Κύκλωμα παράνομης υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στην Ελλάδα –Αναγκαία η παρακολούθηση της παρένθετης μητρότητας

Κύκλωμα παράνομης υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στην Ελλάδα

Τη δράση ενός από τα μεγαλύτερα και πιο καλά οργανωμένα κυκλώματα στην Ελλάδα, που εμπλέκεται σε παράνομες υιοθεσίες, εμπόριο ωαρίων και παρένθετες μητέρες επ’αμοιβή, αποκάλυψε πριν από λίγο διάστημα η ΕΛ.ΑΣ.

Μια μυστική έρευνα διάρκειας οκτώ μηνών από τις ελληνικές αρχές, οδήγησε στη σύλληψη 22 ατόμων, τα οποία φέρονται να εμπλέκονται σε εγκληματικό δίκτυο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στη Θεσσαλονίκη.

Πιο συγκεκριμένα, γίνεται λόγος για 22 περιπτώσεις παράνομης υιοθεσίας, 4 περιπτώσεις απόπειρας παράνομης υιοθεσίας, 24 περιπτώσεις εμπορίου ωαρίων και 6 περιπτώσεις παράνομης παρένθετης μητρότητας. Τα ποσά που κατέβαλλαν οι υποψήφιες ανάδοχες οικογένειες κυμαίνονταν μεταξύ 20.000 και 30.000 ευρώ, ενώ περισσότερα από 500.000 ευρώ είναι τα κέρδη του κυκλώματος από το 2016. Στην υπόθεση εμπλέκονται συνολικά 66 άτομα, μεταξύ των οποίων, ένας δικηγόρος, ένας μαιευτήρας-γυναικολόγος, υπάλληλοι κέντρων ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και τουλάχιστον τρία άτομα για τα οποία υπάρχει υπόνοια ότι ενεργούσαν ως «διαμεσολαβητές».

Αν και τα αποδεικτικά στοιχεία της αστυνομίας σχετικά με την παράνομη παρένθετη

Θάνατος παρένθετης μητέρας - ανησυχίες για εκμετάλλευση και αναγκαιότητα ρυθμιστικού πλαισίου

Παρένθετη μητρότητα

Σαράντα-δυάχρονη 17 εβδομάδων έγκυος σε δίδυμα, με την ιδιότητα της παρένθετης μητέρας, στο Νέο Δελχί της Ινδίας, πεθαίνει, ενώ παράλληλα αναμένεται νέος σχέδιο νόμου σχετικά με την ρύθμιση της παρένθετης μητρότητας στην Βουλή.

Κατόπιν έρευνας που διεξήχθη, ανακαλύφθηκε ότι η εγκυμονούσα είχε ένα πολύχρονο ιστορικό ασθενειών, ανάμεσά τους φυματίωση, υδροκεφαλία και κατάθλιψη, αλλά η εγκεκριμένη διαδικασία ιατρικού προελέγχου δεν είχε πραγματοποιηθεί. Αν είχε διεξαχθεί ο κανονικός, σύμφωνα με τις ανάλογες οδηγίες, έλεγχος δεν θα κρινόταν εξαρχής ως κατάλληλη για να κυοφορήσει.

Ο υπεύθυνος του νοσοκομείου, Dr Sudhir Gupta, όπου και η γυναίκα κατέληξε [All India Institute of Medical Science (AIIMS)], αναφέρει την θανατηφόρα κατάληξη αυτή ως άλλο ένα δείγμα των επιπτώσεων της έλλειψης αυστηρής νομοθεσίας στην χώρα, η οποία να προβλέπει το συγκεκριμένο ζήτημα.

Κατόπιν, οι γιατροί στο AIIMS δημοσίευσαν κοινό επιστημονικό άρθρο ( Regulation of Surrogacy in India: Need of the Hour) , στο οποίο περιγράφουν την επικινδυνότητα της κατάστασης στην Ινδία, όπου η παρένθετη μητρότητα έχει εξελιχθεί σε μέθοδο εκμετάλλευσης της οικονομικά δεινής κατάστασης τόσο των εθελοντών γυναικών αλλά και των μελλοντικών γονέων. Η ανάγκη αυστηρότερου νομοθετικού πλαισίου υπογραμμίζεται από τους συγγραφείς για την αποτροπή επανάληψης παρόμοιων γεγονότων.

