Η αναζήτηση των πανανθρώπινων αξιών - Ποιες είναι οι βασικές αρχές που μπορούν να γίνουν αποδεκτές ακόμη και από εκπροσώπους διαφορετικών θρησκειών

Η αναζήτηση των πανανθρώπινων αξιών

Του Αρχιεπισκόπου ΑΛBΑΝΙΑΣ κ. Αναστασίου*

 Καθημερινή της Κυριακής 10-10-2004

1. Κατ' αρχήν δεν νομίζω ότι υπάρχει μία άποψη. Σήμερα εξακολουθούν να επιβιώνουν 19 θρησκείες, οι οποίες υποδιαιρούνται σε 240 κλάδους¹. Συγχρόνως, στους κόλπους τους υπάρχουν αντιθέσεις μεταξύ των προσκολλημένων κατά γράμμα στην παράδοση και των αναζητούντων νέα ανοίγματα στον σύγχρονο κόσμο.

Οι διάφορες θρησκείες, όπου επικράτησαν, έχουν εν πολλοίς επηρεάσει συνολικά τον ανθρώπινο βίο. Και είναι επόμενο να σχετίζονται, άμεσα ή έμμεσα, με όλες τις πλευρές των διαφόρων αξιών, των λογικών, των αισθητικών, των ηθικών, και βεβαίως των μεταφυσικών². Διότι τα θρησκεύματα δεν κινούνται ως ανεξάρτητες οντότητες. Bρίσκονται σε αλληλεπίδραση και αλληλεξάρτηση με πολλούς άλλους παράγοντες: εθνικούς, πολιτικούς, πολιτιστικούς, κοινωνικούς, οικονομικούς. Επηρεάζουν και επηρεάζονται.

Κάθε ανεπτυγμένο θρήσκευμα έχει α) έναν υπερβατικό προσανατολισμό, που κατευθύνει προς μια απόλυτη αλήθεια, προς έναν υπέρτατο σκοπό, και β) ένα σύστημα δογματικών, αξιωματικών θέσεων ερμηνείας του κόσμου. Αυτά προσδιορίζουν τις λογικές και μεταφυσικές αξίες, τις οποίες το θρήσκευμα υποστηρίζει.

Όπως είναι προφανές, η σύγκλιση απόψεων, στις περιοχές της απόλυτης αλήθειας και του υπερβατικού προσανατολισμού που καθορίζουν, είναι πολύ δύσκολη. Οι θρησκείες μάλιστα που επηρεάζουν συνολικά πάνω από το ήμισυ του πληθυσμού της γης (Χριστιανισμός και Ισλάμ), καθώς και ο προγενέστερός τους Ιουδαϊσμός, είναι θρησκείες που στηρίζονται σε θεία αποκάλυψη. Οι θεμελιώδεις αξίες περί του αληθούς, του αγαθού, του αγίου που τις διέπουν, θεωρούνται δεδομένες «άνωθεν». Οι φιλοσοφικές αναλύσεις και οι νομοθετικές ρυθμίσεις ακολουθούν.

Το άλλο θρησκευτικό ρεύμα, που πηγάζει από την ινδική και την κινεζική αναζήτηση του υπερβατικού, εκ πρώτης όψεως δεν είναι εξαρτημένο από μια άπαξ διά παντός άνωθεν αποκάλυψη. Αναπτύχθηκαν εν τούτοις διάφορες σχολές, με συγκεκριμένες θεωρίες για την απόλυτη αλήθεια. [...]

Στη σύγχρονη αναζήτηση για την επίτευξη κάποιας συγκλίσεως των θρησκειών στο θέμα των πανανθρωπίνων αξιών, η έμφαση δίνεται κυρίως στις «ηθικές αξίες». Δεν πρέπει όμως να παραθεωρείται ότι οι λογικές, οι αισθητικές, οι ηθικές, οι μεταφυσικές αξίες συμπλέκονται και αλληλοεπηρεάζονται, όπως τα διάφορα συστήματα του οργανισμού: νευρικό, μυϊκό, κυκλοφορικό.

