Η καύση των νεκρών

Η καύση των νεκρών

Αναφορά στην ψυχολογία του φαινομένου

Του Πρωτοπρεσβύτερου Στυλιανού Καρπαθίου

Εἰσαγωγικές παρατηρήσεις  

Σκοπός τῆς εἰσηγήσεως αὐτῆς εἶναι ἡ κριτική ἐπεξεργασία καί ἡ ἀξιολόγηση τοῦ θέματος πού ἔχει τεθεῖ σήμερα πρός συζήτηση, ὑπό τήν προοπτική βασικῶν ἀρχῶν καί κανόνων τῆς ψυχολογίας.

Μέσα ἀπό τή διαλεκτική, ταφή ἤ καύση τῶν νεκρῶν, ἐκτυλίσσονται ποικίλες ὄψεις τῆς πανανθρώπινης ἱστορίας τοῦ πνεύματος, ἀναδύεται ἕνα τεράστιο ψυχολογικό ὑλικό, πού ἀποτυπώνει τούς ὑπαρξιακούς κραδασμούς τοῦ ἀνθρώπου, ἀποκαλύπτεται μιά ἰδιότυπη γλώσσα μέ τήν ὁποία ἐκδιπλώνονται τά ἀπόκρυφα τῆς συνειδήσεως τόσο σέ ἀτομικό ὅσο καί σέ συλλογικό ἐπίπέδο, μπροστά στό κορυφαῖο μυστήριο τῆς ζωῆς καί τῆς ὑπάρξεως.

Ἡ προσέγγιση τοῦ θέματος αὐτοῦ μέ βάση τά δεδομένα τῆς ψυχολογίας εἶναι καθοριστικῆς σημασίας, καθ' ὅσον ὁ λόγος της ὑφαίνεται μέ συνθετικές διεργασίες τῶν ἀπαραίτητων στοιχείων πού ἀναδεικνύονται ἀπο τίς ἀνθρωπολογικές μέλετες, τήν ἀρχαιολογική σκαπάνη καί τά γραπτά μνημεῖα τοῦ λόγου. Ἀποτυπώνει δέ ὡς ἐπιστήμη δομικά στοιχεῖα τῆς ὑπάρξεως πού ἐκφράζονται κι ἀποκαλύπτονται μέ τήν κρίση, τήν ἀντίληψη, τό συναίσθημα καί ὅ,τιδήποτε ἄλλο συνιστᾶ καί μορφώνει τήν ἀνθρώπινη συνείδηση, τήν ἔνοια τοῦ ἀνθρώπου ὡς προσώπου

Γι' αὐτό καί θά προσπαθήσουμε νά ἀποκρυπτογραφήσουμε "πετῶντι καλάμῳ" τήν ἐσωτερική γλώσσα τῆς συνειδήσεώς μας ἀπέναντι στό ἐρώτημα "ταφή ἤ καύση" μέσα ἀπό τρεῖς βασικούς ἄξονες ἀναφορᾶς.

α) Θά ἀνατάμουμε τό ἐρώτημα μέ βάση τήν προβληματική πού δημιουργοῦν τά ἀρχετυπικά δεδομένα.

β) Θά ἐπεκταθοῦμε σέ μιά σύντομη θρησκειοψυχολογική θεώρηση, καί

γ) Θά σταθοῦμε μέ λογο εὐθύ καί ἀνυπόκρτο καί μέ ὅποια στοιχεῖα διαθέτουμε μπροστά στή σύγχρονη πνευματικότητα ὅπως αὐτή διαμορφώνεται.

α. Ἡ γλώσσα τῦ ἀρχέτυπου.


Ὑπάρχουν πρωτογενῆ -θεμελιακά στοιχεῖα πού συγκροτοῦν καί ἀναδεικνύουν τήν ἀνθρώπινη φύση, ἀλλά καί τήν συγκρατοῦν ἀπό τήν ἐπικινδυνότητα μιᾶς ἐκτροπῆς της, "σεσιγημένα" -κρυμμένα στήν

Η ζωή Του Ιησού σε 4 λεπτά

Στο σύντομο βίντεο της ανάρτησης μπορείτε να παρακολουθήσετε την ιστορία του Ιησού από τη γέννηση μέχρι την ανάσταση Του. Την επιμέλεια της όμορφης αυτής δημιουργικής προσπάθειας  είχε ο Δάσκαλος και Θεολόγος Γιώργος Δάβος.

Smartphones και Social Media: Προκαλούν κατάθλιψη, διευκολύνουν το μπούλινγκ και αυξάνουν τις αυτοκτονίες

Εξάρτηση από το διαδίκτυο

Δεν ξέρουμε πώς είναι η ζωή χωρίς iPad ή iPhones. Νομίζω ότι αγαπάμε τα τηλέφωνά μας περισσότερο από τους ίδιους τους ανθρώπους.

Αυτή τη συγκλονιστική απάντηση έδωσε στην καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο Jean M. Twenge, συγγραφέα του βιβλίου «Η γενιά Me και η γενιά iGen» (Generation Me and iGen), μια ανήλικη Αμερικανίδα. Η καθηγήτρια έχει γράψει ένα πολύ σημαντικό άρθρο στο αμερικανικό περιοδικό Atlantic για το θέμα της επίδρασης των έξυπνων τηλεφώνων και των κοινωνικών μέσων στα παιδιά και στους εφήβους. Η ίδια μελετά τις μεταβολές στη συμπεριφορά των γενεών από τη δεκαετία του 1930. Οι μεταβολές αυτές χαρακτηρίζονται, όπως σημειώνει, από τον σταδιακό, βαθμιαίο χαρακτήρα τους, ακόμα κι όταν συγκλονιστικά γεγονότα όπως ο πόλεμος επηρέασαν την κοινωνία. Αλλά το 2012, ακριβώς όταν οι Αμερικανοί που διέθεταν ένα έξυπνο τηλέφωνο (smartphone) ξεπέρασαν το μισό του πληθυσμού, σημειώθηκε μια εξαιρετικά απότομη, βίαιη μεταβολή στη συμπεριφορά και στη συναισθηματική κατάσταση των εφήβων, οι οποίοι άρχισαν να χάνουν την τόσο έντονη για την ηλικία τους και για την εποχή μας διάθεση ανεξαρτησίας τους. Οι μεταβολές αυτές επιβεβαιώθηκαν με σειρά μελετών επί σειρά ετών. Όλες ανεξαιρέτως επιβεβαίωσαν ότι, πιθανώς και ως αποτέλεσμα ριζικής αλλαγής στον τρόπο που οι νέοι περνάνε τον χρόνο τους, αλλάζει ριζικά και ο τρόπος που βλέπουν τον κόσμο.

Η ερευνήτρια βάφτισε αυτή τη γενιά, γεννηθέντες μεταξύ 1995 και 2012, ως την iGen και υποστηρίζει ότι έχει διαμορφωθεί από τα smartphones και τα κοινωνικά μέσα (social media). Τα παιδιά αυτής της ηλικίας μεγαλώνουν με smartphones, έχουν λογαριασμό Instagram πριν πάνε γυμνάσιο και δεν θυμούνται πώς ήταν ο κόσμος πριν από το internet. Το διαδίκτυο είναι διαρκώς παρόν στη ζωή τους, μέρα και νύχτα. Το 2017, μια έρευνα έδειξε ότι τρεις στους τέσσερις Αμερικανούς εφήβους έχουν iPhone.

Ο ερχομός των smartphones και των tablets δεν είχε ως μόνο αποτέλεσμα την αύξηση του χρόνου που περνάνε τα παιδιά μπροστά από την οθόνη και τα προβλήματα συγκέντρωσης που τη συνοδεύουν αλλά και μια ριζική μεταβολή όλου του τρόπου ζωής, από τη φύση των κοινωνικών τους σχέσεων, μέχρι τη διανοητική τους υγεία. Οι μεταβολές αυτές επιπλέον επήλθαν σε όλες ανεξαιρέτως τις κοινωνικές και εθνικές ομάδες του αμερικανικού πληθυσμού. Οι έφηβοι ζουν δια των συσκευών τους και νοιώθουν πιο

Ο ρατσισμός μέσα μας…

Ο ρατσισμός μέσα μας

Η λέξη ρατσισμός προέρχεται από την ιταλική λέξη razza που σημαίνει φυλή, τη ράτσα. Έτσι, ο ρατσισμός δημιουργήθηκε σαν όρος για να περιγράψει αρχικά το φυλετικό διαχωρισμό, την αίσθηση δηλαδή ότι μια φυλή είναι ανώτερη ή κατώτερη από μια άλλη μέσω της κληρονομικότητας. Κληρονομικότητα δεν είναι μόνο τα επίκτητα χαρακτηριστικά που προσδίδουν κάποια συγκεκριμένα εξωτερικά χαρακτηριστικά σε έναν άνθρωπο, τα γονίδια δηλαδή. Είναι και ο πολιτισμός, οι συνήθειες, οι παραδόσεις, τα ήθη και τα έθιμα ενός συγκεκριμένου λαού.

Σήμερα όταν μιλάμε για ρατσισμό, δεν εννοούμε μόνο το φυλετικό διαχωρισμό, αλλά κάθε είδους διαχωρισμό που ξεχωρίζει έναν άνθρωπο από κάποιο άλλο. Θρησκευτικός ρατσισμός, σεξιστικός ρατσισμός, πολιτικός ρατσισμός είναι μερικοί από τους τύπους ρατσισμού που κυριαρχούν στην ανθρώπινη κοινωνία. Ο ρατσισμός είναι ένα παγκόσμιο και πανανθρώπινο φαινόμενο. Είναι η αδυναμία του ανθρώπου να δεχτεί το διαφορετικό. Δεν είναι κοινωνικό φαινόμενο. Είναι η κυριαρχία του φόβου

Η ιστορία της ευγονικής

Βραβείο ευγονικής στην Αγγλία

Από τα αρχαία χρόνια, στους Ναζί και τις αναγκαστικές στειρώσεις στις ΗΠΑ

Η ευγονική είναι ένας κλάδος της Βιολογίας, ο οποίος έχει σκοπό να βελτιώσει την βιολογική υπόσταση του ανθρώπου. Στο πέρασμα των αιώνων ο κλάδος αυτός είχε πολλούς υποστηρικτές, ανάμεσα στους οποίους συμπεριλαμβάνονται μερικά από τα σπουδαιότερα μυαλά που έχουν υπάρξει ποτέ, καθώς επίσης ορισμένοι από τους χειρότερους εκπροσώπους του ανθρώπινου είδους, όπως αναφέρει δημοσίευμα της ιστοσελίδας todayifoundout.com.

Αρχαία ευγονική

Η ευγονική είναι τόσο παλιά όσο ο Πλάτωνας, ο οποίος στην «Πολιτεία» υποστηρίζει ότι η πολιτεία θα έπρεπε να ελέγχει την αναπαραγωγή στις κυρίαρχες τάξεις:

«Η κατάργηση του πλούτου οδηγεί στην παρακμή της παραδοσιακής οικογένειας: κανένα παιδί δε θα πρέπει να γνωρίζει τους γονείς του και το αντίστροφο, προκειμένου να αποφευχθεί η κληροδότηση, η προσωπική περιουσία και ο νεποτισμός στα δημόσια αξιώματα. Οι άρχοντες σχηματίζουν ζεύγη για αναπαραγωγή, φροντίζοντας όμως να μην υπάρχει ερωτική ασυδοσία. Έτσι, παράγεται σταθερός πληθυσμός μέσω της ευγονικής, ενώ παράλληλα η κοινωνική συνοχή αυξάνεται, καθώς οι οικογενειακοί δεσμοί εκφράζονται προς όλα τα μέλη της Πολιτείας» αναφέρει η Wikipedia.

Παρότι οι απόψεις του άλλαξαν με τα χρόνια, ακόμη και στο τέλος πίστευε ότι οι γάμοι στην άρχουσα τάξη θα πρέπει να διεξάγονται «υπό την εποπτεία ενός συμβουλίου, που θα διορίζεται από δικαστικούς λειτουργούς» προσθέτει ο αρθρογράφος.

Ευγονική στον 19ο και 20ο αιώνα

Ανθρώπινη Επιλογή

Οι ιδέες γύρω από την επιλογή και την επιβίωση του τελειότερου έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλείς στα μέσα και προς το τέλος του 1800, χάρη στο έργο του Κάρολου Δαρβίνου «Περί της Καταγωγής των Ειδών»

Ο άνθρωπος πού έσπασε το ανθρώπινο γονίδιο (Φ. Κόλλινς) μας εξιστορεί πως ανακάλυψε τον Θεό.

Η γλώσσα του Θεού
Φ. Κόλλινς

Επιμέλεια:πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου (χημικού)
 

Α. Το βιβλίο-Η γλώσσα του Θεού

Ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα στη διαχρονική πορεία των Ιατροβιολογικών Επιστημών θεωρείται η ολοκλήρωση της μελέτης του ανθρώπινου γονιδιώματος, γεγονός το οποίο, κατά γενική παραδοχή, θα επηρεάσει την πορεία του ανθρώπινου γένους σε όλες τις μελλοντικές γενιές. Ο Dr. Francis S. Collinsείναι ένας από τους εξέχοντες γενετιστές της Αμερικής, που για πολύ καιρό υπήρξε ο επικεφαλής του Σχεδίου Ανθρώπινου Γονιδιώματος.Στο βιβλίο του “The Language of God”, “Η γλώσσα του Θεού”, κατόρθωσε αφενός μεν να παρουσιάσει με εύληπτο τρόπο το δυσνόητο για τον μη διαθέτοντα ειδικές γνώσεις κεφάλαιο της γενετικής δομής του ανθρώπινου γονιδιώματος, αφετέρου δε να καταγράψει το γενικότερο μακροχρόνιο

επιστημονικό και φιλοσοφικό προβληματισμό του και να παρουσιάσει με απλότητα, με αφοπλιστική ειλικρίνεια, με συγκλονιστική περιγραφή τις ψυχικές του μεταπτώσεις, πριν την αναγνώριση και την ομολογία της υπάρξεως του Θεού και της πίστης του σε Αυτόν.Εξετάζει και απορρίπτει διάφορες απόψεις, από την αθεΐα ως τον Δημιουργισμό της νεαρής Γης, μαζί με τον αγνωστικισμό και αυτό που επικράτησε να ονομάζεται “Ευφυές Σχέδιο”.Προτείνει πίστη στην Επιστήμη και πίστη σε έναν ενεργό και στοργικό Θεό, που δημιούργησε το ανθρώπινο γένος με εξελικτικές διαδικασίες.

Β.Η  πίστη στον ζωντανό Θεό της Αγίας Γραφής και η Επιστήμη μπορούν να συνυπάρξουν

Ιδιαίτερα τελευταία, παρατηρείται ένταση μεταξύ της πίστης στον Θεό και της Επιστήμης. Έχουμε από τη μία πλευρά επιστήμονες σαν τον Ρίτσαρντ Ντόκινς  και τον Στήβεν Πίνκερ που βλέπουν τη θρησκεία σαν ένα απομεινάρι του προεπιστημονικού δεισιδαιμονικού παρελθόντος, που η ανθρωπότητα πρέπει να

Ο άνθρωπος και το περιβάλλον: Ορθόδοξη θεολογική προσέγγιση

Χριστιανική ηθική και περιβάλλον

του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Περγάμου κ. Ιωάννη

Ο διάλογος μεταξύ επιστήμης και θεολογίας αποτελεί ζωτική ανάγκη στην εποχή μας, δεδομένου ότι ο σύγχρονος άνθρωπος έχει εναποθέσει μεγάλο μέρος των προσδοκιών του σε ένα τέτοιο διάλογο. Επιστήμη και θεολογία. Οι δύο αυτοί κατά το παρελθόν αντίπαλοι, που έφθασαν στο σημείο του πλήρους διαχωρισμού των αρμοδιοτήτων τους, βλέπουν πλέον ότι έχουν ανάγκη ο ένας τον άλλον, αν δεν πρόκειται να οδηγήσουν τον άνθρωπο και τον κόσμο στην καταστροφή. Τα τεράστια προβλήματα που δημιουργεί η ραγδαία πρόοδος των θετικών επιστημών και της τεχνολογίας στην εποχή μας καθιστoύν διαρκώς και περισσότερο αναγκαία την ανάπτυξη των πνευματικών και ηθικών δυνάμεων του ανθρώπου, ενώ η αδιαφορία της Εκκλησίας και της θεολογίας για το φυσικό κόσμο και την υλική κτίση εν ονόματι δήθεν της αποκλειστικά πνευματικής της αποστολής αποδεικνύεται πλέον απαράδεκτη ή και επικίνδυνη. Οι διαπιστώσεις αυτές προβάλλουν ως αυτονόητες και προφανείς σε σχέση με το λεγόμενο οικολογικό πρόβλημα. Αποτελεί πλέον γενική συνείδηση ότι η οικολογική κρίση είναι ίσως το σοβαρότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα στις μέρες μας και το ακούσαμε αυτό ανάγλυφα στις προηγούμενες ομιλίες. Ίσως ακούγεται αυτό ως υπερβολή αλλά δύσκολα θα βρεθεί σοβαρός επιστήμονας και υπεύθυνος παρατηρητής της πορείας των πραγμάτων ο οποίος θα διαφωνούσε. Αν συνεχίσουμε την πορεία αυτή η πρόβλεψη ενός αποκαλυπτικού τερματισμού της ζωής, τουλάχιστον στην ανθρώπινη μορφή της δεν είναι ζήτημα προφητείας αλλά αναπόφευκτη κατάληξη.
Μόλις προ ημερών διαβάσαμε στον τύπο την πρόβλεψη του διαπρεπούς επιστήμονα Steven Hawking ότι το φαινόμενο του θερμοκηπίου θα οδηγήσει κατά αυτόν σε πλήρη αφανισμό της ανθρώπινης ζωής

Τι είναι ο ιουδαϊσμός και σε τι πιστεύουν οι ιουδαίοι;

Ιουδαϊσμός – Συναγωγή

Τι είναι ο ιουδαϊσμός και τι σημαίνει να είσαι ιουδαίος; Ο ιουδαϊσμός είναι απλά θρησκεία; Είναι εθνότητα ή πολιτιστική ταυτότητα; Οι Ιουδαίοι είναι φατρία ή έθνος; Σε τι πιστεύουν οι Ιουδαίοι και πιστεύουν όλοι τους τα ίδια πράγματα;

Ο ορισμός «ιουδαίος» στα λεξικά συμπεριλαμβάνει τις έννοιες «μέλος της ιουδαϊκής φυλής», «ισραηλινός», «μέλος έθνους που ζούσε στην Παλαιστίνη μεταξύ του 6ου αιώνα π.Χ. και του 1ου αιώνα μ.Χ.», «άνθρωπος που ανήκει στον αρχαίο λαό των Ιουδαίων ή βάση εθνικής καταγωγής ή υιοθετώντας την πίστη τους», «άνθρωπος του οποίου το θρήσκευμα είναι ιουδαίος».
Κατά τον ιουδαϊσμό των ραβίνων ιουδαίος είναι αυτός που έχει μητέρα Ιουδαία ή όποιος έχει δεχτεί επίσημα να είναι ιουδαίος. Το Λευιτικό 24:10 συχνά παραθέτεται για να επαληθευτεί αυτή η πίστη αν και η Τορά δεν λέει τίποτα συγκεκριμένο. Κάποιοι ραβίνοι λένε πως ο ιουδαϊσμός δεν έχει καμιάσχέση με την πίστη κάποιου ξεχωριστού ατόμου. Αυτοί οι ραβίνοι μας λένε πως ένας ιουδαίος δεν είναι απαραίτητο να ακολουθεί τους ιουδαϊκούς νόμους, ούτε τα έθιμά τους για να θεωρηθεί ιουδαίος. Ουσιαστικά οι Ιουδαίοι μπορούν να μην πιστεύουν καν στο Θεό και πάραυτα να θεωρούνται Ιουδαίοι χάρη στην παραπάνω ερμηνεία.
Άλλοι ραβίνοι εξηγούν πως ένας άνθρωπος μπορεί να είναι

ιουδαίος μόνο αν ακολουθεί πιστά την Τορά και δέχεται τις «Δεκατρείς αρχές της πίστης» του Μαϊμονίδη (ραβίνος Μωυσής μπεν Μαϊμονίδι, ένας από τους μεγαλύτερους ιουδαίους επιστήμονες του μεσαίωνα). Αν δεν ακολουθεί τους παραπάνω κανόνες αυτός ο άνθρωπος μπορεί να είναι «βιολογικός ιουδαίος» αλλά δεν έχει αληθινή σχέση με τον ιουδαϊσμό.
Στην Τορά, που είναι ουσιαστικά τα πρώτα 5 βιβλία της

Βίβλου, η Γέννεση 14:13 μας διδάσκει πως ο Αβραάμ που

Ιουδαϊσμός

είναι μαζικά αναγνωρισμένος σαν ο πρώτος ιουδαίος, περιγράφεται σαν «Εβραίος». Το όνομα ιουδαίος έρχεται από το όνομα Ιούδας που ήταν ένας από τους 12 υιούς του Ιακώβ και που έδωσε το όνομά του σε μια από τις φυλές του Ισραήλ. Απ’ ότι φαίνεται αρχικά η λέξη «ιουδαίος» αναφερόταν μόνο για τα μέλη της φυλής των Ιουδαίων αλλά όταν το βασίλειο χωρίστηκε στα δυο μετά την βασιλεία του Σολομώντα (1 Βασιλέων 12) ο ορισμός άρχισε να αναφέρεται για κάθε άνθρωπο από το βασίλειο του Ιούδα που συμπεριλάμβανε τις φυλές του Ιούδα, του Βενιαμίν και του Λευί. Σήμερα πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πως ιουδαίος είναι ο κάθε άνθρωπος που είναι φυσικός απόγονος του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ, ανεξάρτητα από την καταγωγή του από κάποια άλλη από τις 12 φυλές.

Σε τι πιστεύουν οι Ιουδαίοι και ποιές είναι οι βασικές εντολές του ιουδαϊσμού;

 Στον σημερινό κόσμο υπάρχουν 5 βασικές αιρέσεις στον ιουδαϊσμό – ορθόδοξη, συντηρητική, μεταρρυθμισμένη, ανοικοδομητική και ουμανιστική. Οι πεποιθήσεις και οι απαιτήσεις σε κάθε ομάδα διαφέρουν πολύ, αν όμως πρέπει να δώσουμε μια σύντομη λίστα των παραδοσιακών πεποιθήσεων του ιουδαϊσμού θα συμπεριλαμβάναμε τα εξής:

Ο Θεός είναι ο δημιουργός των πάντων όσων υπάρχουν, ο Θεός δεν έχει σώμα (είναι ασώματος) και

Η ιστορική διάσταση του Filioque (Φιλιόκβε)

Του. Σάββα Αγουρίδη  καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών

Το ζήτημα του Filioque

Το παρόν άρθρο δεν έχει σκοπό να εκθέσει τη διά των αιώνων σημασία του Filioque για τους ανατολικούς θεολόγους, μάλιστα μετά τον 17ο αι., και ιδίως κατά τον 20ό αι. Εδώ εκτίθεται μόνο το πώς ξεκίνησε το Filioque στις σχέσεις μεταξύ των δύο τμημάτων της χριστιανοσύνης.

Η επίσκεψη του Πάπα στη χώρα μας έφερε κατ’ ανάγκη στο προσκήνιο και το ερώτημα αυτό. Βέβαια, οι Νεορθόδοξοι της Ελλάδας, μετά ιδίως τη δεκαετία του ’60, δεν έθεσαν ποτέ το ερώτημα στη μορφή που το θέτουμε εμείς: όχι μόνο το ιστορικό πλαίσιο της αρχικής εμφάνισης των μεταξύ μας διαφορών δεν τους απασχόλησε ιδιαίτερα, αλλά ούτε και η προς την ιστορία σχέση της εξέλιξης ορισμένων από τις διαφορές αυτές. Η Νεορθόδοξη, π.χ., άποψη περί του Filioque σήμερα στην Ελλάδα δεν έχει ποτέ εξετάσει για ποιο λόγο υπήρξε η ίδια ιστορικώς άγνωστη από τον 15ο αι. μ.Χ. μέχρι και την έκδοση των εγχειριδίων Δογματικής της Ορθόδοξης Εκκλησίας που έγραψαν άνδρες πανεπιστημιακοί, όπως οι καθηγητές Χ. Ανδρούτσος, Παν. Τρεμπέλας και Ι. Καρμίρης. Οι Νεορθόδοξοι υποστηρίζουν με πλήρη βεβαιότητα ότι οι λόγοι της εμφάνισης της διάστασης Ανατολής – Δύσης είναι βαθύτατα θεολογικοί και μάλιστα «Τριαδολογικοί», συνδέονται δηλ. αποκλειστικώς με το θέμα της σχέσης του Ιησού ως «Υιού του Θεού» και του Αγίου Πνεύματος προς τον Πατέρα Θεό εντός της Αγίας Τριάδος.

 Οι διαπιστώσεις των Νεορθόδοξων

 
Σύμφωνα με τις διαπιστώσεις των Νεορθόδοξων, στο ερώτημα κατά τι διαφέρω εγώ από έναν ολλανδό Δυτικό χριστιανό π.χ., η απάντηση δεν μπορεί να είναι πως έχουμε διαφορετική γνώμη για την αξία της ποδοσφαιρικής ομάδας του Αγιαξ· ούτε στις απόψεις μας περί ευθανασίας ή περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα, τίποτε απ’ αυτά! Μόνο αν κατέβουμε βαθύτερα, εκεί πιστεύεται πως θα βρούμε την κύρια διαφορά μας, κι αυτή είναι Τριαδολογική, με την παραπάνω σημειωθείσα έννοια. Οποια, π.χ., ξένη μη Καθολική, θεολογική εγκυκλοπαίδεια κι αν ανοίξει κανείς διαβάζει πως το Filioque

Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας

Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας

Σύμφωνα με τον νόμο 3418/2005 και ειδικότερα με τα άρθρα 8 «Η ιατρική ως σχέση εμπιστοσύνης και σεβασμού» και 9 «Υποχρεώσεις του γιατρού προς τον ασθενή» :

• Η συμπεριφορά του γιατρού πρέπει να είναι αρμόζουσα προς την επιστήμη και το λειτούργημά του.
• Ο γιατρός φροντίζει για την ανάπτυξη σχέσεων εμπιστοσύνης και σεβασμού των απόψεων και της αξιοπρέπειας του ασθενούς.
• Ο γιατρός δεν παρεμβαίνει στην ιδιωτική ζωή των ασθενών παρά μόνον όσον απαιτείται για την αποτελεσματική προσφορά των υπηρεσιών του.
• Ο γιατρός σέβεται τις θρησκευτικές, φιλοσοφικές, πολιτικές και ηθικές αντιλήψεις του ασθενούς και δεν επηρεάζεται από αυτές κατά την παροχή των υπηρεσιών του.
• Ο γιατρός δεν εκμεταλλεύεται την εμπιστοσύνη του ασθενούς, δεν δημιουργεί ανάρμοστες σχέσεις με τους ασθενείς ή τους συγγενείς τους, δεν ασκεί οικονομικές πιέσεις και δεν αποκαλύπτει εμπιστευτικές πληροφορίες.
• Όταν παραπέμπει τον ασθενή σε άλλον γιατρό φροντίζει να τον ενημερώσει πλήρως.
• Ο γιατρός είναι υποχρεωμένος να διευκολύνει τη σύγκλυση ιατρικού συμβουλίου ΑΝ το απαιτήσει ο ασθενής ή η οικογένειά του.
• Ο γιατρός δεν μπορεί να αρνηθεί την προσφορά των υπηρεσιών του για λόγους άσχετους με την επιστημονική του επάρκεια.
• Ο γιατρός παρέχει τις υπηρεσίες του σε επείγοντα περιστατικά ανεξάρτητα από την ειδικότητά του, την ύπαρξη κατάλληλων μέσων άσκησης της ιατρικής, μέχρις ότου να παραπεμφθεί ο ασθενής στον κατάλληλο γιατρό ή ίδρυμα.
• Ο γιατρός μπορεί να διακόψει την παροχή των υπηρεσιών του για λόγους προσωπικούς ή

Ο ηθικός προβληματισμός και η χριστιανική θεώρηση της ηθικής

Του Μάριου Μπέγζου 

Ηθικός προβληματισμός ονομάζεται ο προβληματισμός που σχετίζεται με το κατα πόσον είναι σωστές ή λανθασμένες οι απόψεις και οι ενέργειες που εξαρτώνται από την πρόθεση, την θέληση και την απόφαση του ανθρώπου.
Η ηθική εξετάζει τον τρόπο ζωής του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου

Ανθρωπολογία είναι η άποψη που έχει κάποιος για το ον που λέγεται άνθρωπος, γι' αυτό κάθε ηθική στηρίζεται σε κάποια ανθρωπολογία.

Για παράδειγμα: η χριστιανική ανθρωπολογία διαμορφώνει και χριστιανική ηθική: Αν για παράδειγμα κάποιος αποδέχεται τη χριστιανική ανθρωπολογία , αυτό σημαίνει πως δεν μπορεί να δεχτεί καταστάσεις όπως: φανατισμό, ανελευθερία, ανισότητα κ.α. , γιατί όλα αυτά είναι ενάντια στη χριστιανική ηθική

Από την άλλη, η ισλαμική ανθρωπολογία διαμορφώνει και ισλαμική ηθική.Παράδειγμα: η γυναίκα δεν απολαμβάνει ίσα κοινωνικά δικαιώματα με τον άνδρα αφού , σύμφωνα με το κοράνι, " οι άνδρες εξουσιάζουν τις γυναίκες επειδή ο Αλλάχ τους έκανε ανώτερους"

Έτσι, θα μπορούσαμε να πούμε πως και η ρατσιστική ανθρωπολογία διαμορφώνει αντίστοιχη ρατσιστική ηθική.

Η χριστιανική λοιπόν ηθική βασίζεται στην ανθρωπολογία του χριστιανισμού, με βάση την οποία η σχέση Θεού και ανθρώπου είναι σχέση ζωής.
Η χριστιανική ηθική έχει ως πρότυπο το θεανθρώπινο πρόσωπο του Χριστού.

Χρειάζεται όμως ιδαίτερη προσοχή στον διαχωρισμό της ηθικής από τον ηθικισμό και την ηθικολογία!!!
Διαβάστε παρακάτω ένα σχετικό κείμενο του Μάριου Μπέγζου:

"Το μυστικό της ανθρώπινης ύπαρξης είναι τούτο: «δε θέλει μονάχα να ζει, μα και να ξέρει γιατί ζει», μας εξομολογείται κάποιος ήρωας του Ντοστογιέφσκι. Δεν αρκεί μόνο ότι ζούμε, αλλά χρειάζεται να έχει νόημα ο βίος μας. Πέρα και πάνω από το «τί» είναι η ζωή, υπάρχει και το «γιατί» άραγε ζούμε. Κάθε απάντηση σε αυτό το τελευταίο ερώτημα διαμορφώνει έναν ορισμένο τρόπο ζωής.
Αυτό λέγεται ήθος: είναι ο τρόπος που ζούμε τη ζωή μας. Με αυτήν την έννοια το ήθος και η ζωή είναι σύμφυτα. Δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς ένα νόημα και δίχως κάποιο τρόπο εμβίωσης αυτού του νοήματος. Ίσα-ίσα μάλιστα, από τον τρόπο που ζούμε τη ζωή μας αποφαινόμαστε αν τη χαιρόμαστε ή όχι, αν ευτυχούμε ή δυστυχούμε, αν τελικά ο βίος μας είναι αβίωτος.
Όταν το ήθος συστηματοποιείται και θεωρητικοποιείται, τότε συγκροτείται ηθική. Πρόκειται για τη γενίκευση και την κωδικοποίηση του τρόπου της ζωής, που διατυπώνεται με απαγορεύσεις («ού», «μη»)

Η χριστιανική συνείδηση του Καβάφη

Καβάφης και Χριστιανισμός

Του Γεωργίου Τ. Τσερεβελάκη, φιλολόγου

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης ως ποιητής αλλά και ως προσωπικότητα παραμένει αινιγματικός. Όσον αφορά την ποίησή του πολλά μας διχάζουν και μας προβληματίζουν-κυρίως θέματα περιεχομένου αλλά και τεχνικής. Επίσης και ως προσωπικότητα , ως άνθρωπος δηλαδή, έχει χρεωθεί πολλούς χαρακτηρισμούς. Ασφαλώς και ήταν μια ιδιαίτερη περίπτωση στην ιστορία των γραμμάτων της χώρας μας , αλλά όμως έχει παραβλεφθεί η ανθρώπινη πλευρά του. Δεν έχει «ξεκλειδωθεί»πλήρως ο άνθρωπος Καβάφης. Η ψυχοσύνθεσή του ήταν και είναι ένα δυσεξήγητο μυστήριο. Πολλές απορίες μάς γεννώνται, όταν διαβάζομε τα ποιήματά του. Ποιος ήταν ακριβώς; Ποια ήταν η στάση ζωής του; Είχε χριστιανική συνείδηση ;Ένας ποιητής τέτοιου πνευματικού διαμετρήματος τι ηθική σκευή είχε; Εδώ είναι που αναδύεται το ερώτημα :Διακρινόταν ο Καβάφης από θρησκευτικότητα;

Οι περισσότεροι ποιητές , πριν από αυτόν, είχαν :ο Κορνάρος, ο Σολωμός, ο Παπατσώνης, ο Παλαμάς, ο Βάρναλης, ο Ρίτσος κ.ά. Το ερώτημα περί Καβάφη είναι καίριο , διότι ο ποιητής εξέφραζε μιαν πλήρη ερωτική ανορθοδοξία σε πολλά ποιήματά του η οποία δεν είναι διακριτό , αν εξέφραζε επίσης και μιαν ηθική ή και κοινωνική διαφοροποίηση, ή ακόμη και θρησκευτική.