Πιο συγκεκριμένα, το νομοσχέδιο για τον κανονισμό που θα διέπει την παρένθετη μητρότητα, πέρασε

Εξωσωματική Γονιμοποίηση : Άλυτοι Προβληματισμοί – Ηθικά διλήμματα

Εξωσωματική Γονιμοποίηση –  Ηθικά διλήμματα

της Χάδλα – Σκαρλάτου Παναγιώτα

Βιολόγος, Γενετική και Μοριακή Βιολογία
MSc Systemic Biology

Το πρώτο «παιδί του σωλήνα» γεννήθηκε το 1978 και μαζί του γεννήθηκαν πολλά προφητικά σενάρια που πραγματοποιούνται ένα ένα στο πέρασμα των χρόνων. Η δημιουργία τραπεζών καλών κατεψυγμένων εμβρύων (κρυοσυντήρηση εμβρύων), η συντήρηση γονιμότητας ανδρών και γυναικών με κρυόψυξη ωαρίων και σπερματοζωαρίων αντίστοιχα,

ακόμα και μετά το θάνατο του δότη, αλλά και η γέννηση παιδιών «κατά παραγγελία», που θα φέρουν επιθυμητά χαρακτηριστικά και φύλο είναι μερικά από αυτά. Μέσα στην ευφορία που δημιουργήθηκε τότε αναλογίστηκε κανείς τις ηθικές προεκτάσεις όλων αυτών των σεναρίων, που σήμερα αποτελούν γεγονότα;

Για πολλά άτεκνα ζευγάρια η εξωσωματική γονιμοποίηση θεωρείται το ύψιστο επιστημονικό “θαύμα” που απάλυνε τον πόνο τους και έγινε το μέσο κατάκτησης της ευτυχίας βιώνοντας τη μητρότητα και πατρότητα αντίστοιχα, φέρνοντας στη ζωή τους ένα ή περισσότερα πλασματάκια. Σίγουρα αυτό θα ακουστεί σκληρό, όμως, ελάχιστοι σκέφτονται ότι η ατεκνία κάποιων ζευγαριών μπορεί να είναι μια αδιέξοδος, ένας σοφός μηχανισμός, που η ίδια η φύση όρισε προς αποφυγή αύξησης του γενετικού φορτίου του ανθρώπου από επιβλαβείς μεταλλάξεις. Ο δυισμός είναι προφανής!!! Και είναι αποτέλεσμα της γοργής συσσώρευσης της νέας γνώσης που εσπευσμένα μεταφέρεται στην εφαρμογή, πριν προλάβουμε να αναλογιστούμε το θετικό και το αρνητικό, το τυπικό και το παράτυπο, το ηθικά σωστό και λάθος.

32 χρόνια από τη γέννηση του πρώτου παιδιού του σωλήνα και στις «υπηρεσίες» της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής συγκαταλέγονται η καλλιέργεια βλαστοκύστεων, η κρυόψυξη ωαρίων και σπερματοζωαρίων και η κρυοσυντήρηση εμβρύων.

Όσον αφορά την καλλιέργεια των βλαστοκύστεων, πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι η παράταση της καλλιέργειας των εμβρύων επιτρέπει την επιλογή των υγιέστερων εμβρύων και μπορεί να οδηγήσει στην επίτευξη υψηλότερων ποσοστών εγκυμοσύνης. Αναρωτιέμαι μετά από αυτό, το βάραθρο του Καιάδα έχει πάρει τη μορφή σύγχρονων εργαστηρίων;;; Τα λιγότερο υγιή έμβρυα θανατώνονται με επιστημονικό, ελεγχόμενο και επαναλήψιμο τρόπο; Θυσιάζονται, μήπως, παρανόμως στο βωμό της επιστημονικής γνώσης ως πειραματόζωα;

