Η αγάπη του Θεού και η ελευθερία του ανθρώπου

Η αγάπη του Θεού και η ελευθερία του ανθρώπου

Ιερομ. Φιλόθεου Γρηγοριάτη

Ο Θεός αγάπη εστί μας λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης και όντως αυτός είναι ο καλύτερος χαρακτηρισμός του Θεού. Για να καταλάβουμε εμείς οι άνθρωποι, τι είναι ο Θεός.

Κατά τον Ιερό Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη βέβαια, και σύμφωνα με την αποφατική θεολογία της Εκκλησίας, ο Θεός υπερβαίνει κάθε έννοια ανθρώπινη. Δεν είναι ούτε ψυχή, ούτε λόγος, ούτε δύναμη, ούτε φως, ούτε ζωή, ούτε ουσία, ούτε χρόνος, ούτε επιστήμη, ούτε αλήθεια, ούτε βασιλεία, ούτε σοφία, ούτε αγαθότης…

Ωστόσο, ας μου επιτραπεί να πω, θα μπορούσε να γίνει κάποια εξαίρεση για το όνομα “αγάπη”. Ο Θεός δεν είναι τίποτε άλλο παρά Αγάπη.

Και πράγματι ο Θεός, ο Θεός των Πατέρων μας, ο μόνος αληθινός Θεός, δεν είναι ένας τιμωρός Θεός, ή έστω ένας “δίκαιος”, κατά τα ανθρώπινα μέτρα και σταθμά. Όχι, ένας δίκαιος αστυνόμος που οφείλει να επιβάλλει την τάξη καταγράφοντας με λεπτομέρεια τις παραβάσεις μας. ΄Η όπως κάποιος δίκαιος δικαστής που έργο του είναι να κρίνει αμερόληπτα, για να φανερώσει και τιμωρήσει τον ένοχο και παραδειγματίζοντας τον να επιφέρει δικαιοσύνη και ικανοποίηση στην έννομο τάξη.

Αλλά ο Θεός μας δεν είναι έτσι “δίκαιος”. Αλλοίμονο μας αν ήταν! Ο Θεός μας είναι ο Πατέρας μας. Ο Θεός μας “αγάπη εστί”.

Υποβάλλεται όμως από πολλούς η ερώτηση – απορία της ανθρώπινης αδυναμίας:

Γιατί τότε να υπάρχουν τόσες θλίψεις, τόσες αδικίες και δυστυχίες στον κόσμο, αφού ο Θεός είναι αγάπη;

Σε απάντηση θα μπορούσαμε να παραθέσουμε τα λόγια του μακαριστού π.Επιφανείου Θεοδωροπούλου:

“… Χωρίς Χριστό ο κόσμος είναι θέατρο του παραλόγου. Χωρίς Χριστό δεν μπορείς να εξηγήσεις τίποτε. Γιατί οι θλίψεις, γιατί οι αδικίες, γιατί οι αποτυχίες, γιατί οι ασθένειες, γιατί; γιατί; γιατί; Χιλιάδες πελώρια “γιατί”. κατάλαβε το. Δεν μπορεί ο άνθρωπος να προσεγγίσει, με την πεπερασμένη λογική του, την απάντηση όλων αυτών των “γιατί”.

Μόνο με τον Χριστό όλα εξηγούνται. Μας προετοιμάζουν για την αιωνιότητα. Ίσως εκεί μας αξιώσει να πάρουμε απάντηση σε μερικά “γιατί”…

Αγάπη λοιπόν ο Θεός και αγαπά τον άνθρωπο, το δημιούργημα Του. Έτσι επιθυμεί και την κοινωνία μαζί Του: Κοινωνία αγαπητική αγαπωμένων προσώπων. Και ο άνθρωπος, μπορεί να αγαπήσει τον

«Ιατρικώς Υποβοηθούμενος Θάνατος»: Ηθικά ζητήματα για τη δωρεά του σώματος

Ηθικά ζητήματα για τη δωρεά του σώματος

Η νομιμοποίηση της ιατρικής βοήθειας στον θάνατο (Medical Assistance In Dying- MAID) στον Καναδά έχει ως αποτέλεσμα ορισμένοι να επιλέξουν να δώσουν το σώμα τους σε προγράμματα ανατομίας, αλλά έχει προκαλέσει βαθιά ηθικά ζητήματα, αναφέρει ο επικεφαλής της ανατομίας του Πανεπιστημίου McMaster. 

Η χρήση του MAID, που είναι γνωστή και ως «εθελοντική ευθανασία», είναι νόμιμα διαθέσιμη στο Βέλγιο, τον Καναδά, την Κολομβία, τη Γερμανία, το Λουξεμβούργο, την Ελβετία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και ορισμένα μέρη της Αυστραλίας.

Ο Bruce Wainman, διευθυντής του Εκπαιδευτικού Προγράμματος στην Ανατομία στο McMaster, δήλωσε ότι η κοινότητα επιστημόνων στον κλάδο της ανατομίας πρέπει να καθορίσει κατευθυντήριες γραμμές γύρω από αυτές τις δωρεές. Ως αποτέλεσμα, δήλωσε ο Wainman, υπάρχουν ζητήματα σχετικά με την καταλληλότητα της αποδοχής ή της χρήσης δωρεών σώματος MAID, την επικοινωνία με τους δωρητές, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών που συναινούν, καθώς και τη διαφάνεια γύρω από τη δωρεά του MAID με το προσωπικό, τη σχολή και τους σπουδαστές.

«Σε αυτό το σημείο, δεν είναι σαφές πόσες ανατομικές εφαρμογές ή μεταμοσχεύσεις έχουν λάβει χώρα από άτομα που τελειώνουν τη ζωή τους χρησιμοποιώντας το MAID, καθώς δεν υπάρχουν αξιόπιστες πληροφορίες σχετικά με αυτό το θέμα», δήλωσε ο Wainman, καθηγητής παθολογίας και μοριακής ιατρικής στο McMaster. Στο άρθρο του προσθέτει ότι σκοπός του ήταν να: «Εγείρω δυνητικά ερωτήματα και ηθικά ζητήματα που αντιμετωπίζουν τα προγράμματα δωρεάς σώματος όπου υπάρχει το MAID και να ανοίξει η συζήτηση».

Το πρόγραμμα δωρεάς σώματος του Πανεπιστημίου McMaster έχει αποδεχθεί έξι φορείς MAID από τη

Η Αγία Αικατερίνη του Θεοβάδιστου Όρους Σινά - Ντοκιμαντέρ

Η Αγία Αικατερίνη του Θεοβάδιστου Όρους Σινά

Η Ιερά Μονή του Σινά είναι ένα ελληνορθόδοξο χριστιανικό μοναστικό κέντρο με αδιάκοπη πνευματική ζωή δεκαεπτά αιώνων. Βρίσκεται στον ιερό όρος, όπου στους πρόποδές του ο Μωυσής είδε το όραμα της Αγίας Βάτου και στην κορυφή του οποίου ο Θεός του έδωσε τις 10 Εντολές. Η ασκητική ζωή στο κέντρο της ερήμου της χερσονήσου του Σινά, αρχίζει από το τέλος του 3ου αιώνα. Στη Μονή ασκήτεψαν και αγίασαν όλους αυτούς τους αιώνες περισσότεροι από 170 επιφανείς Σιναΐτες Άγιοι.

Στο πέρασμα των αιώνων, όχι μόνο απλοί προσκυνητές, αλλά και μεγάλοι θρησκευτικοί και πολιτικοί ηγέτες, έθεσαν υπό την προστασία τους το Μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης: ο Αυτοκράτορας

Το αλκοόλ και ο εγκέφαλός μας - Βίντεο

Εκτός των άλλων αρνητικών επιπτώσεων της  αλόγιστης

Το αλκοόλ και ο εγκέφαλός μας

χρήσης του αλκοόλ,  έχει αποδειχθεί ότι  ακόμη και η κατανάλωση μέτριας ποσότητας αλκοόλ σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για την υγεία του εγκεφάλου  η οποία έχει ως επακόλουθο την ταχύτερη έκπτωση των νοητικών ικανοτήτων ενός ανθρώπου. Στο σύντομο βίντεο (Αυστραλιανής παραγωγής) που παρουσιάζουμε περιγράφεται με τρόπο απλό και κατανοητό η ζημιά που παθαίνει ο εγκέφαλός μας από τη χρήση και ειδικά  από την κατάχρηση του αλκοόλ. Εάν επιθυμείτε, έχετε τη δυνατότητα να

4. Η θεωρία του Lawrence Kohlberg για την ηθική ανάπτυξη - Θεωρίες Ηθικής Ανάπτυξης: Μέρος Δ΄

Ηθική ανάπτυξη και Lawrence Kohlberg

του Εμμανουήλ Καραμαλάκη – Εκπαιδευτικού
MSc στην Παιδαγωγική – MSc στη Βιοηθική 

4.1. Εισαγωγή στη θεωρία του L. Kohlberg 

Ο Αμερικανός ψυχολόγος και καθηγητής του Harvard Lawrence Kohlberg επηρεασμένος από τις ιδέες του J. Piaget και του J. Dewey ανέπτυξε μια ενδιαφέρουσα θεωρία για την ανάπτυξη της ηθικής σκέψης (Kohlberg, 1984). Ο Kohlberg χρησιμοποιώντας την ατομική συνέντευξη ως μέθοδο έρευνας, επινόησε μια σειρά από προκλητικά ηθικά διλήμματα, τα οποία καλύπτουν τις βασικές δομές της ηθικότητας και τα παρουσίασε στα παιδιά σαν ιστορίες. (Πουρκός, 1990, σσ. 19-52, Ματσαγγούρας, 2001, σσ. 462-463). Η κάθε ιστορία διαβάζεται στα παιδιά και στη συνέχεια τους ζητείται να διατυπώσουν την άποψή τους για το πως νομίζουν ότι πρέπει να λυθεί το συγκεκριμένο ηθικό δίλημμα που τους δίνεται. Σε όλες τις περιπτώσεις η έμφαση δίνεται όχι τόσο στην ίδια τη λύση, αλλά στον συλλογισμό και στη λογική δομή που χρησιμοποιεί το κάθε παιδί για να λύσει το δίλημμα (Κακαβούλης, 2003 σσ. 80-82). Το βασικότερο είναι ότι χρησιμοποίησε ερωτήσεις οι οποίες ξεκινούσαν με το πώς και το γιατί, «γιατί πρέπει να γίνει έτσι;», «πως δικαιολογείται αυτή η πράξη;», «γιατί η αξία της ζωής είναι πιο σημαντική από αυτή της ιδιοκτησίας;» κτλ.(Πουρκός, 1990, σσ. 19 – 52).
Η ατομική συνέντευξη με τα παιδιά, σύμφωνα με την αντικειμενική μέθοδο έρευνας που δημιούργησε ο Kohlberg, εγγράφεται όλη σε κασέτα μαγνητοφώνου και ακολούθως μετά το πέρας της συνέντευξης οι απαντήσεις απομαγνητοφωνούνται και καταγράφονται σε χαρτί ώστε να αξιολογηθούν. Η ανάλυση του απομαγνητοφωνημένου υλικού πραγματοποιείται με βάση το τυποποιημένο σύστημα εκτίμησης της ηθικής κρίσης που κατασκεύασε ο Kohlberg με τους συνεργάτες του (Πουρκός, 1990, σσ. 36 – 52).
Με βάση τις απαντήσεις που δίνουν τα παιδιά στα διάφορα διλήμματα και τους λόγους που προβάλουν για να τις δικαιολογήσουν, ο Kohlberg καθόρισε τρία επίπεδα ηθικότητας με δύο επιμέρους στάδια το καθένα (Παπούλια Τζελέπη, 2001Β, 2264). Τα στάδια αυτά δεν είναι άκαμπτα, γι’ αυτό είναι προτιμότερο να τα θεωρούμε γενικούς οδηγούς στην προσπάθεια μας να κατανοήσουμε την ηθική σκέψη των παιδιών και των εφήβων.

4.2 Τα βασικά γνωρίσματα των σταδίων της ηθικής ανάπτυξης. 

Τα βασικά γνωρίσματα των σταδίων της ηθικής ανάπτυξης.

Ο Kohlberg όσον αφορά τα κύρια γνωρίσματα των ηθικών σταδίων υποστήριξε ότι οι βασικές - κοινωνικές και ηθικές δομές της σκέψης είναι καθολικές και υπερπολιτισμικές, επίσης διακήρυξε ότι ανάμεσα στα στάδια της ηθικής σκέψης υπάρχει μια καθολική και σταθερή λογική διαδοχική σειρά. Ειδικότερα υποστήριξε τις παρακάτω αναπτυξιακές νομοτέλειες: (Πουρκός, 1990, σσ. 55- 56) 

Α. ΣΥΝΟΛΙΚΟΤΗΤΑ: Κάθε στάδιο ηθικής ανάπτυξης αποτελείται από ένα ενιαίο σύνολο γνωρισμάτων και σε καμία περίπτωση δεν είναι ένα συνάθροισμα στοιχείων άσχετων μεταξύ τους. 
Β. ΙΕΡΑΡΧΙΚΟΤΗΤΑ: Τα γνωστικά ηθικά σχήματα που αποκτηθήκαν σε προηγούμενα στάδια δεν εκλείπουν, αλλά ενυπάρχουν ενσωματωμένα στα επόμενα στάδια. Τα στοιχεία από τα κατωτέρα ηθικά στάδια εμπεριέχονται στα ανώτερα στάδια αναδιοργανωμένα. 
Γ. ΔΙΑΔΟΧΙΚΟΤΗΤΑ: Κανένας δεν μπορεί να κατακτήσει τα ανώτερα ηθικά στάδια αν προηγουμένως δεν περάσει από τα κατώτερα. Όλα τα στάδια διαδέχονται το ένα το άλλο με λογική σειρά και τάξη. Κάθε στάδιο είναι αναγκαίο ώστε να ολοκληρωθεί το προηγούμενο και να προετοιμαστεί το επόμενο. 
Δ. ΜΗ ΑΝΤΙΣΤΡΕΨΙΜΟΤΗΤΑ: Αφού κάποιος κατακτήσει τις δομές ενός ηθικού σταδίου είναι πλέον αδύνατο να οπισθοδρομήσει σε κατώτερο στάδιο.

Η ηθική σκέψη διαμορφώνεται από την αλληλεπίδραση της νοητικής ανάπτυξης και του τρόπου διά του οποίου το άτομο αντιλαμβάνεται τη σχέση του με το κοινωνικό σύνολο. Η μετάβαση από το ένα στάδιο στο άλλο, πραγματοποιείται σύμφωνα με την παρακάτω αναπτυξιακή διαδικασία: «όταν το παιδί φθάνει σε ένα σημείο που δεν μπορεί πλέον να αφομοιώσει νέες πληροφορίες με τις υπάρχουσες σε αυτό γνωστικές δομές και σχήματα. Τότε οδηγείται στην αναδιοργάνωση των γνωστικών του δομών, για να μπορεί να δίνει λύση στα προβλήματα που αντιμετωπίζει» (Πουρκός, 1990, σσ. 91-92). Για να αναπτυχθεί η ηθική σκέψη είναι ιδιαίτερα σημαντικό το παιδί να μετέχει στη λήψη αποφάσεων και να ανταλλάσσει απόψεις με άλλους πάνω στα ηθικά ζητήματα. Ιδιαιτέρα αποτελεσματικές επίσης, για την ανάπτυξη της ηθικής σκέψης είναι οι αντιτιθέμενες απόψεις, γιατί προκαλούν συγκρούσεις στη σκέψη του παιδιού και έτσι το παιδί για να λύσει αυτές τις συγκρούσεις αναγκάζεται να αναδιοργανώσει την ηθική του σκέψη σε ανώτερο κάθε φορά ηθικό επίπεδο (Πουρκός, 1990, σ. 92). 

4.3. Τα τρία ηθικά επίπεδα ανάπτυξης της ηθικής σκέψης 

Tα τρία ηθικά επίπεδα ανάπτυξης της ηθικής σκέψης
Kohlberg

Ο Kohlberg βασιζόμενος στις παραπάνω έρευνες και αφού τροποποίησε και επεξεργάστηκε τη θεωρία του Piaget, ισχυρίστηκε ότι η ηθική ανάπτυξη εξελίσσεται σε τρία ηθικά επίπεδα, το καθένα από τα οποία υποδιαιρείται σε δύο επιμέρους στάδια (Κογκούλη, 1995, σσ. 39-41, Σαράντης & Ματσαγγούρας, 2004, σ. 340, Καψάλη, 2006, σσ. 134-140). Σε μεταγενέστερες έρευνές του ο Kohlberg πρότεινε και ένα έβδομο στάδιο το οποίο έχει σχέση με τη θρησκευτική εμπειρία και πίστη και ανιχνεύεται πέρα από τη συμβατική ηθική (Κακαβούλης, 2003, σ. 101).

Σε αυτό το σημείο θα προσπαθήσουμε να εκθέσουμε συνοπτικά τα κύρια γνωρίσματα του κάθε επιπέδου ηθικής ανάπτυξης καθώς και των αντίστοιχων ηθικών τους σταδίων. Τα τρία επίπεδα της ηθικής ανάπτυξης του Kohlberg είναι: (Κακαβούλης, 2003 σσ. 93–111, Πουρκός, 1990, σσ. 67 -131, D. Fontana, 1995, σσ. 287-288, Παρασκεύοπουλος, 1985, τ 3, σσ. 176-179)

          

ΕΠΙΠΕΔΟ 1o: ΠΡΟΣΥΜΒΑΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

(1–9 ετών περίπου) 

Το προσυμβατικό ηθικό επίπεδό είναι αντίστοιχο με την προσυλλογιστική και συγκεκριμένη σκέψη του Piaget (Παρασκευοπούλου, τ.1, 1985, σσ. 59-60). Οι ηθικές κρίσεις του παιδιού βασίζονται αποκλειστικά στις επικείμενες ποινές ή αμοιβές. Οι κανόνες, οι προσδοκίες και τα ηθικά κριτήρια καθορίζονται από τα ισχυρά πρόσωπα του περιβάλλοντος του παιδιού. Η ηθική δηλαδή εδώ είναι ετερόνομη και προσδιορίζεται από το κοινωνικό περιβάλλον (Παπούλια Τζελέπη, 2001Α σσ. 2265). 
Α΄ Στάδιο: Ηθική εστιασμένη στην τιμωρία και στην υπακοή: Το στάδιο αυτό αντιστοιχεί στην προσχολική ηλικία. Το παιδί υπακούει στους κανόνες κατά γράμμα και οι πράξεις του καθοδηγούνται από την επιθυμία του να αποφύγει την τιμωρία. Κακό είναι μόνο ό,τι τιμωρείται. Η ηθική συμπεριφορά ορίζεται από αυτούς που έχουν την εξουσία, όπως είναι οι γονείς και οι παιδαγωγοί. Τα παιδιά δεν έχουν πραγματικό ηθικό συναίσθημα, αλλά η συμπεριφορά τους μπορεί να κατευθυνθεί από την απλή ενίσχυση. Η ηθική τους σκέψη είναι εγωκεντρική και δεν είναι ικανά να λάβουν υπόψη τους την προοπτική, τις ανάγκες, τα ενδιαφέροντα και τις απόψεις των άλλων συνανθρώπων τους, θεωρώντας ότι όλοι σκέπτονται και νιώθουν όπως αυτά (Πουρκός Μ, 1990, σσ. 68 -750). 
Β΄ Στάδιο: Ατομικιστική – χρησιμοθηρική ηθικότητα: Το στάδιο αυτό αντιστοιχεί με τη σχολική ηλικία. Σωστή δράση είναι αυτή που έχει αποτέλεσμα για το παιδί προσωπικά. Ό,τι με συμφέρει είναι και ηθικό. Οι πράξεις που προκαλούν ευχάριστα αποτελέσματα είναι ηθικές, ενώ όσες απολήγουν σε δυσάρεστα αποτελέσματα είναι ανήθικες, η ηθική δηλαδή εδώ είναι ωφελιμιστική. Το παιδί μπορεί να δείχνει ικανό να ικανοποιήσει τις ανάγκες των άλλων, αυτό όμως γίνεται μόνο επειδή το αποτέλεσμα είναι άμεσα επωφελές για το ίδιο. Οι διαπροσωπικές σχέσεις δε βασίζονται όπως στα ανώτερα ηθικά στάδια στον σεβασμό, στην αφοσίωση και στην ευγνωμοσύνη, αλλά στη συναλλαγή της μορφής «μου προσφέρεις κάτι και σου το ανταποδίνω με κάτι άλλο» (Κακαβούλης, 2003 σσ. 94–95, Πουρκός, 1990, σσ. 76-82).

ΠΙΝΑΚΑΣ 1
ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΗΘΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ KOHLBERG
ΠΡΟΣΥΜΒΑΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
ΣΤΑΔΙΑ ΗΘΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ	Χαρακτηριστικά της ηθικότητας. Τι είναι σωστό; Γιατί πρέπει να κάνουμε το σωστό;
ΣΤΑΔΙΟ Α. Ηθική εστιασμένη στην τιμωρία και στην υπακοή	Αντιστοιχεί στην προσχολική ηλικία. Η ηθική του σκέψη είναι εγωκεντρική, νομίζει ότι όλοι σκέπτονται και νιώθουν όπως αυτό. Η ηθική συμπεριφορά ορίζεται από αυτούς που έχουν την εξουσία όπως είναι οι γονείς και οι δάσκαλοι. Κακό είναι μόνο ό,τι τιμωρείται. Το παιδί υπακούει στους κανόνες κατά γράμμα.  Οι πράξεις του παιδιού καθοδηγούνται από την επιθυμία του να αποφύγει την τιμωρία.
ΣΤΑΔΙΟ Β. Ατομικιστική – χρησιμοθηρική ηθικότητα	Ό,τι με συμφέρει είναι και ηθικό. Οι πράξεις που προκαλούν ευχάριστα αποτελέσματα είναι ηθικές, ενώ όσες απολήγουν σε δυσάρεστα αποτελέσματα είναι ανήθικες, δηλαδή εδώ η ηθική είναι ωφελιμιστική. Το παιδί μπορεί να δείχνει ικανό να ικανοποιήσει τις ανάγκες των άλλων, αυτό όμως γίνεται μόνον επειδή το αποτέλεσμα είναι άμεσα επωφελές για το ίδιο. Οι διαπροσωπικές σχέσεις βασίζονται στη συναλλαγή της μορφής «μου προσφέρεις κάτι και σου το ανταποδίνω με κάτι άλλο».
Προσαρμοσμένο από Κακαβούλης, 2003, σσ. 72-73 και Παρασκεύοπουλος, 1985, τ.3, σ.177

ΕΠΙΠΕΔΟ 2o: ΣΥΜΒΑΤΙΚΗ ΗΘΙΚΗ

ΕΠΙΠΕΔΟ 2o: ΣΥΜΒΑΤΙΚΗ ΗΘΙΚΗ

Οι περισσότεροι έφηβοι και ενήλικες λειτουργούν με βάση το συμβατικό επίπεδο ηθικής σκέψης. Σε αυτό το επίπεδο οι ηθικές κρίσεις του παιδιού βασίζονται κυρίως στα πρότυπα και στις προσδοκίες των ισχυρών προσώπων. Ό,τι επιδοκιμάζεται και επαινείται από την κοινωνική ομάδα στην οποία ανήκει είναι και ηθικά αποδεκτό. Το παιδί ταυτίζει το εγώ του με την κοινωνική ομάδα που ανήκει (Πουρκός, 1990, σσ. 82-83). 

Γ΄ Στάδιο: Ηθική του «καλού παιδιού». Το παιδί συμμορφώνεται με τις προσδοκίες της στενότερης

Χριστιανισμός και Επιστήμη: αλληλοσυμπληρούμενα ή αλληλοαποκλειόμενα

Χριστιανισμός και Επιστήμη

Γράφει ο Δημήτριος Βερδελής*

Πρόσφατα κυκλοφόρησε η είδηση ότι ένας νέος επιστήμονας με διδακτορικό στη φυσική από το πανεπιστήμιο Stanford της Καλιφόρνια ο οποίος ασχολείται ενεργά με τις θετικές επιστήμες, αποφάσισε να γίνει ιερομόναχος σε μονή της γενέτειράς του, του Ηρακλείου. Ο μοναχός Αθηναγόρας σπούδασε σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο τη φυσική επιστήμη και έκανε τη διδακτορική του διατριβή στον τομέα της φυσικής συμπυκνωμένης ύλης, υπεραγωγιμότητας και κβαντικής θεωρίας μαγνητισμού.

Αναρωτιέται όμως ο καλόπιστος αναγνώστης αυτής της είδησης: «Μα είναι δυνατόν να ασχολείται με τις φυσικές επιστήμες και να πιστεύει στο Θεό, πόσο μάλλον να γίνει μοναχός;» Ο ίδιος αναφέρει πως «πρέπει να έχει κάποιος μεγάλη αγάπη και φλογερό έρωτα για το Χριστό για να αποφασίσει να αφήσει τα πάντα στην άκρη και να αφιερώσει την ψυχή του και όλη του την ύπαρξη σε Αυτόν. Δεν απορρίπτω την επιστήμη αλλά όσο περνά ο καιρός, συνειδητοποιώ ότι η πνευματική ζωή δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτε.» Με αφορμή την τολμηρή και παράλογη κατά κόσμο απόφασή του αξίζει να ερευνήσουμε τις σχέσεις του Χριστιανισμού με την επιστήμη κατά τη διάρκεια της συνύπαρξής τους στον κόσμο και να εμπνευστούμε από τα παραδείγματα των αγίων και των πιστών που συνέβαλαν στην εξέλιξη και την πρόοδο αυτής.

Ο πρώτος χριστιανός επιστήμονας που ξέρουμε είναι ο ευαγγελιστής Λουκάς ο οποίος όντας γιατρός συνέγραψε το Ευαγγέλιο και τις Πράξεις των Αποστόλων . Γιατροί υπήρξαν επίσης, οι άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός, Κύρος και Ιωάννης, Παντελεήμων και Ερμόλαος, Θαλλέλαιος και Τρύφων, Σαμψών και Διομήδης. Ο διασημότερος ιατρός της αρχαιότητος μετά τον Ιπποκράτη, ο Γαληνός, ήταν χριστιανός.

Ο Μέγας Βασίλειος επίσης γιατρός, στην Εξαήμερό του χρησιμοποιεί όλες τις επιστημονικές ανακαλύψεις

Κύκλωμα παράνομης υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στην Ελλάδα –Αναγκαία η παρακολούθηση της παρένθετης μητρότητας

Κύκλωμα παράνομης υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στην Ελλάδα

Τη δράση ενός από τα μεγαλύτερα και πιο καλά οργανωμένα κυκλώματα στην Ελλάδα, που εμπλέκεται σε παράνομες υιοθεσίες, εμπόριο ωαρίων και παρένθετες μητέρες επ’αμοιβή, αποκάλυψε πριν από λίγο διάστημα η ΕΛ.ΑΣ.

Μια μυστική έρευνα διάρκειας οκτώ μηνών από τις ελληνικές αρχές, οδήγησε στη σύλληψη 22 ατόμων, τα οποία φέρονται να εμπλέκονται σε εγκληματικό δίκτυο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στη Θεσσαλονίκη.

Πιο συγκεκριμένα, γίνεται λόγος για 22 περιπτώσεις παράνομης υιοθεσίας, 4 περιπτώσεις απόπειρας παράνομης υιοθεσίας, 24 περιπτώσεις εμπορίου ωαρίων και 6 περιπτώσεις παράνομης παρένθετης μητρότητας. Τα ποσά που κατέβαλλαν οι υποψήφιες ανάδοχες οικογένειες κυμαίνονταν μεταξύ 20.000 και 30.000 ευρώ, ενώ περισσότερα από 500.000 ευρώ είναι τα κέρδη του κυκλώματος από το 2016. Στην υπόθεση εμπλέκονται συνολικά 66 άτομα, μεταξύ των οποίων, ένας δικηγόρος, ένας μαιευτήρας-γυναικολόγος, υπάλληλοι κέντρων ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και τουλάχιστον τρία άτομα για τα οποία υπάρχει υπόνοια ότι ενεργούσαν ως «διαμεσολαβητές».

Αν και τα αποδεικτικά στοιχεία της αστυνομίας σχετικά με την παράνομη παρένθετη

Τι είναι τα βλαστοκύτταρα; - Βίντεο

Τι είναι τα βλαστοκύτταρα;

Στο βίντεο της παρούσας ανάρτησης ο καθηγητής βιολογίας Craig A. Kohn μας εξηγεί με ένα πολύ κατανοητό τρόπο τι είναι τα βλαστοκύτταρα, σε ποιες κατηγορίες χωρίζονται και σε ποιους τομείς μπορούν αυτά να χρησιμοποιηθούν. Τονίζεται ιδιαιτέρα ο ρόλος της αναγεννητικής ιατρικής και η αποφασιστική συμβολή των βλαστοκυττάρων στην προσπάθεια των ιατρών να προσφέρουν στους ασθενείς τους μια περισσότερο εξατομικευμένη θεραπεία. 

Κ.Ε. 

Ο Άγγελος και το κρεμμύδι…

Ο Άγγελος και το κρεμμύδι…

Στους Αδελφούς Καραμάζωφ περιλαμβάνεται μια λαϊκή ιστορία, σχετικά με μια ηλικιωμένη γυναίκα που δεν έζησε σωστά και μετά θάνατο βρέθηκε σε μια λίμνη από φωτιά. Ο φύλακας Άγγελός της προσπαθούσε να κάνει ό,τι μπορούσε για να την βοηθήσει. Η μόνη καλή πράξη όμως που θυμόταν ότι έκανε αυτή η γυναίκα όταν ζούσε, ήταν που είχε δώσει κάποτε από τον κήπο της ένα κρεμμύδι, σε μια ζητιάνα. Πήρε λοιπόν ο άγγελος το κρεμμύδι, είπε στη γυναίκα να πιαστεί απ' αυτό κι άρχισε να την τραβά έξω από τη λίμνη.

Μέσα στη λίμνη όμως δεν ήταν μόνη της. Όταν οι άλλοι είδαν τι συνέβαινε, μαζεύτηκαν τριγύρω και κρεμάστηκαν πάνω της με την ελπίδα να συρθούν κι αυτοί έξω μαζί της. Τότε όμως η γυναίκα, με τρόμο και αγανάκτηση, άρχισε να τους κλωτσά. «Αφήστε με», φώναξε. «Εμένα τραβά έξω, όχι εσάς. Δικό μου είναι το κρεμμύδι, όχι δικό σας». Τη στιγμή που το είπε αυτό, το κρεμμύδι έσπασε στα δύο και η γυναίκα έπεσε πίσω, μέσα στη λίμνη. Και εκεί μέσα καίγεται μέχρι σήμερα.

Εάν η ηλικιωμένη γυναίκα έλεγε μόνο, «αυτό είναι το κρεμμύδι μας», δεν θα αποδεικνυόταν άραγε αρκετά δυνατό για να τους τραβήξει όλους έξω από τη φωτιά; Μόλις όμως είπε «είναι δικό

Μεταμοσχεύσεις... Περιμένοντας στη λίστα (Αυτοψία 2014)

Μεταμοσχεύσεις... Περιμένοντας στη λίστα

O Αντώνης Σρόιτερ και η εκπομπή «Αυτοψία» του Alpha  καταπιάνονται με ένα σημαντικό θέμα της βιοηθικής, τις μεταμοσχεύσεις. Η Ελλάδα βρίσκεται  δυστυχώς στις τελευταίες θέσεις όσον αφορά τόσο στην λίστα των δοτών, όσο και στον αριθμό μεταμοσχεύσεων. Στη χώρα μας υπάρχουν ανά έτος, μόνο έξι δότες ανά ένα εκατομμύριο πληθυσμού. Την ίδια ώρα, όπως τονίζουν οι ειδικοί, λόγω των ελλείψεων που υπάρχουν στις Μονάδες Εντατικής Λειτουργίας, χάνονται αρκετά μοσχεύματα, τα οποία θα μπορούσαν να αποτελέσουν δώρο ζωής στους συνανθρώπους μας που περιμένουν μέχρι και 52 μήνες για να πάρουν ένα μόσχευμα.

