Κρυονική: Ψεύτικη ελπίδα για ζωή ή ανάσταση με τη «σφραγίδα» της επιστήμης; - video

Kρυογονική

Με την ελπίδα να νικήσει το θάνατο μια έφηβη καρκινοπαθής στη Βρετανία κέρδισε το δικαίωμα να καταψυχθεί με τη μέθοδο της κρυονικής, ελπίζοντας πως στο μέλλον θα βρεθεί τρόπος να επανέλθει στη ζωή.

«Θεωρώ ότι η κρυονική μου δίνει μία δυνατότητα να θεραπευτώ και να ξυπνήσω, ακόμη κι έπειτα από εκατοντάδες χρόνια», ανέφερε η ίδια σε επιστολή της προς το δικαστή, ο οποίος έκανε δεκτό το αίτημά της.

«Ήταν 14 ετών, έξυπνη και με διαύγεια σκέψης. Ήταν αποφασισμένη

Γυναίκα γέννησε 117 μέρες μετά τον εγκεφαλικό της θάνατο

Γυναίκα γέννησε 117 μέρες μετά τον εγκεφαλικό της θάνατο

Οι γιατροί στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Μπρνο κράτησαν την έγκυο γυναίκα ζωντανή για 17 εβδομάδες, ώστε να μπορέσουν να σώσουν το παιδί της. Ένα υγιές κορίτσι γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου με καισαρική τομή.

Η 27χρονη ανώνυμη γυναίκα βρισκόταν στην 16η εβδομάδα της εγκυμοσύνης της όταν βρέθηκε αναίσθητη, προφανώς μετά από επιληπτική κρίση. Λίγο αργότερα ανακηρύχθηκε ο εγκεφαλικός της θάνατος.

Σύμφωνα με το νοσοκομείο, αυτή η εγκυμοσύνη ήταν η μεγαλύτερης διάρκειας που έχει καταγραφεί για μία νεκρή μητέρα στην Τσεχία. Παγκοσμίως, περίπου 20 παρεμφερείς περιπτώσεις έχουν καταγραφεί.

Μετά την γέννηση, με τον σύζυγό της και με άλλα μέλη της οικογένειας, οι γιατροί αποσύνδεσαν τα συστήματα υποστήριξης της ζωής της μητέρας, οδηγώντας έτσι στον θάνατό της.

"Αυτό ήταν πραγματικά μια εξαιρετική περίπτωση όταν όλη η οικογένεια ήταν μαζί ... χωρίς την

Η ανήθικη ηθική της αγοραπωλησίας ανθρωπίνων οργάνων.

Η ανήθικη ηθική της αγοραπωλησίας ανθρωπίνων οργάνων.

Εμμανουήλ Παναγόπουλος
Επίκ. Καθηγητής Χειρουργικής.

Σχετικά πρόσφατα, στις αρχές του 2011, Βρε­τανοί γιατροί, με δηλώσεις τους, επανέφεραν στη δημοσιότητα το θέμα της αγοροπωλησίας ανθρωπίνων οργάνων και την εκδοχή της νο­μιμοποίησής της.

Ο Nadey Hakim χειρουργός-μεταμοσχευτής και ο Sir Peter Bell πρώην αντιπρόεδρος του Βασιλικού Κολλεγίου των Χει­ρουργών της Αγγλίας, πρότειναν να ανοίξει η συ­ζήτηση για τη νομιμοποί­ηση της αγοράς ανθρωπίνων οργάνων, με την πεποίθηση ότι η οικονομική ανταμοιβή θα μει­ώσει δραστικά την έλλειψη οργάνων προς με­ταμόσχευση.

Ο Bell, μάλιστα, προτείνει το ποσό των 50.000 έως 100.000 ευρώ ως λογική αμοιβή για ένα νεφρό, όσο δηλαδή κοστίζουν δύο χρόνια αιμοκάθαρσης.

Ένας άλλος Βρετα­νός, ο John Harris, καθηγητής βιοηθικής στο πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, που εδώ και χρόνια αρθρογραφεί υπέρ της νομιμοποίησης της αγοράς οργάνων, προτείνει η αγορά να γί­νεται κάτω από αυστηρούς όρους και ο αγοραστής να είναι το Εθνικό Σύστημα Υγείας, το οποίο και θα διαθέτει τα όργανα στους κατάλληλους δότες.

Σε πρόσφατες δηλώσεις του στην εφημερίδα Indepentent, μεταξύ άλλων είπε: «η πληρωμή δεν μηδενίζει τον αλτρουισμό. Οι γιατροί δεν φροντίζουν λιγότερο τους ασθενείς επειδή πληρώ­νονται, και στο σημερινό σύστημά μας όλοι πληρώ­νονται εκτός από τους δότες». Κάποιος blogger σχολίασε: «είναι φανερό, ότι όντας κάποιος βιοηθικός, μικρή σχέση έχει με το να είναι ηθι­κός».
Βεβαίως ακούστηκαν και αντίθετες φωνές, όπως του Keith Pigg, προέδρου της Βρετανικής Εταιρείας Μεταμοσχεύσεων, του Simon Rippon από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, του Antony Warrens

Γυναίκα εγκεφαλικά νεκρή για τρεις μήνες, γέννησε ένα αγοράκι

Γυναίκα εγκεφαλικά νεκρή για τρεις μήνες, γέννησε αγοράκι

Η διεθνής αθλήτρια Catarina Sequeira δηλώθηκε ως εγκεφαλικά νεκρή το Δεκέμβριο, έπειτα από μια οξεία κρίση άσθματος, που έπαθε στο σπίτι της.

Παρά την κατάσταση της, η γυναίκα γέννησε ένα αγοράκι, που ονομάζεται Σαλβαδόρ. Αποτελεί, μία δεύτερη περίπτωση στην Πορτογαλία, μωρού που γεννιέται από μητέρα εγκεφαλικά νεκρή.

Ένας ταλαντούχος αθλητής στο κανό αναφέρει, πως η Sequeira υπέφερε από άσθμα από τότε που ήταν παιδί. Η γυναίκα υπέστη μια κρίση άσθματος όταν ήταν 19 εβδομάδων έγκυος και τέθηκε σε τεχνητό κώμα. Ωστόσο, η κατάστασή της επιδεινώθηκε και μέσα σε λίγες μέρες, στις 26 Δεκεμβρίου, δηλώθηκε ως εγκεφαλικά νεκρή. Για 56 ημέρες βρίσκονταν στο μηχάνημα υποστήριξης της αναπνοής, για να μπορέσει να επιβιώσει το έμβρυο μέσα στη μήτρα.

Οι γιατροί αναφέρουν ότι η πρόθεση ήταν να περιμένουν μέχρι να φτάσει η μητέρα στις 32 εβδομάδες κύησης, που θεωρείται πως τα μωρά έχουν υψηλή πιθανότητα επιβίωσης. Εντούτοις, η αναπνευστική κατάσταση της γυναίκας επιδεινώθηκε και η προγραμματίστηκε καισαρική τομή.

Ο επικεφαλής της επιτροπής δεοντολογίας του νοσοκομείου, Filipe Almeida εξήγησε ότι, η απόφαση να κρατηθεί ζωντανό το έμβρυο στη μήτρα πάρθηκε έπειτα από συζήτηση με την οικογένεια.

Ο ιστότοπος Observador δήλωσε: «Το να είσαι δωρητής δεν σημαίνει μόνο το να είσαι σε θέση να

Το νομικό πλαίσιο της Ελλάδας για τις μεταμοσχεύσεις

Το νομικό πλαίσιο της Ελλάδας

για τις μεταμοσχεύσεις

 Από τη τον διαδικτυακό χώρο της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής της Βιοηθικής πληροφορούμαστε για το ισχύον νομικό πλαίσιο των μεταμοσχεύσεων στην Ελλάδα. Ο ισχύον νόμος για τις μεταμοσχεύσεις ιστών και οργάνων είναι o νόμος 3984/2011. (Λίγο παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο τον νόμο). Επιπλέον η Ελλάδα έχει υπογράψει και το Πρόσθετο Πρωτόκολλο για τις Μεταμοσχεύσεις της Σύμβασης του Οβιέδο, χωρίς όμως να τον έχει ενσωματώσει ακόμη στην εσωτερική της νομοθεσία. Τέλος, η Κοινοτική Οδηγία 2004/23 ρυθμίζει τα πρότυπα ποιότητας και ασφάλειας σχετικά με τη δωρεά, την προμήθεια, τον έλεγχο, την επεξεργασία, τη συντήρηση, την αποθήκευση και τη διανομή ανθρώπινων ιστών και κυττάρων (όχι όμως και οργάνων προς μεταμόσχευση). Η οδηγία αυτή ενσωματώθηκε στην Ελληνική νομοθεσία με το Προεδρικό Διάταγμα υπ' αριθμ. 26/24.3.2008.[1]