Η κρυόψυξη ωαρίων και σπερματοζωαρίων συνάδει με τη συντήρηση της γονιμότητας γυναικών και ανδρών αντίστοιχα. Πρόκειται για τη συντήρηση αγονιμοποίητων ωαρίων ή σπερματοζωαρίων. Στη

Η εξωσωματική γονιμοποίηση υπό το πρίσμα της Ορθόδοξης Θεολογίας

Η εξωσωματική γονιμοποίηση υπό το πρίσμα της Ορθόδοξης  Θεολογίας

Ειδική Συνοδική Επιτροπή
επί Ειδικών Ποιμαντικών Θεμάτων και Καταστάσεων

Του Γεωργίου Κατσιμίγκα Νοσηλευτού ΠΕ κ΄ ΤΕ, Θεολόγος,

Υποψήφιου Διδάκτορος Ιατρικής,
Συνεργάτου της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Ειδικών Ποιμαντικών Θεμάτων και Καταστάσεων της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος

ΕΞΩΣΩΜΑΤΙΚΗ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ

Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Χρησιμοποιώντας τον όρο εξωσωματική γονιμοποίηση, στην ουσία αναφερόμαστε σε μια μόνο από τις μεθόδους που μπορούν να βοηθήσουν ένα ζευγάρι με προβλήματα υπογονιμότητας. Ο σωστός όρος είναι Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή, και καλύπτει ένα μεγάλο φάσμα “θεραπειών”, όπως η σπερματέγχυση, η πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας και ασφαλώς η εξωσωματική γονιμοποίηση. Έτσι, ως εξωσωματική γονιμοποίηση εννοείται η τεχνική της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής όπου το γενετικό υλικό των δύο συζύγων, το σπέρμα του άνδρα και τα ωάρια της γυναίκας , έρχεται σε επαφή και γίνεται η γονιμοποίηση εκτός του σώματος, σε εργαστηριακές συνθήκες (ομόλογη εξωσωματική γονιμοποίηση) (Τεστάρ 1987).Η εξωσωματική γονιμοποίηση έχει ως σκοπό να αυξήσει τις πιθανότητες σύλληψης ενός υπογόνιμου ζευγαριού. Υπογόνιμο χαρακτηρίζεται το ζευγάρι που το διακρίνει αδυναμία αναπαραγωγής μετά την πάροδο ενός έτους φυσιολογικής σεξουαλικής δραστηριότητας (Φανάρα Β, 2000). Σύμφωνα με στοιχεία που παρέθεσε ο Πρόεδρος της Ανδρολογικής Εταιρίας Καθηγητής κ. Παπαδήμας, το 17% περίπου των ζευγαριών (200.000 περίπου ζευγάρια) στην Ελλάδα αντιμετωπίζει πρόβλημα υπογονιμότητας (6ο Πανελλήνιο Ανδρολογικό Συνέδριο, 2004) και (Νικολαρόπουλος 2002).

Η εξωσωματική γονιμοποίηση αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα στον τομέα της ανθρώπινης αναπαραγωγής. Πολλά χρόνια προσπάθειας ανταμείφθηκαν με την αναγγελία το 1978 της γέννησης της Louise Brown, του πρώτου παιδιού που γεννήθηκε έπειτα από θεραπεία γονιμοποίησης in vitro (IVF) (Steptoe and Edwards 1978). Η γέννηση αυτού του παιδιού, αντιμετωπίστηκε από το κοινό ως ένα εντυπωσιακό επιστημονικό εγχείρημα, ενώ παράλληλα έδωσε χαρά και ελπίδα σε πολλά υπογόνιμα ζευγάρια. Η τεχνολογική όμως ανάπτυξη, παρά τα αναμφίβολα θετικά στοιχεία της, είναι συνυφασμένη και με αρνητικές επιπτώσεις για τη ζωή του ανθρώπου. Έτσι δεν άφησε ανεπηρέαστη ούτε την αναπαραγωγή του. Τον αρχικό ενθουσιασμό της πρώτης πετυχημένης εξωσωματικής γονιμοποίησης διαδέχτηκε η ύπαρξη πολλών ηθικών, νομικών και κοινωνικών ζητημάτων. Η ανάδυση των προβλημάτων αυτών έγινε αντικείμενο συζητήσεων, ανταλλαγής απόψεων αλλά και διαφωνιών, μεταξύ γιατρών, νομικών, θεολόγων, του κοινού, αλλά και του ίδιου του κράτους (Evans and Evans 1996).