Ο Αντώνης Σρόιτερ συναντά ανθρώπους που περιμένουν χρόνια για ένα μόσχευμα, ένα δώρο ζωής. Η κάμερα της εκπομπής καταγράφει συγκλονιστικές ιστορίες ανθρώπων που μετρούν αντίστροφα τον χρόνο, ανθρώπους που στάθηκαν τυχεροί και σήμερα ζουν μια φυσιολογική ζωή, αλλά και ανθρώπους που έδωσαν τα όργανά τους για να σώσουν τα μικρά παιδιά τους. Παράλληλα η εκπομπή αναδεικνύει και

Επιστήμονες ανέπτυξαν έμβρυα πρωτευόντων για 20 μέρες

Επιστήμονες ανέπτυξαν έμβρυα πρωτευόντων για 20 μέρες

Δύο ξεχωριστές ερευνητικές ομάδες στην Κίνα ανέπτυξαν έμβρυα πρωτευόντων ζώων για 20 μέρες σε δοκιμαστικό σωλήνα (in vitro), σε μια εξέλιξη που αποτέλεσε το έναυσμα για την επανεκκίνηση της δημόσιας συζήτησης για την ανάπτυξη ανθρώπινων εμβρύων σε πειραματικό στάδιο, πάνω από το υφιστάμενο όριο των 14 ημερών.

Οι νέες μελέτες δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Science και οι ειδικοί στον τομέα είναι ενθουσιασμένοι με τα αποτελέσματα.

Αμφότερες οι ομάδες ανέπτυξαν τα έμβρυα πιθήκων σε μήτρες από τζέλ (gel matrix), οι οποίες παρέχουν υψηλότερα επίπεδα οξυγόνου από ότι τα κύτταρα στην μήτρα. Αυτή η τεχνική καλλιέργειας αναπτύχθηκε από ερευνητές από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών (California Institute of Technology in the United States), οι οποίοι το 2016 πέτυχαν την ανάπτυξη ανθρώπινων εμβρύων για 13 μέρες.

Μία εκ των ερευνητικών ομάδων, ηγούμενη από τον βιολόγο Ji Weizhi από το Yunnan Key Εργαστήριο

Πώς αντιμετωπίζουν την έκτρωση διάφορα έθνη του κόσμου

Πώς αντιμετωπίζουν την έκτρωση διάφορα έθνη του κόσμου

Ένα από τα πιο καυτά κοινωνικά θέματα παγκοσμίως και πώς το διαχειρίζονται χαρακτηριστικές περιπτώσεις

Μέσα στις σαρωτικές αλλαγές που έχει ανακοινώσει η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ για το σύστημα υγείας περιλαμβάνεται και η πρόθεσή της να επιφέρει ραγδαίες αλλαγές στο πρόγραμμα εγκυμοσύνης και μητρότητας.

Όλες τις παροχές που συνδέονται δηλαδή με τις ανεπιθύμητες κυήσεις, μιας και οι Ρεπουμπλικανοί έχουν καταφερθεί συχνά κατά της έκτρωσης. Αλλά και ο νεοεκλεγείς πρόεδρος Τραμπ δήλωσε την πρόθεσή του να σταματήσει την επιχορήγηση του προγράμματος Οικογενειακού Προγραμματισμού «όσο συνεχίζει να κάνει εκτρώσεις».

Αν περάσει το όραμα του Τραμπ κατά της έκτρωσης, τότε ο μεγαλύτερος πάροχος εκτρώσεων των ΗΠΑ θα χάσει τουλάχιστον το 40% της χρηματοδότησής του, κάτι που έχει επισύρει τη μήνη των Δημοκρατικών.

Η πολιτική και κοινωνική διαμάχη αναφορικά με το δικαίωμα στην άμβλωση δεν περιορίζεται φυσικά στις ΗΠΑ, καθώς παντού στον κόσμο οι πολίτες χωρίζονται σε στρατόπεδα αναφορικά με το πότε ξεκινά η ανθρώπινη ζωή και τι περιθώρια ελευθερίας έχει ένα ζευγάρι ή μια μεμονωμένη γυναίκα να τερματίσουν την κύηση.