ΝΟΜΟΣ ΥΠ΄ ΑΡΙΘΜ. 3984 ΦΕΚ Α΄150/27.6.2011[2]

Δωρεά και μεταμόσχευση οργάνων και άλλες διατάξεις. Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Εκδίδομε τον ακόλουθο νόμο που ψήφισε η Βουλή: ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ

Άρθρο 1

(άρθρο 1 Οδηγίας 2010/53/ΕΕ) Αντικείμενο

Με τις διατάξεις των κεφαλαίων Α` έως ΣΤ` του παρόντος νόμου ρυθμίζονται οι γενικές αρχές και οι προϋποθέσεις αφαίρεσης οργάνων από ζώντες και θανόντες ανθρώπους με σκοπό τη μεταμόσχευση στο ανθρώπινο σώμα. Ενσωματώνεται στην ελληνική νομοθεσία η Οδηγία 2010/53/ΕΕ (αρχικά 2010/45/ΕΕ) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 2010 (επίσημη εφημερίδα αριθμ. L. 207 της 06.08.2010 σ. 0014-0029) σχετικά με τα πρότυπα ποιότητας και ασφάλειας των οργάνων αυτών και θεσπίζονται μέτρα υλοποίησης της. Ενισχύεται το πλαίσιο ποινικών διατάξεων για την καταπολέμηση του εμπορίου οργάνων

Άρθρο 2

(άρθρο 2 Οδηγίας 2010/53/ΕΕ) Πεδίο εφαρμογής

Οι διατάξεις των Κεφαλαίων Α΄ έως Ζ΄ του παρόντος εφαρμόζονται στη δωρεά, τον έλεγχο, το χαρακτηρισμό, την αφαίρεση, τη συντήρηση, τη μεταφορά και τη μεταμόσχευση ανθρώπινων οργάνων (εφεξής «οργάνων») που προορίζονται για μεταμόσχευση.

Το παρόν δεν εφαρµόζεται:

1. στις αυτοµεταµοσχεύσεις,πλην των αυτόλογων μεταμοσχεύσεων αιμοποιητικών κυττάρων (μυελού των οστών) και αυστηρά για θεραπευτικούς λόγους.

2.στη δωρεά, στην προµήθεια, στον έλεγχο, στην κω­δικοποίηση, στην επεξεργασία, στη συντήρηση, στην α­ποθήκευση και στη διανοµή ανθρώπινων ιστών και κυτ­τάρων που προορίζονται για εφαρµογές στον άνθρωπο, καθώς και επεξεργασµένων προϊόντων που προέρχονται από ανθρώπινους ιστούς και κύτταρα, που προορίζονται για εφαρµογές στον άνθρωπο, που διέπονται από τις διατάξεις του π.δ.

Η θέση της Εκκλησίας της Ελλάδας για το ζήτημα της Ευθανασίας

Εκκλησία και ευθανασία

"Η θέσις της Εκκλησίας επί του θέματος της Ευθανασίας"
 
Εισήγησις:του Σεβ. Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ.κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Π Ρ Ο Λ Ο Γ Ο Σ