Τα κυριότερα προβλήματα που προκάλεσαν ηθικά διλήμματα από την εφαρμογή της εξωσωματικής γονιμοποίησης είναι: η ανάμειξη του τρίτου προσώπου στην αναπαραγωγική διαδικασία με τη δωρεά γεννητικού υλικού, η παρένθετη μητρότητα, η αναπαραγωγή σε γυναίκες προχωρημένης ηλικίας, η κρυοσυντήρηση των εμβρύων, η πολύδημη κύηση και ο αριθμός των εμβρύων που μεταφέρονται στη μήτρα, η απόκτηση τέκνων από άγαμες γυναίκες και ομοφυλόφιλα ζευγάρια και τέλος η προγεννητική διάγνωση. Αξίζει ωστόσο να σημειωθεί, ότι είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν λύσεις για τα ηθικά προβλήματα των αναπαραγωγικών τεχνολογιών που να είναι πλήρως αποδεκτές από μια πλουραλιστική κοινωνία και ακόμα πιο ανέφικτο να βρεθεί μια κοινή συνισταμένη σε παγκόσμια κλίμακα (Sozos and Fasouliotis 2000). Διάσταση και ποικιλία απόψεων υπάρχει επίσης και σε όσους επιστήμονες ασχολούνται με τη βιοηθική, είτε αυτοί προέρχονται από το περιβάλλον των θεωρητικών και ανθρωπιστικών σπουδών είτε από το περιβάλλον της ιατρικής και της βιολογίας.

Β. ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ

Κατά την Ορθόδοξη παράδοση και ζωή, η απόκτηση τέκνων αποτελεί φυσική συνέπεια του γάμου (Βενέδικτου Ιερομονάχου 2003). Η τεκνογονία αποτελεί καρπό της ενώσεως του άνδρα και της γυναίκας

Υποβοηθούμενη αναπαραγωγή - Θεολογική Προσέγγιση

Υποβοηθούμενη αναπαραγωγή

Τήν τελευταία δεκαετία σέ Συνέδρια στήν Ἑλλάδα καί τό ἐξωτερικό, σέ Σχολές Γονέων, σέ ραδιοφωνικές καί τηλεοπτικές ἐκπομπές, σέ ὁμιλίες σέ Μητροπόλεις καί Ἐνορίες δόθηκε ἡ εὐκαιρία νά ἀναπτυχθεῖ ἡ προβληματική του θέματος τῆς ὑποβοηθούμενης ἀναπαραγωγῆς ἀπό τή θεολογική της πλευρά. Τά θέματα τῆς στειρότητας καί ἀτεκνίας συνεχίζουν να ἀπασχολοῦν τούς συνανθρώπους μας καί μάλιστα ἀρκετοί προστρέχουν ἀρχικά σε συμβουλές «πνευματικῶν» πατέρων. Ὅσο κι ἄν σήμερα γίνεται λόγος γιά την ἀποθρησκειοποίηση τῆς κοινωνίας μας,    ἀκόμη καί στά εὐαίσθητα θέματα γονιμότητας, πολλά ζευγάρια πρῶτα ρωτοῦν τόν πνευματικό τους πατέρα, καί κατόπιν τούς εἰδικούς γονιμολόγους ἰατρούς.

Ἡ πρώτη γέννηση παιδιοῦ μέ τή μέθοδο τῆς ἐξωσωματικῆς γονιμοποίησης ἀναφέρθηκε ἐπίσημα τό 1978 στήν Ἀγγλία μέ τή γέννηση τῆς Louise Brown. Αὐτή ἔγινε γνωστή ὡς τό παιδί τοῦ σωλῆνα καί ἀποτέλεσε τήν ἀρχή γιά τήν ἐφαρμογή τῆς μεθόδου σέ παγκόσμια κλίμακα. Οἱ ἰατροί R.G. Edwards - P.C. Steptoe, ἀνακοίνωσαν στίς 25 Ἰουλίου τοῦ 1978 τη γέννηση μέ καισαρική τομή ὑγιέστατου κοριτσιοῦ μέ βάρος 2.700 γραμμάρια ἀπό ἔγγαμη μητέρα, ἡ ὁποία δέν εἶχε ἀποκτήσει μέχρι τότε παιδιά. Ἡ κυοφορία τῆς Louise Brown διήρκησε 16 ἑβδομάδες καί 5 ἡμέρες ἀπό τήν ἐμφάνιση τῆς τελευταίας περιόδου τῆς γυναίκας.

Ἐπιπλέον, τόν Ἀπρίλιο τοῦ 1984, οἱ Times τῆς Νέας Ὑόρκης δημοσίευσαν τή γέννηση τέκνου, γιά πρώτη φορά προερχόμενου ἀπό κατεψυγμένο ἔμβρυο. Τό ἔμβρυο εἶχε δημιουργηθεῖ με ὁμόλογη ἐξωσωματική γονιμοποίηση καί εἶχεκαταψυχθεῖ γιά 2 μῆνες, προτοῦ ἐμφυτευθεῖ στή μήτρα τῆς μητέρας του. Στήν περίπτωση ὁμόλογης γονιμοποίησης τό σπέρμα λαμβάνεται ἀπό τό σύζυγο. Στήν ἐτερόλογη

Ο οικογενειακός προγραμματισμός και αμβλώσεις στην Κίνα

Οι αμβλώσεις στην Κίνα

Τα τελευταία χρόνια, η Κίνα πραγματοποιεί αποφασιστικά βήματα προς την κατεύθυνση της χαλάρωσης ή ακόμα και του τερματισμού της πολιτική της για τον οικογενειακό προγραμματισμό, η οποία ορίζει ρητά πόσα παιδιά μπορούν να αποκτήσουν τα ζευγάρια. Το 2016, η Κίνα έβαλε τέλος στην τριακονταετή πολιτική του ενός παιδιού επιτρέποντας στα ζευγάρια να αποκτούν δύο παιδιά εφόσον το επιθυμούν. [1]

Η Κίνα εισήγαγε την πολιτική του ενός παιδιού το 1979, προκειμένου να εμποδίσει την ανεξέλεγκτη πληθυσμιακή έκρηξη. Όσα ζευγάρια παραβίαζαν τον νόμο του ενός παιδιού καλούνταν να καταβάλουν τσουχτερά πρόστιμα ανάλογα με το εισόδημά τους. Όμως οι κινέζικες οικογένειες ανέκαθεν είχαν αδυναμία στα αγόρια, έτσι συχνά τα ζευγάρια επέλεγαν την έκτρωση όταν ανακάλυπταν ότι θα αποκτήσουν κόρη. Αυτό είχε ως επακόλουθο να διαταραχθεί η ισορροπία στην αναλογία ανδρών και γυναικών, με αποτέλεσμα αρκετοί Κινέζοι να δυσκολεύονται να βρουν συζύγους ώστε να παντρευτούν. [2]