Το πώς αντιδρά ένας πολιτισμός απέναντι στην ανεπιθύμητη κύηση δεν είναι εξάλλου καινούριο θέμα και παρά το γεγονός ότι το 96% των χωρών (189 από τα 196 κράτη) συμφωνούν ότι μια γυναίκα πρέπει να μπορεί να κάνει άμβλωση αν κινδυνεύει η δική της ζωή, οι διαφοροποιήσεις στις νομοθεσίες των χωρών παραμένουν σημαντικές. Μόλις 58 χώρες επιτρέπουν τον τερματισμό της κύησης έπειτα από αίτημα της γυναίκας (για οποιαδήποτε αιτία), με τη ραγδαία αυτή πτώση του ποσοστού να είναι δηλωτική των κοινωνικών στάσεων…

Κίνα

 

Η Κίνα διαφέρει καθοριστικά από τις άλλες χώρες στο γεγονός ότι αντί να απαγορεύει στις γυναίκες να προβαίνουν σε έκτρωση, σε κάποιες περιπτώσεις το επιβάλλει κιόλας. Κι αυτό γιατί η χώρα εφάρμοζε για δεκαετίες την πολιτική του ενός παιδιού, επισήμως για να παλέψει τον υπερπληθυσμό στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Κι ενώ η Κίνα έστειλε στο χρονοντούλαπο την 35χρονη αυτή ρήτρα το 2015, το κράτος προέβαινε σε αναγκαστικές εκτρώσεις και στειρώσεις σε όσες γυναίκες δεν συμμορφώνονταν με τον νόμο για δεκαετίες. Όσες μάλιστα αναζητούσαν εθελοντικά την άμβλωση, αυτή παρεχόταν δωρεάν και υπήρχαν πολύ λίγοι, αν υπήρχαν, περιορισμοί…

Φινλανδία και Δανία

Όπως και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, Φινλανδία και Δανία προσφέρουν άμβλωση κατά παραγγελία και

Ο πολιτισμός του προσώπου ως πρόταση ζωής

Πρόσωπο ή Άτομο;

Κ. Δεληκωσταντή, 
Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών
Άρχοντος Διδασκάλου του Γένους 

Βιώνουμε σήμερα σε παγκόσμια κλίμακα την κρίση των ελευθεριών και της αθεράπευτα αμφίσημης ελευθερίας του ανθρώπου. Πρόκειται για μια κρίση στην κατανόηση και χρήση της ελευθερίας, στην οποία αποκαλύπτεται όλη η προβληματική της νεωτερικής μετάβασης από τις «δεδομένες αξίες» σε μια «διαμορφούμενη αξιολογία», της ριζικής αυτής αλλαγής παραδείγματος στις απαρχές του μοντέρνου κόσμου, η οποία καθορίζει τη ζωή μας μέχρι σήμερα. Βέβαια, σε αυτήν την κοσμοϊστορική αλλαγή οφείλουμε όλες τις μεγάλες κατακτήσεις που έκαναν τον κόσμο μας σε πολλά πιο ανθρώπινο, αλλά και όλα τα αρνητικά που συγκλόνισαν την ανθρωπότητα τους τελευταίους αιώνες, τις ακραίες συνέπειες των οποίων ζούμε στις μέρες μας. Ο άνθρωπος παραμένει και θα είναι και στο μέλλον, λόγω των εγγενών αντιφάσεών του, το «δεινότερον» των υπαρκτών¹. Από τη «ρωγμή ης ελευθερίας» του δεν θα πάψουν να ξεπηδούν θεοί και δαίμονες².

Στις γραμμές που ακολουθούν, θα αναφερθώ, σε φιλοσοφική και θεολογική βάση, στη σημασία του πολιτισμού του προσώπου ως προοπτικής ζωής και ελευθερίας, σε μια εποχή του έχειν, όπου το ανθρώπινο γένος, με τις ακόρεστες ανάγκες του, απειλεί να εξαφανίσει την «ανθρωπότητα»³ ή την ανθρωπινότητά μας, αν όχι και την ίδια τη ζωή στον πλανήτη μας.

Ο όρος πολιτισμός είναι μια «έννοια πασπαρτού» που χρησιμοποιείται σήμερα ευρύτατα τόσο στο πλαίσιο των κοινωνικών επιστημών όσο και στο χώρο των έντυπων και ηλεκτρονικών μέσων, αλλά και στην καθημερινή μας επικοινωνία. Στη φιλοσοφικοανθρωπολογική χρήση της, η έννοια πολιτισμός δηλώνει τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται η ανθρώπινη ζωή σε όλες τις διαστάσεις της, ως απάντηση στην πρόκληση για επιβίωση, συμβίωση και ποιότητα ζωής. Ως ανθρωπολογική προϋπόθεση του πολιτισμού κατονομάζεται το γεγονός ότι ο άνθρωπος είναι, σε σύγκριση με το ζώο, ένα «ον με ελλείψεις», το «ορφανό παιδί» της φύσης και ότι πρέπει με τη «δράση» να αναπτύξει «πολιτισμό», για να εξασφαλίσει την επιβίωσή του⁴. Ο άνθρωπος χαρακτηρίζεται ως «εκ φύσεως πολιτισμικό ον» (Αrnold Gehlen) και ο πολιτισμός ως «δευτέρα φύσις» του ανθρώπου. Αυτό σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν πολιτισμό, ότι δηλαδή δεν υπάρχει ο λεγόμενος «φυσικός άνθρωπος». Ο πολιτισμός, ως ανθρωπογενές περιβάλλον, ως προϊόν συλλογικής ανθρώπινης δράσης, είναι η αληθινή «πατρίδα», η «φωλιά» του ανθρώπου μέσα στη φύση.

Ο άνθρωπος δεν βρίσκει μέσα του άτεγκτες προδιαγραφές για τις μορφές πολιτισμού που θα αναπτύξει. Το «ότι» του πολιτισμού είναι θεμελιωμένο στην ανθρώπινη φύση, ενώ το ερώτημα για το «πώς»