![]() |
| Από τον Αδάμ στην Dolly; |
Της Μαρίας
Τσαλίκη,
Kάποτε η ιδέα της κλωνοποίησης αποτελούσε απλώς ένα
καλογραμμένο σενάριο επιστημονικής φαντασίας ή ίσως για πολλούς μια καλοστημένη
χολιγουντιανή ταινία θρίλερ. Ο ανθρώπινος νους αδυνατούσε να συλλάβει την ιδέα
της εξ ολοκλήρου αναδημιουργίας ενός οποιουδήποτε οργανισμού με τρόπο που
παρεκκλίνει από τις κοινές/βασικές γνώσεις περί βιολογίας.
Ωστόσο, τον Φεβρουάριο του 1997 η γέννηση του προβάτου
Dolly άνοιξε την πόρτα σε μια καινούργια εποχή όσον αφορά, τόσο τον κλάδο της
σύγχρονης γενετικής και βιοϊατρικής, όσο και της νομικής και ηθικής επιστήμης.
Η Dolly, το πρώτο ενήλικο σπονδυλωτό που δημιουργήθηκε από την κλωνοποίηση ενός
άλλου ενήλικου ζώου ήταν ένα τόσο ηχηρό συμβάν που κατάφερε όχι μόνο να
συγκλονίσει την τότε κοινωνία αλλά και να πυροδοτήσει τις πιο έντονες
αντιπαραθέσεις στο πεδίο του Ιατρικού Δικαίου και της Βιοηθικής.
Έκτοτε, πολλές είναι οι θέσεις που έχουν υποστηριχθεί
από πλειάδα επιστημόνων και θεωρητικών, με αρκετούς να τάσσονται υπέρ της
εξέλιξης και διαιώνισης του γενετικού υλικού μέσω της κλωνοποίησης ή όπως έχει
χαρακτηριστεί μέσω της «μη σεξουαλικής μονογονικής διαδικασίας για την
παραγωγή πανομοιότυπων οργανισμών». Από την άλλη, πολλοί ήταν και είναι
εκείνοι που αντιμάχονται την κλωνοποίηση, υποστηρίζοντας πως αντιβαίνει στην
ανθρώπινη αξιοπρέπεια σε τέτοιο βαθμό που πρέπει να φέρει αξιόποινο χαρακτήρα.
Στο πλευρό των τελευταίων έχει ταχθεί και η Εκκλησία, η οποία αντέδρασε έντονα,
θεωρώντας τη συγκεκριμένη γενετική πρακτική ως βλασφημία.
Το ζήτημα της κλωνοποίησης ήρθε αντιμέτωπο με την ίδια
αρνητική και θεοκρατική αντίδραση που είχε συναντήσει πριν από δεκαετίες και η ετερόλογη
τεχνητή γονιμοποίηση1, η οποία αρχικά ήταν απαγορευμένη και
αποτελούσε ποινικό αδίκημα, με βάση τις αντιλήψεις της τότε δυτικής θεολογίας.
Πολλές φορές, λοιπόν, μπορεί πίσω από ποινικές απαγορεύσεις να κρύβονται
πολιτικά ιδεολογήματα της κρατούσας ιδεολογίας.
Τα εν λόγω δρώμενα φυσικά και δε μπορούσαν να αφήσουν
τον νομικό κόσμο αδιάφορο, ο οποίος κλήθηκε να πάρει θέση και να αναπροσαρμόσει
την νομοθεσία του στις καινούριες γενετικές πρακτικές. Ποια είναι, λοιπόν, η
θέση της νομικής επιστήμης στο περίπλοκο και συνάμα επίκαιρο ζήτημα; Δέουσα
φαίνεται η ανάγκη να αναλυθεί αρχικά η κλωνοποίηση στις δύο βασικές κατηγορίες
της, στις οποίες και διακρίνεται:
- Αναπαραγωγική κλωνοποίηση: Όπως προκύπτει άλλωστε και από τον χαρακτηρισμό της, ορίζει την εξ ολοκλήρου δημιουργία ενός οργανισμού πανομοιότυπου με τον αρχικό οργανισμό-δότη του γενετικού υλικού (DNA), έχει δηλαδή σκοπό την αναπαραγωγή του ατόμου.
- Θεραπευτική κλωνοποίηση: Αυτό το είδος κλωνοποίησης έχει σκοπό τη θεραπεία ασθενειών, αυτός είναι και ο κύριος λόγος που το δίκαιο φαίνεται αρκετά πιο επιεικές απέναντι σε αυτή.
Τι συμβαίνει άραγε με τα δύο είδη κλωνοποίησης στην
έννομη τάξη;
Η αναπαραγωγική κλωνοποίηση φαίνεται να είναι
το κύριο αντικείμενο διχασμού του νομικού κόσμου, καθώς είναι αυτό που
προμηνύει τις μεγαλύτερες αλλαγές στην κοινωνία, υποσχόμενο να συνταράξει όχι