Το θέμα της ευθανασίας με το οποίο θα ασχοληθούμε στην παρούσα εισήγηση είναι ένα πολυδιάστατο και άκρως επικίνδυνο πρόβλημα της Βιοηθικής, το οποίο τον τελευταίο καιρό έχει λάβει μεγάλες διαστάσεις. Οι αμφιλεγόμενες γνώμες και οι έντονες διαμάχες των ειδικών ιατρών, νομικών, ψυχολόγων και θεολόγων καταδεικνύουν την πολυπλοκότητα του ζητήματος. Εξ' αυτών, άλλοι δέχονται την ευθανασία ως λύτρωση και απαλλαγή από το μαρτύριο του πόνου και άλλοι την καταγγέλλουν ως συνδυασμό φόνου και αυτοχειρίας. Άλλοι δηλώνουν, ότι η ευθανασία δεν ημπορεί να θεσμοθετηθεί αλλά δεν ημπορεί να απορριφθεί ως ανθρώπινο αίτημα και άλλοι, κυρίως οι πιστεύοντες επιστήμονες, πιστοί στον όρκο του Ιπποκράτη την αποκηρύσσουν ως ύβριν κατά του Θεού και ως έγκλημα με απρόβλεπτες εξελίξεις. Δεν λείπουν και οι φωνές πού ομιλούν για επιχείρηση.
Η δεοντολογία της ευθανασίας έχει ποικίλες και σοβαρές διαστάσεις πού άπτονται φιλοσοφικών, ψυχοκοινωνικών, νομικών, θρησκευτικών και ιδεολογικών τοποθετήσεων τόσο σε ομαδικό όσο και σε ατομικό πλαίσιο. Η Ιπποκρατική ηθική(1) και όλες οι θρησκείες του κόσμου απορρίπτουν κατηγορηματικά την ευθανασία. Η νοοτροπία όμως και το "ήθος" της σημερινής εποχής με τον πληθωρισμό των τεχνολογικών μέσων και των επιστημονικών γνώσεων, θέτει το θέμα σε διαφορετική διάσταση, ότι δηλαδή, η ευθανασία είναι μία κίνηση πού κατοχυρώνει το δικαίωμα κάθε ανθρώπου, να καθορίζει τη ζωή του και την ύπαρξή του με βάση τις δικές του ανάγκες.
Το λεγόμενο "δικαίωμα στον θάνατο" πού αποτελεί την νομική κατοχύρωση της ευθανασίας θέτει σε άλλη βάση το ύψιστο αγαθό της ζωής και την ύψιστη λειτουργία της ιατρικής επιστήμης. Έχει ο άνθρωπος δικαίωμα στη ζωή. Έχει όμως δικαίωμα και στον θάνατο; Δικαίωμα είναι η εξουσία πού παρέχει η έννομος τάξη σε καθένα από μας νά πραγματώνει, νά υλοποιεί ένα ιδιωτικό του συμφέρον. Είναι λοιπόν η επιδίωξη του θανάτου ένα ιδιωτικό συμφέρον;
Τα ερωτήματα είναι πολλά και οι απαντήσεις περισσότερες, αλλά όχι πάντοτε ικανοποιητικές και ομόφωνες. Οι ειδικοί επιστήμονες σε συνέδρια, διαλέξεις, συγγράμματα και συνεντεύξεις διατυπώνουν

Έτσι θα απογειωθούν οι μεταμοσχεύσεις στην Ελλάδα

Μεταμοσχεύσεις και δωρεά οργάνων

Από συνέντευξη που παραχώρησε ο πρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων 

«H μεταμόσχευση για την Ιατρική δεν είναι η αναζήτηση ανθρωπίνων “ανταλλακτικών”, είναι μια πράξη ανθρώπινου μεγαλείου, είναι η προσφορά ζωής στον συνάνθρωπο». Με τα λόγια αυτά περιέγραψε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ το όραμά του για τις μεταμοσχεύσεις στη χώρα μας ο πρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ), Ανδρέας Καραμπίνης.

Ο πρόεδρος του ΕΟΜ μίλησε για τους τρεις άξονες που θα κινηθούν οι προσπάθειές του για να «απογειωθούν» οι μεταμοσχεύσεις στη χώρα μας, οι οποίες, όπως είπε, «ποτέ δεν απογειώθηκαν και ούτε καν προσέγγισαν τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Η σκληρή αλήθεια είναι ότι την τελευταία 15ετία δεν υπήρξε ποτέ ουσιαστική στήριξη από την Πολιτεία που να μας βοηθήσει έστω να προσεγγίσουμε τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, που είναι 12 με 14 δότες ανά εκατομμύριο πληθυσμού. Υπήρξαν παρεμβάσεις ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης, αλλά ήταν σαν φωτοβολίδες μέσα στο σκοτάδι. Δυστυχώς, παραμένουμε στους 4 με 8 δότες ανά εκατομμύριο πληθυσμού και είμαστε οι τελευταίοι στη δωρεά οργάνων στην Ευρώπη».

«Ο στόχος να φτάσουμε στον ευρωπαϊκό μέσο όρο όσον αφορά την προσφορά οργάνων δεν είναι ανέφικτος. Υπάρχουν στη χώρα μας Μονάδες Εντατικής Θεραπείας σε νοσοκομεία που η προσφορά και η μεταμόσχευση είναι συχνό φαινόμενο και άλλες που θα μπορούσαν να πρωτοστατούν, αλλά δείχνουν αδιαφορία. Αυτό και μόνο δείχνει ότι υπάρχουν μεγάλα περιθώρια βελτίωσης της κατάστασης», σημείωσε ο πρόεδρος του ΕΟΜ, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ο κ. Καραμπίνης, αναφερόμενος στις δράσεις του οργανισμού, οι οποίες εκτιμά ότι θα φέρουν ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα των μεταμοσχεύσεων, τόνισε: «Αναδιοργανώσαμε τον ΕΟΜ με νέο προσωπικό, δημιουργήσαμε την καινούργια κάρτα δότη με την οποία βάζουμε στο επίκεντρο της απόφασης τον πολίτη. Προσπαθούμε να προσεγγίσουμε όλες τις ομάδες πληθυσμού, να τις ενημερώσουμε, για να κατανοήσουν την αξία της πράξης αυτής, την απόλυτη ελευθερία της επιλογής, αλλά και να τους προβληματίσουμε. Οι νέοι είναι ο στόχος μας, ιδίως, στις τελευταίες τάξεις του Λυκείου, η εκκλησία, καθώς ακόμα υπάρχουν επιφυλάξεις από ένα μέρος της, αλλά και οι ΜΕΘ».