Πρέπει όμως να πούμε ότι ο Καβάφης ήταν ένας θερμός χριστιανός ο οποίος νοιαζόταν αρκετά για τα αμαρτήματά του και πίστευε σε μεταφυσικές δυνάμεις και στην μετά θάνατον ζωή. Εξωτερίκευε μιαν ειρωνεία προς την αμαρτία και αυτή φαίνεται εναργώς σε κάποια ποιήματα όπως στο «Μανουήλ Κομνηνός»:

Ο βασιλεύς κυρ Μανουήλ Κομνηνός
μια μέρα μελαγχολική του Σεπτεμβρίου

Βλαστοκύτταρα και διαβήτης: Η νέα ελπίδα

Βλαστοκύτταρα και διαβήτης: Η νέα ελπίδα

Ελπίδες για την αποτελεσματική θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 δίνει η χρήση βλαστοκυττάρων σύμφωνα με τους επιστήμονες. Αυτή τη στιγμή, διεξάγονται τέσσερις κλινικές μελέτες με τη χρήση αυτόλογων μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων. Οι τρεις εξ αυτών αφορούν τη ρύθμιση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού και η 4η τη θεραπεία της διαβητικής νευροπάθειας.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η χρήση των βλαστοκυττάρων αποδεικνύεται περισσότερο αποτελεσματική στη θεραπεία των επιπλοκών του διαβήτη.

Τα μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα χρησιμοποιήθηκαν σε 20 νέους διαβητικούς στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα και όπως διαπιστώθηκε, όλοι οι ασθενείς έναν χρόνο μετά τη θεραπεία διατήρησαν ή αύξησαν τα επίπεδα του C πεπτιδίου, η μέτρηση του οποίου χρησιμοποιείται για τη διερεύνηση της ικανοποιητικής παραγωγής ινσουλίνης.

Παράλληλα, παρατηρήθηκε και σημαντική πτώση των επιπέδων της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, τα επίπεδα της οποίας καθορίζουν τη μέση τιμή γλυκόζης στο αίμα τους τελευταίους τρεις μήνες.

Σημαντικό ρόλο, όπως λένε οι επιστήμονες, έπαιξε η έγκαιρη χρήση των μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων, καθώς έγινε μέσα σε έξι εβδομάδες από την εμφάνιση του διαβήτη.

Μια άλλη μεγάλη μελέτη η οποία διεξήχθη από τους ερευνητές του πανεπιστημίου του Σάο Πάολο στη Βραζιλία, σε συνεργασία με τους επιστήμονες από το πανεπιστήμιο Northwestern του Ιλινόις, αφορούσε μία άλλη προσέγγιση της θεραπείας του διαβήτη τύπου 1. Σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι ίσως αποτελεσματικότερη και μονιμότερη σε διάρκεια, αφού αποβλέπει στην επιθετικότερη ρύθμιση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού ώστε να καταστεί λιγότερο επιθετικό στα β κύτταρα του παγκρέατος, τα οποία παράγουν την ινσουλίνη.

Στην περίπτωση αυτή χρησιμοποιήθηκαν τα αυτόλογα αιμοποιητικά βλαστοκύτταρα του μυελού των οστών. Στους ασθενείς χορηγήθηκαν αρχικά χημειοθεραπεία και στη συνέχεια ενδοφλέβια τα αυτόλογα

Ethics Dumping: μια επιστημονική αποικιοκρατία

Ethics Dumping: μια επιστημονική αποικιοκρατία

Ethics dumping είναι ένας καινούργιος όρος ο οποίος χρησιμοποιείται όταν ερευνητές σε μια χώρα (συνήθως πιο εύπορη και με ποιο σκληρή νομοθεσία) πραγματοποιούν τις έρευνες τους σε μια δεύτερη χώρα (συνήθως λιγότερο εύπορη με πιο χαλαρή νομοθεσία), έρευνες για τις οποίες δεν θα κατάφερναν να πάρουν έγκριση στην χώρα όπου δραστηριοποιούνται, ή στην καλύτερη των περιπτώσεων θα δεχόντουσαν κριτική από την ακαδημαϊκή κοινότητα.

Αυτός ο όρος δημιουργήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την περιγραφή αυτού του φαινομένου. Από την στιγμή που το συγκεκριμένο φαινόμενο προσδιορίστηκε, ξεκίνησε ένα νέο έργο που ονομάστηκε TRUST. Στις αρμοδιότητες του καινούργιου αυτού έργου είναι η έρευνα και η αντιμετώπιση υποθέσεων ethics dumping και η προώθηση των ηθικών αξιών ανά τον κόσμο.

Ένα καλό επίκαιρο παράδειγμα ethics dumping είναι η περίπτωση του Κινέζου επιστήμονα He Jiankui ο οποίος τροποποίησε το γονιδίωμα σε δυο βρέφη πριν από την γέννησή τους. Στην προκειμένη περίπτωση φαίνεται ότι κάποιοι Αμερικανοί επιστήμονες είχαν γνώση αυτής τις έρευνας και δεν το ανακοίνωσαν στις αρχές. Επίσης στην συγγραφή τις ερευνητικής του εργασίας φαίνεται να έχει βοηθήσει ο Michael Deem, καθηγητής του Rice University. Επίσης, φαίνεται να γνώριζαν για την συγκεκριμένη έρευνα και 3 ερευνητές του πανεπιστημίου του Stanford, με ποιο τρανταχτό παράδειγμά τov Craig Mello ερευνητή στο πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης, ο οποίος έχει τιμηθεί και με βραβείο Nobel.

Αυτό το παράδειγμα όμως υστερεί σε σχέση με τις 400 έρευνες για μεταμοσχεύσεις οργάνων που