Από το 1979, που θεσπίστηκε η πολιτική για το ένα παιδί, έως τη χαλάρωση του μέτρου, πραγματοποιήθηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια αμβλώσεις. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία ο αριθμός των εκτρώσεων κορυφώθηκε στη δεκαετία μεταξύ 1982 -1992 με πάνω από 10 εκατ. αμβλώσεις τον χρόνο.[3] Μάλιστα συχνά οι αρχές προχωρούσαν και σε εξαναγκαστικές αμβλώσεις.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Φενγκ Τζιαμέι, η οποία το 2012 υποβλήθηκε σε αναγκαστική έκτρωση κατά τον έβδομο μήνα της εγκυμοσύνης της. Όμως, όταν οι φωτογραφίες του ματωμένου της εμβρύου δημοσιεύτηκαν μέσω του διαδικτύου, προκάλεσαν κύμα αγανάκτησης και διαμαρτυρίας σε όλο τον κόσμο. Μετά τη δημοσιοποίηση του θέματος οι κινεζικές αρχές αναγκαστήκαν να της καταβάλουν το ποσό των 70.000 γιούαν (8.970 ευρώ) ως αποζημίωση.  Μια άλλη περίπτωση που καταγγέλθηκε από ανθρωπιστικές οργανώσεις, είναι η υπόθεση της Φενγκ, την οποία εξανάγκασαν να πραγματοποιήσει άμβλωση επειδή δεν μπορούσε να πληρώσει το πρόστιμο των 40.000 γιουάν (4.880 ευρώ) που επιβάλλονταν  σε όσες γυναίκες δε σεβόντουσαν την πολιτική του ενός παιδιού.[4]

Αμέσως παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε ένα σύντομο βίντεο του 2011, όπου περιγράφονται τα αποτελέσματα της πολιτικής του ενός παιδιού.[5]

Ολλανδός δότης σπέρματός ίσως είναι πατέρας 1000 παιδιών

Δωρεά σπέρματος

Ο Ivo van Halen, ένας 34χρονος Ολλανδός σύμβουλος πληροφορικής, γράφει μια πολύ μεγάλη λίστα Χριστουγεννιάτικων ευχών. Αφού έμαθε πριν από πέντε χρόνια ότι η μητέρα του τον συνέλαβε με δότη σπέρματος, έχει ψάξει για τα αδέλφια του στις περιοχές ελέγχου DNA στο διαδίκτυο.

Μέχρι στιγμής έχει εντοπίσει 57 από αυτά στην Ολλανδία, καθώς και τον βιολογικό του πατέρα. Αλλά μια κυβερνητική υπηρεσία που παράγει φάρμακα πιστεύει ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν 1000 άτομα με το ίδιο DNA. Εάν ο μπαμπάς-δότης είχε πραγματικά 1000 απογόνους, αυτό θα τον έκανε τον πιο παραγωγικό πατέρα στον κόσμο, ενώ ένας αυστριακός γιατρός στο Λονδίνο, ο Μπέρτολντ Βίσενερ, πιστεύεται ότι έχει τεχνητά γονιμοποιήσει έως και 600 γυναίκες στην κλινική γονιμοποίησής του μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο συγκεκριμένος δότης σπέρματος (πατέρας του κ. Van Halen) δωρίζει τακτικά σε τρεις κλινικές εδώ και 20 χρόνια και ένα μέρος του σπέρματός του εξάγεται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Στους The Times (Λονδίνο) δήλωσε ότι είχε συναντήσει αρκετούς από τους γιους του και αποδείχτηκε ότι κάποιοι από αυτούς είχαν μεγαλώσει σε διπλανές γειτονιές. «Κάποιοι από αυτούς γνώριζαν ο ένας τον άλλον πριν ανακαλύψουν ότι ήταν συγγενείς» είπε. «Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο αυτό το είδος πληροφορίας είναι τόσο σημαντικό».

Λαμβάνοντας υπόψιν το άρθρο αυτό, ιδιαίτερη βάση οφείλουμε να δώσουμε στο ότι η τεχνολογία έχει

Παροχή ασφαλιστικής κάλυψης στις Ηνωμένες Πολιτείες για την κατάψυξη γαμετών για ασθενείς με καρκίνο

Κατάψυξη γαμετών για ασθενείς με καρκίνο

To Ιλλινόις, αποτελεί την πιο πρόσφατη Αμερικανική Πολιτεία, στην οποία οι ιατρικές ασφαλιστικές εταιρίες χρηματοδοτούν θεραπείες συντήρησης της γονιμότητας, για ασθενείς με καρκίνο.

