Φάκελοι του Μαθήματος των Θρησκευτικών του Δημοτικού, του Γυμνασίου και του Λυκείου σε pdf (2017) – Προηγούμενα σχολικά βιβλία του Μαθήματος των Θρησκευτικών

Φάκελοι του Μαθήματος των Θρησκευτικών  

Πατώντας πάνω στην εικόνα του αντίστοιχου σχολικού βιβλίου ή του συνδέσμου που σας ενδιαφέρει  μπορείτε να κατεβάσετε και να δείτε τον αντίστοιχο Φάκελο του Μαθήματος των Θρησκευτικών σε μορφή pdf. Στην παρούσα ανάρτηση υπάρχουν 11  Φάκελοι  του Μαθήματος των Θρησκευτικών και οι δύο αντίστοιχοι οδηγοί σπουδών  του Δημοτικού, του Γυμνασίου και του Λυκείου. 

Αφού ανοίξει το pdf, πατώντας πάνω δεξιά το αντίστοιχο εικονίδιο για τη λήψη μπορείτε να το κατεβάσετε και να το αποθηκεύσετε στον υπολογιστή σας. 

Επίσης, πατώντας  στο παρακάτω σύνδεσμο: Παλιά σχολικά βιβλία του Μαθήματος των Θρησκευτικών, μπορείτε να δείτε και να κατεβάσετε σε pdf, εκατοντάδες σχολικά βιβλία του Δημοτικού, του Γυμνασίου και του Λυκείου (τα οποία  σχετίζονται με το μάθημα των θρησκευτικών). Τα βιβλία αυτά  χρονολογούνται από το τέλος του 19ου αιώνα έως  και τις αρχές της δεκαετίας του 1980 και  είναι από την ιστορική συλλογή   του ΙΕΠ.

Φάκελος του Μαθήματος των Θρησκευτικών  της Γ΄ Δημοτικού (2017)

Φάκελος  του Μαθήματος των Θρησκευτικών  της Δ΄ Δημοτικού (2017)

Φάκελος  του Μαθήματος των Θρησκευτικών  της Ε΄ Δημοτικού (2017)

Φάκελος  του Μαθήματοςτων Θρησκευτικών  της ΣΤ΄ Δημοτικού(2017)

 

Φάκελος  του Μαθήματοςτων Θρησκευτικών  της Α΄ Γυμνασίου (2017)

Η ιστορία και η σημασία του Μοναχισμού

Η ιστορία και η σημασία του Μοναχισμού

Περί Μοναχισμού

Οι απαρχές του.

Ο μοναχισμός αποτελεί έναν από τους πανάρχαιους εκκλησιαστικούς θεσμούς ο οποίος γνώρισε στο διάβα των αιώνων εξελίξεις και σχηματικές αλλαγές στην οργάνωσή του, αλλά εν τη ουσία του παραμένει αμετάτρεπτος και αναλλοίωτος, με σαφή προσανατολισμό και σκοπό.

Κατά τους τρείς πρώτους αιώνες της Εκκλησίας, αρκετά πρίν την κατάπαυση των διωγμών επί Μ. Κων/νου, ενεφανίσθησαν ευσεβείς Χριστιανοί, οι οποίοι έφευγαν από τον κόσμο για να επιδοθούν, απερίσπαστοι από βιοτικές μέριμνες και κοσμικούς θορύβους, στην άσκηση και την προσευχή. Ενώ άλλοι αναχωρούσαν στην έρημο για να αναζητήσουν εκεί όχι απλώς μία ασφάλεια από τους κινδύνους ενός διεφθαρμένου πολιτισμού, αλλά την πλήρη εκείνη προσφορά της ζωής τους στο Θεό. Έτσι έχουμε την ανάπτυξη του πρώιμου ερημιτικού μοναχισμού.

Τον 4ο αιώνα όμως ο Χριστιανισμός εισέρχεται σε μια νέα περίοδο της ιστορικής του πορείας. Ο διωγμός παύει, η Κωνσταντίνιος ειρήνη επικρατεί, η Εκκλησία πλέον τιμάται και προστατεύεται από το κράτος, αποκτά πλούτη, προνόμια. Αυτό έχει ως συνέπεια την εμφανή εκκοσμίκευσή της. Τότε ακριβώς το παράδειγμα των ολίγων μεμονωμένων αναχωρητών των τριών πρώτων αιώνων βρίσκει μυριάδες μιμητών. Ιδρύονται Σκήτες, Λαύρες, Κοινόβια μεγάλα και πάμπολλα. Ο μοναχισμός πλέον μεγαλύνεται, οι άγιοι πατέρες της ερήμου λάμπουν στον εκκλησιαστικό ουρανό διότι «χειρ Κυρίου ην μετ’ αυτών», και απλώνεται από την Αίγυπτο και τη Λυβίη, στο Σινά, στην Παλαιστίνη, στη Συρία, στον Όλυμπο της Βιθυνίας, στο Άγιον Όρος και σε όλον τον τότε γνωστό κόσμο.

Οι μοναχοί υπενθυμίζουν το σκοπό της ζωής.

Οι μοναχοί λοιπόν θα αποτελέσουν επί αιώνες το αντίβαρο μιας εκκλησίας ευτυχισμένης και μακαρίας, και την απτή μαρτυρία και διαρκή υπόμνηση του αληθινού προορισμού του ανθρώπου: να γίνει «τέλειος»

Πέντε ιστορίες διαφορετικότητας (Ταινία Μικρού Μήκους)

Στο μόλις εννέα λεπτών φιλμ της παρούσας ανάρτησης έχετε τη δυνατότητα να παρακολουθήσετε πέντε διαφορετικές ιστορίες. Πέντε ιστορίες οι οποίες έχουν να κάνουν με την αναπηρία, τα ψυχολογικά προβλήματα που βιώνουν οι σύγχρονοι άνθρωποι και τη φτώχεια. 

Ηθικά διλήμματα (Μέρος Α’)

Ηθικά διλήμματα

Του Παναγιώτη Δωρή,

Η καραντίνα αποτελεί μία ομολογουμένως επώδυνη κατάσταση αναγκαστικής απαγόρευσης των άσκοπων μετακινήσεών μας. Οι στιγμές που βιώνει η χώρα μας, αλλά και ο πλανήτης δεν απαντώνται για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία, παρ’ όλα αυτά κανείς εν ζωή (μάλλον, μην είμαι και απόλυτος) δεν έχει ζήσει τέτοιου είδους συνθήκες διαβίωσης, χωρίς το αλληλένδετο του πολέμου ή ενός αυταρχικού καθεστώτος. Ο υβριδικός αυτός πόλεμος που αντιμετωπίζουμε απαιτεί βεβαίως σύνεση και υποταγή στις εντολές των καθ’ ύλην αρμοδίων υγειονομικών αρχών, καθώς μονάχα αυτές είναι οι επί της ουσίας υπεύθυνες για την κατανίκηση του φονικού αυτού ιού. 

Επομένως, κάθε πρόσφορο μέτρο που λαμβάνεται από την εκτελεστική εξουσία, ύστερα από γνωμοδότηση των προαναφερθέντων αρχών, οφείλουμε ως πολιτεία να τα εφαρμόζουμε απαρέγκλιτα, δίχως να αναζητούμε εάν τα μέτρα αυτά συμφωνούν με τις συνταγματικές επιταγές –έχουν διατυπωθεί και ακουστεί απίστευτες και φρενήρεις απόψεις τον τελευταίο καιρό- καθώς αυτά έχουν την απαραίτητη συνταγματική νομιμοποίηση, εφόσον το αναζητήσουμε ενδελεχώς και με την απαραίτητη αλληλεγγύη, μη αποβλέποντας σε μια δικαιωματοκρατική κοινωνία, αλλά σε μία πολιτεία.

