Τεχνητή νοημοσύνη: πόσο κοντά είμαστε στον κόσμο της εικονικής πραγματικότητας; - Βίντεο

Τεχνητή νοημοσύνη

Στο βίντεο της παρούσας ανάρτησης ο Ελληνοαυστραλός Τζον Ζάκος, ο οποίος είναι σε παγκόσμιο επίπεδο από τους πρωτοπόρους στις εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης, δίνει τις δικές του απαντήσεις σχετικά με το τι είναι η τεχνητή νοημοσύνη, αν τελικά θα καταστεί εφικτό να αντικαταστήσει ο υπολογιστής τον άνθρωπο και πόσο κοντά είμαστε στον κόσμο της εικονικής πραγματικότητας, εντός του οποίου τα όρια της πραγματικότητας που βιώνουμε σήμερα και τα όρια της εικονικής πραγματικότητας θα είναι δυσδιάκριτα. Η συνέντευξη δόθηκε στο

Η έννοια της ποινής: Σωφρονισμός -παραδειγματισμός - θανατική «ποινή»

Σωφρονισμός και φυλάκιση

του Σαράντου Ι. Καργάκου  - Ιστορικός - Συγγραφέας

Ο Φραντς Κάφκα στη σκιαγραφία του σύγχρονου ανθρώπου παρουσιάζει το άτομο, που προσπαθεί μάταια να βρει διέξοδο και λύτρωση. Ο άνθρωπος βρίσκεται μετέωρος ανάμεσα στο άλυτο πρόβλημα της εκλογής, όπου τ' αντίθετα συμπίπτουν: η ελευθερία και η φυλακή. Κάθε εκλογή έχει μέσα της το στοιχείο της έπαρσης και της ενοχής. Η ενοχή όμως τιμωρείται και, για ν' αποφέρει θετικά για το κοινωνικό σύνολο αποτελέσματα, είναι απαραίτητη η φόρτιση της τιμωρίας μ' ένα στοιχείο σωφρονισμού για τον κατηγορούμενο και παραδειγματισμού για τους άλλους.

Αυτό είναι μια εκπεφρασμένη από παλιά άποψη, την οποία ανέπτυξε διεξοδικά ο περίφημος Ιταλός ποινικολόγος Τσεζάρε Μπεκαρία με το έργο του «Περί εγκλημάτων και ποινών». Σκοπός της ποινής, γράφει ο Μπεκαρία, δεν είναι η εκδίκηση, αλλ' ο σωφρονισμός αυτού που διέπραξε το αδίκημα και ο παραδειγματισμός των άλλων. Άρα, ο σκοπός της ποινής είναι η πρόληψη υπό δύο έννοιες: γενική πρόληψη του κακού, δηλαδή ν' αποτρέψει πολλούς άλλους από το να θελήσουν ν' αδικήσουν (σωφρονισμός) και ειδική πρόληψη, ν' αποτρέψει, δηλαδή, το συγκεκριμένο άτομο από το να ξανα εγκληματήσει. Από τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι οποιαδήποτε κι αν είναι τα ελατήρια, που ώθησαν το άτομο που διέπραξε το αδίκημα —έστω κι αν αυτά δε φαίνονται άμεσα—, η ποινή που θα του επιβληθεί είναι αναγκαίο να έχει έναν εξαγνιστικό, καθαρτικό χαρακτήρα, μ' άλλα λόγια να παίξει ένα ρόλο νουθέτησης κι όχι να φορτίζεται με το στοιχείο της εκδίκησης, γιατί τότε πια η τιμωρία παύει να είναι ποινή. Τιμωρία στ' αρχαία ελληνικά σημαίνει, σε πρώτη σημασία, βοήθεια, αρωγή, συνδρομή. Κατά μία έννοια, συνδρομή παραμένει και με την έννοια της ποινής, εφόσον συμβάλλει στον «επανανθρωπισμό» του εγκληματία. Αντίθετα, μια πράξη βίας, αν αντιμετωπιστεί πάλι με βία, θα επιφέρει στην ψυχή του δράστη περισσότερο μίσος τόσο για τη δικαιοσύνη, όσο και για την κοινωνία, με αποτέλεσμα το έγκλημα να επαναληφθεί περισσότερο βίαιο και αποτρόπαιο, αλλ' ίσως πιο τεχνικά σχεδιασμένο. Αν και τη δεύτερη φορά επιβληθεί τιμωρία πάλι με τη μορφή εκδίκησης, πιο σκληρή από την προηγούμενη, το μίσος θ' αυξηθεί και θα ξαναεκτονωθεί σε τρίτο έγκλημα, ακόμη χειρότερο. Έτσι είναι φανερό ότι θα έχουμε μια ακολουθία εγκλημάτων, συνοδευόμενη ταυτόχρονα από μια αντίστοιχη ακολουθία ποινών. Το κακό, λοιπόν, θ' αναπαράγεται και το αποτέλεσμα θα είναι να "πείσουμε" τον εγκληματία να παραμείνει παντοτινός "πελάτης" των δικαστηρίων και των φυλακών.

