Ανώριμη και Ώριμη Θρησκεία, από τον Gordon Allport

Ο Gordon Allport ήταν από τους πρώτους ψυχολόγους που εστίασε τη θεωρία του στη μελέτη της προσωπικότητας και για αυτό αναφέρεται στην ιστορία της ψυχολογίας ως ένας από τους κυριότερους εκφραστές της ψυχολογίας της προσωπικότητας.

Ο Allport μπορεί να μην αναφέρθηκε στη θεωρία του στα ανθρώπινα εξελικτικά στάδια, όμως προχώρησε στη διάκριση μεταξύ ώριμης και ανώριμης θρησκείας, στο σύγγραμμά του “The Individual and His Religion: A Psychological Interpretation”, που εκδόθηκε το 1950 στην Αμερική.

Η Ανώριμη Θρησκεία, σύμφωνα με τον Gordon Allport

Στην ανώριμη θρησκεία, σύμφωνα με τον Gordon Allport μπορούμε να βρούμε τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

1. Μαγική σκέψη π.χ. «Αν κάνω κάτι λάθος, ο Θεός θα με τιμωρήσει», αυτο-κριτική από ένα ανώτερο πλάσμα που έχει φτιάξει τον κόσμο.

2. Εκπλήρωση επιθυμίας π.χ. «Αν προσεύχομαι πολύ σκληρά, θα πάρω άριστα στο διαγώνισμα αύριο», μη ρεαλιστική απεικόνιση της πραγματικότητας.

3. Φανατισμού π.χ. «Όλοι οι μη πιστοί πρέπει είτε να προσηλυτιστούν ή να πεθάνουν».

4. Κυριολεκτική σκέψη π.χ. «Ο Θεός είναι ένας γενειοφόρο, αρσενικό ανθρώπινο ον, βρίσκεται στον ουρανό, έχει ανθρώπινα χαρακτηριστικά, όπως η ζήλια και ο θυμός, κρίνει κάθε λέξη μου και θα με επιβραβεύσει ή θα με τιμωρήσει αναλόγως».

5. ‘Μεταχειρισμένη’ πίστη π.χ. «Πιστεύω και εφαρμόζω όλα όσα διδάχθηκα στο Κατηχητικό Σχολείο».

6. Μη αντανάκλαση της πραγματικότητας π.χ. «Το γράφει στην Αγία Γραφή».

Το μεγαλύτερο μέρος της κριτικής της θρησκείας κατευθύνεται προς τις ανώριμες μορφές της.

H Ώριμη Θρησκεία, σύμφωνα με τον Gordon Allport

Καθώς ο διαχωρισμός δεν είναι απόλυτος, σε αντίθεση με την ανώριμη θρησκεία, ο Gordon Allport αναφέρει ότι η ώριμη θρησκεία πρέπει να έχει τουλάχιστον μερικά από τα χαρακτηριστικά που αναφέρονται παρακάτω.

1. Να είναι σωστά διαφοροποιημένη

Ένας άνθρωπος που δεν είχε ποτέ οποιαδήποτε απορία σχετικά με τη θρησκεία του, δέχεται κάθε δόγμα και κάθε κανόνα, που αισθάνεται πάντα ότι αυτό που γνωρίζει είναι το τέλειο, ότι κατέχει ένα δώρο που δόθηκε στον ίδιο από μία ύψιστη αρχή, είναι ένα παράδειγμα ενός αδιαφοροποίητου συναίσθηματος.

Δεν είναι ρεαλιστικό.

Αντίθετα, κάποιος που θα πει «η εκκλησία μου έχει κάποια καλά χαρακτηριστικά, αλλά εγώ, για παράδειγμα, δεν συμφωνώ με την απαγόρευση της έκτρωσης», θα ήταν μια πιο ρεαλιστική και διαφοροποιημένη στάση. Όχι ότι το συγκεκριμένο παράδειγμα είναι το θέμα. Η εκκλησία μπορεί να είναι ή να μην είναι σωστή σχετικά με την έκτρωση. Αλλά το θέμα είναι ότι η απολύτη αποδοχή των όσων λέει η θρησκεία, χωρίς καμία κριτική ανάλυση δεν είναι ούτε ρεαλιστική, ούτε διαφοροποιημένη, ούτε ώριμη.

2. Έχει δυναμικό χαρακτήρα, παρά την επαγωγική της φύση

Το ώριμο θρησκευτικό συναίσθημα δεν καθοδηγείται από τις επιθυμίες, τους φόβους και τις ορέξεις του εαυτού. Το ώριμο θρησκευτικό συναίσθημα θα δώσει τη δική του κινητήρια δύναμη, ένα έμφυτο

Οι 8 τύποι των ανθρώπινων χαρακτήρων (Καρλ Γιουνγκ)

Οι 8 τύποι των ανθρώπινων χαρακτήρων

(Καρλ Γιουνγκ)

«Ο άνθρωπος χρειάζεται τις δυσκολίες για την υγεία του.»

«Με την αυτοθυσία κερδίζουμε τον εαυτό μας, το Εγώ μας γιατί μόνο αυτό που δίνουμε το έχουμε.»

«Η εξατομίκευση δεν αποκλείει, αλλά περικλείει τον κόσμο.»

 

– C. JUNG –

Η γνώση μιας κατάστασης ή γεγονότος σε βοηθά στον χειρισμό της, αν υπάρχει και η απαραίτητη δύναμη τότε η κατάσταση και το γεγονός ελέγχεται. Όταν κάποιος τολμά να αναλάβει την δύναμη ή μάλλον την ευθύνη για να οδηγήσει ανθρώπους και τον ίδιο του τον εαυτό, τότε νοιώθει να μεγαλώνει μέσα του η δίψα της γνώσης και ειδικά εκείνης που αφορά τον ανθρώπινο ψυχισμό.

– Η ανάλυση και ταξινόμηση των ανθρώπινων χαρακτήρων μαζί με τις αιτίες, αποτελέσματα και σχέσεις που τους διέπουν είναι ένα από τα καλύτερα εργαλεία αποδοχής και κατανόησης της ανθρώπινης συμπεριφοράς και των δικών μας προκαταλήψεων. Όταν ειδικά η ταξινόμηση αυτή έχει γίνει από τον Γιούνγκ, τον περισσότερο «ολιστικό» από όλους τους ψυχίατρους-ψυχολόγους, τότε το εργαλείο αυτό έχει ακόμη μεγαλύτερη αξία.

– Επίσης θα προσπαθήσουμε να συμπεριλάβουμε την ταξινόμηση αυτή που κάνει ο Γιούνγκ στο ολιστικό εκείνο ΜΑΝΤΑΛΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ που κρύβει μέσα του και εναρμονίζει τόσες εσωτερικές γνώσεις για την ψυχολογία και την εξέλιξη.

Ο ΨΥΧΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

 

Κατά τον Γιούνγκ, ο ανθρώπινος ψυχολογικός κόσμος μοιάζει σαν σφαίρα που συνήθως φωτίζει μόνο κάποιο ή κάποια τμήματά της. Το κέντρο είναι ο Εαυτός, ο Μεγάλος άνθρωπος. Το μέρος όπου είναι φωτισμένο αποτελεί το Εγώ. Το Εγώ ή μάλλον τα διάφορα εγώ τα συνειδητοποιούμε ανάλογα με το φώτισμα. Η ανθρώπινη ολοκλήρωση και ευτυχία βρίσκεται στο φώτισμα ολόκληρης της σφαίρας και κατά συνέπεια στην ταύτισή μας με τον Μεγάλο άνθρωπο, το Κέντρο (ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ). Το επόμενο βήμα είναι η επικοινωνία και η ταύτιση της σφαίρας μέσα στην ομαδική σφαίρα του ανθρώπινου είδους (συλλογικό ασυνείδητο).

Το Εγώ που συνειδητοποιούμε ορίζει ταυτόχρονα το ασυνείδητο σαν την υπόλοιπη σφαίρα, αλλά κυρίως στην αντιδιαμετρική επιφάνεια της σφαίρας. Ταυτόχρονα το Εγώ βοηθείται ή εμποδίζεται από τα διπλανά μέρη, έτσι ώστε δεν υπάρχει ποτέ στασιμότητα αλλά «τρισδιάστατη» κίνηση και προσπάθεια δυναμική σφαιρικότητας. Όταν όμως ο τρόπος ζωής επιβάλλει στατικότητα, τότε δημιουργούνται οι νευρώσεις και τα συμπλέγματα, οι αρρώστιες με καθαρή ψυχολογική αιτία και όχι οργανική.

Το libido, οι λειτουργίες της συνείδησης και οι δύο γενικές τάσεις

Το libido (όρος που δανείστηκε από τον Φρόιντ) δηλώνει την ολική αδιαφοροποίητο ψυχική ενέργεια. Αποτελείται από την αίσθηση (Empfinden), την «ενόραση» (Intuieren), την νοημοσύνη (Denken) και το συναίσθημα (Fuhlen). Εκδηλώνεται σύμφωνα με τις αρχές διατήρησης της ενέργειας και της εντροπίας. Έτσι έχουμε τέσσερεις βασικές λειτουργίες του συνειδητού.

α. Νοητική (Denklfunktion): καθορίζεται ο βιοτικός προσανατολισμός. Τακτοποιούνται τα ψυχικά με κανόνες λογικής.

β. Συναισθηματική (Fuhlfunktion): αντίθετα με την προηγούμενη αλλά σε σχέση με αυτήν.

γ. Αισθητική (Empfindungsfunktion): αντιλαμβάνεται τον κόσμο των αισθητών αντικειμένων με την βοήθεια των αισθητηρίων οργάνων.

δ. Ενορατική (Intuitionfunktion): Λειτουργεί «αντίθετα» με την προηγούμενη.

Αντιρρόπηση ή αναπλήρωση λειτουργίας ή τάσης

 

Σύμφωνα και με τον Ηράκλειτο, «η παλίντροπος αρμονίη οκώσπερ(;) τόξον και λύρης», ο Γιούνγκ μιλά με την αρχή της αντιρρόπησης ή αναπλήρωσης (Kompensation). Αντίρροπα συμπεριφέρονται η νόηση με το συναίσθημα και η αίσθηση με την ενόραση. Επίσης η εξωστρέφεια με την ενδοστρέφεια, το συνειδητόν με το ασυνείδητο ή ακόμη και ο ύπνος με την εγρήγορση. Ουσιαστικά ο άνθρωπος είναι ψυχολογικά υγιής και ευτυχής όταν φροντίζει να μην γείρει επικίνδυνα ο ζυγός προς την μία λειτουργία ή τάση.

Όταν ο τρόπος ζωής μας μας οδηγεί σε ακρότητες, τότε στο ασυνείδητο προβάλλει συνεχώς την αντίθετη στάση, προσπαθώντας να αναπληρώσει και να ισορροπήσει την ψυχοσωματική έκφραση του ανθρώπου. Αν ο άνθρωπος συνεχίζει τα ίδια καταπιέζοντας το ασυνείδητο, τότε καταντά υστερικός και νευρωτικός. (Μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε γιατί σήμερα όλη σχεδόν η ανθρωπότητα πάσχει από νευρώσεις ή υστερίες μετά από τρεις σχεδόν αιώνες υλισμού και άκρατου ορθολογισμού.)

Αν προσέχουμε το σύμβολο Πακουά, θα δούμε ότι τα αντίθετα είναι «αντιρροπητικά», αλλά ταυτόχρονα το ένα περιέχει μέσα του τον σπόρο του άλλου.

Το ασυνείδητο και οι σχέσεις του με το συνειδητό

 

Το ασυνείδητο (dasUnbervusste) είναι η περιοχή των μη συνειδητών περιεχομένων και διεργασιών. Ο όρος ασυνείδητο είναι και αυτός του Φρόυντ (ο Γιούνγκ ήταν απ? τους καλύτερους μαθητές του Φρόυντ,

Γκόρντον Άλπορτ (Gordon-Allport 1897-1967)

Γκόρντον Άλπορτ (Gordon-Allport 1897-1967)

Αμερικανός ψυχολόγος, εισηγητής της θεωρίας των γνωρισμάτων και ένας από τους θεμελιωτές της ψυχολογίας της προσωπικότητας.

Προσωπική ζωή του Gordon Allport

Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου του 1897 στην πόλη Μοντεζούμα της Ιντιάνα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και ήταν το πέμπτο παιδί της οικογένειας.

Όταν ήταν έξι ετών, η οικογένειά του μετακόμισε στο Κλίβελαντ του Οχάιο.  Ο πατέρας του, John Edwards Allport, ήταν γιατρός και η μητέρα του, Nellie Edith Allport, ήταν δασκάλα. Καθώς το σπίτι της οικογένειας λειτουργούσε ως ένα είδος νοσοκομείου, ο Γκόρντον και τα τέσσερα μεγαλύτερα αδέρφια του βοηθούσαν συχνά τον πατέρα τους στη φροντίδα των ασθενών. Ως εκ τούτου, το ιατρικό περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε, σε συνδυασμό με την αφοσίωση του πατέρα του στους ασθενείς του και τη βαθιά εκτίμησή του για την επιστήμη φαίνεται πως ήταν στοιχεία που επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό τον μικρό Γκόρντον και αποτέλεσαν τα πρώτα θεμέλια για τη μετέπειτα πορεία του στον κλάδο της ψυχολογίας.

Επρόκειτο για ένα ντροπαλό και απομονωμένο παιδί, που συχνά γινόταν στόχος κοροϊδίας επειδή είχε γεννηθεί με οκτώ δάχτυλα στα κάτω άκρα. Στη διάρκεια της εφηβείας του είχε δημιουργήσει μία δική του επιχείρηση για εκτυπώσεις και ήταν συντάκτης στην εφημερίδα του σχολείου του. Αποφοίτησε από το λύκειο Glenville το 1915 και κέρδισε μία υποτροφία για να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, όπου βρισκόταν ήδη ο αδερφός του Floyd Henry Allport, σπουδάζοντας σε διδακτορικό επίπεδο. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί, εξάσκησε τον εθελοντισμό σε διάφορους κοινωνικούς τομείς και το 1919 πήρε το πτυχίο του ολοκληρώνοντας τις φιλοσοφικές και οικονομικές σπουδές του. Στη συνέχεια, ο αδερφός του, Floyd Henry, τον έπεισε να στραφεί στην ψυχολογία με αποτέλεσμα το 1921 να πάρει το μεταπτυχιακό του στον κλάδο και την επόμενη χρονιά ολοκλήρωσε το διδακτορικό του.
Το 1925 παντρεύτηκε την κλινική ψυχολόγο Ada Lufkin Gould και απέκτησαν μαζί ένα παιδί, τον Robert Bradlee Allport, ο οποίος έγινε παιδίατρος. Πέθανε στις 9 Οκτωβρίου του 1967 από καρκίνο στους πνεύμονες στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης, σε ηλικία 70 ετών.

Επαγγελματική σταδιοδρομία του Gordon Allport

Το 1924 ξεκίνησε να διδάσκει στο Χάρβαρντ το μάθημα «Προσωπικότητα: Ψυχολογικές και Κοινωνικές Διαστάσεις». Το 1926, και για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, δίδαξε εισαγωγικά μαθήματα ψυχολογίας στο

Μάσλοου Αβραάμ (Abraham Maslow 1908 - 1970)

Μάσλοου Αβραάμ (Abraham Maslow 1908 - 1970)

της Έλλης Γκαλτέμη

Αμερικανός ψυχολόγος ο οποίος ανέπτυξε μία ανθρωπιστική προσέγγιση της ψυχολογίας και έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τη θεωρία της ιεράρχησης των αναγκών. Ο ίδιος χρησιμοποιούσε τον όρο «θετική ψυχολογία» για το έργο του.

Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε την πρώτη μέρα του Απριλίου το 1908 και μεγάλωσε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης μαζί με άλλα έξι μικρότερα αδέρφια.

Κατά την παιδική του ηλικία βίωσε έντονα τον ρατσισμό από δασκάλους και συνομηλίκους εξαιτίας της εβραϊκής καταγωγής του. Ξεκίνησε τις σπουδές του στο Κολλέγιο της πόλης της Νέας Υόρκης, πέρασε ένα εξάμηνο στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ και εν τέλει μεταφέρθηκε στο πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν, όπου παρακολούθησε μαθήματα ψυχολογίας και έλαβε πτυχίο ψυχολογίας το 1930.
Στη συνέχεια δίδαξε ως βοηθός καθηγητή στο ίδιο πανεπιστήμιο και παράλληλα, υπό την εποπτεία του Χάρι Χάρλοου, έλαβε το μεταπτυχιακό και διδακτορικό του δίπλωμα το 1931 και το 1934 αντίστοιχα. Παντρεύτηκε την Μπέρθα Γκούντμαν το 1928 και απέκτησαν δύο παιδιά. Πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 8 Ιουνίου το 1970 στην Καλιφόρνια.

Επαγγελματική διαδρομή

Το 1935 επέστρεψε στη Νέα Υόρκη για να εργαστεί στην Παιδαγωγική Ακαδημία του Πανεπιστημίου Κολούμπια. Εκεί, συνάντησε τον Άλφρεντ Άντλερ ο οποίος έγινε μέντοράς του. Το 1937 ξεκίνησε να εργάζεται ως καθηγητής ψυχολογίας στο Κολλέγιο Μπρούκλιν. Μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, άρχισε να αμφισβητεί τον τρόπο με τον οποίο οι ψυχολόγοι κατέληγαν στα συμπεράσματά τους.

Οι σκέψεις και οι αναζητήσεις αυτές τον οδήγησαν στην ανάπτυξη δικών του απόψεων σχετικά με την προσέγγιση και την κατανόηση του ανθρώπινου τρόπου σκέψης και συμπεριφοράς. Στο κολλέγιο του Μπρούκλιν γνώρισε τον Γκέσταλτ ψυχολόγο Max Wertheimer και την ανθρωπολόγο Ruth Benedict, δύο άνθρωποι που δεν ήταν μόνο φίλοι του, αλλά γρήγορα έγιναν το αντικείμενο της έρευνάς του καθώς ξεκίνησε να τους παρατηρεί και να τους αξιολογεί, διαδικασίες που οδήγησαν στη δημιουργία της βάσης των θεωριών του για την ανθρώπινη ικανότητα και την ψυχική ευεξία.

Κατά την περίοδο 1951-1969 διετέλεσε πρόεδρος του τμήματος ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο Μπράντεις της Μασαχουσέτης. Καθώς στα τέλη της δεκαετίας του 1950 η ανθρωπιστική ψυχολογία αποκτούσε όλο και περισσότερη δημοτικότητα, ο Μάσλοου θεωρήθηκε ευρέως ο ιδρυτής της. Το 1967, μάλιστα, του απονεμήθηκε ο τίτλος του Ουμανιστή της Χρονιάς από τον Αμερικανικό Ουμανιστικό Σύνδεσμο. Την ίδια χρονιά, εξελέγη πρόεδρος της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρείας.

Συμβολή στην ψυχολογία

Η ανθρωπιστική ψυχολογία του Μάσλοου βασίζεται στην πεποίθηση ότι οι άνθρωποι γεννιούνται με την επιθυμία να επιτύχουν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους ή να φτάσουν σε ένα σημείο, το οποίο ο

Έυσενκ Χ. (Eysenck Hans 1916-1997)

Έυσενκ Χ. (Eysenck Hans 1916-1997)

Γερμανικής καταγωγής ψυχολόγος που έζησε και εργάστηκε στη Μεγάλη Βρετανία. Δύο βασικά αντικείμενα της επιστημονικής του έρευνας αποτέλεσαν η θεραπεία της συμπεριφοράς και η θεραπεία της προσωπικότητας. Δημοσίευσε πάρα πολλά άρθρα και εργασίες σε επιστημονικά περιοδικά και συχνά οι θέσεις που διατύπωνε προκαλούσαν έντονες αντιπαραθέσεις.

Προσωπική ζωή 

Γεννήθηκε στο Βερολίνο στις 4 Μαρτίου του 1916 από μητέρα ηθοποιό και από πατέρα καλλιτέχνη ο οποίος ειδικευόταν στην κωμωδία και εργαζόταν σε νυχτερινό κέντρο διασκέδασης. Καθώς οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν μόλις δύο ετών, την ανατροφή του ανέλαβε η γιαγιά του από την πλευρά της μητέρας του, η οποία, κατά την εποχή της κυριαρχίας του Χίτλερ, πέθανε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Το 1934, στα 18 του χρόνια, αποφάσισε να φύγει από τη Γερμανία για πολιτικούς λόγους· προϋπόθεση για να συνεχίσει κάποιος τις σπουδές του στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ήταν η εγγραφή στα τάγματα του ναζιστικού κόμματος, κάτι που έβρισκε τον νεαρό Χανς εντελώς αντίθετο. Εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο, συνέχισε τις σπουδές του εκεί και ολοκλήρωσε το διδακτορικό του το 1940.

Ο γιος του, Μάικλ, από τον πρώτο του γάμο με την Μάργκαρετ Ντέιβις, είναι πολύ γνωστός καθηγητής ψυχολογίας. Από τον δεύτερο γάμο του, με την Σίμπιλ Ρόσταλ, απέκτησε τρεις γιούς και μία κόρη. Πέθανε στις 4 Σεπτεμβρίου 1997 στα 81 του χρόνια μετά από μακροχρόνια ασθένεια.

Επαγγελματική διαδρομή

 
Το 1955 ξεκίνησε να εργάζεται ως καθηγητής ψυχολογίας στο Ινστιτούτο Ψυχιατρικής του King's College. Διατήρησε τη θέση αυτή ως το 1983 και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου δημοσίευσε το μεγαλύτερο μέρος του έργου του. Στις έρευνές του ακολούθησε αυστηρά την κατεύθυνση των φυσικών επιστημών και εστίασε την προσοχή του στη νοημοσύνη και στην προσωπικότητα.

Υποστήριζε ότι η νοημοσύνη είναι τουλάχιστον εν μέρει γενετική και ότι διαφορετικές φυλετικές ομάδες διαθέτουν διαφορετικά επίπεδα νοημοσύνης. Οι απόψεις του αυτές παρέμειναν αμφιλεγόμενες

Ιβάν Παβλόφ 1849 – 1936

Ιβάν Παβλόφ 1849 – 1936

Ο ρώσος φυσιολόγος Ιβάν Πέτροβιτς Παβλόφ (Ivan Petrovich Pavlov) γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1849 κι έμεινε στην ιστορία της επιστήμης για την περιγραφή του φαινομένου των εξαρτημένων αντανακλαστικών με τα πειράματα που έκανε σε σκύλους.

Σχημάτισε δύο ομάδες από σκύλους, που λάμβαναν το γεύμα τους καθημερινά την ίδια ώρα. Λίγα λεπτά πριν από τη χορήγηση της τροφής, η μία ομάδα άκουγε τον χτύπο ενός κουδουνιού. Μετά από ένα χρονικό διάστημα, ο Παβλόφ άρχισε να χτυπά το κουδούνι σε άσχετες ώρες χωρίς να προσφέρει τροφή και είδε ότι οι σκύλοι ανταποκρίθηκαν: άρχισαν να τους τρέχουν τα σάλια, όπως ακριβώς όταν του παρέθετε τροφή. Αντιθέτως, στην άλλη ομάδα δεν υπήρχε καμία αντίδραση.

Συνεπώς, αφού δεν ήταν έμφυτη, η αντίδραση αυτή αποτελούσε ένα αντανακλαστικό που δημιουργήθηκε τεχνητά, συσχετίζοντας ένα τεχνητό ερέθισμα (το κουδούνισμα) με μία συγκεκριμένη αντίδραση (την τροφή). Αυτό που ανακάλυψε ο Παβλόφ είναι ένας γενικός νόμος, που ισχύει σε όλο το ζωικό βασίλειο, από το ποντίκι μέχρι τον άνθρωπο. Για την εργασία του αυτή, το 1904 του απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής.

Σε αντίθεση με άλλους επιστήμονες, ο Παβλόφ παρέμεινε στη χώρα του μετά την επικράτηση της

Ρότζερς Καρλ (Carl Rogers 1902-1987)

Carl Rogers 1902-1987

Αμερικανός ψυχολόγος, ένας από τους πρώτους εισηγητές της προσωπoκεντρικής θεραπευτικής προσέγγισης. Θεωρείται ένας από τους ιδρυτές της ουμανιστικής ψυχολογίας και ένας από τους επιφανέστερους στοχαστές του κλάδου. 

Προσωπική ζωή

Ο Καρλ Ρότζερς γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου του 1902 στο Σικάγο, μεγάλωσε μέσα σε ένα αυστηρό και θρησκευτικό οικογενειακό περιβάλλον και ήταν το τέταρτο από τα έξι παιδιά της οικογένειας. Το 1919, ξεκίνησε γεωργικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Ουισκόνσιν Μάντισον. Μετά το ταξίδι του στην Κίνα, το 1922, όπου παρακολούθησε ένα χριστιανικό συνέδριο, άρχισε να αμφισβητεί την επιλογή καριέρας που είχε κάνει. Το 1924 πήρε πτυχίο Ιστορίας και αμέσως μετά, προς απογοήτευση του συντηρητικού πατέρα του, εγγράφηκε σε μία φιλελεύθερη προτεσταντική θεολογική σχολή της Νέας Υόρκης. Μετά την αποφοίτησή του, το 1924, παντρεύτηκε την Έλεν Έλιοτ και απέκτησαν δύο παιδιά.

Δύο χρόνια αργότερα, το 1926, ξεκίνησε να φοιτά στην Παιδαγωγική Ακαδημία του Πανεπιστημίου Κολούμπια. Το 1928 ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του και το 1931 το διδακτορικό του στην Κλινική Ψυχολογία. Πέθανε στις 4 Φεβρουαρίου του 1987 στην Καλιφόρνια σε ηλικία 85 ετών.

Επαγγελματική διαδρομή

 
Ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία το 1930 ως παιδοψυχολόγος διευθύνοντας την «Κοινότητα για την Πρόληψη της Κακοποίησης του Παιδιού». Κατά την περίοδο 1935-1940 διετέλεσε λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Ρότσεστερ και το 1940 δέχθηκε θέση καθηγητή κλινικής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο.

Το 1945 μετακόμισε στο Σικάγο όπου εργάστηκε και πάλι ως καθηγητής, ιδρύοντας παράλληλα ένα κέντρο συμβουλευτικής. Το 1946 εξελέγη πρόεδρος της Αμερικανικής Ένωσης Ψυχολογίας. Αργότερα, επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο Ουισκόνσιν Μάντισον και το 1963 μετέβη στο Δυτικό Ινστιτούτο Συμπεριφοριστικών Επιστημών. Το 1968, μαζί με άλλα μέλη του ινστιτούτου, ίδρυσε το «Κέντρο Μελετών του Ατόμου».

Έγραψε 19 βιβλία και πολυάριθμα άρθρα και το 1987 ήταν υποψήφιος για το Νόμπελ Ειρήνης για τους αγώνες του εναντίον του Απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική και για την ένωση των καθολικών και των προτεσταντών στην Ιρλανδία.

Συμβολή στην ψυχολογία

 
Ο Ρότζερς υιοθέτησε τις ιδέες περί ανθρωπισμού που διατύπωσε ο Αβραάμ Μάσλοου και πίστευε ότι η

Λορενς Κόλμπεργκ (Lawrence Kohlberg 1927-1987)

Lawrence Kohlberg

Αμερικανός ψυχολόγος και ακαδημαϊκός, ιδιαίτερα γνωστός για τη διατύπωση της θεωρίας της ηθικής ανάπτυξης.

Προσωπική ζωή 

Γεννήθηκε στο Μπρόνξ της Νέας Υόρκης στις 25 Οκτωβρίου 1927. Ήταν το μικρότερο από τα τέσσερα παιδιά του Άλφρεντ και της Σαρλότ, οι οποίοι χώρισαν το 1932, μετά από έντεκα χρόνια γάμου.
Το δικαστήριο κάλεσε τα παιδιά να επιλέξουν με ποιον από τους δύο γονείς ήθελαν να ζήσουν· τα δύο μικρότερα επέλεξαν να ζήσουν με τον πατέρα τους και τα δύο μεγαλύτερα με τη μητέρα τους.
Ξεκίνησε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Σικάγο το 1928 και λόγω των υψηλότατων αποδόσεών του στις εξετάσεις απαλλάχτηκε από πολλά υποχρεωτικά μαθήματα και έλαβε το πτυχίο του σε ένα μόνο χρόνο. Το 1958 ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στην ψυχολογία στο το ίδιο πανεπιστήμιο. Η διδακτορική του διατριβή βασίστηκε σε έρευνα που πραγματοποίησε για τις ηθικές επιλογές των έφηβων αγοριών, γεγονός που τον οδήγησε να αφοσιωθεί στην εξερεύνηση της ηθικοπλαστικής ανάπτυξης νεαρών ατόμων.
Το 1955 παντρεύτηκε με την Λούσι Στάιγκμπεργκ και απέκτησαν δύο γιους. Αυτοκτόνησε στις 19 Ιανουαρίου του 1987 μετά από μια μακρά μάχη με την κατάθλιψη, η οποία συνδυάστηκε με τα επώδυνα συμπτώματα ενός τροπικού παράσιτου που κόλλησε στην Μπελίζ το 1971. 

Επαγγελματική διαδρομή 

Κατά την περίοδο 1958-1961 εργάστηκε ως επίκουρος καθηγητής ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο Γέιλ. Από το 1962 έως το 1967 εργάστηκε αρχικά ως επίκουρος καθηγητής και αργότερα ως αναπληρωτής καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Σικάγο. Εκεί, διετέλεσε και διευθυντής του Προγράμματος Κατάρτισης Παιδικής Ψυχολογίας. Από το 1967 ξεκίνησε η συνεργασία του με το πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, η οποία κράτησε ως το τέλος της ζωής του. 

Συμβολή στην ψυχολογία 

Η θεωρία του για τα στάδια της ηθικής ανάπτυξης επηρεάστηκε από τη θεωρία της σταδιακής ανάπτυξης του Ζαν Πιαζέ. Η προσέγγιση του Κόλμπεργκ ξεκινά από την υπόθεση ότι το άτομο διαθέτει εγγενώς το

Φρόυντ Σίγκμουντ (Freud Sigmund 1856-1939)

                                                 Freud Sigmund

Αυστριακός νευρολόγος και ψυχίατρος, ιδρυτής της ψυχανάλυσης. Προσδιόρισε και καθιέρωσε τις έννοιες «ασυνείδητο» και «παιδικής σεξουαλικότητα». Παρά το γεγονός ότι οι επαναστατικές του αντιλήψεις προκάλεσαν έντονες διαμάχες, το έργο του θεωρείται σήμερα κλασικό και η συνολική επιστημονική του προσφορά περιγράφεται συχνά ως ένα από τα σπουδαιότερα γεγονότα που έχει καταγράψει η ιστορία των επιστημών του πνεύματος.

Προσωπική ζωή

Γεννημένος το 1856 στην πόλη Φράιμπεργκ (σημερινή πόλη Πρζίμπορ της Τσεχίας, η οποία την εποχή εκείνη αποτελούσε μέρος της Αυστρίας), ο Σίγκμουντ Φρόυντ ήταν το μικρότερο από τα οκτώ παιδιά της οικογένειας. Η οικογένειά του μετακόμισε στη Βιέννη όταν εκείνος ήταν μόλις τεσσάρων ετών. Φοίτησε σε ένα προπαρασκευαστικό σχολείο στο Leopoldstadt διαπρέποντας στην ιστορία, στα μαθηματικά, στη φυσική και στην εκμάθηση της λατινικής και της ελληνικής γλώσσας. Αυτή η ακαδημαϊκή του υπέροχη

Ζαν Πιαζέ (Jean Piaget 1896-1980)

Jean Piaget 1896-1980

Ελβετός βιολόγος και κλινικός ψυχολόγος, έγινε ιδιαίτερα γνωστός μέσα από τη διατύπωση της θεωρίας της στρουκτουραλιστικής κατασκευής των σταδίων της γνωστικής ανάπτυξης του ατόμου και μέσα από την πρωτοποριακή συνεισφορά του στον τομέα που μελετά την ανάπτυξη του παιδιού. Θεωρείται θεμελιωτής του κλάδου της Γενετικής Επιστημολογίας.

Προσωπική ζωή

Ο Ζαν Γουίλιαμ Φριτζ Πιαζέ γεννήθηκε στις 9 Αυγούστου του 1896 στην πόλη Νεσατέλ της Ελβετίας. Ξεκίνησε τις σπουδές του στο πεδίο της ζωολογίας και ολοκλήρωσε το διδακτορικό του το 1918 στο πανεπιστήμιο της γενέτειρας πόλης του. Στη συνέχεια, σπούδασε ψυχολογία στη Ζυρίχη και πέρασε δύο χρόνια στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης στο Παρίσι όπου ασχολήθηκε με τη φιλοσοφία της επιστήμης, τη λογική και την ψυχολογία των αποκλίσεων.

Το 1923 παντρεύτηκε την Valentine Chatenay και απέκτησαν τρία παιδιά πάνω στα οποία έκανε τις αρχικές του παρατηρήσεις στην προσπάθειά του να καταλάβει τη συλλογιστική των παιδιών. Πέθανε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1980 στη Γενεύη.

Επαγγελματική διαδρομή

Κατά την περίοδο 1921-1925 διετέλεσε διευθυντής έρευνας στο Ινστιτούτο Ζαν Ζακ Ρουσσώ της Γενεύης. Από το 1925 έως το 1929 εργάστηκε ως καθηγητής φιλοσοφίας, ψυχολογίας και κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο Νεσατέλ. Από το 1929 έως το 1939 δίδαξε ιστορία της επιστημονικής σκέψης στο πανεπιστήμιο της Γενεύης. Κατά την περίοδο 1939-1951 δίδαξε πειραματική ψυχολογία και κοινωνιολογία στο πανεπιστήμιο της Λοζάνης και κοινωνιολογία στο πανεπιστήμιο της Γενεύης. Από το