Η νανοτεχνολογία στην υπηρεσία της ιατρικής

Νανοτεχνολογία

Χάρη στις εφαρμογές της νανοτεχνολογίας στην ιατρική, οι καρδιαγγειακές νόσοι, ο διαβήτης, ο καρκίνος και οι νευροεκφυλιστικές παθήσεις θα μπορούν μελλοντικά να αντιμετωπίζονται με τη χρήση «έξυπνων» νανοϋλικών.

Οι εφαρμογές της νανοτεχνολογίας στην καρδιολογία αναμένεται σε μία 10ετία να οδηγήσουν την κατάργηση των stend και στην μείωση του μεγέθους ή ακόμη και στην εξάλειψη της αθηρωματικής πλάκας με μία ενδοφλέβια ένεση.
Πειράματα που έγιναν στην Αμερική με τη χρήση νανοσωματιδίων τα οποία περιείχαν το φάρμακο fumagillin (το οποίο διακόπτει τη ροή αίματος στην αθηρωματική πλάκα), έδειξαν μείωση της αθηρωματικής πλάκας κατά 60-80%.

Τα παραπάνω ανέφερε η καρδιολόγος δρ νανοϊατρικής Βαρβάρα Καραγκιοζάκη στο πλαίσιο του 8ου Διεθνούς Συνεδρίου Νανοεπιστημών και Νανοτεχνολογίας που διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη.

«Αντιλαμβανόμαστε ότι ίσως μετά από μία 10ετία δε θα χρειαζόμαστε καθόλου τα stend και με νανοσωματίδια θα στοχεύουμε την αθηρωματική πλάκα» ανέφερε η κ Καραγκιοζάκη.

Τα stend είναι μεταλλικά πλέγματα τα οποία τοποθετούνται προκειμένου να διατηρηθεί ανοιχτό ένα αγγείο στην περίπτωση της αθηροσκλήρωσης. Η κ. Καραγκιοζάκη τόνισε ότι τα τελευταίας γενιάς stend τα οποία εκλύουν φάρμακο προκειμένου να μη δημιουργηθεί επαναστένωση στο αγγείο, μπορεί μετά από ένα χρόνο να προκαλέσουν θρόμβωση.

«Η θρόμβωση οφείλεται στα πολυμερή από τα οποία είναι φτιαγμένα τα stend και τα οποία δημιουργούν δεξαμενές για να αποθηκεύεται το φάρμακο. Με τη νανοτεχνολογία μπορούμε να κατασκευάσουμε επικαλύψεις ατομικές, δηλαδή νανοεπικαλύψεις που να έχουν μέγεθος 100 νανόμετρων, που δεν θα θρομβώνουν και θα επικαλύψουν την επιφάνεια του stend.

Αντικείμενο τελευταίας έρευνας στο εργαστήριο Νανοτεχνολογίας του ΑΠΘ είναι η δημιουργία βιοαποικοδομήσιμων πολυεπίπεδων πολυμερών τα οποία θα έχουνε φάρμακο και θα το εκλύουν με ελεγχόμενο τρόπο.
Αυτά τα πολυμερή θα έχουν την ιδιότητα να διασπώνται όταν μπαίνουν στον ανθρώπινο οργανισμό. Επομένως δε θα μένει στο αγγείο το πολυμερές που δημιουργεί τη βλάβη στο τοίχωμα και προκαλεί τη θρόμβωση και την επαναστένωση» εξήγησε η ίδια.

Μαγνητικά νανοσωματίδια για την αντιμετώπιση του καρκίνου

  Μαγνητικά νανοσωματίδια με χημειοθεραπευτικά φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη

Ηθικά Προβλήματα & Διλήμματα των Μεταμοσχεύσεων

 Διλήμματα των Μεταμοσχεύσεων

Του Αλκ. Κωστάκη

Εισαγωγή

Είναι ευνόητο ότι οι μεταμοσχεύσεις δεν αποτελούν μια καθαρώς ιατρική πράξη, αλλά ο πρωτόγνωρα παρεμβατικός τους τρόπος, ο καθοριστικός χαρακτήρας των αποφάσεων που πρέπει να ληφθούν, η δυνατότητα να ανταλλάσσουμε όργανα, οι οικονομικές παράμετροι που εξυπονοούν, η συναλλαγή μεταξύ ζωής και θανάτου που προϋποθέτουν ενδύουν τους ανθρώπους με υπερβολική δύναμη, δημιουργούν τεράστιες δυνατότητες και φέρνουν σε σύγκρουση υποχρεώσεις και δικαιώματα. Εκείνο που σίγουρα κανείς δεν μπορεί να αντιπαρέλθει είναι το γεγονός ότι οι μεταμοσχεύσεις συνδέονται με ένα πλήθος ερωτημάτων ηθικών και δεοντολογικών που, επειδή ακριβώς άπτονται εννοιών πολύ λεπτών, όπως η ζωή, ο θάνατος, το ανθρώπινο αυτεξούσιο, η επί του σώματος μας εξουσία κ.λ.π. δεν είναι και τόσο εύκολο να απαντηθούν. Μέσα σε όλη λοιπόν αυτήν την ατμόσφαιρα, οι κοινωνίες καλούνται να απαντήσουν σε ερωτήματα δύσκολα και να προβούν σε ρυθμίσεις πολύ λεπτές που και το σεβασμό στον άνθρωπο θα διασφαλίσουν και το δικαίωμα στην υγεία και τη ζωή θα προστατεύσουν και την ισορροπία των ανθρώπινων σχέσεων θα προφυλάξουν

Ως ενδεικτικά βιοηθικά προβλήματα που σχετίζονται με τις μεταμοσχεύσεις θα μπορούσε κανείς να αναφέρει τα εξής:

Δωρεά οργάνων

1.  Για να γίνει μία μεταμόσχευση από νεκρό δότη απαιτούνται δύο πράγματα:

α) ο εξακριβωμένος οριστικός θάνατος του δότη και
β) η συναίνεση του ή κάποια εξίσου ισχυρή συναίνεση.

Πόσο ο εγκεφαλικός θάνατος είναι πράγματι θάνατος και όχι επινόημα που υπηρετεί ποικίλες σκοπιμότητες και συμφέροντα; Αλλά και η λεγόμενη συναίνεση, όταν εικάζεται, είναι πράγματι συναίνεση ή μήπως ένα δόλιο κατασκεύασμα προκειμένου να βρεθούν τα απαιτούμενα μοσχεύματα;

2. Τα ισχύοντα κριτήρια του εγκεφαλικού θανάτου είναι επαρκή στον προσδιορισμό της μη αναστρέψιμης νεκρώσεως του εγκεφάλου (ή του εγκεφαλικού στελέχους); Ή μήπως υπάρχει το ενδεχόμενο να γίνουν προσεκτικά όλες οι δοκιμασίες, να διαπιστωθεί ο εγκεφαλικός θάνατος και τελικά ο άνθρωπος να ζει;
3. Είναι δυνατόν στην πράξη, λόγω συγκεκριμένων συνθηκών και ποικίλων παραγόντων (πίεση χρόνου, τεχνικές δυσκολίες, έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού κ.λ.π.) να τηρηθούν επακριβώς τα κριτήρια του εγκεφαλικού θανάτου;

4.  Αν κάποιος δεν έχει συναινέσει ρητά, μπορούν οι συγγενείς του να υποκαταστήσουν τη βούληση του ή δικαιούνται αυτοί να συναινέσουν αντί αυτού; Μπορούμε δηλαδή με κάποιον τρόπο να δεχθούμε τη συγγενική συναίνεση;
5. Αν κάποιος είναι δότης και οι συγγενείς του για ποικίλους συναισθηματικούς ή ιδεολογικούς λόγους αρνούνται να δεχθούν τον εγκεφαλικό θάνατο, τίνος η επιθυμία πρέπει να εισακουσθεί;
6. Με δεδομένο ότι στην πράξη η ηθική κακοποίηση των μεταμοσχεύσεων (εμπορευματοποίηση, βιαστική ή λανθασμένη διάγνωση εγκεφαλικού θανάτου, παραβίαση της λίστας κ.λ.π.) φαίνεται σχετικά εύκολη, θα μπορούσαμε να δεχθούμε τις μεταμοσχεύσεις απερίφραστα; Όλη αυτή η εκστρατεία που συνοδεύεται από κηρύγματα αγάπης, αλληλεγγύης και προσφοράς στον συνάνθρωπο κατά πόσον είναι εντεταγμένη στη σκοπιμότητα των μεταμοσχεύσεων και κατά πόσον στον ιερό σκοπό τους;
7.  Γιατί τόσος λόγος για τις μεταμοσχεύσεις, τη στιγμή που αναφέρονται σε ελάχιστα άτομα, το δε κόστος τους είναι δυσανάλογα υψηλό;
8.  Αν υπάρχουν κάποια συμφέροντα, αυτά ποια είναι; Είναι δυνατόν αυτά να τεθούν υπό τον έλεγχο κατάλληλων νομοθετικών ρυθμίσεων; Κατά πόσον αυτές οι ρυθμίσεις μπορούν να εφαρμοσθούν;
9. Τα μεταμοσχευτικά κέντρα που διαθέτουμε είναι σε θέση να εξασφαλίσουν το μέγιστο επιβίωσης των

Τι είναι η κλωνοποίηση;

Science Clone Fantasy

Η κλωνοποίηση είναι η λήψη γενετικού υλικού από ένα μόνο οργανισμό και η χρήση του για τη δημιουργία ενός γενετικά πανομοιότυπου οργανισμού χωρίς τη μεσολάβηση της διαδικασίας αναπαραγωγής. Αυτή η μέθοδος αποτελείται βασικά από τρία βήματα:

• Πρώτα λαμβάνεται ένα γενετικό κύτταρο από ένα δότη και αφαιρείται ο πυρήνας του (γενετικό υλικό).
• Έπειτα λαμβάνεται ένα κύτταρο εκτός κυττάρου ωαρίου ή σπέρματος (σωματικό κύτταρο) από τον οργανισμό που θα κλωνοποιηθεί.
• Το σωματικό κύτταρο συγχωνεύεται με το γενετικό κύτταρο που δεν έχει DNA και διεγείρεται, ώστε να αρχίσει να διαιρείται, για να σχηματίσει ένα έμβρυο που μπορεί να αναπτυχθεί σε έναν κανονικό, πλήρως αναπτυγμένο οργανισμό.

Όταν οι περισσότεροι άνθρωποι σκέφτονται την κλωνοποιηση, φαντάζονται τη δημιουργία ενός νέου παιδιού ή ζώου.

Η κλωνοποίηση ζώων έχει ολοκληρωθεί με επιτυχία, αφού η Ντόλυ ήταν το πρώτο κλωνοποιημένο πρόβατο και αποτελεί το πιο διάσημο παράδειγμα. Μετά την κλωνοποιηση της Ντόλυ στη Σκοτία το 1997 έχει γίνει επιτυχής κλωνοποίηση και άλλων ζώων. Όμως το θέμα που προκαλεί μεγαλύτερη συζήτηση είναι η ανθρώπινη κλωνοποιηση. Μάλιστα υπάρχουν δύο τύποι ανθρώπινης κλωνοποίησης: η αναπαραγωγική κλωνοποίηση και η θεραπευτική κλωνοποιηση.

Η ανθρώπινη αναπαραγωγική κλωνοποίηση είναι η προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα νέο άτομο γενετικά πανομοιότυπο με το άτομο που δώρισε το DNA του. Αφού ένα έμβρυο κλωνοποιηθεί στο εργαστήριο, εμφυτεύεται στη μήτρα της ανάδοχης μητέρας που δώρισε το κύτταρο ωαρίου. Το θέμα βέβαια περιβάλλεται από μία πλειάδα ηθικών και νομικών ζητημάτων. Έως σήμερα κανένας άνθρωπος δεν έχει

Καθηγητής του Χάρβαρντ δίνει απάντηση στο ερώτημα: Έχει η προσευχή θεραπευτική δράση;

Η δύναμη της προσευχής

Ο Δρ. Herbert Βenson*, έχει αφιερώσει τα τελευταία 35 χρόνια της ζωής του στο να βρει τις επιστημονικές αποδείξεις που θα δίνουν απάντηση στο ερώτημα «έχει η προσευχή θεραπευτική δράση;»

Σκοπός του είναι η εργασία του να αποτελέσει τη «γέφυρα» μεταξύ της Ιατρικής και της Θρησκείας, που θα οδηγήσει στην ίαση ασθενειών. Στη συνέντευξη που παραχώρησε στο pyles.tv και την Όλγα Τάντου, μιλά για τα πειράματα που έχει κάνει, τα συμπεράσματα στα οποία έχει καταλήξει, αλλά και πώς αντιμετωπίζουν οι συνάδελφοί του την έρευνά του.
 «Ναι, υπάρχει σχέση μεταξύ προσευχής και θεραπείας!»

Herbert Benson: «Μελετήσαμε ανθρώπους που προσεύχονταν επαναλαμβανόμενα, με την προϋπόθεση ότι κατά τη διάρκεια της προσευχής ήταν πολύ συγκεντρωμένοι.
Βρήκαμε πως όταν οι άνθρωποι κάνουν αυτά τα δύο βήματα, υπάρχει ελαττωμένος μεταβολισμός, μειωμένοι παλμοί καρδιάς, μειωμένη πίεση του αίματος, μειωμένος ρυθμός αναπνοής, και μείωση της δραστηριότητας του εγκεφάλου (κάτι που προέκυψε από μαγνητικές απεικονίσεις). Έτσι, αρχικά αποδείξαμε επιστημονικά ότι η προσευχή επηρεάζει τις λειτουργίες του σώματος και καταπολεμά το στρες.

Όλγα Τάντου: Στα πειράματα που πραγματοποιήσατε λάβατε υπόψη σας το ενδεχόμενο ίασης όταν κάποιος ασθενής προσεύχεται για τον εαυτό του, ή και το ενδεχόμενο κάποιοι άλλοι να προσεύχονται για την υγεία του;

Herbert Benson: Δεν μπορούμε να σχολιάσουμε τι συμβαίνει όταν άλλοι άνθρωποι προσεύχονται για τον

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και η μετάγγιση αίματος

Μετάγγιση αίματος

του Θοδωρή Ρηγινιώτη

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά (ΜτΙ) είναι η μεγαλύτερη ομάδα από πολλές, που προήλθαν από τα θρησκευτικά παρακλάδια των προτεσταντών «Σπουδαστών της Γραφής», που δημιουργήθηκαν στην Αμερική το 1874 από τον Κάρολο Ρώσσελ και μέχρι σήμερα εξαπλώθηκαν σε πάρα πολλές χώρες, αλλά και στη χώρα μας. Η έδρα τους είναι στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, όπου εδρεύει η ηγεσία τους (το «Κυβερνόν Σώμα»).

Οι ΜτΙ έχουν ως βάση της πίστης τους την Παλαιά Διαθήκη (αν και οι ίδιοι ίσως δεν το συνειδητοποιούν), γι’ αυτό και η ματιά, με την οποία βλέπουν το χριστιανισμό, είναι περισσότερο ιουδαϊκή παρά χριστιανική. Έτσι:

– Δεν πιστεύουν στην Αγία Τριάδα (τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, δηλ. το χριστιανικό Θεό), αλλά θεωρούν ότι μόνο ο Πατέρας είναι Θεός. Ο Υιός, που έγινε άνθρωπος (ο Ιησούς Χριστός), νομίζουν ότι είναι άγγελος, το «πρώτο δημιούργημα του Θεού», και μάλιστα ότι είναι το ίδιο πρόσωπο με τον αρχάγγελο Μιχαήλ. Το Άγιο Πνεύμα νομίζουν ότι δεν είναι ιδιαίτερο Πρόσωπο – με δική του βούληση, φωνή, δύναμη κ.τ.λ. – αλλά μόνο «η ενεργός δύναμη του Θεού».

– Θεωρούν ότι το όνομα του Θεού είναι «Ιεχωβά». Η λέξη αυτή προέρχεται από το εβραϊκό Γιαχβέ (= Αυτός που υπάρχει), με την οποία απάντησε ο Θεός στο Μωυσή, όταν εκείνος Τον ρώτησε «ποιο είναι το όνομά Σου;» (Παλ. Διαθήκη, Έξοδος, κεφ. 3, στίχ. 13-14). Πιστεύουν ότι μόνο όποιος ονομάζει το Θεό «Ιεχωβά» είναι αληθινός χριστιανός και μπορεί να σωθεί (θα το σχολιάσουμε παρακάτω αυτό).

– Όπως όλοι οι προτεστάντες, αρνούνται να τιμήσουν την Παναγία και τους αγίους, αλλά και στο σταυρό του Χριστού (διδάσκουν μάλιστα ότι ο Χριστός δε σταυρώθηκε σε σταυρό, αλλά σε ένα όρθιο πάσσαλο). Απορρίπτουν τις εικόνες, τους ιερείς, τα Μυστήρια, τα μνημόσυνα και την άποψη ότι οι ψυχές των νεκρών ζουν στον «ουρανό» (στον κόσμο των ψυχών) περιμένοντας την ανάσταση όλων στη Δευτέρα Παρουσία.

 Μάρτυρες του Ιεχωβά και μετάγγιση αίματος

Η ηγεσία των Μαρτύρων του Ιεχωβά, διδάσκει ότι η μετάγγιση αίματος απαγορεύεται από τους Χριστιανούς, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει το θάνατό τους!

Με λίγα λόγια, η θέση της εταιρίας Σκοπιά είναι η εξής:

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, αν και διδάσκουν ότι η μετάγγιση είναι επικίνδυνη για λόγους υγείας από μολύνσεις, δεν απαγορεύουν το αίμα γι’ αυτό το λόγο. Οι λόγοι είναι καθαρά δογματικοί. Από την αρχή, ο

Θα νικήσουν οι μηχανές της τεχνητής νοημοσύνης τους ανθρώπους;

Θα νικήσουν οι μηχανές της τεχνητής νοημοσύνης τους ανθρώπους;

Αναμφισβήτητα η  πρόοδος της τεχνητής νοημοσύνης είναι εξαιρετικά εντυπωσιακή και επίσης δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να παραθεωρήσουμε  το γεγονός ότι τα προκύπτοντα οφέλη από την εξέλιξή της είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την ανθρωπότητα. Εντούτοις η ανάπτυξή της είναι προφανές ότι εγείρει και πλήθος σοβαρών ηθικών, νομικών και κοινωνικών ζητημάτων.

Η  ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης ενέχει υπαρκτούς κινδύνους. Οι κίνδυνοι αυτοί σχετίζονται  με ζητήματα όπως: το πρόβλημα διασφάλισης των προσωπικών δεδομένων και της ιδιωτικότητας του ατόμου, με το ζήτημα  της ισότιμής πρόσβασης όλων των ανθρώπων στις εφαρμογές της, με αλλά θέματα τα οποία σχετίζονται με την ασφάλεια, την προστασία περιβάλλοντος, την ανάπτυξη μιας νέας μορφής ευγονικής, την ενδεχόμενη αύξηση της ανεργίας και την υπερβολική συγκέντρωση δύναμης σε λίγους ανθρώπους.

Κίνδυνοι τεχνητής νοημοσύνης

Όμως κατά τη γνώμη μας το σημαντικότερο ζήτημα που προκύπτει από την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης είναι βαθιά υπαρξιακό. Πώς θα είναι ο άνθρωπος, ποια θα είναι η φύση του ανθρώπου μετά την πλήρη ανάπτυξη των εφαρμογών της τεχνητής νοημοσύνης; Υπάρχει άραγε η πιθανότητα στο κοντινό μέλλον τα ρομπότ και η τεχνητή νοημοσύνη να κυριαρχήσουν πάνω στους ανθρώπους; Υπάρχει η πιθανότητα τα  έξυπνα ρομπότ να στραφούν εναντίον των ανθρώπων και να τους απειλήσουν με ολοσχερή εξαφάνιση;

Η απάντηση των ερωτημάτων αυτών δεν είναι ούτε προφανής, ούτε φυσικά και εύκολη. Κατά τη γνώμη μας χρειάζεται να προβληματιστούμε,  τόσο σε ατομικό, όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, ώστε η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης  να προχωρήσει με τρόπο συνετό και αφού προηγουμένως έχουμε  λάβει όλα εκείνα τα αναγκαία μέτρα ώστε να αποφευχθούν οι παγίδες  των εφαρμογών της.

Στο πλαίσιο αυτό, το 2015 πάνω από 1.000  κορυφαίοι επιστήμονες,  μεταξύ των οποίων ο Στίβεν Χόκινγκ, ο Έλον Μασκ, ο Στιβ Βόσνιακ της Apple και ο ιδρυτής του Skype Γιάν Ταλίν, έβαλαν τις υπογραφές τους σε ανοιχτή επιστολή όπου προειδοποιούν για τον κίνδυνο των εφαρμογών της τεχνητής νοημοσύνης και καλούν τους ερευνητές να πάρουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να αποφευχθούν οι παγίδες της εν λόγω τεχνολογίας. [1]

Μια εκ των υπογραφόντων την επιστολή ήταν και η Φρανσέσκα Ρόσι, καθηγήτρια της επιστήμης των υπολογιστών στο Χάρβαρντ και στην Πάντοβα. Στο παρακάτω video, μπορείτε να παρακολουθήσετε τη σχετική  συνέντευξη που έδωσε η Φρανσέσκα Ρόσι στο Euronews.[2]

Ο Ωφελιμισμός του Jeremy Bentham

Jeremy Bentham

Παναγιώτης Αποστολόπουλος Πέρρος

ΔΡ. ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

 H ανάλυση της αρχής του ωφελιμισμού.  

O Jeremy Bentham υπήρξε σημαντικός φιλόσοφος, νομικός και κοινωνικός αναμορφωτής που δραστηριοποιήθηκε στη Μ. Βρετανία κατά τον 18ο και 19ο αιώνα. Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους εκφραστές της ηθικής θεωρίας της συνεπειοκρατίας (η αλλιώς ωφελιμισμού). Σύμφωνα με την ηθική αυτή θεωρία, πρέπει να πράττουμε εκείνο που προκαλεί την περισσότερη ευχαρίστηση και το λιγότερο πόνο στο μεγαλύτερο δυνατό μέρος του πληθυσμού. Σε αντίθεση με την «ηθική σχολή» της Δεοντολογίας η οποία θέτει απαράβατες ηθικές αξίας εκ των προτέρων, η Συνεπειοκρατία αξιολογεί ηθικώς μια πράξη μόνο σύμφωνα με τα αποτελέσματά της. Πέρα από την κριτική που έχει ασκηθεί στις δυο προαναφερθείσες «ηθικές σχολές», αξιοσημείωτο είναι ότι ο Bentham δεν επιδίωκε τη διατύπωση άλλης μιας θεωρίας, αλλά επιθυμούσε σφοδρά να οικοδομήσει ένα νέο, σταθερό και πάγιο ηθικό σύστημα, το οποίο θα αποτελούσε έναν ηθικό γνώμονα βάσει του οποίου θα μπορούσε κάποιος να αξιολογήσει μια πράξη, είτε όταν αυτή έχει επιτελεστεί και γνωρίζουμε ήδη τις αρνητικές και θετικές της συνέπειες, είτε όταν αυτή δεν έχει επιτελεστεί, οπότε και καλούμαστε να υπολογίσουμε με υποθετικό τρόπο τα αποτελέσματα μιας πράξης. Το βιβλίο του «Introduction to the Principles of Morals and Legislation» συγκεντρώνει το πιο σημαντικό μέρος που αφορά την ηθική του θεωρία.

Jeremy Bentham

Καταρχάς εκείνο που τονίζεται εκ των προτέρων είναι ότι η φύση έχει τοποθετήσει το ανθρώπινο είδος κάτω από την κυριαρχία δύο υπέρτατων κυβερνόντων, του Πόνου και της Ηδονής. Αυτοί οι δύο κύριοι παράγοντες μας κυβερνούν σε όλες τις σκέψεις και τις πράξεις μας. Οτιδήποτε κάνει ο άνθρωπος για να αποφύγει αυτή την υπαγωγή του σε αυτούς τους άρχοντες, δεν συντελεί σε τίποτε άλλο παρά στην επαλήθευση της κυριαρχίας τους. Η αρχή του ωφελιμισμού αναγνωρίζει αυτή την υπαγωγή στις δύο αυτές αρχές και τις μελετά πάντοτε στα πλαίσια της λογικής και του νόμου. Κοντολογίς ο ωφελιμισμός αποτελεί ρυθμιστική αρχή της ευτυχίας εκείνων των οποίων το συμφέρον βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση. Κάθε πράξη ενός ατόμου και μιας κυβέρνησης αποσκοπεί τελικώς στην αύξηση ή τη μείωση του ποσού ευτυχίας του κάθε ανθρώπου.

Το συμφέρον της κοινωνίας είναι μία από τις πιο γενικόλογες εκφράσεις της φρασεολογίας της Ηθικής. Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιηθεί είναι ότι η κοινωνία αποτελεί ένα σώμα. Το συμφέρον της

Βιοηθική και κοινωνική προσέγγιση των ορίων της ιατρικής

Ιατρική περίθαλψη

1. Εισαγωγικά

Τα τελευταία χρόνια γνώρισαν μεγάλη πρόοδο οι επιστήμες υγείας, λύθηκαν χρόνια ιατρικά προβλήματα, ανακαλύφθηκαν νέα φάρμακα, εφαρμόσθηκαν νέες θεραπευτικές μέθοδοι, αναπτύχθηκε η ιατρική τεχνολογία, δόθηκε μεγάλη βαρύτητα στην εξειδίκευση και έγινε πιο αποτελεσματικό το έργο των ιατρών. Η έρευνα βρίσκεται σε διαρκή εξέλιξη, ενώ «η επιστήμη διακατέχεται από αβέβαιη πίστη, ποτέ από απατηλή βεβαιότητα».*1 Παράλληλα ανεφύησαν πρωτόγνωρα ηθικά διλήμματα, τα οποία είναι δύσκολο να ξεπεραστούν μόνο από τους ιατρούς. Για την αντιμετώπισή τους ζητήθηκε η συνδρομή πολιτικών, φιλοσόφων, νομικών, θεολόγων, θρησκευτικών λειτουργών, κοινωνιολόγων, γενετιστών, βιολόγων κ.ά. Αυτό φαίνεται και από τον τρόπο συγκρότησης των επιτροπών βιοηθικής σε παγκόσμια κλίμακα.