Η έννοια της ποινής

Η λύση επομένως δεν είναι δυνατό ν' αναζητηθεί μέσ' από την επιβολή τέτοιου είδους ποινών αλλά μόνο μέσ' από το σωφρονισμό του εγκληματία, γιατί έτσι θα πεισθεί για το λάθος του, θα μπορέσει να δει αντικειμενικότερα την πράξη του, σε συνάρτηση όχι πια με τους υποκειμενικούς παράγοντες, που τον οδήγησαν να ενεργήσει έτσι, αλλά των γενικότερων συνθηκών, που άπτονται και των περιπτώσεων του θύματος. Η οπτική γωνία, που θα του υποδειχθεί να εξετάσει την πράξη του, θα είναι περισσότερο πολύπλευρη και συνεπώς σωστότερη, εφόσον θα εξετάσει σ' όλο το βάθος και πλάτος το έγκλημά του -όπως κι αν εκδηλώθηκε αυτό- χωρίς να υποτάσσεται σε μικροπρεπείς υποκειμενικότητες, που εμποδίζουν να τοποθετηθεί σωστά απέναντι στην πράξη του.

Με το σωφρονισμό του καταδικαζομένου πετυχαίνουμε το σημαντικότερο αποτέλεσμα, που έγκειται στο να πεισθεί αυτός για το έγκλημά του, ώστε όχι μόνο να μην το επαναλάβει, αλλ' ούτε -στο μέτρο που μπορεί- ν' αφήσει κι άλλους να το διαπράξουν. Έτσι ο χτεσινός εγκληματίας, γίνεται σήμερα ανασχετικός παράγοντας στην επέκταση του εγκλήματος. Αυτό συνιστά την ουσία του πραγματικού σωφρονισμού.

Βιονικά πόδια, i-Limb και άλλα «υπεράνθρωπα» προσθετικά μέλη που προκαλούν τη ζήλεια…

Ο καθηγητής του ΜΙΤ Hugh Herr,
στο εξώφυλλο του περιοδικού
Design News.
Φωτογραφία adrienbisson.com

Κατά τον Hugh Herr, καθηγητή στο MIT, διευθυντή του Biomechatronics Group στο MIT Media Lab και ομιλητή στα Ted, Lab και ομιλητή στα Ted, ίσως και να υπάρχουν κάποια πλεονεκτήματα αν χάσεις ένα πόδι: ας πούμε μειώνεται κατά 50% το κόστος του πεντικιούρ, κι ένα ζευγάρι κάλτσες αντέχει διπλάσιο χρόνο. «Είναι σχεδόν άδικο», λέει για τα πλεονεκτήματα των ακρωτηριασμένων σε σχέση με τους αρτιμελείς. «Καθώς η τεχνολογική εξέλιξη στην προσθετική μελών είναι ραγδαία, οι χρήστες των προσθετικών μελών μπορούν να εκμεταλλευτούν τις εξελίξεις αυτές. Μπορούν να κάνουν «upgrade» στις βιολογικές τους δυνατότητες, κάτι που ένας αρτιμελής άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει στο βιολογικό του σώμα».

Ο Herr μόνον επιφανειακά αστειεύεται και μιλά εκ πείρας: ήταν 17 ετών όταν έχασε και τα δύο πόδια του σε ένα ατύχημα στη διάρκεια μιας εκδρομής ορειβασίας στο Mount Washington. Δεν θέλει να τον λυπούνται. Αντ’αυτού, φορά τα καλωδιωμένα, αστραφτερά υπερτεχνολογικά του προσθετικά μέλη -ρομποτικούς αστραγάλους και πόδια που μπορούν να τον προωθήσουν στην άλλη άκρη του χώρου με  εκτινάξεις των 400-watt- και νιώθει πως του χαρίζουν δύναμη και στυλ, έναν περίεργο μαγνητισμό του πολύ κακού παιδιού. «Όταν η τεχνολογία λειτουργεί,  όταν μπορεί να σε κάνει πιο δυνατό ή πιο γρήγορο απ’ό,τι ήσουν. Η εικόνα που έχουν οι άλλοι για σένα αλλάζει σε μια νύχτα. Γίνεσαι ξαφνικά δυνατός και υπολογίσιμος», λέει.

Από το “ξύλινο” στο βιονικό πόδι

Όποιος ακούει τις λέξεις «προσθετικά μέλη» μπορεί να θεωρεί ύβρη την ανέμελη στάση του Herr. Η σκέψη ότι ένα τεχνητό μέλος μπορεί να κάνει κάποιον πιο δυνατό ή πιο γρήγορο, ή να προσφέρει κάποιο άλλο κοινωνικό πλεονέκτημα, δημιουργεί σκεπτικισμό. Το να φοράς προσθετικό πόδι μπορεί να είναι άβολο ή να προκαλεί πόνο. Είναι μια εμφανής απόδειξη απώλειας και πληγωμένης υγείας. Και, για τους περισσότερους, δεν θεωρείται σύμβολο κοινωνικού στάτους.

