Ο αθλητισμός στα χέρια των ναζί: αλάθητο εργαλείο προπαγάνδας

Νίκος Γιαννόπουλος

Ο Αδόλφος Χίτλερ και το ναζιστικό καθεστώς στη Γερμανία δεν αδιαφόρησε διόλου για τον αθλητισμό. Αντιθέτως, οι χιτλερικοί, όπως κάθε ολιγαρχία που....σέβεται τον εαυτό της, χρησιμοποίησαν τα σπορ για την προπαγάνδα τους δίνοντας μάλιστα ιδιαίτερα βάση σε αυτού του είδους την προβολή. Διαβάστε την ιστορική αναδρομή που ακολουθεί.

 

 

Χίτλερ και ποδόσφαιρο

 

Η άνοδος του Αδόλφου Χίτλερ στην εξουσία το 1933 στη Γερμανία συνέπεσε ιστορικά με την αύξηση της δημοφιλίας του ποδοσφαίρου ως κοινωνικό φαινόμενο που επηρεάζε τις μάζες. Ο δικτάτορας το αντιλήφθηκε έγκαιρα γι αυτό και φρόντισε να θέσει τα σπορ στη Γερμανία, και κυρίως το εξαιρετικά δημοφιλές ποδόσφαιρο, στην υπηρεσία του καθεστώτος που εγκαθίδρυσε. Αρχικά, με την αμέριστη στήριξη της διοίκησης της γερμανικής ομοσπονδίας, σχεδόν εξαφάνισε από τους γερμανικούς συλλόγους τους Εβραίους που μέχρι τότε έπαιζαν πρωταγωνιστικό ρόλο στο γερμανικό ποδόσφαιρο.

Ακολούθως, φρόντισε, μέσω των σπορ, να καθιστά γνωστά τα πιστεύω του στην υπόλοιπη Ευρώπη και να κάνει επίδειξη δύναμης. Σε ποδοσφαιρικό αγώνα λίγο πριν τον πόλεμο μεταξύ της Γερμανίας και της Αγγλίας επί γερμανικού εδάφους, οι Αγγλοι διεθνείς υποχρεώθηκαν πριν από τη σέντρα να χαιρετίσουν ναζιστικά σε μία προφανή προσπάθεια του καθεστώτος να προειδοποιήσει για την ισχύ του.

Επίσης, ο Χίτλερ, μετά την προσάρτηση της Αυστρίας στη Γερμανία, έδωσε εντολή οι καλύτεροι Αυστριακοί αθλητές να αγωνίζονται για τα γερμανικά χρώματα. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση του Αυστριακού ποδοσφαιριστή Ματίας Σίντελαρ. Μεγάλο όνομα της εποχής, αρνήθηκε να παίξει για τη Γερμανία και ένα χρόνο μετά την άρνησή του, βρέθηκε νεκρός. Στα αρχεία της Γκεστάπο, που ανοίχθηκαν μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, ο Σίντελαρ περιγράφηκε ως φίλος των Εβραίων και σοσιαλδημοκράτης. Αρα, έπρεπε να πεθάνει.

Αλλαγή της δομής του γερμανικού πρωταθλήματος

 

Από το 1933 και μετά ο τρόπος διοργάνωσης του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος στη Γερμανία άλλαξε ριζικά. Οι vαζί προχώρησαν σε συγχωνεύσεις συλλόγων για να αυξήσουν το επίπεδο ανταγωνισμού και η χώρα χωρίστηκε σε 17 περιφέρειες (η 17η ήταν η Αυστρία).

Οσο η Γερμανία εξουσιαζόταν από τον Χίτλερ και τους συν αυτώ στο γερμανικό ποδόσφαιρο κυριάρχησε η Σάλκε. Tο καθεστώς χρησιμοποίησε την, προερχόμενη από τη βιομηχανική κοιλάδα του Ρουρ ομάδα ως ένα λαμπρό παράδειγμα για το τι μπορεί να κάνει ο εργατικός πληθυσμός. Η Σάλκε βέβαια είχε ρίζες στο αριστερό, εργατικό κίνημα στη Γερμανίας αλλά οι προπαγανδιστές φρόντισαν να διαγράψουν γρήγορα αυτό το κομμάτι της ιστορίας της ομάδας.