Έμφαση από τον ΕΟΜ θα δοθεί στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, καθώς η σημασία τους είναι κομβική για τις μεταμοσχεύσεις, όπως έχει δείξει και η διεθνής πρακτική. «Το επόμενο βήμα μας είναι να

«ΒΙΟΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ»

Changing the Face of Modern Medicine

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Κ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ

¨Πᾶσα ἐπιστήμη χωριζομένη δικαιοσύνης καί τῆς ἄλλης ἀρετῆς πανουργία, οὐ σοφία φαίνεται¨.

Πλάτωνος, ¨Μενέξενος¨ (246^E – 247^A)

 ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ:

Ως όρος η Βιοηθική επινοήθηκε πριν από τριάντα περίπου χρόνια. Χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως έννοια με ευρεία σημασία. Τα τελευταία όμως χρόνια έως και σήμερα, περιορίστηκε βαθμηδόν στο να σημαίνει τη μετεξέλιξη της Ιατρικής Ηθικής. Γι’ αυτό και πλέον αποτελεί αυτόνομη αλλά και σύνθετη ηθικο-κοινωνική και οικουμενική δραστηριότητα. Η Βιοηθική, παρά τη σημασιολογική της ενότητα, είναι αόριστη και πολυσήμαντη δραστηριότητα. Πρώτος έπλασε τον όρο το 1970 ο καρκινολόγος Van Rensselaer Potter ^-1- σε άρθρο του με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Βιοηθική : η επιστήμη της επιβίωσης» τον οποίο σηματοδότησε τον επόμενο χρόνο πληρέστερα με το βιβλίο του «Βιοηθική: Γέφυρα προς το μέλλον». Τονίζει λοιπόν την ανάγκη Ηθικής που θα ενσωματώνει τις υποχρεώσεις μας, όχι μόνο απέναντι στα άλλα ανθρώπινα όντα, αλλά και στη βιόσφαιρα στο σύνολό της. Καθιερώθηκε ως ο σημαντικότερος κλάδος της εφαρμοσμένης ηθικής και αποκρυσταλλώθηκε ως έρευνα των ηθικών προβλημάτων και διλημμάτων. Συχνά όμως αμφισβητείται η αρμοδιότητα και μεθοδολογία της, γιατί δεν αντιμετωπίζεται πάντα ως εφαρμοσμένη Φιλοσοφία. Ας μη λησμονηθεί το γεγονός ότι διαφορετικά από τον ελληνογενή όρο που συνδέεται με το ¨ἔθος¨ και που συναντάμε για πρώτη φορά στον Αριστοτέλη, ^-2- ο όρος «Βιοηθική» ξεκίνησε και καθιερώθηκε στον αγγλόφωνο κόσμο ως ¨Bioethics¨. Αποδόθηκε ανάλογα λοιπόν σε όλες τις γλώσσες -όπως και στην Νέα Ελληνική- χωρίς διάκριση ανάμεσα στον κανονιστικό/πρακτικό και τον θεωρητικό χαρακτήρα της. Επισημαίνεται ακόμη ότι στις μέρες μας η Ηθική έγινε Βιοηθική υπό την έννοια της ηθικής για το ανθρώπινο σώμα και την προστασία του από την ξέφρενη μεταχείριση της Βιοϊατρικής και της Βιοτεχνολογίας. Η Bιοηθική μαζί με την Περιβαλλοντική, τη Διαφυλική, την επαγγελματική Ηθική και τις εξειδικεύσεις τους, έδωσε νέα πνοή στην Ηθική. Την έφερε λοιπόν κοντά στους ανθρώπους και ξαναθύμισε σε πολλά σημεία τη μεθοδολογία του Σωκράτη ο οποίος συνδιαλεγόταν με τους πολιτικούς, ποιητές, ιερείς, επιστήμονες, τεχνίτες και επαγγελματίες του 5^ου αιώνα π.Χ. και εξέταζε τις συνειδήσεις τους. Για τον Σωκράτη εξάλλου ίσχυε ότι: «ὁ ἀνεξέταστος βίος οὐ βιωτός ἀνθρώπῳ».^-3- Επομένως, η αναγκαιότητα της Βιοηθικής προκύπτει τόσο από τη σύζευξη αλλά και -αντιθέτως- από την αντιπαράθεση των Βιοϊατρικών Τεχνοεπιστημών με τις Επιστήμες του Ανθρώπου (όπως είναι επί παραδείγματι η Ψυχολογία, η Κοινωνιολογία, η Θεολογία, οι Πολιτικές Επιστήμες και η Ηθική).

