 |
| Βιοηθική Διαμεσολάβηση |
της Εύης Αυλογιάρη, Δικηγόρου παρ’ Αρειω Πάγω-
Διαπιστευμένης Διαμεσολαβήτριας (CiArb-London), μεταπτυχ. φοιτήτριας του
Δ.Π.Μ.Σ. της Ιατρικής σχολής του Α.Π.Θ. «ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ: ΔΙΚΑΙΪΚΗ
ΡΥΘΜΙΣΗ ΚΑΙ ΒΙΟΗΘΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ»
Η Βιοηθική Διαμεσολάβηση είναι μία νέα προσέγγιση
διευθέτησης ηθικών διλημμάτων, που ανακύπτουν κατά την λήψη δύσκολων αποφάσεων
αναφορικά με την ενδεδειγμένη ιατρική φροντίδα[1].
Ο θεσμός αυτός είναι παντελώς άγνωστος στην χώρα μας, έχει δε μεγάλη απήχηση τα
τελευταία χρόνια τόσο στη Δυτική Ευρώπη, όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες
Αμερικής.
Εύλογα, λοιπόν, διερωτάται κανείς, τί ακριβώς είναι η
Βιοηθική Διαμεσολάβηση και πού χρησιμοποιείται;
Η Βιοηθική διαμεσολάβηση είναι σύμφωνη προς τις
θεμελιώδεις αρχές της Διαμεσολάβησης, αλλά συνάμα παρατηρούνται αρκετές
διαφοροποιήσεις, που εναπόκεινται στην ιδιαίτερη φύση και την μοναδικότητα της
διαδικασίας.
Συνηθέστερα, οι διαφορές που υπάγονται στην
διαδικασία αυτή, κινούνται γύρω από διλήμματα ζωής ή θανάτου[2],
αλλά και δύσκολες υποθέσεις επιλογής της κατάλληλης ιατρικής περίθαλψης σε
παιδιά.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα υποθέσεων, που ενδείκνυται
η υπαγωγή τους στη διαδικασία αυτή, αποτελούν οι περιπτώσεις α) διαφωνίας των
γονέων ως προς την διακοπή της κύησης ή μη, όταν υπάρχουν ενδείξεις για
συγγενείς ανωμαλίες του εμβρύου, β) διαφωνίας των γονέων αναφορικά με την
ενδεδειγμένη θεραπεία σε περιπτώσεις νεογνών/ παιδιών με συγγενείς ανωμαλίες ή
σοβαρές ασθένειες, γ) διαφωνίας των συγγενικών προσώπων για την ενδεδειγμένη
θεραπεία-περίθαλψη σε σοβαρές περιπτώσεις, δ) διαφωνίας των συγγενών για τη
δωρεά οργάνων, ε) διαφωνίας του ιατρικού προσωπικού του νοσοκομείου με
συναδέλφους ή με τη Διεύθυνση του Νοσοκομείου, στ) διλημμάτων τέλους της ζωής
κτλ.
Η Βιοηθική Διαμεσολάβηση στοχεύει στην συναινετική
επίλυση διαφορών μεταξύ των επαγγελματιών υγείας, των ασθενών και του
οικογενειακού περιβάλλοντος αυτών, και για το λόγο αυτό διεξάγεται, συνήθως,
στο χώρο του νοσοκομείου από Διαμεσολαβητή που προτείνει το ίδιο το Νοσοκομείο.
Αυτή είναι και η κυριότερη διαφορά της Βιοηθικής
Διαμεσολάβησης από την κοινή Διαμεσολάβηση, που χρησιμοποιείται στις αστικές
και εμπορικές διαφορές. Λόγω της φύσης της διαφοράς, ο τόπος διεξαγωγής της
βιοηθικής διαμεσολάβησης είναι συνήθως το Νοσοκομείο, ο δε Διαμεσολαβητής
επιλέγεται και πληρώνεται από αυτό. Εν αντιθέσει με τις αστικές και εμπορικές
διαμεσολαβήσεις, οι οποίες διεξάγονται σε ουδέτερο χώρο, η επιλογή του
Διαμεσολαβητή γίνεται από κοινού από τα αντίδικα μέρη, τα οποία επιμερίζονται
και την αμοιβή του Διαμεσολαβητή.
Κατά τη διαδικασία αυτή, με τη βοήθεια ενός τρίτου,
ουδέτερου προσώπου, του Διαμεσολαβητή, ειδικού σε θέματα βιοηθικής, επιδιώκεται
η εξεύρεση λύσης, η οποία είναι προσανατολισμένη στα συμφέροντα και στην
επιθυμία του ασθενούς, είναι αποδεκτή από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη και
ταυτόχρονα συμβαδίζει με τις αξίες και τις ηθικές αρχές άσκησης του ιατρικού
λειτουργήματος[3].
Στο σημείο αυτό πρέπει να τονιστεί ότι η διαμεσολάβηση
είναι χώρος ιδιωτικής πρωτοβουλίας και