Στις 27 Αυγούστου του 2018, ο κυβερνήτης Bruce Rauner, έκανε το Ιλλινόις την πέμπτη Πολιτεία που πέρασε η συγκεκριμένη νομοθεσία, με την καθηγήτρια Teresa Woodruff, διευθύντρια της Κοινοπραξίας στο Northwestern University του Ιλλινόις, να δηλώνει πως είναι μια στιγμή που η έρευνα, η ιατρική και οι νομοθετικές αποφάσεις, ανταποκρίνονται στις ανάγκες των οικογενειών των πολιτών του Ιλλινόις.

Με την νέα νομοθεσία, οι πάροχοι ασφάλισης υγείας στο Ιλλινόις πρέπει τώρα να χρηματοδοτήσουν μέτρα όπως η κατάψυξη των ωαρίων και των σπερματοζωαρίων για να δώσουν στους ασθενείς την δυνατότητα να μπορούν να συλλάβουν παιδί, ακόμη και μετά από επίπονες θεραπείες καρκίνου (π.χ. χημειοθεραπεία, ακτινοβολία και ορισμένες χειρουργικές επεμβάσεις), που ίσως τους καταστίσουν μη ικανούς για γονιμοποίηση.

Στο STL News η Laura Jane Hyde, διευθύνων σύμβουλος του Gilda's Club Chicago, χαιρέτησε την πρωτοβουλία, αναφέροντας ότι όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι επιβιώνουν από τη νόσο του

Βιοηθικά διλήμματα και υποβοηθούμενη αναπαραγωγή

Γράφουν η Θεοδώρα Λαμπρή και η Κατερίνα Παναγοπούλου, (μεταπτυχιακές φοιτήτριες του  ΠΜΣ Δημόσια Υγεία, Τμ. Ιατρικής, Παν/μιο Πατρών)

Επιμέλεια: Απόστολος Βανταράκης, Αναπληρωτής καθηγητής, Τμ. Ιατρικής, Παν/μιο Πατρών 

Η απόκτηση παιδιού έχει σημασία τόσο για τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά όσο και για την κοινωνία και την ανθρωπότητα στο σύνολό της. Για την πλειοψηφία των ανθρώπων, η απόκτηση παιδιών - απογόνων, σηματοδοτεί την ολοκλήρωση της οικογένειάς τους και την συνέχιση της ύπαρξής τους. Η διαδικασία της αναπαραγωγής, από την αρχή δημιουργίας του κόσμου συνέβαινε χωρίς την παρέμβαση της τεχνολογίας, της επιστήμης και της ιατρικής, δεδομένο που ισχύει, έως και σήμερα για τα περισσότερα ζευγάρια. Ωστόσο, σε αρκετές περιπτώσεις, προκύπτουν προβλήματα, τα οποία συμβάλλουν στην αποτυχία επίτευξης του παραπάνω σκοπού. Τα προβλήματα υπογονιμότητας, όπως αποκαλούνται, πέρα από τις δυσκολίες απόκτησης παιδιών, δημιουργούν στα ζευγάρια σειρά προβλημάτων σχετικών με την ψυχική και συναισθηματική τους υγεία, την μεταξύ τους σχέση και την συνέχιση αυτής, αλλά και προβλημάτων σχετικών με την κοινωνική τους ζωή και την γενικότερη θέση τους μέσα στην κοινωνία. Είναι χαρακτηριστικό, πως τα άτεκνα ζευγάρια αντιμετωπίζονταν ως κατώτερα, άτυχα ή τιμωρημένα από το θεό ή τη μοίρα, σε αρκετές κοινωνίες κατά τα παλαιότερα χρόνια, γεγονός που δεν έχει εκλείψει έως και σήμερα.