Το άρθρο μας αυτό θα εστιάσει την προβληματική της στα παρακάτω ερωτήματα: Πώς βλέπει τον άνθρωπο και πώς ορίζει την υγεία του η ιατρική και πώς η θεολογία; Ενδείκνυται, κι αν ενδείκνυται, μπορούν να τεθούν όρια στην έρευνα και την άσκηση της ιατρικής; Πώς διαμορφώνεται και ποιο ρόλο παίζει η προσωπικότητα του ιατρού στην εν λόγω οριοθέτηση; Μήπως επειδή η κοινωνία έχει απεριόριστες προσδοκίες από την ιατρική και απόλυτη εμπιστοσύνη στην επιστήμη, ασκεί κάποια ιδιότυπη πίεση στους ιατρούς για θεραπεία με οποιοδήποτε ηθικό ή άλλο κόστος; ΄Εχουν όλοι οι ασθενείς δυνατότητα πρόσβασης στις νέες ιατρικές μεθόδους για την αποκατάσταση της υγείας τους; Ποιες προτάσεις θα μπορούσαν να διατυπωθούν, προκειμένου να διαμορφωθούν κριτήρια δεοντολογίας στο χώρο της ιατρικής;

2. Υγεία και ασθένεια

Αρχίζοντας από το πρώτο ερώτημα να σημειωθεί ότι η υγεία είναι πολύτιμο αγαθό. Γι’ αυτό και η Εκκλησία δέεται «υπέρ ελέους, ζωής, ειρήνης, υγείας και σωτηρίας»*2 όλων των ανθρώπων. Όμως, η

Μαθητική Ομάδα Βιοηθικής Έρευνας από τα «Εκπαιδευτήρια Γείτονα»

Βιοηθική και Εκπαίδευση

Στα Εκπαιδευτήρια Γείτονα, λειτουργεί Μαθητική Ομάδα Βιοηθικής Έρευνας με κύριο στόχο οι μαθητές να εισαχθούν στον χώρο της Βιοηθικής και να κατανοήσουν την αξία της εμβάθυνσης στα σύγχρονα επιστημονικά ερωτήματα, με απώτερη επιδίωξη να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες ώστε το παραπάνω πρόγραμμα να αποτελεί τον θεμέλιο λίθο για την περαιτέρω ανάπτυξη των εν λόγω ομάδων σε πανελλαδικό πλαίσιο.

Όπως αναφέρουν, σε σχετική ανάρτηση στην ιστοσελίδα τους, μελετούν τη Βιοηθική γιατί αυτή «αγγίζει διάφορα επιστημονικά αντικείμενα και βασικός της στόχος είναι μέσω της επιστημονικής παρατήρησης, της έρευνας και λαμβάνοντας υπόψη όλα τα κοινωνικά δεδομένα να επικουρεί τη Νομική Επιστήμη ώστε να καταλήγει σε νόμους που προστατεύουν τον ασθενή αλλά και τον εκάστοτε λειτουργό υγείας». Επιπρόσθετα συμπληρώνουν ότι σε ένα κοινωνικό σύνολο είναι λογικό να υπάρχουν πληθώρα απόψεων, σκέψεων, ιδεών και πεποιθήσεων. Πολλές από αυτές, είτε προέρχονται από το χώρο της θρησκείας, είτε από τον χώρο της πολιτικής είτε από συνειδητή προσωπική επιλογή, οδηγούν τους ανθρώπους σε διαφορετικές προσεγγίσεις σε όλα τα ζητήματα, ιδιαίτερα σε αυτά που αφορούν σε θέματα ιδεολογίας και πίστης. 

Οι δύο τελευταίοι αυτοί παράγοντες, επηρεάζουν πολλές φορές τις αποφάσεις ακόμη και για το

Η ορθόδοξη πίστη και το θρησκευτικό βίωμα στο λογοτεχνικό έργο του Ντοστογιέφσκι ''Αδελφοί Καραμαζόβ''

Fyodor Dostoevsky

Αρχ. Κύριλλος Κεφαλόπουλος 

''Το εύρος και η δύναμη της προσωπικότητάς του ξεπερνούν κάθε σύγχρονη μέθοδο αξιολόγησης. Στην πρώτη επαφή, νομίζεις πως βρίσκεσαι μπροστά σε ένα συγγραφέα - και άξαφνα ανακαλύπτεις το άπειρο… Σαν εισχωρήσεις μέσα στο σύμπαν του Ντοστογιέφσκι, ανακαλύπτεις ένα τοπίο προκατακλυσμιαίο, έναν κόσμο μυστηριακό, πρωτόγονο και παρθενικό. Σε κυριεύει μια γλυκιά αγωνία, όπως όταν πλησιάζεις πρωταρχικές και αιώνιες δυνάμεις. Και σε λίγο, ο θαυμασμός και η πίστη σε προτρέπουν να μείνεις. Πίσω από κάθε διάφραγμα του έργου του, πίσω από κάθε ήρωα, βασιλεύει η αιώνια νύχτα και το αιώνιο φως-και αυτό γιατί ο προορισμός του και η μοίρα του είναι αξεδιάλυτα δεμένα με όλα τα μυστήρια του Είναι. Ο κόσμος του κινείται ανάμεσα στον θάνατο και την τρέλα, στο όνειρο και στην απτή πραγματικότητα…''

Έτσι περιγράφει ο Στέφαν Τσβάιχ το έργο του Ντοστογιέφσκι. Όλες οι μορφές των ηρώων του κινούνται μέσα στα αδιέξοδα που προξενεί η άρνηση του Θεού και η εναγώνια αναζήτηση της πίστης και του θείου. Και αυτό φαίνεται με τον πιο έκδηλο τρόπο στους ''Αδελφούς Καραμαζόβ''.

The brothers Karamazov

Γιος ξεπεσμένου ευγενούς, ο Φιόντορ Ντοστογιέφσκι γεννήθηκε στην Μόσχα το 1821, όπου ο πατέρας του εργαζόταν ως γιατρός. Έτσι, ζώντας από κοντά τους ασθενείς, από μικρός γνώρισε την δυστυχία, τον πόνο, την αθλιότητα και τον θάνατο. Ο πατέρας του, τύπος αυστηρός και αυταρχικός, του έδωσε μία παραδοσιακή θρησκευτική αγωγή. Η μητέρα του πέθανε όταν ο Ντοστογιέφσκι ήταν δεκαέξι ετών. Ο νεαρός εισήχθη στην Στρατιωτική Σχολή Μηχανικού στην Πετρούπολη, και στο διάστημα αυτό ο πατέρας του δολοφονήθηκε από εξεγερμένους δουλοπαροίκους, χρήματα δεν είχε, και επιπλέον δεν τον ενδιέφεραν τα μαθήματα της Σχολής. Αποφοιτώντας, αφοσιώθηκε στην λογοτεχνία και το γράψιμο. Ήδη νωρίς το 1846 δημοσιεύει το πρώτο του μυθιστόρημα.

Ωστόσο, μπροστά του θα βρισκόταν αντιμέτωπος με μία σκληρή δοκιμασία. Το 1849 συνελήφθη ως μέλος μίας ομάδας νεαρών ιδεαλιστών που συζητούσαν θεωρητικά και ονειρεύονταν ελευθερία και κοινωνικές αλλαγές για την Ρωσία. Πέρασε τέσσερα χρόνια καταναγκαστικής εργασίας εξόριστος κάπου στην Σιβηρία. Μόλις το 1858, μετά από εννέα δύσκολα χρόνια, του επέτρεψαν να επιστρέψει στην ευρωπαϊκή Ρωσία. Απόηχο της σκληράς αυτής δοκιμασίας και των δυσκολιών της εξορίας συναντούμε σε έργα του, ιδίως στο ''Αναμνήσεις από το σπίτι των πεθαμένων''. Στα δύσκολα χρόνια της εξορίας του μοναδική παρηγοριά του ήταν μία Καινή Διαθήκη που συνεχώς διάβαζε και δεν την αποχωριζόταν ποτέ.

Ελεύθερος πλέον, ξαναβρίσκει την συγγραφική του δημιουργικότητα, γράφει και δημοσιεύει ακατάπαυστα. Στην περίοδο αυτή ανήκουν τα σημαντικότερα έργα του που τον έκαναν πασίγνωστο, Ταπεινωμένοι και καταφρονεμένοι (1861), Υπόγειο (1864), Έγκλημα και Τιμωρία (1866), Ο Ηλίθιος (1868), Δαιμονισμένοι (1871), Το Ημερολόγιο ενός Συγγραφέα (1876-1880), Αδελφοί Καραμαζόβ (1880).

Ωστόσο, η προσωπική του ζωή δεν έγινε καλύτερη παρά την λογοτεχνική του φήμη. Οι δανειστές τον πίεζαν, η γυναίκα του πέθανε, συνέχισε να έχει προβλήματα με τις τσαρικές αρχές. Και εσωτερικά, η

Οδηγίες για τη διδασκαλία του μαθήματος: "Ερευνητικές Δημιουργικές Δραστηριότητες στις Α΄ και Β΄ τάξεις Ημερησίου Γενικού Λυκείου για το σχολικό έτος 2018 – 2019" (Ανακοινοποίηση στο ορθό)

Ερευνητική εργασία

Ανακοινωθήκαν από το αρμόδιο τμήμα του Υπουργείου Παιδείας  οι σχετικές οδηγίες για τη  διδασκαλία   του     μαθήματος    των Ερευνητικών   Δημιουργικών Δραστηριοτήτων για τις Α΄ και Β΄ τάξεις Ημερησίου Γενικού Λυκείου κατά το σχολικό έτος 2018 – 2019. 
Αμέσως παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο από το  σχετικό έγγραφο.  

ΘΕΜΑ:     Οδηγίες     για     τη     διδασκαλία     του     μαθήματος     Ερευνητικές     Δημιουργικές Δραστηριότητες στις Α΄ και Β΄ τάξεις Ημερησίου Γενικού Λυκείου για το σχολ. έτος 2018 – 2019 

Σχετ.: Τo με αρ. πρωτ. εισ. ΥΠ.Π.Ε.Θ. 133860/08-08-2018 έγγραφο

Σχετικά  με  τη  διδασκαλία  των  Ερευνητικών  Δημιουργικών  Δραστηριοτήτων  στις  Α΄  και  Β΄ τάξεις  Ημερησίου  Γενικού  Λυκείου  για  το  σχολ.  έτος  2018  –  2019  σάς  γνωρίζουμε  τη  σχετική εισήγηση του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (πράξη 34/31-07-2018 του Δ.Σ), η οποία έχει ως εξής:

 «Οι   Ερευνητικές   Δημιουργικές   Δραστηριότητες   που   προβλέπονται   στο   ισχύον   Ωρολόγιο Πρόγραμμα  του  Λυκείου  διευρύνουν  το  περιεχόμενο  των  Ερευνητικών  Εργασιών  (Project),  ώστε

Το Υπουργείο Υγείας της Γερμανίας ζητά την απαγόρευση των φαρμάκων για ευθανασία

Ευθανασία

Το γερμανικό Υπουργείο Υγείας αιτήθηκε του Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου για τα Φάρμακα και τις Ιατρικές Συσκευές (BfArM) να μην επιτρέπει την πρόσβαση σε φάρμακα ευθανασίας σε ανθρώπους με βαριές ασθένειες.

Το αίτημα αυτό έρχεται σε αντίθεση με μια απόφαση ορόσημο του 2017 σύμφωνα με την οποία δεν απαγορεύεται η πρόσβαση σε φάρμακα ευθανασίας για σοβαρά άρρωστους ασθενείς σε ακραίες και εξαιρετικές περιστάσεις.

Συγκεκριμένα, το 2004 μία γυναίκα έμεινε τετραπληγική και διατηρούνταν στη ζωή με τεχνητή αναπνοή. Έτσι, ο άντρας της αποφάσισε να της χορηγηθεί φάρμακο ευθανασίας, κάτι το οποίο δεν επιτρεπόταν στη Γερμανία, οπότε αναγκάστηκε να μεταβεί στην Ελβετία. Μετά από πολλά έτη δικαστικών διαμαχών, το Ομοσπονδιακό Διοικητικό Δικαστήριο στη Λειψία αποφάνθηκε υπέρ του δικαιώματος για έναν ασθενή που υποφέρει και η ασθένειά του είναι μη ιάσιμη, να αποφασίσει πώς και

Ποιες είναι οι ψυχολογικές επιπτώσεις της άμβλωσης και πώς αυτή επιδρά στη σεξουαλική ζωή της γυναίκας;

Ψυχολογικές επιπτώσεις αμβλώσεων

του  Θάνου Ασκητή

Η άμβλωση είναι γενικά μια διαδικασία στην οποία η γυναίκα αλλά και ο σύντροφός της επηρεάζονται αρνητικά σε ψυχολογικό επίπεδο. Οι επιπτώσεις από ένα τέτοιο γεγονός είναι ακόμα μεγαλύτερες για νέες γυναίκες κάτω των 20 ετών, για χωρισμένες ή διαζευγμένες γυναίκες και γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε περισσότερες από μία εκτρώσεις. Επειδή πολλές γυναίκες που έχουν προχωρήσει σε έκτρωση καταπνίγουν την ψυχική τους αναστάτωση, μπορεί να υπάρξει μια μεγάλη περίοδος άρνησης πριν η γυναίκα ζητήσει ψυχολογική βοήθεια. Τα καταπνιγμένα συναισθήματα μπορεί να προκαλέσουν ψυχοσωματικές ασθένειες και ψυχιατρικά προβλήματα ή προβλήματα συμπεριφοράς σε άλλους τομείς της ζωής τους.

Έρευνες που έχουν γίνει σχετικά με το συγκεκριμένο ζήτημα έχουν δείξει ότι γυναίκες που έχουν κάνει έκτρωση υποφέρουν από διαγνώσιμη μετατραυματική αγχώδη διαταραχή. Οι γυναίκες μπορεί να αισθάνονται την έκτρωση ως τραυματικό γεγονός για πολλούς λόγους. Πολλές ωθούνται σε ανεπιθύμητη έκτρωση από συζύγους, φίλους, γονείς ή άλλους. Εάν η γυναίκα έχει πέσει πολλές φορές θύμα καταπιεστικής μεταχείρισης, μια τέτοια ανεπιθύμητη έκτρωση μπορεί να εκληφθεί ως ο ακρότατος βιασμός σε μια ζωή που χαρακτηρίζεται από την κακομεταχείριση. Άλλες γυναίκες, ανεξάρτητα από το πόσο πιεστικές είναι οι αιτίες για τις οποίες επιδιώκουν την έκτρωση, μπορεί πάντα να εκλάβουν την διακοπή της κυήσεώς τους ως τη βίαια θανάτωση του ίδιου τους του παιδιού.

Η επιρροή της άμβλωσης στη σεξουαλική ζωή της γυναίκας είναι επίσης σημαντική. Μια εγκυμοσύνη

Χριστουπόλεως Μακάριος: Θρησκεία και Επιστήμη

Γιατί η Εκκλησία αντιτάσσεται στην άμβλωση; Η συγκρουσιακή σχέση Επιστήμης και χριστιανικής Θρησκείας είναι μύθος; Είναι ερωτήματα που αναμφισβήτητα έχουν θεολογικές και ηθικές προεκτάσεις. Δεν απασχολούν τον πολίτη μιας συγκεκριμένης κοινωνίας, αλλά τον πιστό ο οποίος αναζητάει να οικοδομήσει μια νέα σχέση εμπιστοσύνης με τον Θεό.

Η “Νέα Κρήτη” επικοινώνησε με τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Χριστουπόλεως κ. Μακάριο, ο οποίος είναι και κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής της Εσθονίας. Η συνέντευξη είναι αποκαλυπτική, καθώς ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος μιλάει για τη χριστιανική βιοηθική αλλά και την ανάγκη να επαναπροσδιοριστεί η σχέση Επιστήμης – Θεολογίας στον σύγχρονο κόσμο… 

Λέγοντας “Χριστιανική βιοηθική” τι εννοούμε; 

«Δεν μπορώ να απαντήσω το ερώτημά σας, όταν αναφερόμαστε γενικά στη Χριστιανική βιοηθική. Γιατί υπάρχουν θεμελιώδεις διαφορές όσον αφορά τις αρχές μιας οποιασδήποτε χριστιανικής ηθικής διδασκαλίας, σε σχέση με αυτές της Ορθόδοξης Χριστιανικής Ηθικής. Η Ορθόδοξη Ηθική δε βασίζεται στην εφαρμογή συγκεκριμένων κανόνων, όπως επαγγέλλονται οι λοιπές Ηθικές, αλλά κυρίως σε μια