Λόγω λοιπόν του διεπιστημονικού χαρακτήρα της, δεν γίνεται γενικότερα λόγος για ειδικούς της Βιοηθικής πέρα από τη φιλοσοφική κατάρτιση και την ηθική ευαισθησία κάποιων επιστημόνων στο

Ιστορία των Μεταμοσχεύσεων

Μεταμοσχεύσεις

Μητροπολίτης Μεσογαίας & Λαυρεωτικής Νικόλαος Χατζηνικολάου

Η ιδέα της μεταμοσχεύσεως, της αντικαταστάσεως δηλαδή παθολογικών ιστών ή οργάνων με άλλα υγιή τα οποία προέρχονται, είτε από τον ίδιο τον οργανισμό (αυτομεταμοσχεύσεις), είτε από κάποιον συγγενή και συμβατό δότη (αλλομεταμοσχεύσεις), είτε από κάποιο άλλο συναφές είδος (ξενομεταμοσχεύσεις), είτε ακόμη και με κάποιο εντελώς μηχανικό όργανο, είναι παλαιά και διήκει, εμφανιζόμενη βέβαια με εναλλασσόμενες κατά περιόδους μορφές. Έτσι, έχουμε μυθολογικές εκφράσεις αυτής της ιδέας, που εμφανίζονται σε ιστορίες και θρύλους του παρελθόντος, άλλοτε παίρνουν τον χαρακτήρα επιστημονικής φαντασίας και πρόσφατα έχουν μεταμορφώσει το όνειρο σε καθιερωμένη πλέον κλινική πράξη. Η όλη εξέλιξη ακολούθησε μια μακροχρόνια πορεία.

Ο μύθος του Δαιδάλου και του Ικάρου αποτελεί κλασικό παράδειγμα από την αρχαία Ελληνική Μυθολογία σχετικά με την εμφύτευση τεχνητών οργάνων (στην περίπτωση μας κέρινων φτερών) που προσδίδουν ιδιότητες πέραν των φυσιολογικών. Αλλά και η Χίμαιρα που αναφέρει ο Όμηρος στην Ιλιάδα, αντιπροσωπεύει την ιδέα της δημιουργίας ενός όντος με υπερφυσικές ιδιότητες το οποίο είχε κεφαλή λέοντος, σώμα αιγός και ουρά φιδιού.

Ανάλογες αναφορές, μάλιστα πιο κοντινές στην ιατρική πραγματικότητα απ’ ό,τι στον μύθο, υπάρχουν σε αρχαία Ινδικά και

Κινέζικα κείμενα. Κλασικό παράδειγμα που εμφανίζεται στην βιβλιογραφία είναι το ινδικό σανσκριτικό κείμενο «Suschrouta Shamita» (700 π.Χ.), που περιγράφει μεταμοσχεύσεις ιστών και δέρματος

