιτεύγματα της επιστήμης έχουν αλλάξει δυνατότητες και συνήθειες, τείνοντας ακόμη και να μεταβάλουν τη βιολογική υπόσταση του ανθρώπου, κάθε άλλο παρά θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι έχει εκλείψει το ενδιαφέρον για την ηθική.

Οι τηλεοπτικές εκπομπές, τα ρεπορτάζ και οι αναλύσεις βρίθουν από δηλώσεις ειδικών επί ζητημάτων που εγείρουν ηθικά διλήμματα, όπως η κλωνοποίηση ανθρώπων ή ανθρώπινων μερών, η ψύξη κυττάρων από μωρά για μελλοντική καλλιέργεια οργάνων προς μεταμόσχευση, η χρήση σπέρματος ή ωαρίων τρίτων, η ευθανασία, η τεκνοποίηση στα 60...

Ειδικοί επί θεμάτων ηθικής (φιλόσοφοι οι οποίοι ασχολούνται με τα ηθικά προβλήματα που προκύπτουν στον χώρο της ιατρικής, νομολογίας, κυβερνητικής, εκπαίδευσης, επιχειρήσεων) στελεχώνουν πλέον επιτροπές βιοηθικής, προσκαλούνται σε επιστημονικά συνέδρια, σε κυβερνητικές επιτροπές, από ιδιώτες, εταιρείες. Διότι ηθικά διλήμματα δεν εγείρουν μόνο προβλήματα του τύπου «είναι ηθικό να εμφυτεύσουμε καρδιά χοίρου σε άνθρωπο;», αλλά και κοινωνικές, εργασιακές συμπεριφορές. Στην εποχή των μεγάλων οικονομικών, πολιτικών, σεξουαλικών σκανδάλων, όπου οι λέξεις διαφθορά και διαπλοκή αποτελούν το λαϊτμοτίβ των καθημερινών συζητήσεων, αν κάτι απαιτείται δρυμέως είναι ήθος.

Αλλά και το πώς μπορεί να διαχειριστεί κανείς τις καθημερινές ηθικές συγκρούσεις του, πώς να απαντήσει σε ερωτήματα του τύπου: Μπορεί ένα άτομο να ακολουθεί δύο διαφορετικούς ηθικούς κανόνες, έναν ως δημόσιο πρόσωπο κι έναν άλλο στην ιδιωτική του ζωή; Μπορεί κάποιος, ανάλογα με τη δραστηριότητα στην οποία κάθε φορά εμπλέκεται, να ακολουθεί και άλλον ηθικό κανόνα; Οφείλουν οι ηθικοί κανόνες να εκπηγάζουν από μια αντίληψη περί του δέοντος ή πρέπει να έχουν ως μοναδικό στόχο τη μεγιστοποίηση του οφέλους; Ποιον εξυπηρετούν οι λεγόμενες επαγγελματικές δεοντολογίες; Υπάρχει, τελικά, ένα πρότυπο λήψης αποφάσεων για την ηθική;

Στα ερωτήματα αυτά έρχεται να δώσει απάντηση η Εφηρμοσμένη Ηθική (εκείνη που ασχολείται με τα

Στα βλαστοκύτταρα η μελλοντική λύση για την θεραπεία της πολλαπλής σκλήρυνσης

Στη χρήση βλαστοκυττάρων εναποθέτουν τις ελπίδες τους οι επιστήμονες για αντιμετώπιση της πολλαπλής σκλήρυνσης, αλλά σε βάθος δεκαετίας. «Βρίσκονται πολύ κοντά στη θεραπεία κλινικές μελέτες φάσης ΙΙ, που γίνονται στο Πανεπιστήμιο John Hopkins, και σε ερευνητικά κέντρα στο Σικάγο και το Μόντεραλ» δήλωσε ο καθηγητής Κλινικής Νευρολογίας, διευθυντής του Ερευνητικού Κέντρου Πολλαπλής Σκλήρυνσης του Αμερικανικού Πανεπιστημίου της Βηρυτού Βassem Ι. Yamout, στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, απαντώντας σε ερώτηση, για το πως βλέπει να εξελίσσεται η θεραπευτική προσέγγιση σε αυτή την ασθένεια, τα επόμενα δέκα χρόνια.

Ίσως τα βλαστοκύτταρα να αποτελέσουν μελλοντικά μία κάποια λύση

«Οι μέχρι στιγμής κλινικές έρευνες με βλαστοκύτταρα έχουν πετύχει σε ποσοστό 70% απουσία υποτροπών, απουσία κινητικής επιβάρυνσης, απουσία εστιακών κρίσεων και απουσία ανάπτυξης νέων εστιών. Ίσως όμως ανακαλύψουμε και άλλα μόρια», επισήμανε ο διακεκριμένος επιστήμονας κι ένας από τους opinion leaders στο πεδίο της σκλήρυνσης, κατά την ενημέρωση δημοσιογράφων, στο περιθώριο του 29ου Πανελλήνιου Νευρολογικού Συνεδρίου που έγινε στην Κέρκυρα (31 Μαΐου-3 Ιουνίου).

Σημαντικότερη όμως ήταν η παρουσίαση του συνδυασμού τριών νέων διαγνωστικών εργαλείων, για τον καθορισμό της υποβόσκουσας δραστηριότητας της νόσου, και οπωσδήποτε για την εξέλιξη της αναπηρίας. Πρόκειται για κλίμακες στις οποίες συνεκτιμώνται η ταχύτητα με την οποία βαδίζει ο ασθενής και η ευκολία να χρησιμοποιεί τα άνω άκρα, και κυρίως τα δάκτυλα. Επιπλέον συμβάλλουν στο να διευκρινίζεται η ύπαρξη ή μη συσχέτισης μεταξύ υποτροπών και εξέλιξης της αναπηρίας. Οι παράμετροι αυτές συνδέονται μεταξύ τους με πολλαπλούς συνδυασμούς και βοηθούν τους ειδικούς γιατρούς να ορίσουν την εξέλιξη όλων των μορφών της ασθένειας. Έρχονται μάλιστα να προστεθούν στην παλαιότερη κλίμακα EDSS, που χρησιμοποιούν οι γιατροί για να μετρούν τη βαρύτητα της αναπηρίας. «Το βασικό εργαλείο για τη μέτρηση της επιδείνωσης, η κλίμακα EDSS, δεν είναι πια αρκετό», δήλωσε από την πλευρά του ο καθηγητής Nευρολογίας του πανεπιστημίου Ain Shams του Καΐρου, Magd Zacaria.

Οι νέες θεραπείες αναδεικνύουν νέα μέσα διάγνωσης

Ωστόσο όπως είπε «αυτά τα νέα εργαλεία ακόμη δεν χρησιμοποιούνται από τους γιατρούς ευρέως, πρώτον γιατί είναι καινούργια και η εμπειρία μικρή, και δεύτερον γιατί μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχε