Το όνειρο του Μπενίτο – ρεμπέτικο της κατοχής

Το όνειρο του Μπενίτο – ρεμπέτικο της κατοχής

Το ρεμπέτικο τραγούδι της κατοχής:  «το όνειρο του Μπενίτο» (1941) είναι η παρωδία που γράφτηκε από τον Μίνωα Μάτσα και τον Σπύρο Περιστέρη, πάνω στο τραγούδι τους «ο Αντώνης, ο βαρκάρης». στοχεύοντας να διακωμωδήσει τον Μπενίτο Μουσολίνι…   

Στιχουργός: Μίνωας Μάτσας 
Ερμηνευτές: Χατζηχρήστος Απόστολος, Βαμβακάρης Μάρκος   
Συνθέτης: Σπύρος Περιστέρης 
Έτος: 1941 

Στίχοι:

Ο Μπενίτο κάποια νύχτα ζαλισμένος
Είδε όνειρο ο καημένος
Πως βρισκόταν στην Αθήνα
Σε μια φίνα λιμουζίνα
Μα σαν ξύπνησε και ρίχνει ένα βλέμμα
Είπε κρίμα να ‘ναι ψέμα
Ένα τέτοιο μεγαλείο
Βρε παιδιά δεν είναι αστείο
Φέρτε πένα, διατάζει, και μελάνι
Τηλεσίγραφο μάς κάνει
Μα του λέμε εν τω άμα

Μουσολίνι άλλαξε γνώμη - Ρεμπέτικο της κατοχής

Μουσολίνι άλλαξε γνώμη -  Ρεμπέτικο της κατοχής

Το ρεμπέτικο τραγούδι «Μουσολίνι άλλαξε γνώμη» (1940), με το ερμηνευτικό δίδυμο  του Μάρκου Βαμβακάρη   και  του Απόστολου Χατζηχρήστου σε στίχους του Γιώργου Φωτίδα, περιπαίζει  τον ισχυρό Μουσολίνι. Στο τραγούδι αυτό διακρίνουμε εύστοχες ιστορικές αλήθειες. Γίνεται σαφέστατος ο διαχωρισμός της φασιστικής ηγεσίας της Ιταλίας από τον λαό της, ο οποίος υπέφερε τα πάνδεινα από το εν λόγω καθεστώς. Συγκεκριμένα ακούμε στο τραγούδι να αναφέρεται: «…Την ετάραξες (την Ιταλία) στην πείνα κι είναι πια ξελιγωμένη /μοναχά η δική σου τσέπη είναι παραφουσκωμένη.  /  Τα καημένα τα παιδιά της δεν τολμούν να πουν κουβέντα, / τους εράψατε το στόμα συ, ο Τζιάνο και η Ελντα». 

Στίχοι:   Γιώργος Φωτίδας 
Μουσική:   Μάρκος Βαμβακάρης 
Ερμηνεία: Μάρκος Βαμβακάρης     
Φωνητικά: Απόστολος Χατζηχρήστος 

Στίχοι:

Βρε γρουσούζη Μουσουλίνι
πού `ν’ τα τόσα μεγαλεία
Πού `ταζες κάθε λιγάκι
στην καημένη Ιταλία
Την ετάραξες στην πείνα
κι είναι πια ξελιγωμένη
Μονάχ’ η δική σου τσέπη