Χωρίς να επιθυμώ να κουράσω άλλο τους αναγνώστες, οφείλω να τονίσω τα εξής: η περίοδος της καραντίνας αποτελεί πρόσφορη περίοδο περισυλλογής του ατόμου, διαπλάτυνσης των πνευματικών του οριζόντων και επαναπροσδιορισμού της πορείας του ως έλλογο ον, αλλά και ως πολίτη μιας πολιτικής κοινωνίας. Είναι ένα δυνατό crash test, με το οποίο ο άνθρωπος θα κατανοήσει την σαθρότητα της καθημερινότητας, αλλά ταυτόχρονα και την αναγκαιότητα της ρουτίνας αυτής. Όπως ανέφερα και στο προηγούμενό μου άρθρο, στο διάστημα αυτό θα γεννηθούν πλείστα ηθικά διλήμματα που αφορούν την ιατρική και το εν γένει περιβάλλον αυτής.

Ηθικά διλήμματα, όμως, παρατηρούνται στην καθημερινή ζωή. Άλλοι τα ονοματίζουν τραγικά, βαρύς ο όρος αυτός για εμένα. Αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι της φιλοσοφίας, του δικαίου, των ανθρωπιστικών σπουδών, αλλά και όλων των κατευθύνσεων, όπως την ιατρική, την χημεία κλπ. 

Το ευτύχημα της όλης «πολεμικής» κατάστασης παρατηρείται στην επικοινωνία των ανθρώπων μέσω του διαδικτύου, η οποία επικοινωνία βοηθά στην κοινωνική συνοχή, κρατά όρθια θα μπορούσαμε να αναφέρουμε την κοινωνία την ίδια, αλλά επιπλέον επικουρεί ως βασικότατο μέσο στην εκπαίδευση και στην εργασία. Το κυριότερο επιγενόμενο συστατικό στοιχείο μιας κοινωνίας, το χρήμα και ο πλουτισμός, αν και η διακίνηση και η αύξησή τους μειώθηκε δραματικά, δεν έπαψε να δραστηριοποιείται μέσω της δυνατότητας που παρέχουν οι ηλεκτρονικές συναλλαγές, και οι οποίες στέκουν ως θεμέλια της οικονομίας την προκείμενη αυτή στιγμή. 

Έχοντας τεράστιο ενδιαφέρον για την ηθική και για τα ηθικά διλήμματα, έθεσα πέντε τέτοιου είδους στον προσωπικό μου λογαριασμό στο instagram και προς μεγάλη μου έκπληξη παρατηρήθηκε αθρόα συμμετοχή στα διλήμματα αυτά, μέσω των απαντήσεων που δόθηκαν. Έτσι θα αναλύσουμε ένα προς ένα τα διλήμματα που τέθηκαν, τις απαντήσεις των ακολούθων και θα προσπαθήσουμε να καταφύγουμε σε ορισμένα συμπεράσματα επί αυτών.

Το πρώτο ηθικό δίλημμα που τέθηκε είχε ως εξής: «Θα προτιμούσατε συνέχεια της καραντίνας για άλλο ένα έτος ή πληρωμή μηνιαίας συνδρομής στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης». Το 34% απάντησε το πρώτο και το 66% το δεύτερο. Αν και αρχικά θεώρησα ότι η δεύτερη απάντηση θα προτιμούνταν από ένα ποσοστό της τάξης του 85% και πλέον, τελικώς λάθεψα. Το αξιοσημείωτο είναι ότι ποσοστιαία τα δύο φύλλα μοιράζονταν επακριβώς στα παραπάνω ποσοστά! Δίχως να προσθέτω κάτι περαιτέρω, θεωρώ απόλυτα φυσιολογικές και τις δύο απαντήσεις, καθώς κανείς δεν γνωρίζει με ακρίβεια και με βεβαιότητα την χρονική διάρκεια της καραντίνας, η οποία θα διαρκέσει εφήμερα, ενώ αντίθετα η πληρωμή συνδρομής αποτελεί ένα οριζόντιο και άδικο μέτρο, το οποίο θα είχε μακροχρόνια ισχύ. Παρ’ όλα αυτά, η ελευθερία της διακίνησης με ωθεί στην δεύτερη επιλογή, τασσόμενος με την πλειοψηφία.