Στο διάστημα από το 1933 έως το 1945 η Σάλκε κέρδισε έξι πρωταθλήματα Γερμανίας. Ενα ακόμα πανηγύρισε η... Ραπίντ Βιέννης, το 1941 αφού, όπως τονίσαμε και πιο πάνω, οι αυστριακές ομάδες έπαιζαν στο γερμανικό πρωτάθλημα. Αλλωστε η Αυστρία δεν ήταν παρά μία επαρχία της Γερμανίας στα χρόνια του πολέμου. Κατά τη διάρκεια των εχθροπραξιών με τους συμμάχους από το 1939 έως το 1945 το ναζιστικό καθεστώς εξακολουθούσε να δίνει μεγάλη σημασία στο ποδόσφαιρο ως μέσο εξύψωσης του ηθικού των μαζών. Τα πρωταθλήματα διεξήχθησαν κανονικά αλλά οι περιορισμοί στις μετακινήσεις λόγω της έλλειψης καυσίμων άλλαξε και πάλι τη δομή του πρωταθλήματος. Καμία ομάδα δεν μπορούσε να διανύσει περισσότερα από 50 χιλιόμετρα.

Το τελευταίο παιχνίδι πριν την παράδοση της Γερμανίας στους συμμάχους έγινε στο Μόναχο το 1945. Στο τοπικό ντέρμπι της πόλης η Μπάγερν νίκησε τη Μόναχο 1860 με 3-2. Tρεις εβδομάδες αργότερα ο ναζισμός νικήθηκε οριστικά.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην υπηρεσία του ναζισμού

 

Το καθεστώς του Χίτλερ επένδυσε πολλά για τη διεθνή επιρροή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες που

Ηθική και γονιδιακό ντόπινγκ

Ηθική και γονιδιακό ντόπινγκ

Γ​​ια να προσεγγίσουμε την ηθική πλευρά του ντόπινγκ πρέπει να αποφασίσουμε αν η άθληση είναι κυρίως ένα επάγγελμα ή μια ψυχαγωγική ενασχόληση. Στην πρώτη περίπτωση, είναι δικαίωμα του κάθε ενήλικου επαγγελματία αθλητή να αποφασίσει το κόστος της νίκης του. Στη δεύτερη περίπτωση, προσπερνάμε την άθληση για τους λίγους και εκλεκτούς που χρησιμοποιούν γονιδιακές τεχνικές για να κερδίζουν χρήματα και δόξα, και εστιάζουμε στους πολλούς που θα συμμετέχουν, θα διασκεδάζουν μέσα από την προσπάθεια και θα βελτιώνουν τη φυσική τους κατάσταση κι επομένως και την υγεία τους. Ως επιχείρημα σε όσους θεωρούν ότι το γονιδιακό ντόπινγκ θα αυξήσει την ποιότητα και ποσότητα του θεάματος, μπορεί κάποιος να ισχυριστεί το ακριβώς αντίθετο, αφού όλοι οι αθλητές θα είναι γονιδιακά ενισχυμένοι με παρόμοιες δυνατότητες και δεν θα υπάρχει η προσμονή της υπεροχής και των εκπλήξεων. Πρέπει, τελικά, να αποφασίσουμε αν θέλουμε ο αθλητισμός να είναι ένα εμπόριο ικανοτήτων, όπου θα κυριαρχούν η εκμετάλλευση των αθλητών, η χρησιμοποίησή τους ακόμη και μέσω γενετικής τους τροποποίησης μέχρι την κερδοφόρο τους προσφορά, κι έπειτα η απόσυρσή τους, χωρίς να νοιάζεται κανείς για τις συνέπειες όλης αυτής της εκμετάλλευσης στην υγεία των αθλητών και τη ζωή τους γενικότερα.

Χιλιάδες αθλητές σε όλο τον κόσμο χρησιμοποιούν απαγορευμένες ουσίες βοηθούμενοι από άτομα, και ακόμη χειρότερα από επιστήμονες, που κινούνται στο ημίφως του αθλητισμού. Στην απέναντι όχθη, χιλιάδες επιστήμονες είναι ταγμένοι στην αποκάλυψη και καταπολέμηση αυτής της πρακτικής. Χρήμα και ανθρώπινος μόχθος σπαταλούνται άφθονα σε αυτόν τον ανταγωνισμό. Δυστυχώς, η επιστήμη που βρίσκεται «δίπλα» στον αθλητή, προηγείται της επιστήμης της αποκάλυψης. Όσο η δεύτερη πλευρά τελειοποιεί τα όπλα της, τόσο η πρώτη πλευρά ανακαλύπτει καινούργια, οδηγώντας σε έναν ατέρμονο αγώνα δρόμου.

Ενώ οι επιστήμονες ανέπτυξαν τη γονιδιακή θεραπεία για να απαλύνουν τον ανθρώπινο πόνο, δεν

Η αλλοίωση των αθλητικών αξιών

Η αλλοίωση των αθλητικών αξιών

Στο σημερινό άρθρο θα  αναφερθούμε στην  αλλοίωση του αθλητισμού μέσω της εμπορευματοποίησης και της χρήσης των  αθέμιτων μέσων με σκοπό την κατάκτηση ης κορυφής. Με την αλλοίωση του αθλητισμού λόγω των παραπάνω, κοινωνική και ηθική ζωή του αθλητή. Με τα προαναφερθέντα τίθεται το ερώτημα, υπάρχει πλέον καθαρός αθλητισμός; Καθημερινά παρατηρούμε το φαινόμενο της αισχροκέρδειας με σκοπό.

Στο παρελθόν ο αθλητισμός πρόβαλλε ανθρωπιστικές αξίες και συνέβαλλε στην ανάπτυξη του ανθρώπου. Πλέον στον αθλητισμό κυριαρχούν φαινόμενα που δεν αντιπροσωπεύουν τις βασικές αξίες όπως (ντόπινγκ και χουλιγκανισμός), λόγω της εμπορευματοποίησης του αθλητισμού. Οι αθλητές χρησιμοποιούν αθέμιτα μέσα (αναβολικά) για τη νίκη. Όμως η υγεία των αθλητών με αυτό τον τρόπο θυσιάζεται στον βωμό των επιδόσεων και η ζωή τους κινδυνεύει από την χρήση ουσιών. Επίσης υποβαθμίζεται και η κοινωνική αξία του αθλητή. Η εμπορευματοποίηση του αθλητισμού συνοδεύεται με τα οικονομικά συμφέροντα ως μέσω κερδοσκοπίας διάφορων εταιριών. Γενικά με τις αρνητικές επιδράσεις στον αθλητισμό υποβαθμίζεται η έννοια του αθλητικού ιδεώδους και του ευ αγωνίζεσθε και αναβαθμίζονται έννοιες όπως χουλιγκανισμός και στοιχηματισμός που αλλοιώνουν τις βασικές αξίες του αθλητισμού.

Όμως, πέρα τις αρνητικές αξίες που κυριαρχούν στον αθλητισμό υπάρχουν ιδέες και προτάσεις που θα μειώσουν και θα αντισταθούν στην εκχώρηση τέτοιων αξιών. Αρχικά οι πολιτικές δυνάμεις οφείλουν

Έχει λόγο η Εκκλησία στα γήπεδα;

Έχει λόγο η Εκκλησία στα γήπεδα;