Photograph by Jesse Frohman

Σε μεγάλο βαθμό, ο σκεπτικισμός μας απέναντι στη στάση του Herr οφείλεται στο ότι για πολλά  χρόνια, τα προσθετικά μέλη ήταν άσχημα, απωθητικά, ακόμη και τρομακτικά. Ποιος θα αποκαλούσε ένα τεχνητό μέλος «αντικείμενο design», όπως θα έλεγε για ένα Audi ή για ένα iPhone;  Ποιος θα θεωρούσε πως θα γινόταν καλύτερος ή ωραιότερος με ένα τεχνητό μέλος

«Όταν ανέλαβα το πόστο μου», λέει ο Stuart Mead, CEO της Touch Bionics, μιας σκωτσέζικης εταιρίας

Η ηθική της γενετικής

Η ηθική της γενετικής

της Eleanor Hayes 

Η σημερινή ανακοίνωση στην οποία αναφέρεται πως το Ηνωμένο Βασίλειο ενέκρινε τη δημιουργία μωρών από δύο γυναίκες και ένα άνδρα, προσφέρει μια ανεκτίμητη ευκαιρία να συζητήσετε με τους μαθητές σας μερικά απ’ τα σοβαρά θέματα της επιστήμης.

Αυτή η προχωρημένη μορφή in vitro γονιμοποίησης (IVF) θα προσφέρει ελπίδα σε οικογένειες που φέρουν ανίατες και θανατηφόρες μιτοχονδριακές ασθένειες, επιτρέποντάς τους να συλλαμβάνουν υγιή μωρά. Ορισμένοι ωστόσο, ανησυχούν ότι αυτό θα μπορούσε τελικά να οδηγήσει στη δημιουργία «μωρών σχεδιαστών». Τι σκέφτονται οι μαθητές σας; Τι θα έκαναν αυτοί εάν ήξεραν ότι είχαν μια γενετική ασθένεια και τους δίνονταν η ευκαιρία να την παρακάμψουν;

Τι μπορεί να σημαίνει μια γενετική ασθένεια για το παιδί, τους γονείς και την υπόλοιπη οικογένεια; Μάθετε πώς λειτουργεί ένας γενετικός σύμβουλος, βοηθώντας τα ενδιαφερόμενα ζευγάρια να κατανοήσουν τις συνέπειες και τις επιπτώσεις των γενετικών εξετάσεων.

Θα μπορούσατε να συζητήσετε το θέμα μια δραστηριότητα στην τάξη για να ερευνήσετε τη δεοντολογία των γενετικών εξετάσεων. Ερευνώντας θέματα εμπιστευτικότητας, ιδιοκτησίας πληροφοριών,

Ηθική ωριμότητα και αθλητική εντιμότητα: Οι δύο πλευρές του ιδίου νομίσματος

Ηθική ωριμότητα και αθλητική εντιμότητα

Ζαρώτης Ι.Α., Νανούρη, Φ., & Ψυχουντάκη Μ. Προφορική ανακοίνωση στο 10ο Πανελλήνιο Συνέδριο Αθλητικής Ψυχολογίας. 12-14 Δεκεμβρίου 2008, Αθήνα

Εισαγωγή

Ο αθλητισμός είναι ένα ιδιαίτερο κοινωνικό πλαίσιο, ένας «κόσμος μέσα στον κόσμο», όπως αναφέρεται (Bredemeier (1995), για να αποδοθεί η σχέση του με την καθημερινότητα γενικότερα. Για πολλούς ερευνητές η ηθική που αναπτύσσεται εντός των αγωνιστικών χώρων θα πρέπει να λογίζεται ως διαφορετική από την ηθική της καθημερινής ζωής (Shields & Bredemeier, 1995). Στην παρούσα έρευνα εξετάστηκε η σχέση της ηθικής και έντιμης συμπεριφοράς των αθλητών στους αγωνιστικούς χώρους και του επιπέδου ηθικής ανάπτυξης του ατόμου, όπως έχει προταθεί από τη δομική θεωρία (Kohlberg, 1969). 

Ο Kohlberg (1969) αναφέρει 3 αναπτυξιακά επίπεδα και 6 στάδια ηθικής ανάπτυξης του παιδιού και του εφήβου. Τα τρία αυτά επίπεδα αντιστοιχούν στο προσυμβατικό (στάδια 1 και 2), στο συμβατικό (στάδια 3 και 4) και το μετασυμβατικό (στάδια 5 και 6) επίπεδο της ηθικής ανάπτυξης. Η ηθική συμπεριφορά που αναπτύσσεται εντός των αγωνιστικών χώρων αποδίδεται με την έννοια της αθλητικής εντιμότητας (sportspersonship), όπως έχει αναφερθεί από τους Vallerand, Deshaies, Cuerrier, Briere και Pelletier (1996). Η αθλητική εντιμότητα ορίζεται ως «το ενδιαφέρον και ο σεβασμός στους κανόνες και τις αρχές του αθλήματος, τους κοινωνικούς κανόνες συμπεριφοράς, τον αντίπαλο, όπως και η πλήρης δέσμευση στο άθλημα με την απουσία παράλληλα της αρνητικής προσέγγισης της συμμετοχής στον αθλητισμό» (Vallerand κ.ά., 1996, σελ. 3).

Οι Bredemeier, Shields και Horn (1985) υποστήριξαν ότι η ηθική στην καθημερινή ζωή θα πρέπει να διαχωριστεί από την ηθική του αθλητισμού, θέλοντας να υποδηλώσουν ότι, παρόλο που οι δύο έννοιες

Ερευνητές από το Ηνωμένο Βασίλειο προτείνουν τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης για τη μείωση της θνησιμότητας των ασθενών με σήψη

Η τεχνητή νοημοσύνη για την

αντιμετώπιση της σήψης

Μία νέα μελέτη από ομάδα ερευνητών στο Imperial College London προτείνει ότι ένα σύστημα κατασκευασμένο με τη χρήση ενισχυτικής μάθησης μπορεί να μειώσει τον αριθμό των θανάτων που προκαλούνται από σήψη.

Η σήψη εξακολουθεί να αποτελεί τη τρίτη συχνότερη αιτία θανάτου παγκοσμίως και το κύριο αίτιο θνησιμότητας στα νοσοκομεία. Η έρευνα αποδεικνύει ότι η κύρια αιτία για αυτό είναι το γεγονός ότι οι τρέχουσες πρακτικές αντιμετώπισης της σήψης είναι υποβέλτιστες και πολλές φορές τείνουν να επιδεινώνουν την κατάσταση των ασθενών.

Η ομάδα των ερευνητών ανέπτυξε ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης βασισμένο στην ενισχυτική μάθηση, ονόματι Artificial Intelligence Clinician. Οι ερευνητές έβαλαν στο σύστημα δεδομένα σχετικά με τις θεραπείες στις οποίες υποβλήθηκαν 96,156 ασθενείς με σήψη σε 133 μονάδες εντατικής θεραπείας στις ΗΠΑ. Τα δεδομένα αυτά αφορούσαν τα μέσα αντιμετώπισης που επιστρατεύθηκαν μέσα στις πρώτες 72 ώρες μετά την εισαγωγή στο νοσοκομείο. Το AI Clinician βασισμένο σε αυτά τα δεδομένα επιλέγει τη βέλτιστη δυνατή στρατηγική αντιμετώπισης. Ο τελικός στόχος του συστήματος είναι η επιβίωση του ασθενή μετά από 90 ημέρες.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η επιλογή θεραπείας από το σύστημα είναι αποτελεσματικότερη από την

Αφιέρωμα στους Τρεις Ιεράρχες - Βίντεο

Στο βίντεο της ανάρτησης  μπορείτε να παρακολουθήσετε  ένα ενδιαφέρον  αφιέρωμα  για τους Τρεις Ιεράρχες. Το βίντεο δημιούργησαν μαθητές  του 7ου Γυμνάσιου Νίκαιας με υπεύθυνο καθηγητή τον Νικόλαο Πολίτη .

Η διήγηση της Παλαιάς Διαθήκης για τη δημιουργία και οι θετικές επιστήμες

π. Ιωάννης Ρωμανίδης

Οι θεούμενοι, όσοι μετέχουν της φωτιστικής και θεοποιού ενέργειας του Θεού, όπως οι Πατριάρχες και Προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, προ του Μωυσέως, ο Προφήτης Μωυσής, αλλά και οι θεόπτες μετά τον Μωυσή, έχουν κοινή εμπειρία για το ότι ο Θεός επικοινωνεί με τον κόσμο με τις άκτιστες ενέργειές Του, και ότι ο κτιστός κόσμος προήλθε εκ του μη όντος, σε αντίθεση με τον άκτιστο Λόγο, που γεννήθηκε από τον Πατέρα προ πάντων των αιώνων. Αυτό είναι θέμα εμπειρίας και όχι στοχαστική και φανταστική διδασκαλία.

Όπως έχουμε τονίσει σε άλλη ενότητα, αυτή η αποκαλυπτική εμπειρία διατυπώνεται με κτιστά ρήματα και νοήματα, δηλαδή οι θεόπτες Προφήτες, Απόστολοι και Πατέρες χρησιμοποιούν τις αντιλήψεις των ανθρώπων της εποχής τους για να διατυπώσουν την εμπειρία τους. Η βασική διδασκαλία τους είναι ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο και Αυτός τον διευθύνει, αλλά η διατύπωση της εμπειρίας προέρχεται από τις γνώσεις της εποχής. Το πρώτο είναι θεολογικό, το δεύτερο επικοινωνιακό. Η κοσμολογία της Παλαιάς Διαθήκης, ως προς την έκφραση, την διατύπωση, είναι επηρεασμένη από την βαβυλωνιακή κοσμολογία της εποχής εκείνης. Αυτό τονίζεται, για να μη γίνη καμιά σύγχυση μεταξύ της θεοπτικής θεολογίας των αγίων και της επιστημονικής γλώσσας κάθε εποχής.

Υπάρχει κοσμολογία της Παλαιάς Διαθήκης. Όταν η Παλαιά Διαθήκη μιλάη για το στερέωμα, αυτή είναι βαβυλωνιακή κοσμολογία. Εκείνα τα χρόνια, οι λαοί της Μέσης Ανατολής βλέπανε να ανοίγουν ένα πηγάδι και να βρίσκουν νερό κάτω, βλέπανε από τον ουρανό να πέφτη βροχή και να γίνωνται κατακλυσμοί πολλές φορές. Και άμα διαβάσης τους Ψαλμούς προσεκτικά, βλέπετε ότι υπάρχουν αποθήκες επάνω στον ουρανό και ανοίγεις την πόρτα σαν τον ντουζ, δηλαδή, και πέφτει νερό.

Οπότε, φαντάστηκαν την δημιουργία ότι στην αρχή ο Θεός εδημιούργησε το στερέωμα, και υπήρχε η γη εν μέσω των υδάτων κλπ., και μετά ανήρτησε το στερέωμα, ώστε να βαστάση τα νερά από πάνω και έχουμε τη γη να βαστάη κάτω το νερό, δηλαδή, και εμείς είμαστε στην μέση και ζούμε μεταξύ των υδάτων. Αυτή είναι η κοσμολογία της Παλαιάς Διαθήκης. Τι σχέση έχει αυτό με την πραγματικότητα;

Αυτό το συναντάμε και στο θέμα της χρονολογίας της υπάρξεως του κόσμου.

Η κοσμολογία της Γενέσεως, συγκρινομένη με την βαβυλωνιακή κοσμολογία, παρουσιάζει καταπληκτικές

Οι αλλαγές στα βιβλία των Θρησκευτικών του Δημοτικού

Στο ΔΙΟΦΑΝΤΟ για επανεκτύπωση στάλθηκαν,με όλες τις αλλαγές,  με απόφαση που υπέγραψε ο υπουργός Παιδείας Κ. Γαβρόγλου, τα βιβλία των Θρησκευτικών που θα δοθούν στους μαθητές την επόμενη σχολική χρονιά 2019-20.

Ειδικότερα πρόκειται για τις εξής αλλαγές: 
 

Το γονιδιακό ντόπινγκ και τα νέας γενιάς εξελιγμένα μοντέλα υπεραθλητών

Βιοηθική και αθλητισμός

Από τον Κώστα Κουσαρίδα

Κάθε τέσσερα χρόνια, τέτοια εποχή η συζήτηση ανάβει γύρω από τους Ολυμπιακούς Αγώνες και το φαινόμενο των υπεραθλητών, όπως αυτό του Μάικλ Φελπς, του Γιουσέιν Μπολτ και αρκετών άλλων που στο παρελθόν έχουν σπάσει ολυμπιακά και παγκόσμια ρεκόρ το ένα μετά το άλλο. Ο υπέρμετρος ανταγωνισμός για την κατάκτηση αυτού του ονείρου έχει ωθήσει πολλούς αθλητές στην εύκολη οδό, αυτή του ντοπαρίσματος.

Στους Oλυμπιακούς Aγώνες του Ρίο έγινε μία στόχευση των Ρώσων αθλητών εφόσον πολλοί απέτυχαν να περάσουν με επιτυχία τα τεστ ντόπινγκ. Δεν έλειψαν οι αποδοκιμασίες στην αργυρή ολυμπιονίκη, Γιούλια Εφίμοβα, στα 100 μ. Πρόσθιο, που στο παρελθόν είχε κάνει χρήση τέτοιων ουσιών, με τις συναθλήτριές της να μην της δίνουν το χέρι, ούτε καν να στρέφονται προς το μέρος της. Χαρακτηριστικά, ο Μάικλ Φελπς αντέδρασε αρνητικά στο αργυρό μετάλλιο της Εφίμοβα: «Το άθλημα πρέπει να είναι καθαρό. Πονάει η καρδιά μου βλέποντας ένα άτομο που έχει πιαστεί ντοπέ όχι μία αλλά δύο φορές να μετέχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αυτό καταστρέφει την ουσία του αθλητισμού και με ενοχλεί αφάνταστα».