Το επόμενο ηθικό δίλημμα που είχαμε να αντιμετωπίσουμε είχε τραγική κατάληξη και στα δύο ενδεχόμενα σενάρια. «Βρίσκεσαι σε ένα δωμάτιο και ένας άγνωστος απειλεί να σκοτώσει τον φίλο σου ή πέντε άγνωστα για εσένα άτομα. Όλοι τους, συμπεριλαμβανομένου και του φίλου σου, είναι αθώοι. Ο κλήρος πέφτει σε εσένα να διαλέξεις ανάμεσα σε αυτές τις δύο επιλογές. Ποιον θα σώσεις;» Ένα αρκετά δύσκολο στην απάντησή του δίλημμα, καθώς έχουμε να διαπραγματευτούμε θανάτους. Το 65% των ερωτηθέντων απάντησε ότι θα έσωζε τον φίλο του και το 35% τα πέντε άτομα, ποσοστά που συμφωνούν και με την κατανομή ανάλογα με το φύλο. Στο δίλημμα αυτό καταλαμβάνουμε την θέση της Μοίρας και αποφασίζουμε θέτοντας επί ζυγού τις δύο επιλογές μας. Η πρώτη επιλογή σχετίζεται με την συναισθηματικότητα του ατόμου και η δεύτερη με μια ψυχρή ρεαλιστική οπτική. Συγκρούεται το ποιοτικό με το ποσοτικό κριτήριο και γεννώνται πολλά ερωτήματα, όπως έχει αξία η ζωή, και εάν ναι, με ποιον τρόπο μετράται; Η συγκρουσιακή αυτή αντιμετώπιση επέδειξε ως νικητές αυτούς που επέλεξαν την σωτηρία του φίλου, παραμερίζοντας το ποσοτικό κριτήριο. Στο ηθικό αυτό δίλημμα τάχθηκα με βάση το ποσοτικό κριτήριο, έχοντας στον νου τον κοινωνικό αντίκτυπο που θα είχε η πράξη μου σε αντίθετη περίπτωση.

 

Το επόμενο δίλημμα έχει αποτελέσει σύγχρονο μήλο της έριδος μεταξύ των ερευνητών της φιλοσοφίας του δικαίου. «Είστε αστυνομικός και μπροστά σας έχετε δύο τρομοκράτες, οι οποίοι έχουν τοποθετήσει εκρηκτικό μηχανισμό στο κέντρο μιας πόλης, και ο οποίος αν ενεργοποιηθεί δύναται να θανατώσει έως και 10000 αθώους ανθρώπους. Ρωτάτε τους τρομοκράτες και δεν αποκρίνονται για την ακριβή τοποθεσία του. Εάν σκοτώσετε τον έναν όμως τρομοκράτη, είναι πιθανό ο άλλος, εξαιτίας του αισθήματος φόβου που θα τον διακατέχει να εξομολογηθεί την τοποθεσία. Θα προχωρήσετε στην ανθρωποκτονία ή θα συνεχίσετε την έρευνα;» Το 41% τάχθηκε υπέρ της πρώτης επιλογής και το 59% υπέρ της δεύτερης, με την ομοιομορφία στην κατανομή ανά φύλο να συνεχίζεται. 

Στο δίλημμά μας αυτό κυριάρχησε το ποσοτικό κριτήριο, το οποίο στο προηγούμενο παραμερίστηκε στο όνομα της φιλικής σύνδεσης με ένα άτομο. Ωστόσο, οφείλουμε να υπογραμμίσουμε ορισμένα σημεία. Η θανάτωση του τρομοκράτη δεν είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην εύρεση της αλήθειας, καθώς δεν γνωρίζουμε το ποιόν του έτερου συνεργάτη. Ίσως να εκφέρει αναληθή τοποθεσία, ώστε να πετύχει τον σκοπό του και ίσως ο εκρηκτικός μηχανισμός να προλάβει να ενεργοποιηθεί πριν την κατάσβεσή του από τους πυροτεχνουργούς. Στην περίπτωση της θανάτωσης, αυτόματα δημιουργούνται πολίτες δύο ταχυτήτων, άξιοι και ανάξιοι προς επιβίωση (προς ζην), και επιπλέον δεν δίνεται η εκ των προτέρων ορισθείσα δυνατότητα στον δράστη να κριθεί από τις αρμόδιες δικαστικές αρχές για τις πράξεις του, παραβιάζοντας κάθε πτυχή του Συντάγματος περί ατομικών δικαιωμάτων. Ο αστυνομικός που θανατώνει προβαίνει και αντικαθιστά την Μοίρα, η οποία αλλάζει τον ρου της ιστορίας. Από την άλλη, οι ζωές χιλιάδων ανθρώπων δεν συγκρίνονται, αναφέρουν οι ψηφίσαντες, με την ζωή ενός ταραχοποιού στοιχείου, ο οποίος ούτως ή άλλως θα κατέληγε για το υπόλοιπο της ζωής του στην φυλακή για πολλαπλή ανθρωποκτονία εκ προθέσεως. Στο δίλημμα αυτό ομολογουμένως τάχθηκα υπέρ της συνέχισης της έρευνας, καθώς έκρινα σκόπιμο να μην παρέμβω στην φυσική συνέχεια του χρόνου, «βάφοντας» τα χέρια μου με αίμα δίχως απολύτως σίγουρο αντίκρισμα.

Πηγή: https://www.offlinepost.gr/2020/04/10/%CE%B

Τεχνητή Νοημοσύνη θα συμπληρώσει την ημιτελή 10η Συμφωνία του Μπετόβεν

Τεχνητή Νοημοσύνη θα συμπληρώσει 
την ημιτελή 10η Συμφωνία του Μπετόβεν

Ο Μπετόβεν, που το 2020 συμπληρώνονται 250 χρόνια από τη γέννησή του, πέθανε αφήνοντας πίσω του εννέα ολοκληρωμένες Συμφωνίες και μερικές νότες από μια 10η. Αυτές, όμως, φαίνεται ότι είναι αρκετές για μια ομάδα μουσικολόγων και προγραμματιστών ώστενα προσπαθήσουν με τη βοήθεια τεχνητής Νοημοσύνης να ολοκληρώσουν το ημιτελές έργο.

«Η πρόοδος που έχει σημειωθεί είναι εντυπωσιακή, έστω κι αν ο Η/Υ έχει ακόμη πολλά να μάθει», είπε η Κριστίν Ζίγκερτ, επικεφαλής των αρχείων στον Οίκο του Μπετόβεν στη γενέτειρά του τη Βόννη. Η Ζίγκερτ δηλώνει πεπεισμένη ότι ο Μπετόβεν θα ενέκρινε την προσπάθεια αυτή ενόψει της 250ης επετείου της γέννησής του, δεδομένου ότι κι ο ίδιος ήταν ένας καινοτόμος συνθέτης, που είχε πειραματιστεί γράφοντας συνθέσεις για το panharmonicon, ένα όργανο που αναπαράγει τους ήχους των ανέμων. Κι επιμένει ότι η χρήση τεχνητής νοημοσύνης για τη συμπλήρωση της 10ης Συμφωνίας δεν θα επηρεάσει την κληρονομιά του, αφού ποτέ δεν πρόκειται να περιληφθεί επίσημα στον κατάλογο των έργων του.

Το τελικό αποτέλεσμα της προσπάθειας θα παρουσιάσει μια συμφωνική ορχήστρα στις 28 Απριλίου στη Βόννη, επίκεντρο των εορτασμών για τον συνθέτη που καθόρισε τη ρομαντική περίοδο της κλασικής μουσικής.

Ο Μπετόβεν είχε αρχίσει να δουλεύει τη 10η Συμφωνία παράλληλα με την 9η, που περιλαμβάνει τη διάσημη «Ωδή στη Χαρά», αλλά γρήγορα την εγκατέλειψε αφήνοντας μόνον λίγες νότες και προσχέδια, όταν πέθανε, σε ηλικία 57 ετών. Στο πρότζεκτ για τη συμπλήρωση του ημιτελούς έργου χρησιμοποιείται αυτοδίδακτο λογισμικό, στο οποίο έχουν «φορτωθεί» όλα τα έργα του διάσημου συνθέτη και τώρα συνθέτει πιθανές συνέχειες του έργου στο στιλ του Μπετόβεν.

Τα πρώτα δείγματα γραφής πριν από μερικούς μήνες θεωρήθηκαν πολύ «μηχανικά», με επαναλαμβανόμενα μοτίβα, αλλά οι τελευταίες συνθέσεις της Τεχνητής Νοημόσυνης είναι πιο υποσχόμενες. Ο Βρετανός συνθέτης και μουσικολόγος Μπάρι Κούπερ, που είχε γράψει μια πιθανή συνέχεια της 10ης Συμφωνίας το 1988, δεν εντυπωσιάστηκε ιδιαίτερα: «Άκουσα ένα σύντομο απόσπασμα, αλλά απείχε από αυτό που πιστεύω ότι σκόπευε να παρουσιάσει ο Μπετόβεν», είπε. «Υπάρχουν όμως περιθώρια βελτίωσης», συμπλήρωσε.

Η 10η Συμφωνία του Μπετόβεν όπως τη συμπλήρωσε ο Μπάρι Κούπερ, με πολύ αμφιλεγόμενο αποτέλεσμα

Παρόμοια πρότζεκτ βάσει έργων του Μπαχ και του Μάλερ, ήταν πάντως λιγότερο πειστικά, ενώ μια

Ο ΩΦΕΛΙΜΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ

του Λεωνίδα Αλεξανδρίδη 

Τι είναι ωφελιμισμός; Ο JEREMY BENTHAM τον προσδιορίζει ως εξής:
«Με την αρχή της ωφελιμότητας, εννοούμε αυτή την αρχή που εγκρίνει ή απορρίπτει κάθε πράξη σύμφωνα με την τάση να αυξάνει ή να μειώνει την ευτυχία του ατόμου το συμφέρον του οποίου εξετάζεται, ή, με άλλα λόγια, να προωθεί αυτή την ευτυχία ή να εναντιώνεται σ’ αυτήν.» Η ιδέα της ωφελιμότητας δεν ξεχωρίζει λοιπόν από την ιδέα της ηδονής και της ευτυχίας. «Η φύση, μας λέει, έχει βάλει το ανθρώπινο γένος κάτω από την κυριαρχία δύο υπέρτατων κυρίων, του πόνου και της ηδονής. Τους οφείλουμε όλες μας τις ιδέες, ανάγουμε σ’ αυτούς όλες μας τις κρίσεις, όλους τους προσδιορισμούς της ζωής μας. Αυτός που ισχυρίζεται ότι διαφεύγει από την καθυπόταξή τους δεν ξέρει τι λέει…».

Η αντίληψη που επικρατεί σχεδόν σε όλους, από το παρελθόν μέχρι και σήμερα, είναι ότι η ωφελιμιστική θεωρία είναι προϊόν της Αγγλίας του 19ου αιώνα και ότι θεμελιωτής της είναι ο Jeremy Bentham και συνεχιστής ο μαθητής του John Stuart Mill, στον οποίον άλλωστε ανήκει ο όρος ωφελιμισμός. Αρκεί να δει κανείς μελέτες, βιβλία, ιστορίες της φιλοσοφίας. Όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Ο ωφελιμισμός έχει ιστορία δύο χιλιάδων διακοσίων ετών: Ο Γάλλος φιλόσοφος του 19ου αιώνα Jean- Marie Guyau γράφει: «Η ηθική της ωφέλειας, που διακηρύσσεται εδώ και έναν αιώνα από τόσους Γάλλους στοχαστές και στις μέρες μας από τους κυριότερους φιλοσόφους της Αγγλίας, δεν είναι καθόλου καινούργια στην ιστορία. Γνωρίζουμε ότι μια παρόμοια θεωρία, με το όνομα της επικούρειας φιλοσοφίας, γοήτευσε την αρχαιότητα: ήταν η πιο δημοφιλής φιλοσοφία στην Ελλάδα και στη Ρώμη».