του Σεβ. Μητροπολίτου Ζιμπάμπουε Σεραφείμ Κυκκώτη

Σε μια χώρα όπως η Ζιμπάμπουε που συνέχεια ζει την απειλή της εσωτερικής σύρραξης, ο ρόλος της Εκκλησίας να στηρίξει το διάλογο ως πρώτη επιλογή για να ενθαρρυνθούν όλες οι πολιτικές δυνάμεις να διαμορφώσουν το μέλλον της Χώρας, όχι μόνο επιβάλλεται, αλλά γίνεται και πρωταρχική αποστολή της για να προστατεύσει την ενότητα του Λαού και την ειρηνική του συμβίωση.
Κοινοί χώροι που ενώνουν τους νέους μας, εκτός των πολιτιστικών εκδηλώσεων, είναι οι αθλητικές δραστηριότητες με την καλλιέργεια της άμιλλας και γενικότερα του αθλητικού ιδεώδους. Έτσι αν σε μερικές χώρες που δεν αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο του εμφύλιου σπαραγμού, ο αθλητισμός μπορεί να διαδραματίσει αυτό τον συμφιλιωτικό ρόλο μιας τοπικής κοινωνίας. Οι ποδοσφαιρικές ομάδες στο χώρο της Ορθόδοξης Ιεραποστολής όλων των ηλικιών (παιδικές, έφηβοι, νέοι, ανδρών) με κέντρο το Χαράρε, αλλά και σε άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας, όπως το Μπουλαβάγιο, εξυπηρετούν ακριβώς αυτό τον κοινό σκοπό, όχι μόνο τη πρόληψη της εσωτερικής ρήξης της τοπικής κοινωνίας, αλλά πολύ περισσότερο την ενίσχυση της ενότητας της και της ειρηνικής πορείας της για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που την απειλούν.
Κύριος σκοπός του κειμένου μου αυτού δεν είναι το πολιτικό πρόβλημα της Ζιμπάμπουε που όλοι το γνωρίζουν, αλλά η υπενθύμιση μερικών στοιχείων που ενδιαφέρουν όλους μας για τα μέτρα καταστολής της βίας στα γήπεδα ή ακόμη εκτός γηπέδων, ιδιαίτερα στο ποδόσφαιρο.
Στη Σερβία για την καταστολή της βίας στα γήπεδα υπάρχει αυστηρή νομοθεσία που φυλακίζουν τους ταραχοποιούς των γηπέδων τουλάχιστον για τριάντα μέρες πριν να τους παρουσιάσουν στο Δικαστήριο. Για την επιτυχία όμως του μέτρου αυτού υπάρχει η τεχνική υποδομή όπου οι αρχές της ασφάλειας των σταδίων γνωρίζουν τα στοιχεία του κάθε φιλάθλου που βρίσκεται στο γήπεδο με το ηλεκτρονικό εισιτήριο

Αθλητισμός, φάρμακα και ντόπινγκ

Αθλητισμός, φάρμακα και ντόπινγκ

Τι είναι η φαρμακοδιέγερση;

Οι στόχοι των φαρμάκων είναι η θεραπεία ατόμων που πάσχουν από ασθένειες. Όταν χρησιμοποιούνται ορθολογικά, είναι σε θέση να σώσουν ζωές. Παρόλα αυτά οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να αποβεί επικίνδυνο, ειδικά όταν χρησιμοποιείται για μεγάλο χρονικό διάστημα και σε υψηλές δόσεις. Η καταχρηστική λήψη φαρμάκων μπορεί να αποβεί επιζήμια για την υγεία του ίδιου του αθλητή ή για τους συναθλητές του. Οι σημερινοί αθλητές είναι υποχρεωμένοι να προπονούνται σκληρότερα, για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και από όσο το δυνατό μικρότερη ηλικία. Προκειμένου να ικανοποιήσουν τις αθλητικές τους φιλοδοξίες, ορισμένοι δεν διστάζουν να καταφύγουν σε παράνομα μέσα, όπως είναι η λήψη μιας απαγορευμένης ουσίας. 

Τι είναι Φαρμακοδιέγερση (Doping);

Ως φαρμακοδιέγερση (doping) ορίζεται:

1. Η χρήση ενός μέσου (ουσίας ή μεθόδου), η οποία είναι ενδεχομένως βλαβερή για την υγεία τους και/ ή είναι ικανή να αυξήσει την απόδοση των αθλητών, ή
2. Η ανεύρεση στο σώμα ενός αθλητή μιας Απαγορευμένης Ουσίας ή απόδειξη της χρήσης από αυτόν ή απόδειξη της χρήσης Απαγορευμένης Μεθόδου.

Το ντόπινγκ αντικρούει τις θεμελιώδεις αρχές του Ολυμπισμού, των αθλημάτων και της ιατρικής ηθικής. Απαγορεύεται η σύσταση, πρόταση, έγκριση, εμπορία, παράβλεψη ή διευκόλυνση της χρήσης οποιασδήποτε ουσίας ή μεθόδου που καλύπτεται από τον ορισμό του ντόπινγκ.

Αυτό που πρέπει να γνωρίζει ένας αθλητής, είναι ότι το ντόπινγκ μπορεί να τον σκοτώσει, σε κάθε περίπτωση πάντως σκοτώνει τον αθλητισμό. Το ντόπινγκ καταλύει όλες τις αρχές του αθλητισμού. Τραυματίζει ανεπανόρθωτα τη χαρά του παιχνιδιού, δεν σέβεται τους αθλητικούς κανόνες, τους υπόλοιπους αθλητές και τους φιλάθλους. Πέρα από την καταστρατήγηση της κάθε προσωπικής ή αθλητικής ηθικής, το ντόπινγκ είναι πάνω απ'όλα επικίνδυνο για την υγεία, έχει προσωρινά αποτελέσματα και καθιστά αβέβαιο το μέλλον του αθλητή, γιατί μπορεί να προκαλέσει μόνιμες βλάβες στον οργανισμό. Είναι λοιπόν ανούσιο να ριψοκινδυνεύει κανείς τα πάντα, από τη στιγμή που μια καλά σχεδιασμένη προπόνηση, μια σωστή και ισορροπημένη διατροφή σε συνδυασμό με μια επαρκή αξιοποίηση των προσωπικών δεξιοτήτων, είναι σε θέση να κάνει πραγματικότητα τα όνειρα και τις φιλοδοξίες ενός αθλητή.

Επίπεδα συγκέντρωσης ουσιών στα ούρα πάνω από τα οποία υφίσταται παράπτωμα doping
Καθίνη	> 5 μg/ml	Διεγερτικό
Εφεδρίνη	> 10 μg/ml	Διεγερτικό
Μεθυλοεφεδρίνη	> 10 μg/ml	Διεγερτικό
Σαλβουταμόλη	> 100 ng/ml	β2 αγωνιστής
Λόγος Τεστοστερόνης / Επιτεστοστερόνη	> 4

Σύμφωνα με τον κώδικα Αντι-ντόπινγκ (που τίθεται σε ισχύ το 2005) του Παγκόσμιου Οργανισμού Αντι-

Λώρενς Λεμιέ: Ο αθλητής που ενσάρκωσε το ολυμπιακό ιδεώδες.

             Λώρενς Λεμιέ: Ολυμπιακοί Αγώνες 1988[1]

Λώρενς Λεμιέ

Οι αθλητές συχνά βρίσκονται αντιμέτωποι με αρκετά ηθικά διλήμματα.  Όσοι από αυτούς έχουν βρεθεί πολύ κοντά  στο να κατακτήσουν ένα ολυμπιακό μετάλλιο, γνωρίζουν ότι  αυτός είναι ο απολυτός στόχος τους, ένας στόχος που πολύ δύσκολα θα μπορούσαν να τον παραβλέψουν.

Στην παρούσα ανάρτηση παρουσιάζουμε  το παράδειγμα ενός υπέροχου αθλητή, ο οποίος, χωρίς  να ταλαντευτεί ούτε για μία στιγμή  θυσίασε αυτό το μετάλλιο για να σώσει  τη ζωή  δύο συναθλητών του. Πρόκειται για τον σπουδαίο Καναδό Ιστιοπλόο Λώρενς Λεμιέ[2] που στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ, το 1988, «θυσίασε» το  Ολυμπιακό μετάλλιο για να βοηθήσει αθλητές άλλης κατηγορίας που κινδύνευαν να πνιγούν. Ενώ ο Λώρενς Λεμιέ έτρεχε στον ένα στίβο στα FINN και ήταν δεύτερος, ξαφνικά έπιασε ένα πολύ δυνατό μπουρίνι, με αποτέλεσμα στον άλλο στίβο το διθέσιο σκάφος των 470 από τη Σιγκαπούρη να αναποδογυρίσει. Ο Καναδός αθλητής δεν το σκέφτηκε καθόλου και αμέσως έσπευσε στους συναθλητές του για να τους βοηθήσει. Τους περίμενε, μάλιστα, μέχρι να φτάσει κάποιο σωστικό σκάφος. Για την ιστορία σε εκείνη την ιστιοδρομία ο Καναδός κατετάγη 23ος.[3]

Ο ίδιος σε μια πρόσφατη συνέντευξη του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ μας περιγράφει αυτό το γεγονός: «Όταν είσαι αθλητής κάνεις αυτό που θεωρείς ότι είναι απαραίτητο για να κερδίσεις, αλλά δεν είναι πάντα έτσι. Ήμουν στη μέση της διαδρομής μου κι άκουσα κάποιες φωνές. Στην ιστιοπλοΐα όταν το σκάφος γυρίζει, μπορείς να σηκωθείς και να συνεχίζεις την κούρσα σου. Εκεί κάτι δεν πήγαινε καλά. Είχε πάρα πολύ αέρα και νόμιζα ότι άκουσα κάποιους να ζητάνε βοήθεια, αλλά δεν ήμουν σίγουρος. Είχε πολύ φασαρία. Δεν

Ηθική ωριμότητα και αθλητική εντιμότητα: Οι δύο πλευρές του ιδίου νομίσματος

Ηθική ωριμότητα και αθλητική εντιμότητα

Ζαρώτης Ι.Α., Νανούρη, Φ., & Ψυχουντάκη Μ. Προφορική ανακοίνωση στο 10ο Πανελλήνιο Συνέδριο Αθλητικής Ψυχολογίας. 12-14 Δεκεμβρίου 2008, Αθήνα

Εισαγωγή

Ο αθλητισμός είναι ένα ιδιαίτερο κοινωνικό πλαίσιο, ένας «κόσμος μέσα στον κόσμο», όπως αναφέρεται (Bredemeier (1995), για να αποδοθεί η σχέση του με την καθημερινότητα γενικότερα. Για πολλούς ερευνητές η ηθική που αναπτύσσεται εντός των αγωνιστικών χώρων θα πρέπει να λογίζεται ως διαφορετική από την ηθική της καθημερινής ζωής (Shields & Bredemeier, 1995). Στην παρούσα έρευνα εξετάστηκε η σχέση της ηθικής και έντιμης συμπεριφοράς των αθλητών στους αγωνιστικούς χώρους και του επιπέδου ηθικής ανάπτυξης του ατόμου, όπως έχει προταθεί από τη δομική θεωρία (Kohlberg, 1969). 

Ο Kohlberg (1969) αναφέρει 3 αναπτυξιακά επίπεδα και 6 στάδια ηθικής ανάπτυξης του παιδιού και του εφήβου. Τα τρία αυτά επίπεδα αντιστοιχούν στο προσυμβατικό (στάδια 1 και 2), στο συμβατικό (στάδια 3 και 4) και το μετασυμβατικό (στάδια 5 και 6) επίπεδο της ηθικής ανάπτυξης. Η ηθική συμπεριφορά που αναπτύσσεται εντός των αγωνιστικών χώρων αποδίδεται με την έννοια της αθλητικής εντιμότητας (sportspersonship), όπως έχει αναφερθεί από τους Vallerand, Deshaies, Cuerrier, Briere και Pelletier (1996). Η αθλητική εντιμότητα ορίζεται ως «το ενδιαφέρον και ο σεβασμός στους κανόνες και τις αρχές του αθλήματος, τους κοινωνικούς κανόνες συμπεριφοράς, τον αντίπαλο, όπως και η πλήρης δέσμευση στο άθλημα με την απουσία παράλληλα της αρνητικής προσέγγισης της συμμετοχής στον αθλητισμό» (Vallerand κ.ά., 1996, σελ. 3).

Οι Bredemeier, Shields και Horn (1985) υποστήριξαν ότι η ηθική στην καθημερινή ζωή θα πρέπει να διαχωριστεί από την ηθική του αθλητισμού, θέλοντας να υποδηλώσουν ότι, παρόλο που οι δύο έννοιες

Το γονιδιακό ντόπινγκ και τα νέας γενιάς εξελιγμένα μοντέλα υπεραθλητών

Βιοηθική και αθλητισμός

Από τον Κώστα Κουσαρίδα

Κάθε τέσσερα χρόνια, τέτοια εποχή η συζήτηση ανάβει γύρω από τους Ολυμπιακούς Αγώνες και το φαινόμενο των υπεραθλητών, όπως αυτό του Μάικλ Φελπς, του Γιουσέιν Μπολτ και αρκετών άλλων που στο παρελθόν έχουν σπάσει ολυμπιακά και παγκόσμια ρεκόρ το ένα μετά το άλλο. Ο υπέρμετρος ανταγωνισμός για την κατάκτηση αυτού του ονείρου έχει ωθήσει πολλούς αθλητές στην εύκολη οδό, αυτή του ντοπαρίσματος.

Στους Oλυμπιακούς Aγώνες του Ρίο έγινε μία στόχευση των Ρώσων αθλητών εφόσον πολλοί απέτυχαν να περάσουν με επιτυχία τα τεστ ντόπινγκ. Δεν έλειψαν οι αποδοκιμασίες στην αργυρή ολυμπιονίκη, Γιούλια Εφίμοβα, στα 100 μ. Πρόσθιο, που στο παρελθόν είχε κάνει χρήση τέτοιων ουσιών, με τις συναθλήτριές της να μην της δίνουν το χέρι, ούτε καν να στρέφονται προς το μέρος της. Χαρακτηριστικά, ο Μάικλ Φελπς αντέδρασε αρνητικά στο αργυρό μετάλλιο της Εφίμοβα: «Το άθλημα πρέπει να είναι καθαρό. Πονάει η καρδιά μου βλέποντας ένα άτομο που έχει πιαστεί ντοπέ όχι μία αλλά δύο φορές να μετέχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αυτό καταστρέφει την ουσία του αθλητισμού και με ενοχλεί αφάνταστα».

Πραγματικά αυτό καταστρέφει την ουσία του αθλητισμού. Πόσοι όμως από αυτούς που στηρίζουν το ολυμπιακό ιδεώδες και το ‘’καθαρό άθλημα” χρησιμοποιούν μη ανιχνεύσιμες ουσίες ντόπινγκ; Και ακόμα χειρότερα πόσοι από αυτούς έχουν ήδη υποστεί γονιδιακό ντόπινγκ;

Αλλά τι ακριβώς είναι αυτό το γονιδιακό ή αλλιώς γενετικό ντόπινγκ;   

 

Το γονιδιακό ντόπινγκ είναι μία νέα τεχνική, η οποία μάλλον δεν έχει ακόμη χρησιμοποιηθεί από τους αθλητές. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι αυτό αναμένεται να γίνει άμεσα. H συζήτηση γύρω από το

Βιοηθική και αθλητισμός: ποια η σχέση τους;

Βιοηθική και αθλητισμός

H Ιωάννα Μάστορα, Δρ Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Επιστημονική και Εργαστηριακή Συνεργάτης Α. ΤΕΙ Αθηνών στην ομιλία της "Βιοτεχνολογικές προσαρμογές και αθλητική δεοντολογία", κατά τη διάρκεια του Επιστημονικού Συνεδρίου με θέμα «Ηθικές Αξίες, Κοινωνία και Επιστημονική Έρευνα» συνδιοργάνωσαν η Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση «Εφτά» και η Διεθνής Επιστημονική Εταιρία Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας, με την υποστήριξη της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών, την Τετάρτη 14 και Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2015, στοΜΕΓΑΡΟ του ΟΛΠ.