Ηθικά Προβλήματα & Διλήμματα των Μεταμοσχεύσεων

 Διλήμματα των Μεταμοσχεύσεων

Του Αλκ. Κωστάκη

Εισαγωγή

Είναι ευνόητο ότι οι μεταμοσχεύσεις δεν αποτελούν μια καθαρώς ιατρική πράξη, αλλά ο πρωτόγνωρα παρεμβατικός τους τρόπος, ο καθοριστικός χαρακτήρας των αποφάσεων που πρέπει να ληφθούν, η δυνατότητα να ανταλλάσσουμε όργανα, οι οικονομικές παράμετροι που εξυπονοούν, η συναλλαγή μεταξύ ζωής και θανάτου που προϋποθέτουν ενδύουν τους ανθρώπους με υπερβολική δύναμη, δημιουργούν τεράστιες δυνατότητες και φέρνουν σε σύγκρουση υποχρεώσεις και δικαιώματα. Εκείνο που σίγουρα κανείς δεν μπορεί να αντιπαρέλθει είναι το γεγονός ότι οι μεταμοσχεύσεις συνδέονται με ένα πλήθος ερωτημάτων ηθικών και δεοντολογικών που, επειδή ακριβώς άπτονται εννοιών πολύ λεπτών, όπως η ζωή, ο θάνατος, το ανθρώπινο αυτεξούσιο, η επί του σώματος μας εξουσία κ.λ.π. δεν είναι και τόσο εύκολο να απαντηθούν. Μέσα σε όλη λοιπόν αυτήν την ατμόσφαιρα, οι κοινωνίες καλούνται να απαντήσουν σε ερωτήματα δύσκολα και να προβούν σε ρυθμίσεις πολύ λεπτές που και το σεβασμό στον άνθρωπο θα διασφαλίσουν και το δικαίωμα στην υγεία και τη ζωή θα προστατεύσουν και την ισορροπία των ανθρώπινων σχέσεων θα προφυλάξουν

Ως ενδεικτικά βιοηθικά προβλήματα που σχετίζονται με τις μεταμοσχεύσεις θα μπορούσε κανείς να αναφέρει τα εξής:

Δωρεά οργάνων

1.  Για να γίνει μία μεταμόσχευση από νεκρό δότη απαιτούνται δύο πράγματα:

α) ο εξακριβωμένος οριστικός θάνατος του δότη και
β) η συναίνεση του ή κάποια εξίσου ισχυρή συναίνεση.

Πόσο ο εγκεφαλικός θάνατος είναι πράγματι θάνατος και όχι επινόημα που υπηρετεί ποικίλες σκοπιμότητες και συμφέροντα; Αλλά και η λεγόμενη συναίνεση, όταν εικάζεται, είναι πράγματι συναίνεση ή μήπως ένα δόλιο κατασκεύασμα προκειμένου να βρεθούν τα απαιτούμενα μοσχεύματα;

2. Τα ισχύοντα κριτήρια του εγκεφαλικού θανάτου είναι επαρκή στον προσδιορισμό της μη αναστρέψιμης νεκρώσεως του εγκεφάλου (ή του εγκεφαλικού στελέχους); Ή μήπως υπάρχει το ενδεχόμενο να γίνουν προσεκτικά όλες οι δοκιμασίες, να διαπιστωθεί ο εγκεφαλικός θάνατος και τελικά ο άνθρωπος να ζει;
3. Είναι δυνατόν στην πράξη, λόγω συγκεκριμένων συνθηκών και ποικίλων παραγόντων (πίεση χρόνου, τεχνικές δυσκολίες, έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού κ.λ.π.) να τηρηθούν επακριβώς τα κριτήρια του εγκεφαλικού θανάτου;

4.  Αν κάποιος δεν έχει συναινέσει ρητά, μπορούν οι συγγενείς του να υποκαταστήσουν τη βούληση του ή δικαιούνται αυτοί να συναινέσουν αντί αυτού; Μπορούμε δηλαδή με κάποιον τρόπο να δεχθούμε τη συγγενική συναίνεση;
5. Αν κάποιος είναι δότης και οι συγγενείς του για ποικίλους συναισθηματικούς ή ιδεολογικούς λόγους αρνούνται να δεχθούν τον εγκεφαλικό θάνατο, τίνος η επιθυμία πρέπει να εισακουσθεί;
6. Με δεδομένο ότι στην πράξη η ηθική κακοποίηση των μεταμοσχεύσεων (εμπορευματοποίηση, βιαστική ή λανθασμένη διάγνωση εγκεφαλικού θανάτου, παραβίαση της λίστας κ.λ.π.) φαίνεται σχετικά εύκολη, θα μπορούσαμε να δεχθούμε τις μεταμοσχεύσεις απερίφραστα; Όλη αυτή η εκστρατεία που συνοδεύεται από κηρύγματα αγάπης, αλληλεγγύης και προσφοράς στον συνάνθρωπο κατά πόσον είναι εντεταγμένη στη σκοπιμότητα των μεταμοσχεύσεων και κατά πόσον στον ιερό σκοπό τους;
7.  Γιατί τόσος λόγος για τις μεταμοσχεύσεις, τη στιγμή που αναφέρονται σε ελάχιστα άτομα, το δε κόστος τους είναι δυσανάλογα υψηλό;
8.  Αν υπάρχουν κάποια συμφέροντα, αυτά ποια είναι; Είναι δυνατόν αυτά να τεθούν υπό τον έλεγχο κατάλληλων νομοθετικών ρυθμίσεων; Κατά πόσον αυτές οι ρυθμίσεις μπορούν να εφαρμοσθούν;
9. Τα μεταμοσχευτικά κέντρα που διαθέτουμε είναι σε θέση να εξασφαλίσουν το μέγιστο επιβίωσης των

ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ … Ηθική... και Δεοντολογία

Μεταμοσχεύσεις

Αρχ. π. Νικ. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ
Προέδρου Ειδικής επιτροπής
της Δ.Ι.Σ. επί της Βιοηθικής

Είναι ενδιαφέρον ότι, ενώ τελικά οι μεταμοσχεύσεις αφορούν λιγότερους από εκατόν είκοσι ασθενείς ετησίως στην πατρίδα μας, -αυτός είναι ο συνολικός αριθμός των μεταμοσχεύσεων,- αναφέρονται σε μιαν μικρή μόνον ομάδα ασθενών και ταυτόχρονα αποτελούν μια ιατρική διαδικασία που απαιτεί τεράστια ποσά και πανάκριβο εξοπλισμό, γίνεται τόσος λόγος γι' αυτές.

Το ενδιαφέρον παρουσιάζεται δυσανάλογο με το αποτέλεσμά τους, την στιγμή που κανείς δεν λέει τίποτα για τις 300.000 ψυχές που επίσημα και "νόμιμα" τους στερούμε κάθε δικαίωμα να δουν το φως της ζωής και η μοναδική εμπειρία από τη ζωή και τον άνθρωπο που τους επιτρέπουμε, είναι αυτή της αμβλώσεως.

Η ηθική προσέγγιση των μεταμοσχεύσεων παρουσιάζει δύο σκέλη: το ένα είναι αν πρέπει και το δεύτερο είναι, πως πρέπει να γίνονται.

Οι μεταμοσχεύσεις αναφέρονται στο μυστήριο της ζωής και του θανάτου και εγγίζουν το ιερό της ψυχοσωματικής συμφυΐας του ανθρώπου. Βασίζονται δε κυρίως στη δυνατότητα καλλιέργειας σχέσεων αγάπης, συναλληλίας και αμοιβαίου ενδιαφέροντος των ανθρώπων. Μόνον έτσι βρίσκονται τα μοσχεύματα. Όλα αυτά αφορούν άμεσα την εκκλησία. Γι' αυτό και με ιερό αίσθημα αφήνει τη θεολογία και την εμπειρία της να διαλεχτούν μαζί τους, έτοιμη να επικροτήσει ότι είναι συμβατό με την αιώνια αλήθειά της και να απορρίψει ότι την προσβάλει.

Για να μπορέσει κανείς με σφαιρική αντίληψη και πληρότητα να προσεγγίσει το θέμα των μεταμοσχεύσεων πρέπει να το δει από τρεις διαφορετικές οπτικές. Η πρώτη είναι η οπτική του λήπτη, η δεύτερη του δότη και η τρίτη της μεταμοσχευτικής ομάδας.

ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΔΟΤΗ

Η οπτική αυτή έχει απέναντί της τον δότη αυτόν που είτε διατυπώνει το ερώτημα είτε εκφράζει την επιθυμία να γίνει δωρητής οργάνων με διάθεση αγνής αυτοπροσφοράς. Αυτόν πως πρέπει η Εκκλησία

Η σκληρή αλήθεια για τις μεταμοσχεύσεις (Πρωταγωνιστές 2012)

Μεταμοσχεύσεις

Γιατί η Ελλάδα είναι η τελευταία χώρα στις μεταμοσχεύσεις; Πόσοι άνθρωποι βασανίζονται και πόσοι τελικά πεθαίνουν επειδή δεν υπάρχουν μοσχεύματα; Πως έλυσε αυτό το πρόβλημα η Ισπανία; Πόσα εκατομμύρια ευρώ θα γλίτωνε το εθνικό σύστημα υγείας αν υπήρχαν μοσχεύματα για όλους τους αρρώστους; Αυτά είναι ορισμένα από τα ερωτήματα στα οποία φιλοδοξούν να απαντήσουν οι «Πρωταγωνιστές», στο MEGA.

Οι «Πρωταγωνιστές» παρακολουθούν όλα τα στάδια της μεταμόσχευσης, από την ώρα που χτυπά το τηλέφωνο στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων και