 |
Φρόυντ Σίγκμουντ ( 1856-1939) |
Σύμφωνα με τον Sigmund Freud, οι μηχανισμοί άμυνας
μπορούν να κάνουν τη ζωή μας προσαρμοστική ή δυσλειτουργική.
Σύμφωνα με
την Ψυχαναλυτική θεωρία του Σίγκμουντ Φρόυντ, οι μηχανισμοί άμυνας είναι
αυτόματες πράξεις ή τεχνικές που εκτελούνται ασυνείδητα για την αντιμετώπιση
στρεσογόνων καταστάσεων και ερεθισμάτων που δεν μπορούμε να διαχειριστούμε
ψυχολογικά.
Πιο
συγκεκριμένα είναι η μέθοδος με την οποία το Εγώ διευθετεί τις συγκρούσεις που
δημιουργούνται μεταξύ των ενορμήσεων του Εκείνο και των αξιών του Υπερεγώ.
Το Εγώ έχει
ως στόχο την αποφυγή του άγχους και τις εσωτερικές συγκρούσεις. Βασικός του
ρόλος είναι να ελέγχει την πραγματικότητα για να δει αν μπορούμε να κάνουμε
αυτό που θέλουμε ή αν χρειάζεται να κάνουμε κάτι άλλο. Η δράση του θα λέγαμε
ότι είναι ως μεσολαβητής ανάμεσα στις αυθόρμητες επιθυμίες μας (το μέρος του
εαυτού μας που έχει ονομαστεί από τον Freud "Id") και στα «πρέπει»
που η οικογένεια μας έχει θέσει και η κοινωνία προστάζει (εκείνο το μέρος του
εαυτού μας που ονομάζεται "Υπερεγώ")
Ποιοι είναι
οι κυριότεροι μηχανισμοί άμυνας:
Απόσυρση
το
αποτράβηγμα από μία κατάσταση που προκαλεί δυσάρεστα συναισθήματα π.χ. κάποιος
κοιμάται πολύ ή παίρνει ναρκωτικά για να αποφύγει την "άσχημη"
πραγματικότητα.
Απώθηση
Διάφορες
επιθυμίες, αισθήματα,σκέψεις, που δεν είναι αποδεκτά (δημιουργούν άγχος),
απωθούνται στο ασυνείδητο. Είναι έξω από τη μνήμη.
Χαρακτηριστικά: Ότι απωθείται διατηρεί την
ενέργειά του και προσπαθεί να έλθει στο συνειδητό. Χρειάζεται αντίθετη ενέργεια
να το κρατήσει στο ασυνείδητο (σχέση δυναμική). Εξακολουθεί να επιδρά. Πολύ
βασικός μηχανισμός. Συχνός στις νευρώσεις.
Ταύτιση (ΙDENTIFICATION)
Ιδιότητες
κάποιου άλλου γίνονται μέρος της προσωπικότητας του ατόμου. Τα αίτια βρίσκονται
κυρίως