Η επιστημονική και τεχνολογική κοινότητα προσπάθησαν να δώσουν λύση μέσα από την μελέτη της αναπαραγωγικής διαδικασίας και την επίτευξή της με τη βοήθεια ιατρικών - γενετικών μεθόδων και τεχνολογικών μέσων. Η εξωσωματική γονιμοποίηση αποτελεί τη πιο διαδεδομένη μέθοδο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Η ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, όπως είναι ο κλινικός όρος, ορίζεται «ως η σύλληψη που

Μεταθανάτια τεχνητή γονιμοποίηση: Νομοθετική ρύθμιση και προϋποθέσεις

της Σοφίας Ι. Αντωνοπούλου

 Η μεταθανάτια τεχνητή γονιμοποίηση, κατά το ελληνικό δίκαιο, συνίσταται στη χρήση κρυοσυντηρημένου γεννητικού υλικού (σπέρματος ή γονιμοποιημένου ωαρίου), μετά το θάνατο του συζύγου ή συντρόφου της γυναίκας, εφαρμόζεται δηλαδή τόσο στη μεταθανάτια τεχνητή σπερματέγχυση, όσο και στη μεταθανάτια μεταφορά γονιμοποιημένου ωαρίου στο σώμα της γυναίκας. Οι λόγοι που συνήθως οδηγούν στη μεταθανάτια τεχνητή γονιμοποίηση συνδέονται με την κατάσταση της υγείας του άνδρα, η οποία είτε από μόνη της, είτε η θεραπεία της εμπεριέχει κίνδυνο στειρότητας. Αναφορικά με τα ηθικά ζητήματα που άπτονται της μεταθανάτιας τεχνητής γονιμοποίησης, όπως είναι εύλογο, έχουν εκφραστεί δικαιολογημένες αντιρρήσεις, δεδομένου ότι πρόκειται ουσιαστικά για προγραμματισμό απόκτησης ενός τέκνου το οποίο θα μεγαλώσει χωρίς πατέρα.

     Κατά το άρθρο 1457 του Αστικού Κώδικα, η μεταθανάτια τεχνητή γονιμοποίηση επιτρέπεται μετά το θάνατο του συζύγου ή του μονίμου συντρόφου της γυναίκας, κατόπιν δικαστικής άδειας, εφόσον συντρέχουν σωρευτικά οι εξής προϋποθέσεις: α) ο σύζυγος ή ο σύντροφος της γυναίκας να έπασχε από ασθένεια που συνδέεται με πιθανό κίνδυνο στειρότητας ή να υπήρχε κίνδυνος θανάτου του, β) ο σύζυγος ή ο σύντροφος της γυναίκας να έχει συναινέσει με συμβολαιογραφικό έγγραφο στη μεταθανάτια τεχνητή γονιμοποίηση.

   Προαπαιτούμενο είναι δηλαδή να έχει συναινέσει ο σύζυγος ή ο σύντροφος ειδικά για τη μεταθανάτια γονιμοποίηση, υπό τον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου. Περαιτέρω, απαιτείται η

Επιστήμονες δημιούργησαν «συνθετικά έμβρυα» με κύτταρα ποντικών

Ολλανδοί επιστήμονες δημιούργησαν «συνθετικά έμβρυα» στο εργαστήριο, χρησιμοποιώντας κύτταρα ποντικών αντί για ωάρια και σπερματοζωάρια. Τα αποτελέσματα της ερευνητικής εργασίας που αφορά την αξιοποίηση των βλαστοκυττάρων, που δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Nature, δεν σχετίζονται με την κλωνοποίηση ανθρώπων ή ζώων, αλλά με την κατανόηση του γιατί τόσες περιπτώσεις κύησης αποτυγχάνουν σε πρώιμο στάδιο.

Τα έμβρυα, αφού δημιουργήθηκαν στο εργαστήριο, επικολλήθηκαν στα τοιχώματα της μήτρας των ποντικών και μεγάλωσαν για λίγες ημέρες. Οι ειδικοί αναφέρουν ότι η μελέτη της δημιουργίας των «συνθετικών» εμβρύων μπορεί να βοηθήσει σε θέματα ανθρώπινης γονιμότητας.

Πολλές αποβολές συμβαίνουν πριν καν η γυναίκα συνειδητοποιήσει ότι είναι έγκυος, όταν το γονιμοποιημένο ωάριο δεν καταφέρνει να εμφυτευτεί στη μήτρα. Οι επιστήμονες δεν κατανοούν απόλυτα