Πραγματικά αυτό καταστρέφει την ουσία του αθλητισμού. Πόσοι όμως από αυτούς που στηρίζουν το ολυμπιακό ιδεώδες και το ‘’καθαρό άθλημα” χρησιμοποιούν μη ανιχνεύσιμες ουσίες ντόπινγκ; Και ακόμα χειρότερα πόσοι από αυτούς έχουν ήδη υποστεί γονιδιακό ντόπινγκ;

Αλλά τι ακριβώς είναι αυτό το γονιδιακό ή αλλιώς γενετικό ντόπινγκ;   

 

Το γονιδιακό ντόπινγκ είναι μία νέα τεχνική, η οποία μάλλον δεν έχει ακόμη χρησιμοποιηθεί από τους αθλητές. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι αυτό αναμένεται να γίνει άμεσα. H συζήτηση γύρω από το

Ο οικογενειακός προγραμματισμός και αμβλώσεις στην Κίνα

Οι αμβλώσεις στην Κίνα

Τα τελευταία χρόνια, η Κίνα πραγματοποιεί αποφασιστικά βήματα προς την κατεύθυνση της χαλάρωσης ή ακόμα και του τερματισμού της πολιτική της για τον οικογενειακό προγραμματισμό, η οποία ορίζει ρητά πόσα παιδιά μπορούν να αποκτήσουν τα ζευγάρια. Το 2016, η Κίνα έβαλε τέλος στην τριακονταετή πολιτική του ενός παιδιού επιτρέποντας στα ζευγάρια να αποκτούν δύο παιδιά εφόσον το επιθυμούν. [1]

Η Κίνα εισήγαγε την πολιτική του ενός παιδιού το 1979, προκειμένου να εμποδίσει την ανεξέλεγκτη πληθυσμιακή έκρηξη. Όσα ζευγάρια παραβίαζαν τον νόμο του ενός παιδιού καλούνταν να καταβάλουν τσουχτερά πρόστιμα ανάλογα με το εισόδημά τους. Όμως οι κινέζικες οικογένειες ανέκαθεν είχαν αδυναμία στα αγόρια, έτσι συχνά τα ζευγάρια επέλεγαν την έκτρωση όταν ανακάλυπταν ότι θα αποκτήσουν κόρη. Αυτό είχε ως επακόλουθο να διαταραχθεί η ισορροπία στην αναλογία ανδρών και γυναικών, με αποτέλεσμα αρκετοί Κινέζοι να δυσκολεύονται να βρουν συζύγους ώστε να παντρευτούν. [2]

Από το 1979, που θεσπίστηκε η πολιτική για το ένα παιδί, έως τη χαλάρωση του μέτρου, πραγματοποιήθηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια αμβλώσεις. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία ο αριθμός των εκτρώσεων κορυφώθηκε στη δεκαετία μεταξύ 1982 -1992 με πάνω από 10 εκατ. αμβλώσεις τον χρόνο.[3] Μάλιστα συχνά οι αρχές προχωρούσαν και σε εξαναγκαστικές αμβλώσεις.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Φενγκ Τζιαμέι, η οποία το 2012 υποβλήθηκε σε αναγκαστική έκτρωση κατά τον έβδομο μήνα της εγκυμοσύνης της. Όμως, όταν οι φωτογραφίες του ματωμένου της εμβρύου δημοσιεύτηκαν μέσω του διαδικτύου, προκάλεσαν κύμα αγανάκτησης και διαμαρτυρίας σε όλο τον κόσμο. Μετά τη δημοσιοποίηση του θέματος οι κινεζικές αρχές αναγκαστήκαν να της καταβάλουν το ποσό των 70.000 γιούαν (8.970 ευρώ) ως αποζημίωση.  Μια άλλη περίπτωση που καταγγέλθηκε από ανθρωπιστικές οργανώσεις, είναι η υπόθεση της Φενγκ, την οποία εξανάγκασαν να πραγματοποιήσει άμβλωση επειδή δεν μπορούσε να πληρώσει το πρόστιμο των 40.000 γιουάν (4.880 ευρώ) που επιβάλλονταν  σε όσες γυναίκες δε σεβόντουσαν την πολιτική του ενός παιδιού.[4]

Αμέσως παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε ένα σύντομο βίντεο του 2011, όπου περιγράφονται τα αποτελέσματα της πολιτικής του ενός παιδιού.[5]

Ποιος είναι ο σκοπός της χριστιανικής άσκησης;

Η χριστιανική άσκηση

Ποιος είναι ο σκοπός της χριστιανικής άσκησης, πως διατηρείται και που σταματά; 

του Αρχιμ. Παύλου Παπαδόπουλου 

«Το να θαυμάζη κανείς τους κόπους των Αγίων είναι καλό. Το να ζηλεύη να τους μιμηθή είναι σωτήριο. Αλλά το να θέλη διά μιάς να τους μιμηθή είναι παράλογο και ακατόρθωτο». 

Όλοι οι όσιοι και οσίες της Εκκλησίας μας έφτασαν στο ποθούμενο μέσω της άσκησης. Ο όρος άσκηση χρησιμοποιείται ευρέως θα λέγαμε από τους θεολόγους και ιερείς στα κηρύγματα. Όλοι προτρέπουν τους πιστούς να ασκηθούν, να αποκτήσουν ασκητικό φρόνημα διότι διαμέσου αυτού όπως υποστηρίζεται θα καταφέρουμε όλοι μας να συναντήσουμε τον Χριστό.