Ο Jean- Marie Guyau (1855-1888) είναι Γάλλος φιλόσοφος και ποιητής, θεωρείται ως ο Νίτσε της Γαλλίας. Γιός της Augustine Tuillerie, που έγγραφε με το ψευδώνυμο G. Bruno, από το όνομα του G. Bruno, που ξαναπαντρεύτηκε με τον φιλόσοφο Alfred Fouillée, υπήρξε από μικρός μεγαλοφυής. Μετέφρασε τον Επίκτητο όταν ήταν σε εφηβική ηλικία, έγγραψε μελέτες για την επικούρεια φιλοσοφία, την στωική και την Ωφελιμιστική λίγο αργότερα. Έγγραψε αρκετές σημαντικές εργασίες στη σύντομο χρόνο της ζωής του, πέθανε 33 ετών, στις οποίες περιλαμβάνεται και ένας τόμος ποίησης με τον τίτλο «Στίχοι ενός φιλοσόφου». Το αριστούργημά του είναι το έργο του 1885 «Esquisse d’ un morale sans obligation ni sanction» (Σχέδιο μιας ηθικής χωρίς καταναγκασμό ή τιμωρία), που έθετε μια ηθική ελεύθερη από οποιεσδήποτε τεχνητά επιβεβλημένες αντιλήψεις. Ο Νίτσε θαύμαζε το βιβλίο αυτό, αντίτυπο του οποίου το είχε συνεχώς πάνω στο γραφείο του και το είχε γεμίσει με σημειώσεις.

Ο Guyau σε ηλικία 19 ετών υποβάλλει στην Γαλλική Ακαδημία Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών μια μνημειώδη μελέτη 1300 σελίδων με την τίτλο «Η ιστορία και η κριτική της ωφελιμιστικής ηθικής από τον

Το δώρο - Μια συγκινητική ταινία μικρού μήκους με θέμα την αναπηρία

Άτομα με αναπηρία

Στην παρούσα ανάρτηση μπορείτε να παρακολουθήσετε μια συγκινητική ιστορία  η οποία έχει ως θέμα της τα άτομα με αναπηρία.

 

Ηθική στον χώρο εργασίας - animation

Ηθική στον χώρο εργασίας

Το σύντομο βίντεο που παρουσιάζουμε σε αυτή την ανάρτηση είναι μέρος  ενός μαθήματος για εργαζόμενους και παρουσιάζει ένα σενάριο το οποίο προσεγγίζει κοινές παραβιάσεις δεοντολογίας στον εργασιακό χώρο 

Ποιες Είναι οι 10 Εντολές του Κυρίου;

Οι Δέκα εντολές, επονομαζόμενες και ως "Δεκάλογος", είναι ένας κατάλογος δέκα ηθικών εντολών, οι οποίες, σύμφωνα με τη Βίβλο, υπαγορεύτηκαν στον Μωυσή από τον Θεό στο όρος Σινά και του δόθηκαν, (δύο φορές), χαραγμένες σε δύο πέτρινες πλάκες, όπου αφήνεται να εννοηθεί ότι ο ίδιος ο Θεός (και τις δύο φορές) λατόμησε και εγχάραξε.

Οι εντολές αυτές αποτέλεσαν τη βάση ενός ολόκληρου κώδικα ηθικής και θρησκείας, πολιτικής και κοινωνικής οργάνωσης, που αποτελούν ως πρώτη Διαθήκη τις βασικές ηθικές αρχές του Ιουδαϊσμού και του Χριστιανισμού. Οι πρώτες τέσσερις εντολές έχουν να κάνουν με τη σχέση μας με το Θεό. Οι επόμενες έξι εντολές έχουν να κάνουν με τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Οι Δέκα Εντολές αναφέρονται στην Αγία Γραφή στην Έξοδο 20:1-17 και στο Δευτερονόμιο 5:6-21.

Οι 10 εντολές

Οι 10 εντολές πρωτότυπο

1. Εγώ ειμι Κύριος ο Θεός σου. Ουκ έσονταί σοι θεοί έτεροι πλήν εμού.
2. Ου ποιήσεις σεαυτώ είδωλον, ουδέ παντός ομοίωμα. Ου προσκυνήσεις αυτοίς, ουδέ μη λατρεύσεις αυτοίς.
3. Ου λήψει το όνομα Κυρίου τού Θεού σου επί ματαίω ου γάρ μη καθαρίση Κύριος ο Θεός σου τον λαμβάνοντα το όνομα αυτού επί ματαίω.
4. Μνήσθητι την ημέρα των σαββάτων αγιάζειν αυτήν. Εξ ημέρας εργά και ποιήσεις πάντα τα έργα σου. Τη δε ημέρα τή εβδόμη σάββατα Κυρίω τώ Θεώ σου, ου ποιήσεις εν αυτή πάν έργον.
5. Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου, ίνα εύ σοι γένηται, και ίνα μακροχρόνιος γένη επί της γής της αγαθής, ής Κύριος ο Θεός σου δίδωσί σοι.
6. Ου μοιχεύσεις.
7. Ου κλέψεις.
8. Ου φονεύσεις.
9. Ου ψευδομαρτυρήσεις κατά τού πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδή.
10. Ουκ επιθυμήσεις…όσα τώ πλησίον σου εστί.

Οι 10 εντολές νεοελληνική απόδοση

1. Εγώ είμαι ο Κύριος ο θεός σου. Δεν θα υπάρχουν για σένα άλλοι θεοί εκτός από μένα.
2. Δεν θα κατασκευάσεις για σένα είδωλα και κανενός είδους ομοίωμα. Δεν θα τα προσκυνάς ούτε θα τα λατρεύεις.
3. Δεν θα προφέρεις καταχρηστικά το όνομα του Κυρίου, του θεού σου. Εγώ ο Κύριος δεν θ’ αθωώσω

Οι τροφές που απαγορεύεται να καταναλώνουν οι Εβραίοι

Κάθε θρησκεία επιβάλλει τις δικές της απαγορεύσεις στο θέμα της διατροφής, ιδιαίτερα μάλιστα σε περιόδους νηστείας. Οι διαιτητικές απαγορεύσεις όμως του Ιουδαϊσμού είναι αρκετά αυστηρές και δεν περιορίζονται μόνο στην περίοδο της νηστείας, αλλά αφορούν και στην καθημερινή ζωή των πιστών.

Μέσα στην ιερή βίβλο των Ιουδαίων, την «Τορά», που γράφτηκε τον 6ο π.Χ. αιώνα, περιλαμβάνονται λεπτομερέστατα όλες οι τροφές που επιτρέπεται να καταναλώνουν οι πιστοί, ενώ ακόμη περιγράφονται και οι διαδικασίες της προετοιμασίας του φαγητού.

Η τροφή που επιτρέπεται να καταναλώνεται από έναν πιστό Ιουδαίο ονομάζεται κασσέρ. Επειδή η θρησκεία των Ιουδαίων διδάσκει πως οι άνθρωποι είναι ό,τι τρώνε και ο εβραϊκός μυστικισμός -Καμπάλα- αποκαλύπτει ότι οι άνθρωποι επηρεάζονται από ένα σύστημα θετικής και αρνητικής ενέργειας που υπάρχει στον κόσμο, η τήρηση του κασσέρ στη διατροφή αυξάνει τη δυνατότητα να λαμβάνουν οι πιστοί μόνο θετική ενέργεια.

Τι είναι το κασσέρ;

 

Κασσέρ -kosher- είναι η κατάλληλη τροφή για κατανάλωση. Στην «Τορά» υπάρχει κατάλογος με τα ψάρια, τα πουλερικά και τα ζώα κασσέρ και περιγράφονται οι διαδικασίες της προετοιμασίας του φαγητού κασσέρ. Επίσης, σημειώνεται πως είναι πολύ σημαντική και η χρονική περίοδος της κατανάλωσης μιας τροφής.

Επιτρεπόμενα κρέατα προς κατανάλωση

Ο Ιουδαϊσμός επιτρέπει στους πιστούς να καταναλώνουν κρέας που προέρχεται μόνο από «καθαρά» ζώα. «Καθαρά» ζώα θεωρούνται τα μηρυκαστικά ζώα με δύο οπλές, όπως τα βοοειδή, τα αιγοπρόβατα και το ζαρκάδι. Επιπλέον, για τους πιστούς είναι απαγορευμένη η κατανάλωση αίματος ακόμη και από αυτά τα καθαρά ζώα.

Επιτρεπόμενα ψάρια και θαλασσινά

Από τα θαλασσινά επιτρέπεται η βρώση μόνο εκείνων που διαθέτουν λέπια, με συνέπεια να

Γιατί χρειαζόμαστε βιοηθική - βίντεο