2. Από τα τέλη του 19ου αιώνος έγιναν προσπάθειες για μια καλύτερη αλληλογνωριμία και προσέγγιση ανθρώπων διαφόρων θρησκευμάτων, με διεθνή διαθρησκειακά συνέδρια και οργανισμούς. Προσπάθειες

Το Σάββατο στην Εβραϊκή Θρησκεία

Το Σάββατο στην Εβραϊκή Θρησκεία

 Η ημέρα του Σαββάτου (στην εβραϊκή γλώσσα Shabbat) παίζει αναμφισβήτητα σπουδαίο ρόλο στην καθημερινότητα των απανταχού Εβραίων, καθώς θεωρούν την τήρηση της αργίας και τον εορτασμό της συγκεκριμένης ημέρας αναπόσπαστο κομμάτι της θρησκευτικής τους λατρείας.

Για έναν Χριστιανό Ορθόδοξο γνωρίζουμε όλοι πως η ημέρα της Κυριακής θεωρείται ιερή, αφού είναι αφιερωμένη στο Θεό και σύμφωνα με το λειτουργικό τυπικό είναι ημέρα εκκλησιασμού για τους πιστούς. Έτσι και για τους Εβραίους η πιστή τήρηση της εβδομαδιαίας γιορτής, που είναι Σάββατο αποτελεί κάτι αντίστοιχο.

Είναι η ημέρα που από τους αρχαίους ήδη χρόνους της ισραηλιτικής ιστορίας αφιερώνεται εξ ολοκλήρου στο Θεό, αφού αποτελεί μία από τις αρχαιότερες γιορτές του αρχαίου Ισραήλ.

Η τήρηση της εορτής του Σαββάτου στο Ισραήλ

Σύμφωνα με τον εβραϊκό νόμο η τήρηση της γιορτής του Σαββάτου είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας κάθε πιστού Ισραηλίτη, τόσο για το αρχαίο όσο και για το νέο Ισραήλ.

Ο νόμος αυτός ερμηνεύεται με δύο τρόπους:

α) το Σάββατο συμβολίζει τη θύμηση της δημιουργίας του κόσμου που διήρκησε έξι ημέρες, ενώ την

Οι τροφές που απαγορεύεται να καταναλώνουν οι Εβραίοι

Κάθε θρησκεία επιβάλλει τις δικές της απαγορεύσεις στο θέμα της διατροφής, ιδιαίτερα μάλιστα σε περιόδους νηστείας. Οι διαιτητικές απαγορεύσεις όμως του Ιουδαϊσμού είναι αρκετά αυστηρές και δεν περιορίζονται μόνο στην περίοδο της νηστείας, αλλά αφορούν και στην καθημερινή ζωή των πιστών.

Μέσα στην ιερή βίβλο των Ιουδαίων, την «Τορά», που γράφτηκε τον 6ο π.Χ. αιώνα, περιλαμβάνονται λεπτομερέστατα όλες οι τροφές που επιτρέπεται να καταναλώνουν οι πιστοί, ενώ ακόμη περιγράφονται και οι διαδικασίες της προετοιμασίας του φαγητού.

Η τροφή που επιτρέπεται να καταναλώνεται από έναν πιστό Ιουδαίο ονομάζεται κασσέρ. Επειδή η θρησκεία των Ιουδαίων διδάσκει πως οι άνθρωποι είναι ό,τι τρώνε και ο εβραϊκός μυστικισμός -Καμπάλα- αποκαλύπτει ότι οι άνθρωποι επηρεάζονται από ένα σύστημα θετικής και αρνητικής ενέργειας που υπάρχει στον κόσμο, η τήρηση του κασσέρ στη διατροφή αυξάνει τη δυνατότητα να λαμβάνουν οι πιστοί μόνο θετική ενέργεια.

Τι είναι το κασσέρ;

 

Κασσέρ -kosher- είναι η κατάλληλη τροφή για κατανάλωση. Στην «Τορά» υπάρχει κατάλογος με τα ψάρια, τα πουλερικά και τα ζώα κασσέρ και περιγράφονται οι διαδικασίες της προετοιμασίας του φαγητού κασσέρ. Επίσης, σημειώνεται πως είναι πολύ σημαντική και η χρονική περίοδος της κατανάλωσης μιας τροφής.

Επιτρεπόμενα κρέατα προς κατανάλωση

Ο Ιουδαϊσμός επιτρέπει στους πιστούς να καταναλώνουν κρέας που προέρχεται μόνο από «καθαρά» ζώα. «Καθαρά» ζώα θεωρούνται τα μηρυκαστικά ζώα με δύο οπλές, όπως τα βοοειδή, τα αιγοπρόβατα και το ζαρκάδι. Επιπλέον, για τους πιστούς είναι απαγορευμένη η κατανάλωση αίματος ακόμη και από αυτά τα καθαρά ζώα.

Επιτρεπόμενα ψάρια και θαλασσινά

Από τα θαλασσινά επιτρέπεται η βρώση μόνο εκείνων που διαθέτουν λέπια, με συνέπεια να

Ο Ιουδαϊσμός – Βίντεο

Ο Ιουδαϊσμός

Ο Ιουδαϊσμός είναι η παραδοσιακή θρησκεία των Εβραίων και έχει περίπου 15 εκατομμύρια πιστούς σε όλο τοv κόσμο, γεγονός που τον κατατάσσει ως τη δωδέκατη σε τάξη μεγέθους μονοθεϊστική θρησκεία και μία από τις αρχαιότερες θρησκευτικές παραδόσεις που τελούνται στον σύγχρονο κόσμο. Οι αξίες και η ιστορία του εβραϊκού λαού συνιστούν το μείζον θεμέλιο των άλλων Αβρααμικών θρησκειών όπως είναι ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ.

Οι βασικές διδασκαλίες του Ιουδαϊσμού είναι οι εξής: Ο Θεός είναι ένας και μοναδικός  παντογνώστης, παντοδύναμος, πανάγαθος, υπερβατικός Θεός, יהוה (ΓΧΒΧ), που αποδίδεται στα ελληνικά ως Ιεχωβά ή Γιαχβέ, ο οποίος δημιούργησε το σύμπαν και συνεχίζει να το κυβερνά. Ό,τι δημιούργησε ο Θεός εξάπαντος είναι πολύ καλό. Το κακό είναι μια κατάσταση, στην οποία περιέρχεται ο κόσμος από την κακή χρήση της ελευθερίας του ανθρώπου.  Όσον αφορά τώρα τη  δημιουργία του ανθρώπου, ο άνθρωπος δημιουργείται ως μια ενιαία ψυχοσωματική ενότητα. Η απόπειρα  όμως αυτοθεοποίησης του ανθρώπου είχε ως αποτέλεσμα την πτώση, τον αποχωρισμό του από τον Θεό που είναι η πηγή της ζωής, και άρα τον θάνατο. Τέλος μετά τη δημιουργία του κόσμου το κύριο έργο του Θεού συνίσταται στη σωτηρία του  κόσμου και του ανθρώπου.

Η κεντρική αυθεντία στον Ιουδαϊσμό  δεν αποδίδεται σε κάποιο άτομο αλλά μάλλον στις ιερές Γραφές

Τι είναι ο ιουδαϊσμός και σε τι πιστεύουν οι ιουδαίοι;

Ιουδαϊσμός – Συναγωγή

Τι είναι ο ιουδαϊσμός και τι σημαίνει να είσαι ιουδαίος; Ο ιουδαϊσμός είναι απλά θρησκεία; Είναι εθνότητα ή πολιτιστική ταυτότητα; Οι Ιουδαίοι είναι φατρία ή έθνος; Σε τι πιστεύουν οι Ιουδαίοι και πιστεύουν όλοι τους τα ίδια πράγματα;

Ο ορισμός «ιουδαίος» στα λεξικά συμπεριλαμβάνει τις έννοιες «μέλος της ιουδαϊκής φυλής», «ισραηλινός», «μέλος έθνους που ζούσε στην Παλαιστίνη μεταξύ του 6ου αιώνα π.Χ. και του 1ου αιώνα μ.Χ.», «άνθρωπος που ανήκει στον αρχαίο λαό των Ιουδαίων ή βάση εθνικής καταγωγής ή υιοθετώντας την πίστη τους», «άνθρωπος του οποίου το θρήσκευμα είναι ιουδαίος».
Κατά τον ιουδαϊσμό των ραβίνων ιουδαίος είναι αυτός που έχει μητέρα Ιουδαία ή όποιος έχει δεχτεί επίσημα να είναι ιουδαίος. Το Λευιτικό 24:10 συχνά παραθέτεται για να επαληθευτεί αυτή η πίστη αν και η Τορά δεν λέει τίποτα συγκεκριμένο. Κάποιοι ραβίνοι λένε πως ο ιουδαϊσμός δεν έχει καμιάσχέση με την πίστη κάποιου ξεχωριστού ατόμου. Αυτοί οι ραβίνοι μας λένε πως ένας ιουδαίος δεν είναι απαραίτητο να ακολουθεί τους ιουδαϊκούς νόμους, ούτε τα έθιμά τους για να θεωρηθεί ιουδαίος. Ουσιαστικά οι Ιουδαίοι μπορούν να μην πιστεύουν καν στο Θεό και πάραυτα να θεωρούνται Ιουδαίοι χάρη στην παραπάνω ερμηνεία.
Άλλοι ραβίνοι εξηγούν πως ένας άνθρωπος μπορεί να είναι

ιουδαίος μόνο αν ακολουθεί πιστά την Τορά και δέχεται τις «Δεκατρείς αρχές της πίστης» του Μαϊμονίδη (ραβίνος Μωυσής μπεν Μαϊμονίδι, ένας από τους μεγαλύτερους ιουδαίους επιστήμονες του μεσαίωνα). Αν δεν ακολουθεί τους παραπάνω κανόνες αυτός ο άνθρωπος μπορεί να είναι «βιολογικός ιουδαίος» αλλά δεν έχει αληθινή σχέση με τον ιουδαϊσμό.
Στην Τορά, που είναι ουσιαστικά τα πρώτα 5 βιβλία της

Βίβλου, η Γέννεση 14:13 μας διδάσκει πως ο Αβραάμ που

Ιουδαϊσμός

είναι μαζικά αναγνωρισμένος σαν ο πρώτος ιουδαίος, περιγράφεται σαν «Εβραίος». Το όνομα ιουδαίος έρχεται από το όνομα Ιούδας που ήταν ένας από τους 12 υιούς του Ιακώβ και που έδωσε το όνομά του σε μια από τις φυλές του Ισραήλ. Απ’ ότι φαίνεται αρχικά η λέξη «ιουδαίος» αναφερόταν μόνο για τα μέλη της φυλής των Ιουδαίων αλλά όταν το βασίλειο χωρίστηκε στα δυο μετά την βασιλεία του Σολομώντα (1 Βασιλέων 12) ο ορισμός άρχισε να αναφέρεται για κάθε άνθρωπο από το βασίλειο του Ιούδα που συμπεριλάμβανε τις φυλές του Ιούδα, του Βενιαμίν και του Λευί. Σήμερα πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πως ιουδαίος είναι ο κάθε άνθρωπος που είναι φυσικός απόγονος του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ, ανεξάρτητα από την καταγωγή του από κάποια άλλη από τις 12 φυλές.

Σε τι πιστεύουν οι Ιουδαίοι και ποιές είναι οι βασικές εντολές του ιουδαϊσμού;

 Στον σημερινό κόσμο υπάρχουν 5 βασικές αιρέσεις στον ιουδαϊσμό – ορθόδοξη, συντηρητική, μεταρρυθμισμένη, ανοικοδομητική και ουμανιστική. Οι πεποιθήσεις και οι απαιτήσεις σε κάθε ομάδα διαφέρουν πολύ, αν όμως πρέπει να δώσουμε μια σύντομη λίστα των παραδοσιακών πεποιθήσεων του ιουδαϊσμού θα συμπεριλαμβάναμε τα εξής:

Ο Θεός είναι ο δημιουργός των πάντων όσων υπάρχουν, ο Θεός δεν έχει σώμα (είναι ασώματος) και

Χανουκά: Ένα θρησκευτικό ραπ τραγούδι - Hanukkah - Bible Raps - Light Is in the Air

Χανουκά:Ένα θρησκευτικό ραπ τραγούδι του Ιουδαϊσμού

Τι είναι η Χανουκά;

Μενορά

Η Χανουκά είναι εβραϊκή γιορτή, σε ανάμνηση της επανάκτησης του Ναού του Σολομώντος, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης των Μακκαβαίων εναντίον του ελληνιστικού βασιλείου των Σελευκιδών τον 2ο π.Χ. αιώνα. Η γιορτή της Χανουκά (Hanukkah) διαρκεί οκτώ νύχτες και ημέρες, με αφετηρία την 25 ημέρα του μήνα Κισλέβ, σύμφωνα με το Εβραϊκό Ημερολόγιο (σούρουπο της 2ης Δεκεμβρίου - βράδυ της 10ης Δεκεμβρίου 2018). Είναι γνωστή ως εορτή των Φώτων, επειδή ανάβεται μία ειδική λυχνία με εννέα βραχίονες, που ονομάζεται μενορά ή χανουκά.

Η δυναστεία των Σελευκιδών είχε ιδρυθεί το 305 π.Χ. από τον Σέλευκο Α' Νικάτορα, στρατηγό και διάδοχο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, και καταλάμβανε σε γενικές γραμμές τη γεωγραφική περιοχή που σήμερα αποκαλούμε Μέση Ανατολή. Ένας από τους επιγόνους του, ο Αντίοχος Δ' ο Επιφανής (175-163 π.Χ.), φανατικός λάτρης του ελληνικού πολιτισμού,
κατέλαβε την Ιερουσαλήμ και θέλησε να επιβάλει με τη βία τον ελληνικό τρόπο ζωής και την εθνική θρησκεία στους Ιουδαίους. Βεβήλωσε το Ναό με την τοποθέτηση βωμού του Ολυμπίου Διός και την τέλεση θυσίας από τον ίδιο το 168 π.Χ. Οι Ιουδαίοι αντέδρασαν και με επικεφαλής την οικογένεια των Μακκαβαίων ή Ασμοναίων, κατόρθωσαν να ανακαταλάβουν την Ιερουσαλήμ το 162 π.Χ. και να εξαγνίσουν το Ναό από το μίασμα της ειδωλολατρίας.

Μενορά

Σύμφωνα με την παράδοση, όταν επέστρεψαν στο Ναό βρήκαν μόνο ένα μπουκαλάκι με ελαιόλαδο που δεν είχε σπάσει για να ανάψουν το λυχνάρι του ναού, τη μενορά. Το λάδι έφτανε για μία ημέρα μόνο κι όμως διάρκεσε οχτώ ημέρες, όσο χρειάστηκε για να φτιάξουν καινούριο λάδι και να το φέρουν από την Ιερουσαλήμ. Αυτό το συμβάν αποτέλεσε την αφορμή για την παράδοση να ανάβονται κεριά στη γιορτή του Χανουκά. Το πρώτο βράδυ της Χανουκά ανάβεται ένα κερί και κάθε ημέρα προστίθεται από ένα μέχρι που το όγδοο βράδυ είναι αναμμένα και τα οχτώ κεριά της μενορά. Τα κεριά πρέπει να ανάβονται αμέσως μόλις σκοτεινιάσει, μετά την εσπερινή προσευχή.

Η Χανουκά άρχισε να διαδίδεται από τη δεκαετία του '70, μέσω των Αμερικανοεβραίων, οι οποίοι θέλοντας να προσαρμοστούν στον αμερικάνικο τρόπο ζωής, επέλεξαν τη γιορτή αυτή που βρίσκεται