Τι είναι όμως η άσκηση και που τελειώνει; 

Κατ’ αρχήν να αναφέρουμε ότι χριστιανική ζωή και άσκηση θα πρέπει να νοούνται σαν δύο έννοιες ενός κοινού βιώματος. Δεν μπορεί να νοηθεί χριστιανική ζωή χωρίς άσκηση και ορθόδοξη άσκηση εκτός χριστιανικής μυστηριακής ζωής.

Η σωτηρία του ανθρώπου, δηλαδή η ολοκλήρωση του προϋποθέτει μία αδιάκοπη εσωτερική μεταστροφή του ανθρώπου, δηλαδή μετάνοια, αλλαγή του νου και των κριτηρίων, πέρασμα από το μέτρο ζωής του κόσμου που είναι η ευζωία και καλοπέραση, στο μέτρο ζωής της αγάπης που είναι η άσκηση. Και άσκηση

Μεγάλες εκτάσεις του τροπικού δάσους στην Βραζιλία κινδυνεύουν να χάσουν την προστασία τους

Κινδυνεύουν τα τροπικά δάση στην Βραζιλία

Έως και 15 εκατομμύρια εκτάρια του Αμαζονίου κινδυνεύουν να χάσουν τη νομική τους προστασία, σύμφωνα με νέα μελέτη του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου του Chalmers  και του Royal Institute of Technology της Σουηδίας και του Πανεπιστημίου του Σάο Πάολο της Βραζιλίας. Αυτό ισοδυναμεί με περισσότερο από 4 φορές τη συνολική δασική έκταση του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ο Flavio Freitos αναφέρει  στο τμήμα Αειφόρου Ανάπτυξης, Περιβαλλοντικής Επιστήμης και Τεχνολογίας, πως η Βραζιλία έχει ευνοϊκές συνθήκες για της αύξηση της παραγωγής της ξηράς, όπως η γεωργία και η κτηνοτροφία. Εάν όμως αποδυναμωθούν οι νομικές προστασίες για τη φύση, η αγροτική ανάπτυξη θα βασίζονταν στην αύξηση του μεγέθους της γεωργικής γης, αντί να αυξάνεται η παραγωγή σε εκτάσεις που ήδη χρησιμοποιούνται. Αυτό έχει αρνητικές επιπτώσεις στα πολύτιμα, φυσικά οικοσυστήματα και στη βιοποικιλότητα. Επίσης, θα οδηγούσε σε εκτεταμένες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, καθώς μεγάλο μέρος του Αμαζονίου καλύπτεται από δάση.

Στη Βραζιλία υπάρχει μια νομοθετική απαίτηση, ότι οι ιδιοκτήτες γης ορίζουν ένα συγκεκριμένο τμήμα γης τους για την προστασία της βλάστησης. Οι ιδιώτες γης μπορούν  να χρησιμοποιούν έως 20% της γης τους για τη γεωργία σε κράτη τα οποία βρίσκονται στον Αμαζόνιο· οι υπόλοιπες εκτάσεις γης προορίζονται για τη φύση. Αλλά ο νόμος περιέχει μια παράγραφο που επιτρέπει στα κράτη να μειώσουν αυτόν τον περιορισμό χρήσης γης, αν πάνω από το 65% του εδάφους του κράτους προστατεύεται από δημόσιες εκτάσεις.

Αυτό σημαίνει ότι μεταξύ 6,5 και 15,4 εκατομμυρίων εκταρίων θα μπορούσαν να χάσουν την προστασία

Τα «μωρά κατά παραγγελία» μπαίνουν στο... ψυγείο

Παιδιά κατά παραγγελία

της Θεοδώρας Τσώλη 

Στην εποχή των ιντερνετικών παραγγελιών κάθε είδους (από ρούχα ως ηλεκτρικές συσκευές) μια αμερικανική εταιρεία που προκάλεσε ιδιαίτερο θόρυβο το τελευταίο διάστημα παρείχε ως προχθές σε υποψήφιους γονείς τη δυνατότητα να δώσουν τη δική τους ιδιαίτερη... παραγγελία ώστε να μάθουν (με βάση το γενετικό υλικό τους) τι... μοντελάκι θα γεννήσουν. Η 23andMe κατοχύρωσε πρόσφατα, με τις ευλογίες των αρμοδίων στις ΗΠΑ, ευρεσιτεχνία σχετικά με έναν μετρητή χαρακτηριστικών του βρέφους το οποίο ένα ζευγάρι προτίθεται να φέρει στον κόσμο - πρόκειται για μια υπηρεσία που με βάση το DNA (συλλέγεται μέσω δείγματος σάλιου) από τους δύο υποψήφιους γονείς δίνει απαντήσεις για διαφορετικά χαρακτηριστικά του παιδιού, από το αν θα έχει τα σγουρά μαλλιά της γιαγιάς του και τα μπλε μάτια του παππού του, ως το αν θα μεταβολίζει καλά το αλκοόλ, αν θα έχει... ξηρό κερί στα αφτιά του, αν θα πίνει καφέ με τις... κανάτες ή αν θα γίνει Γιουσέιν Μπολτ ή Χαϊλέ Γκεμπρεσελασιέ στο μέλλον.

Ωστόσο η πατέντα αυτή ξεσήκωσε πλήθος αντιδράσεων - δεν ήταν λίγοι εκείνοι που έκαναν λόγο για σχέδια «ευγονικής» -, με αποτέλεσμα μέσα στην εβδομάδα που μας πέρασε η αρμόδια Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (Food and Drug Administration, FDA) να ζητήσει απόσυρση των γενετικών τεστ της εταιρείας που δίνουν στους πελάτες (πιθανότατα μη ασφαλείς) πληροφορίες για θέματα υγείας. Πριν από 48 ώρες η εταιρεία, με κείμενο που ανήρτησε στην ιστοσελίδα της, ανέφερε πως συμμορφώνεται (τουλάχιστον προς το παρόν) με τις εντολές της FDA σταματώντας την παροχή αυτών των «ευαίσθητων» σε ό,τι αφορά τα δεδομένα υγείας γενετικών kit. Και λέμε προς το παρόν, καθώς η διευθύνουσα σύμβουλός της Αν Βοζίσκι- από τα διάσημα ονόματα της Silicon Valley και εν διαστάσει σύζυγος του συνιδρυτή της Google Σεργκέι Μπριν - με δική της επιστολή προς τους περισσότερους από 500.000 ως σήμερα πελάτες της εταιρείας αφήνει την... πόρτα ανοιχτή για μελλοντική επανακυκλοφορία των αμφιλεγόμενων γενετικών εξετάσεων. 


Ο μετρητής κληρονομικότητας

Ο μετρητής κληρονομικότητας

Η πατέντα που κατοχύρωσε η 23andMe με έδρα στην Καλιφόρνια αφορούσε το αποκαλούμενο Family Traits Inheritance Calculator (ήτοι έναν Μετρητή Κληρονομικότητας των Οικογενειακών Χαρακτηριστικών) - πρόκειται για μια υπηρεσία την οποία η εταιρεία παρείχε στους πελάτες της ήδη από το 2009 έναντι 99 δολαρίων κατ' άτομο. Ο μετρητής αυτός διαφημιζόταν από την 23andMe ως ένα διασκεδαστικό μέσο ώστε να γνωρίζουν δύο άνθρωποι που επιθυμούν να κάνουν παιδί πώς θα μοιάζει. Ωστόσο η πατέντα, η αίτηση για κατοχύρωση της οποίας έγινε πριν από περισσότερο από πέντε χρόνια, περιείχε διατυπώσεις οι οποίες άφηναν... ορθάνοιχτο παράθυρο και για άλλες εφαρμογές αυτού του μέσου, συμπεριλαμβανομένου του γενετικού ελέγχου των σπερματοζωαρίων και των ωαρίων τα οποία χρησιμοποιούνται στην εξωσωματική γονιμοποίηση.

Στο κείμενο της ευρεσιτεχνίας αναφερόταν η πιθανότητα «σάρωσης» των υποψήφιων παιδιών που θα έλθουν στον κόσμο για χαρακτηριστικά όπως το χρώμα των ματιών, ο κίνδυνος διαφόρων ασθενειών, το ύψος και το φύλο. Για παράδειγμα, μια υποψήφια μητέρα που θα κατέφευγε σε κλινική εξωσωματικής γονιμοποίησης για να βρει δότη σπέρματος θα μπορούσε να ζητήσει τη σύγκριση του δικού της γενετικού υλικού με εκείνο πολλών διαφορετικών υποψήφιων δοτών ώστε να επιλέξει εκείνον που θα της προσέφερε τα επιθυμητά «εκλεκτά» χαρακτηριστικά για το παιδί που θα γεννούσε (σε πλαίσιο που ξέφευγε πολύ από εκείνο της ήδη υπάρχουσας προεμφυτευτικής διάγνωσης η οποία αφορά την επιλογή εμβρύων που δεν θα φέρουν γενετικές μεταλλάξεις οι οποίες συνδέονται με σοβαρές κληρονομικές ασθένειες).

Οι ηθικές ενστάσεις

Είναι επόμενο λοιπόν το γεγονός ότι η πατέντα αυτή ξεσήκωσε αντιδράσεις, καθώς δεν ήταν λίγοι εκείνοι που έσπευσαν να μιλήσουν για το ότι ανοίγει η πύλη (και μάλιστα με επίσημη αμερικανική κρατική «σφραγίδα») για... τέλεια παιδιά κατά παραγγελία. Το θέμα απασχόλησε ακόμη και έγκριτες επιστημονικές επιθεωρήσεις και ήταν άκρως χαρακτηριστικό άρθρο γνώμης ειδικών στη Βιοηθική από το Βέλγιο, την Ολλανδία και τη Γαλλία που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Genetics in